Nowe zasady dotyczące cookies
Witryna korzysta z plików cookies w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie. Jeśli nie chcesz, aby pliki cookies były zapisywane na Twoim urządzeniu zmień ustawienia swojej przeglądarki. Więcej szczegółów w naszej "Polityce Cookies".


W 3 tygodnie nauczymy Cię języka niemieckiego w zakresie opieki osób starszych.
KURSY JĘZYKA NIEMIECKIEGO

    Kurs doszkalający

60 h 600 zł

Zapisz się >

    Kurs od podstaw

168 h 1599 zł

Zapisz się >

    Kurs wyjazdowy od podstaw

3 tygodnie 3490zł

Zapisz się >

BEZROBOTNI ZA DARMO. Gwarancja pracy! Telefon: 22 622 13 09, 882 128 823

zdjecie uzytkownika
metiu - 2010-08-02 16:42:28 odpowiedz | cytuj
jak byś mogł jakieś informację podesłac to poproszę na e-mail mieczyslaw74@op.pl dzieki z gory
zdjecie uzytkownika
widoczny ale nie polaczony z profilem - 2010-09-10 15:35:30 odpowiedz | cytuj
Niestety bez prawa jazdy nie jestem w stanie zaoferowac si pracy.
Pozdrawiam

Marcin
zdjecie uzytkownika
szukam - 2010-12-15 20:50:32 odpowiedz | cytuj
Witam. Mam 26 lat. Poszykuje pracy jako kierowca autobusu w Anglii, posiadam 18 miesięcy udokumentowanego doświadczenia w prowadzeniu autobusu miejskiego i pół roku jeździłem w Zakopanym na co nie posiadam dokumentu. Posiadam wszystkie aktualne dokumenty żeby prowadzić autobus (kurs na przewóz osób, badania psychologiczne). Znam język angielski w stopniu komunikatywnym i chęć uczyć się dalej tego języka. Jestem osobą komunikatywną, cierpliwą, pracowitą, odpowiedzialną i łatwo nawiązuje kontakty.

Jeśli ktoś mógł by podać jakieś namiaru lub oferty pracy na kierowce autobusu to był bym wdzięczny.
(usunięte przez administratora)
Pozdrawiam.
zdjecie uzytkownika
pablo - 2010-12-22 02:53:58 odpowiedz | cytuj
nie wiem skad macie takie dziwne informacje kierowca ma darmowy bilet
zdjecie uzytkownika
widoczny ale nie połączony z profilem - 2010-12-22 12:33:34 odpowiedz | cytuj
pablo - 2010-12-22 02:53:58

nie wiem skad macie takie dziwne informacje kierowca ma darmowy bilet

no bo czasem jak czytam ogłoszenia o prace jako kierowca to tam pisze że Ty i Twoja rodzina macie darmowe przejazdy w tej firmie w której akurat pracujesz jako kierowca.
zdjecie uzytkownika
tommypost - 2010-12-29 15:07:48 odpowiedz | cytuj
czy ktos wie ktorego dnia w styczniu 2011 odbedzie sie rozmowa kwalifikacyjna w warszawie.
zdjecie uzytkownika
widoczny ale nie połączony z profilem - 2011-01-06 17:28:15 odpowiedz | cytuj
jedzie ktos z pomorskiego na ta rozmowe do warszawy ja jade z gdanska pozdrawiam mozemy sie zdzwonic danski1981@interia.pl
zdjecie uzytkownika
widoczny ale nie połączony z profilem - 2011-01-06 17:28:38 odpowiedz | cytuj
jedzie ktos z pomorskiego na ta rozmowe do warszawy ja jade z gdanska pozdrawiam mozemy sie zdzwonic danski1981@interia.pl
zdjecie uzytkownika
andy - 2011-04-24 14:30:47 odpowiedz | cytuj
jak to jest w tym londynie czy to jeszcze warto a jak praca??
pozdro
zdjecie uzytkownika
andy - 2011-04-26 16:51:45 odpowiedz | cytuj
co nalezy do obowazkow kierowcy w londynie
jezeli chodzi o prace to jak sama jazda jak pasazerowie
troche takich szczegulow z zycia codziennego
czy kierowcy zostaja czy rezygnuja
a jezeli to dlaczego
zdjecie uzytkownika
Marcin - 2011-07-11 09:59:30 odpowiedz | cytuj
Witam,

Zajmuje sie rekrutacja kierowcow autobusow do pracy w Londynie.
Po info lub aby zaaplikowac, prosze o kontakt na pcv.jobs@gmail.com lub telefon pod +(usunięte przez administratora)
Pozdrawiam

(usunięte przez administratora)
zdjecie uzytkownika
widoczny ale nie połączony z profilem - 2011-07-15 19:06:01 odpowiedz | cytuj
co ty za bzdury wypisujesz debilu nikt nie robi licencji polakom licencji na autobus niewypisuj takich bredni kierowca z luton
zdjecie uzytkownika
widoczny ale nie połączony z profilem - 2011-10-04 17:35:48 odpowiedz | cytuj
Zauważyłam że podpisałeś się kierowca z Luton. Mam pytanie do Cibie .Jestem kobietą , mam prawo jazdy D , ale niemam praktyki jako kierowca . Jakie mam szanse dostać pracę w Arivie w Luton. pozdrawiam
zdjecie uzytkownika
arturo - 2012-01-07 07:49:16 odpowiedz | cytuj
czesc moglbys wyslac swoje g.g chcialbym porozmawiac .Pozdrawiam
zdjecie uzytkownika
Piotr - 2012-02-15 21:38:41 odpowiedz | cytuj
Witaj

Gdybyś miał chwilkę czasu .. czy mógłbyś się odezwać do mnie mam kilka pytan odnosnie arrivia ... petemikolajczyk@gmail.com


Pozdrawiam
Piotr
zdjecie uzytkownika
Pietrek - 2012-02-21 23:03:01 odpowiedz | cytuj
Witam. Mam 27 lat prawo jazdy kat. B,D. B od 9 lat, D od 3 lat. Doświadczenie w pracy jako kierowca autobusu 2 lata. Znajomość języka angielskiego w stopniu podstawowym no może trochę lepiej. Szukam pracy w Anglii jako kierowca autobusu bo praca w Polsce przestała mi się podobać. Poza tym chce pod szlifować swój angielski. Jeśli jest ktoś kto może mnie wkręcić w prace na autobusach w Anglii będę wdzięczny. e-mail: starsky41@wp.pl Pozdrawiam Piotr
zdjecie uzytkownika
- 2012-03-10 17:55:14 odpowiedz | cytuj
@ - 2007-08-25 21:00:38

cieżko jest tym co maja 2 lewe ręce do roboty.Chcieliby duzo zarabiac bez zadnej pracy.Kierowcy zarabiaja naprawdę duzo,min.9 funtów za godz. a w weekendy nawet 15.Poczatkowo cieżko jest przestawic sie na to,ze kierownica jest z innej strony i jest inny kierunek ruchu. Pracodawcy bardzo dbaja o polskich pracowników ale też i wymagaja.Musisz znać angielski.I miec conajmniej 2 letnie doświadczenie w prowadzeniu autobusów,prawko kat.D.oraz swiadectwo o niekaralnosci.Informacji mozesz zasiegnac piszac na:(usunięte przez administratora)l,na ten sam adres mozesz wysłac cv po angielsku(praca w Wallingford).    
Czesc
mam pozdawane wszystkie egzaminy teoretyczne na autobusy ,brakuje mi tylko egzaminu z jazdy.
jak mozesz mi pomoc znalezc prace
zdjecie uzytkownika
janusz - 2012-03-10 18:15:56 odpowiedz | cytuj
Mam zdane wszystkie egzaminy teoretyczne na autobusy w londynie
brakuje mi tylko zdania z jazdy
Czy mozesz mi pomoc znalezc prace gdzie rekrutuja bez tego egzaminu i pomagaja zdac i dadza prace
zdjecie uzytkownika
janusz - 2012-03-10 18:27:47 odpowiedz | cytuj
JEZELI MOZESZ POMOC W DOSTANIU PRACY NA KIEROCE AUTOBUSU OFERUJE £500 GOTOWKI
MAM ZDANE WSZYSTKIE EGZAMINY TEORETYCZNE ,BRAKUJE TYLKO ZDANIA EGZAMINU Z JAZDY
zdjecie uzytkownika
Poldek - 2012-04-07 07:59:54 odpowiedz | cytuj
Wyjeżdżasz do ANGLII i masz pretensję, że tam nie mówią po POLSKU?! Chyba cię(usunięte przez administratora), koleś! Jak nie znasz języków to siedzisz w Polsce i tyrasz za miskę ryżu- ktoś musi. Jak znasz, to ci żaden pośrednik nie potrzebny, pojedziesz i znajdziesz robotę jaką chcesz. To przez takich jak ty zagranicą opowiadają dowcipy o głupich Polakach!
zdjecie uzytkownika
almodovar - 2012-07-22 13:09:35 odpowiedz | cytuj
Mam gorącą prośbę o odpowiedź na pytanie czy posiadając jedynie prawo jazdy na kategorię D bez doświadczenia w Polsce można zdobyć pracę w Londynie jako kierowaca autobusu. Pracowałem już w Londynie w magazynie i w najbliższym czasie planuję na stałę wyjechać z Polski. Będę bardzo wdzięczny za jakiekolwiek informacje - mój adres mailowy to ad75@op.pl
Pozdrawiam,
Artur
zdjecie uzytkownika
New Driver - 2012-08-15 01:47:14 odpowiedz | cytuj
Do pracy w Londynie wymagali ode mnie zebym zrozumial osobe ktora mnie egzaminowala w jezdzie po miescie wiec jezyk angielski w stopniu komunikatywnym(poziom srednio zaawansowny-intermedium).Na poczatku wogole przeprowadzono ze mna rozmowe kwalifikacyjna przez telefon w jezyku angielskim a nastepnie zaproszono mnie do siedziby firmy...
Na dzien dzisiejszy zarobki ksztaltuja sie od 11£/h do 13£/h jesli pracujesz bezposrednio na kontrakcie.
Praca bywa bardzo ciezka bo spotyka sie rozne sfrustrowane osoby ktore szukaja kogos aby sie na kims wyzyc lub na czyms pod byle pretekstem a kierowca i autobus jest im pod reka...
Procedury nie pozwalaja na zbyt radykalne kroki(poza wyjatkami) i trzeba byc asertywny...
Jest to dobra szkola dla tych ktorzy chca zostac w pozniejszym czasie instruktorami nauki jazdy.Praca ta uczy cierpliwosci:)i radzenia sobie w trudnych sytuacjach w relacjach z ludzmi.
Pozdrawiam wszystkich ciezko pracujacych w Polsce niezadko za miske ryzu...
zdjecie uzytkownika
Damian - 2013-01-01 18:29:01 odpowiedz | cytuj
Witam serdecznie. Posiadam prawo jazdy kat D 3 lata doświadczenia w jeździe autobusem komunikacji miejskiej we Włoszech , kwalifikacje kierowcy i pozytywne nastawienie. Obecnie mieszkam w Londynie i szukam osoby która pomoże mi dostać się do jakiego kolwiek garażu na terenie Londynu. Oczywiście zrekompensuje się!!
Mój e mail to odstepne1@o2.pl Z góry dziękuje i POzdrawiam
zdjecie uzytkownika
- 2013-03-17 14:38:16 odpowiedz | cytuj
DrivingGB - 2010-06-17 11:26:03

Witam wszyskich,

Ne wiem czy ktos tu jeszcze zaglada ale jesli jestes kierowca autobusu i szukasz pracy na Wyspach, nasza firma - DrivingGB jest w stanie pomoc Ci w znalezieniu pracy i przeprowadzce.
Obecnie jestesmy w stanie zaoferowac Prace w Londynie i w Aberdeen (Szkocja).
Stawki dla kierowcow w Londynie sa rozne w zaleznosci od lokalizacji: Polnoc miasta - od £11.50 - £17.71; poludnie - od £10.50 - £15.60(+ co roku, gwarantowana podwyzka o £0.50/godz)
W Szkocji oferujemy stawke podstawowa w wysokosci £10.05/godz, nadgodziny dochodza do £15.

Wymagania do pracy w Londynie to doswiadczenie w pracy na stanowisku kierowcy autobusu w UK i dobry angielski.

Do pracy w Szkocji: Doswiadczenie w jesdzie autobusem w PL/EU. Osoby, ktore jezdzily juz w UK autobusem lub sam. ciezarowym beda mile widziane. Oczywiscie dobra znajomosc angielskiego jest rownierz wymagana.

Rozmowy kwalifikacyjne odbywaja sie w Londynie i w Aberdeen, roamowy w Warszawie beda sie odbywac w drugiej polowie Lipca.

Aby zaaplikowac lub uzyskac wiecej informacji prosze o przeslanie CV pod marcin@drivinggb.co.uk lub kontakt p(usunięte przez administratora)
PROSZE O NIE SKLADANIE APLIKACJI PRZEZ OSOBY NIE SPELNIAJACE W/W WARUNKOW.

Pozdrawiam

(usunięte przez administratora) DrivingGB
Witam

Moze banalne pytanie ale czy posredniczycie moze rowniez w organizowaniu pracy dla kierowcow C+E?
moj email:
(usunięte przez administratora) Pozdrawiam
zdjecie uzytkownika
poldek ty debilu - 2014-01-27 17:53:28 odpowiedz | cytuj
jestes ta jak wszyscy polacy za granica nie wszyscy mogli uczyc sie angielskiego tyjko musieli sie uczyc ruskiego a tez jezdza autobusami w angli troche dluzej od ciebie pojebie

W 3 tygodnie nauczymy Cię języka niemieckiego w zakresie opieki osób starszych.
KURSY JĘZYKA NIEMIECKIEGO

    Kurs doszkalający

60 h 600 zł

Zapisz się >

    Kurs od podstaw

168 h 1599 zł

Zapisz się >

    Kurs wyjazdowy od podstaw

3 tygodnie 3490zł

Zapisz się >

BEZROBOTNI ZA DARMO. Gwarancja pracy! Telefon: 22 622 13 09, 882 128 823

zdjecie uzytkownika
NON - PROFIT - 2014-03-17 10:07:17 odpowiedz | cytuj

Fundamentem funkcjonowania organizacji pozarządowych w Polsce jest Konstytucja - mimo iż termin ten wprost w niej nie występuje - zapewniająca wolność tworzenia i działania między innymi stowarzyszeń, ruchów obywatelskich oraz innych dobrowolnych zrzeszeń i fundacji. Podstawowymi aktami prawnymi regulującymi status organizacji pożytku publicznego są ustawa o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie oraz ustawa - przepisy wprowadzające ustawę o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. Ponadto znaczący pośredni lub bezpośredni wpływ na funkcjonowanie organizacji pożytku publicznego mają:
- ustawa z 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym,
- ustawa z 29 września 1994 r. o rachunkowości,
- ustawa z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych,
- ustawa z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych,
- ustawy i akty normatywne regulujące funkcjonowanie organizacji pozarządowych.

Rysunek 1. Ramowy schemat prawego systemu organizacji pożytku publicznego

ORGANIZACJA POŻYTKU PUBLICZNEGO



Ustawa o działalności publicznego i o wolontariacie
Ustawa – Przepisy wprowadzające ustawę o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie


Ustawy i akty normatywne powiązane z ustawą o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie

Źródło : opracowanie własne

Sformułowanie „organizacje pozarządowe” pojawia się natomiast w regulacjach o randze ustawy, między innymi w Ustawie o pomocy społecznej czy Ustawie o finansach publicznych. Bezsprzecznie jednak miejsce i rolę organizacji pozarządowych w społeczeństwie zdefiniowała Ustawa o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. Ustawa ta reguluje działalność pożytku publicznego prowadzoną przez organizacje pozarządowe, formułując między innymi zasady nadawania statusu organizacji pożytku publicznego, ustalając warunki funkcjonowania tych jednostek, normując kwestie współpracy między organami administracji państwowej i organizacjami pozarządowymi w realizacji zadań publicznych oraz regulując kwestię nadzoru nad działalnością pożytku publicznego. Określone zostały także warunki wykonywania świadczeń przez wolontariuszy i korzystania z nich w ramach działalności pożytku publicznego. Omawiany akt prawny wprowadził również definicje istotnych pojęć związanych z funkcjonowaniem sektora pozarządowego, w szczególności:
-działalności pożytku publicznego - rozumianej jako działalność społecznie użyteczna, prowadzona przez organizacje pozarządowe w sferze zadań publicznych;
-organizacji pozarządowych - będących osobami prawnymi lub jednostkami nieposiadającymi takiej osobowości, które nie są jednostkami sektora publicznego i nie działają w celu osiągnięcia zysku;
-wolontariusza - czyli osoby ochotniczo i bez wynagrodzenia wykonującej świadczenia na rzecz wskazanych w Ustawie podmiotów
Za kluczowe sformułowanie Ustawy należy uznać stwierdzenie, iż organizacje pożytku publicznego i organy administracji państwowej powinny współpracować w realizacji zadań publicznych. Współpraca ta ma polegać między innymi na: powierzaniu organizacjom pozarządowym realizacji zadań publicznych wraz z udzieleniem dotacji na ich wykonanie, wzajemnym informowaniu o kierunkach działań w zakresie realizacji zadań publicznych i ich koordynacji oraz konsultowaniu z organizacjami pozarządowymi projektów aktów normatywnych wpływających na funkcjonowanie tych jednostek. Omawiając kwestię uznawalności inicjatyw obywatelskich przez prawo - a w szczególności wymogów stawianych grupom niesformalizowanym, które chcą się stać podmiotami prawa prowadzącymi działalność postrzeganą jako nienastawiona na zysk aktywność pozarządowa - należy zwrócić uwagę na trzy zagadnienia. Po pierwsze, jakiego typu jednostki pod względem formy organizacyjnej mogą być uznane za niedziałające dla zysku (czy są nimi np. spółki prawa handlowego?). Po drugie, jakie wymogi odnośnie do członkostwa (czy obejmuje ono osoby prawne lub cudzoziemców?) oraz kapitału (czy zdefiniowane są minimalne wielkości kapitału założycielskiego?) muszą być spełnione przez organizacje pozarządowe. I w końcu, czy prowadzenie niekomercyjnej działalności pozarządowej wymaga rejestracji nowej jednostki, czy też oznacza nadanie szczególnego statusu prawnego podmiotom już istniejącym. W szerokim ujęciu polski sektor pozarządowy obejmuje ponad 120 tysięcy organizacji, wśród których można wyróżnić:
-stowarzyszenia (55 tys.),
-fundacje (8 tys.),
-kościelne osoby prawne (15,5 tys.),
a także ochotnicze straże pożarne (15 tys.), związki zawodowe (18,5 tys.),
samorządy gospodarcze i zawodowe (5,5 tys.)
-oraz blisko cztery tysiące podmiotów o zróżnicowanym statusie prawnym.
Ze wskazanej grupy jedynie cztery pierwsze formy prawne umożliwiają ubieganie się o status organizacji pożytku publicznego i dlatego im - z wyłączeniem ochotniczych straży pożarnych - poświęcona zostanie większa uwaga. Niezależnie od systemu prawnego formą organizacyjną predestynowaną do prowadzenia działalności pozarządowej jest stowarzyszenie, które urzeczywistnia zasadę wolności zrzeszania się, równouprawnia obywateli do uczestnictwa w życiu publicznym, wyrażania zróżnicowanych poglądów oraz realizacji indywidualnych zainteresowań. Aktem prawnym regulującym działalność stowarzyszeń w Polsce jest Prawo o stowarzyszeniach. Ustawa ta wskazuje, iż stowarzyszeniem jest trwałe dobrowolne i samorządne zrzeszenie w celach niezarobkowych. Dobrowolność oznacza zarówno brak obowiązku przynależności do stowarzyszeń, jak i oparcie ich działalności na pracy społecznej członków. Samorządność natomiast przejawia się w samodzielnym określaniu celów i programu działania jednostki, jej struktury organizacyjnej, a także możliwości uchwalania wewnętrznych aktów normalizujących działalność stowarzyszenia. Do założenia stowarzyszenia wymagane jest co najmniej 15 osób, które uchwalają jego statut określający: nazwę, siedzibę i teren działania, cele i sposoby ich realizacji oraz procedurę nabywania i utraty członkostwa oraz prawa i obowiązki członków. Sprecyzowane muszą zostać także: tryb wyboru i kompetencje władz stowarzyszenia, warunki ważności uchwał i zasady wprowadzania zmian w statucie, a także sposoby pozyskiwania środków finansowych- w tym ustalenia dotyczące składek członkowskich - oraz zasady zaciągania zobowiązań majątkowych. Majątek stowarzyszeń powstaje ze składek członkowskich, darowizn, spadków, zapisów, dochodów z działalności statutowej i majątku stowarzyszenia oraz ofiarności publicznej. Stowarzyszenia mogą także prowadzić działalność gospodarczą, z której dochód służyć ma wyłącznie wsparciu realizacji zadań statutowych. Mogą one również otrzymywać dotacje. W przypadku likwidacji jednostki jej majątek przeznacza się na cel przewidziany w statucie bądź ustalony uchwałą walnego zgromadzenia; w razie braku takich postanowień o jego przekazaniu na określony cel społeczny orzeka sąd. Uproszczoną formę stowarzyszenia jest stowarzyszenie zwykłe, które nie posiada osobowości prawnej. Istotnym ograniczeniem dotyczącym stowarzyszeń zwykłych jest brak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej, przyjmowania darowizn i spadków, korzystania z ofiarności publicznej, a także otrzymywania dotacji. A zatem stowarzyszenia zwykłe muszą opierać swoją działalność na nieodpłatnej pracy członków i wnoszonych przez nich składkach. Nadzór nad stowarzyszeniami sprawuje starosta, a w przypadku stowarzyszeń jednostek samorządu terytorialnego - wojewoda. Organ nadzorujący może żądać od stowarzyszeń między innymi odpisu uchwał lub udzielenia przez ich władze niezbędnych wyjaśnień. Na wniosek organu nadzorującego sąd może uchylić niezgodną z prawem lub statutem uchwalę, ustanowić kuratora, a w szczególnych sytuacjach rozwiązać stowarzyszenie. O ile stowarzyszenia są najbardziej rozpowszechnioną formą pozarządowej aktywności obywatelskiej - nakierowaną na reprezentowanie i ochronę interesów określonych środowisk - o tyle fundacje są postrzegane jako podstawowy przejaw filantropii. Kluczowa rola fundacji w prowadzeniu działalności pożytku publicznego wynika przede wszystkim z uniwersalności metod ich działania i szerokiego spektrum podmiotów powołujących je do życia. Choć fundacje prowadzą przede wszystkim dwa typy działań - oferują wsparcie finansowe na rzecz inicjatyw społecznych lub realizują własne programy pomocowe o wyraźnym profilu dziedzinowym - forma ta sprzyja urzeczywistnianiu celów indywidualnych (fundacje tworzone przez pojedyncze osoby lub rodziny), wspólnot (fundacje tworzone przez społeczności lokalne itp.), przedsiębiorstw (fundacje inspirowane i sponsorowane przez biznes) oraz państwa (fundacje powoływane przez instytucje państwowe i finansowane ze źródeł publicznych). Ta właśnie różnorodność powoduje, iż pomimo uniwersalności pojęcia fundacji szczegółowe regulacje prawne normujące działalność tych podmiotów różnią się w zależności od kraju.
Aktem prawnym regulującym działalność fundacji w Polsce jest Ustawa z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach, w której stwierdza się, iż fundacja może być ustanowiona do realizacji celów społecznie lub gospodarczo użytecznych, takich jak: ochrona zdrowia, rozwój gospodarki, nauka, oświata i wychowanie, kultura, sztuka, ochrona zabytków, pomoc społeczna lub ochrona środowiska. Fundacje mogą być powoływane przez osoby fizyczne i prawne - krajowe i zagraniczne. Fundator powinien wskazać cel istnienia fundacji oraz określić przeznaczone na jego realizację składniki majątku. Formułuje on także statut jednostki, określający jej nazwę, siedzibę, majątek, cele i zakres działalności, a także wskazujący na skład zarządu, sposób jego powoływania oraz obowiązki i uprawnienia. Statut powinien również zawierać zapisy dotyczące możliwości prowadzenia działalności gospodarczej, łączenia jednostki z innymi fundacjami, wprowadzenia zmian celu lub statutu podmiotu oraz przeznaczenia środków w momencie likwidacji fundacji.
Majątek fundacji stanowią zasoby przekazywane przez fundatorów w akcie fundacyjnym, a także środki pieniężne i rzeczowe oraz prawa nabyte w toku działalności jednostki w postaci: odsetek, dywidend, dochodów z nieruchomości i praw majątkowych, otrzymanych darowizn czy uzyskane ze zbiórek publicznych. Ponadto fundacja może prowadzić działalność gospodarczą w rozmiarach służących realizacji jej celów statutowych. Ostatnią z tradycyjnych form prowadzenia działalności pożytku publicznego można nawet stwierdzić, iż formą pierwotną - są jednostki kościelne. Potrzeba bliższego scharakteryzowania tej grupy podmiotów wynika jednak nie z historycznego wkładu, jaki wniosły one w przeciwdziałanie ubóstwu i wykluczeniu społecznemu, ale z uwagi na fakt, iż wiele aspektów funkcjonowania tych jednostek normowanych jest nie prawem krajowym, ale kanonicznym. Analizując przykład Polski, należy podkreślić, iż Kościół oraz jego instytucje i osoby prawne w myśl zapisów Konkordatu między Stolicą Apostolską i Rzeczpospolitą Polską z dnia 28 lipca 1993 r. mają autonomię nie tylko w odniesieniu do pełnienia swojej podstawowej misji, ale także w zakresie wykonywania jurysdykcji oraz administracji, które sprawują na podstawie prawa kanonicznego. Instytucje kościelne mają prawo prowadzenia działalności o charakterze misyjnym, humanitarnym, charytatywno-opiekuńczym, naukowym i oświatowo-wychowawczym, która pod względem prawnym jest równoważna analogicznej działalności prowadzonej przez instytucje państwowe. Do realizacji wskazanych zadań Kościół może tworzyć struktury organizacyjne i urządzać zbiórki. Ponadto, kościelne osoby prawne mogą nabywać, posiadać, użytkować i zbywać mienie nieruchome lub ruchome oraz nabywać i zbywać prawa majątkowe. Kościelne osoby prawne mogą także zakładać fundacje, do których stosuje się polskie prawo. Aby kościelna osoba prawna mogła utworzyć fundację, wymagane jest zezwolenie ordynariusza, który bada, czy dana jednostka jest w stanie wykonać zobowiązania nałożone przez fundatora - w szczególności, czy uzyska wystarczające na ich realizację dochody. Ordynariusz dba także o to, aby rozporządzenia ofiarujących dobra na rzecz Kościoła - zwłaszcza te dotyczące sposobu ich użytkowania - były jak najstaranniej wykonane. Zarząd dobrami kościelnych osób prawnych stanowi obowiązek kierownika osoby prawnej. W statutach kościelnych osób prawnych powinny zostać także określone czynności przekraczające granice zwykłego zarządu, do których wykonania wymagana jest zgoda ordynariusza. Ponadto każda kościelna osoba prawna powinna mieć własną radę do spraw ekonomicznych lub przynajmniej dwóch doradców wspierających zarządzającego w wykonywaniu obowiązków. Obowiązki zarządzających majątkiem kościelnych osób prawnych obejmują przede wszystkim następujące zadania:
-przestrzeganie przepisów prawa kanonicznego i państwowego, a także rozporządzeń wydanych przez fundatorów lub ofiarodawców;
-zabezpieczenie powierzonych dóbr;
-pobieranie dochodów z powierzonych dóbr we właściwym czasie i wysokości oraz używanie ich zgodnie z prawem i wolą fundatorów;
-nadzorowanie spłat zobowiązań;
-lokowanie pieniędzy pozostałych po pokryciu wydatków z korzyścią dla danej jednostki;
-należyte prowadzenie ksiąg przychodów i rozchodów;
-sporządzanie sprawozdania z zarządu na koniec każdego roku, składanego ordynariuszowi i przekazywanego celem sprawdzenia radzie do spraw ekonomicznych;
-zabezpieczenie dokumentów, na których opierają się prawa Kościoła do majątku.
Zaleca się także, aby zarządcy co roku sporządzali zestawienia przewidywanych przychodów i wydatków. Przedstawione zapisy mają duże znaczenie z punktu widzenia omawianych tu zagadnień, gdyż Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 15 listopada 2001 r. stwierdza, iż kościelne osoby prawne prowadzą rachunkowość według wewnętrznych przepisów kościelnych. A zatem jeśli jednostki te nie mają statusu organizacji pożytku publicznego, obszar rachunkowości i sprawozdawczości jest regulowany wyłącznie prawem kanonicznym. Osobne regulacje w odniesieniu do instytucji kościelnych znacznie utrudniają postrzeganie sektora pozarządowego jako całości i zmniejszają przejrzystość przepływów pieniężnych w gospodarce, dlatego też w przypadku organizacji kościelnych tym ważniejsze będą dobrowolnie nałożone standardy zarządzania. Potrzeba uelastycznienia funkcjonowania organizacji pozarządowych - działających przecież w realiach gospodarki rynkowej - powoduje, iż rośnie udział jednostek, które przyjmują formę prawną „zarezerwowaną” dotąd dla działalności komercyjnej, czyli status spółki prawa handlowego. W toku dyskusji prawnej wyłoniły się dwa poglądy na temat możliwości prowadzenia działalności pożytku publicznego przez spółki prawa handlowego. Z jednej strony stwierdza się, iż przykładowo w przypadku spółki akcyjnej jednym z podstawowych uprawnień akcjonariuszy jest prawo do udziału w zyskach, natomiast status organizacji pożytku publicznego przysługuje organizacjom pozarządowym niedziałającym dla zysku. Możliwe jest wprawdzie wyłączenie prawa akcjonariuszy do zysku, jednakże jest to sytuacja nietypowa. Również sama Ustawa o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie wskazuje, iż na przykład kluby sportowe będące spółkami nie mogą ubiegać się o status organizacji pożytku publicznego, choć realizują przecież zadania publiczne w zakresie rozwoju kultury fizycznej i sportu. Ponadto, nawet spółki prawa handlowego, których celem nie jest prowadzenie działalności gospodarczej, ujęte są w rejestrze przedsiębiorstw Krajowego Rejestru Sądowego, a także podlegają wszystkim innym obowiązkom dotyczącym spółek handlowych i przedsiębiorców. Z drugiej jednak strony, możliwe jest tworzenie spółek handlowych w dowolnym celu dozwolonym przez prawo, w tym dobroczynnym. Spółki takie pomimo wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego nie muszą faktycznie prowadzić działalności gospodarczej nastawionej na zysk. Ponadto zapisy Ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie nie uzależniają uznania organizacji za pozarządową od tego, czy jest ona ujęta w rejestrze przedsiębiorstw; istotne jest raczej, czy nie działa ona w celu osiągnięcia zysku. Ustawodawcy powinni zatem podążyć tropem uchwały Sądu Najwyższego i otwarcie zadeklarować możliwość prowadzenia działalności pożytku publicznego przez spółki prawa handlowego. Warunkiem musi być jednak zawarcie w ich statutach zapisów wyłączających możliwość uzyskania przez wspólników korzyści majątkowych, w szczególności w postaci udziału w zyskach, odpłatnego umorzenia akcji czy udziału w majątku likwidacyjnym. W ten sposób prawo polskie nie tylko zbliży się do standardów krajów zachodnich, ale także umożliwi organizacjom działającym na szeroką skalę uzyskanie większej wiarygodności w transakcjach gospodarczych, a biznesmenom-filantropom da możliwość łatwiejszego angażowania się w działalność społeczną. W odniesieniu do kwestii uznawalności organizacji pożytku publicznego przez polskie prawo Ustawa o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie wskazuje, iż są to jednostki nie należące do sektora publicznego i niedziałające w celu osiągnięcia zysku. Nie wprowadza się przy tym ograniczeń co do formy prawnej czy faktu posiadania osobowości prawnej. Wspomniana Ustawa formułuje również wymogi co do charakteru działalności organizacji pozarządowej, by ta mogła być uznana za organizację pożytku publicznego, oraz definiuje obszary dziedzinowe, w których może być prowadzona działalność pożytku publicznego.

Tabela 1. Kryteria uznawalności organizacji pożytku publicznego
KRYTERIUM ZADANIA
Realizacja zadań — działalność statutowa -działalność statutowa prowadzona na rzecz ogółu społeczeństwa
-możliwość oferowania pomocy węższej grupie, o ile jest ona wyodrębniona ze względu na trudną sytuację życiową lub materialną
-w przypadku stowarzyszeń możliwe jest również prowadzenie działalności na rzecz ich członków
Ograniczenie niepowiązanej działalności gospodarczej -prowadzenie działalności gospodarczej w rozmiarach właściwych sa realizacji zadań statutowych
-dochód ze statutowej działalności odpłatnej lub działalności gospodarczej przeznaczony na realizację celów statutowych
Kontrola interesariuszy -kolegialny organ kontroli lub nadzoru, niepodlegający organowi zarządzającemu
Niedystrybuowanie korzyści -w przypadku członków lub pracownikó1)w organizacji zakaz udzielania pożyczek, przekazywania majątku, lub sprzedaży towarów i usług na zasadach innych niż dotyczące osób trzecich
Źródło : do uzupełnienia

Określenie, iż organizacja prowadzi działalność pożytku publicznego, oznacza, że grupa odbiorców jest wystarczająco liczna lub otwarta. A zatem aktywność jednostki nie może być ukierunkowana na marginalną części populacji potencjalnych beneficjentów czy też ograniczona czasem lub miejscem udzielania świadczeń. W przypadku organizacji członkowskich ich działalność może zostać uznana za publiczną, o ile nie ma nałożonych ograniczeń członkostwa zawężających krąg beneficjentów jednostki. Stwierdza się również, iż aktywność organizacji ma charakter publiczny wówczas, gdy korzyści czerpane przez pojedyncze osoby są następstwem specyfiki zadań statutowych.

Tabela 2. Obszary zadaniowe uznawane za działania pożytku publicznego
OBSZAR ZADANIA
Zabezpieczenie społeczne -pomoc społeczna w tym pomoc osobom w trudnej sytuacji życiowej
-działalność charytatywna
Ochrona zdrowia -ochrona i promocja zdrowia
Nauka -nauka i edukacja
Kultura -kultura i sztuka
-podtrzymywanie tradycji narodowej oraz kształtowanie świadomości obywatelskiej i kulturowej
Ekologia -ekologia
Sport -upowszechnianie kultury fizycznej i sportu
-organizacja wypoczynku dzieci i młodzieży
Prawa człowieka -ochrona wolności obywatelskich i praw człowieka
-ochrona praw kobiet i działanie na rzecz równouprawnienia
-pomoc mniejszościom narodowym
-rozwój demokracji
-wspieranie integracji europejskiej oraz współpracy zagranicznej
Bezpieczeństwo -ochrona porządku i bezpieczeństwa publicznego
-przeciwdziałanie patologiom
-ratownictwo i ochrona ludności
-pomoc ofiarom katastrof, klęsk żywiołowych i konfliktów
Gospodarka -wspieranie rozwoju gospodarczego i przedsiębiorczości
-promocja zatrudnienia
-ochrona praw konsumentów
Źródło : opracowanie własne


Dostęp dla osób mniej zamożnych nie jest automatycznie uznany za ograniczony, jeżeli organizacja pobiera opłaty za świadczone usługi (np. czesne, opłaty za leczenie czy przebywanie w placówkach opiekuńczych, bilety wstępu bądź opłaty członkowskie), nawet przewyższające koszty ponoszone przez jednostkę, o ile uzyskane środki przeznaczane są na rozszerzenie oferty pomocowej i zwiększenie jej zasięgu. Bezinteresowność oznacza, że członkowie organizacji nie czerpią korzyści z jej działalności. Korzyści te rozumiane są szeroko, gdyż obejmują nie tylko dystrybucję zysków, ale także preferencyjne korzystanie ze świadczeń oferowanych przez jednostkę czy kształtowanie wynagrodzeń na zbyt wysokim poziomie. Wskazany wymóg powoduje, iż statusu organizacji pożytku publicznego nie może uzyskać większość stowarzyszeń zawodowych i gospodarczych, jak również wiele towarzystw pomocy wzajemnej oraz organizacji samopomocowych. Wyłączność wskazuje na konieczność ograniczenia aktywności podmiotu jedynie do działalności pożytku publicznego. W innej sytuacji uznaje się, iż to działalność gospodarcza umożliwia sfinansowanie prowadzonych akcji dobroczynnych, dlatego nie ma uzasadnienia dla całkowitego - lub częściowego - zwolnienia jednostki z podatków. Bezpośredniość natomiast oznacza, iż na zwolnienia podatkowe zasługują - z pewnymi wyjątkami - organizacje, które realizują działania dobroczynne własnymi siłami, nie zaś zlecają je podwykonawcom. Pomimo na pozór restryktywnego podejścia do nadawania statusu uprawniającego do korzystania z preferencji podatkowych uzyskują go jednostki reprezentujące różne formy prawne - w tym spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółdzielnie, a nawet spółki akcyjne - i prowadzące działalność w różnych obszarach zadaniowych. Jednym z wyróżników prowadzenia nienastawionej na zysk działalności społecznej jest możliwość korzystania z przywilejów podatkowych. Preferencje takie uzasadniane są przede wszystkim faktem, iż organizacje pozarządowe wzmacniają tendencje sprzyjające rozwojowi państwa demokratycznego, „odciążają” organy administracji państwowej w realizacji zadań publicznych, a swoje zasoby pozyskują - w znacznej mierze - dzięki ofiarności publicznej. W tej sytuacji regulacje prawne powinny pilnować, aby przesłanki uzasadniające uprzywilejowane traktowanie pewnych form aktywności obywatelskiej były faktycznie spełnione. W systemie prawnym ujęte są postanowienia, jakie formy lub obszary działalności świadczą o niekomercyjnym charakterze podmiotu. Określone zostaje także, których danin publicznych preferencje dotyczą oraz jaka jest skala przywilejów - od niewielkich ulg po całkowite zwolnienia. W szczególności w przypadku podatku dochodowego określony może być zakres przedmiotowy ulg. Preferencyjnie traktowany nie musi być cały dochód, ale tylko ten uzyskany z określonych źródeł. Należy również ustalić, czy uprzywilejowany status podatkowy nabywany jest z mocy prawa, czy też decyzja taka podejmowana jest przez określoną instytucję. W obu przypadkach muszą jednak istnieć procedury wstępnej i okresowej weryfikacji uprawnień do korzystania ze zwolnień lub ulg podatkowych. Obok kwestii opodatkowania dochodów organizacji pozarządowych istotne jest podatkowe ujęcie wsparcia finansowego udzielonego przez dobroczyńców. Umożliwiając odliczenia darowizn od podatku bądź zmniejszając podstawę jego wymiaru, państwo stymuluje ofiarność publiczną. W odniesieniu do darowizn na rzecz organizacji realizujących zadania publiczne odpisy takie są szczególnie zasadne, gdyż środki przeznaczane są na takie same cele jak podatki. W Polsce najbardziej uprzywilejowaną pozycję mają jednostki posiadające status organizacji pożytku publicznego. Od strony przychodów kluczowym przywilejem jest możliwość przekazywania przez podatników na rzecz wybranej organizacji o tym statusie 1% należnego podatku dochodowego od osób fizycznych. Jednak de facto to dzięki dostępności zwolnień od podatku dochodowego od osób prawnych, podatku od nieruchomości, podatku od czynności cywilnoprawnych, opłaty skarbowej i opłat sądowych organizacje działające w interesie społecznym są wstanie przeznaczyć większe środki na realizowane akcje pomocowe. Wśród przepisów wpływających na koszty funkcjonowania organizacji pożytku publicznego należy wskazać przede wszystkim regulacje dotyczące świadczeń wolontariuszy. Zaangażowanie ochotników obniża ponoszone przez jednostkę nakłady przynajmniej o wartość wynagrodzenia netto, które należałoby w analogicznej sytuacji wypłacić pracownikom. W odniesieniu do pozostałych kosztów osobowych sytuacja zależy od zapisów umowy między organizacją a wolontariuszem. Organizacje korzystające ze świadczeń wolontariuszy zobowiązane są bowiem pokrywać, na zasadach dotyczących pracowników, koszty podróży służbowych i diet - o ile z obowiązku tego nie zwolnią ich wolontariusze. Mogą również refundować inne uzasadnione wydatki ponoszone przez ochotników, opłacać szkolenia oraz uiszczać składki uprawniające do korzystania ze świadczeń zdrowotnych. Innymi sposobami obniżania kosztów funkcjonowania organizacji pożytku publicznego są na przykład: możliwość korzystania ze świadczenia pracy przez poborowych skierowanych do odbycia służby zastępczej czy nieodpłatne informowanie o prowadzonej działalności w publicznej radiofonii i telewizji. Organizacje pożytku publicznego mogą również nabywać na szczególnych zasadach prawo użytkowania nieruchomości będących własnością Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego. Od strony kosztów wsparcia działalności dobroczynnej, ponoszonych przez darczyńców, preferencje obejmują możliwość odliczenia od podstawy podatku dochodowego od osób fizycznych darowizn - nie przekraczających 6% dochodu - przekazanych na działalność statutową organizacji pożytku publicznego lub prowadzoną przez podmioty o równoważnym charakterze oraz tych udzielonych na cele kultu religijnego i krwiodawstwa. W przypadku osób prawnych limit wynosi 10% dochodu. W odniesieniu do organizacji pozarządowych nieposiadających statusu organizacji pożytku publicznego zastosowanie mają przepisy prawa podatkowego wskazujące, iż dochód z działalności gospodarczej przeznaczony na cele statutowe podatników prowadzących działalność w zakresie: nauki, oświaty, kultury, sportu, ochrony środowiska, ochrony zdrowia i rehabilitacji inwalidów pomocy społecznej, rozwoju wsi, dobroczynności oraz kultu religijnego jest wolny od podatku. Zwolnione z opodatkowania są także dochody kościelnych osób prawnych z niegospodarczej działalności statutowej przeznaczone na cele: kultu religijnego, oświatowo wychowawcze, naukowe, kulturalne i charytatywno-opiekuńcze oraz na inwestycje sakralne. W przypadku organizacji społecznych, które nie posiadają statusu organizacji charytatywnej także istnieje możliwość skorzystania z preferencji podatkowych, jednak wymaga to osobnej decyzji organów podatkowych. Zazwyczaj również zakres ulg jest mniejszy (np. podatki lokalne redukowane są o 50, a nie o 80%). W praktyce, niezarobkowe instytuty badawcze, szpitale, szkoły czy wspólnoty mieszkaniowe, które nie mają statusu organizacji charytatywnej, mogą liczyć na całkowite zwolnienie z podatku dochodowego, o ile swoje dochody przeznaczają wyłącznie na cele charytatywne.


alert