Pracowałam w tej firmie przez jakieś dwa lata, przez kilka ostatnich miesięcy byłam (szczęśliwie dla siebie) kiero najładniejszej lokalizacji, ale już wtedy miałam taki bałagan w głowie, że tylko dzięki lockdownowi nie skonczyłam w szpitalu. Można sobie gadać, że praca na recepcji nie jest dla każdego, że trzeba być komunikatywnym, uśmiechniętym bla bla bla Uważam, że w tym względzie mi niczego nie brakuje, ale wyobraźcie sobie pracę przez dwa lata w atmosferze strachu, kiedy o twoim zwolnieniu może zadecydowac fakt, iż szefowi nie spodobały się buty, fryzura lub brak makijażu, a ty cały czas musisz szczerzyć zęby. W pewnym momencie zmiana z jedną dramą była uwazana przeze mnie za spokojną i dziękowałam za nią bogu (pracowałam na Krawcu i Wierzbowej, czasem na dąbro i na sofii, a potem przeniosłam się na zoo). Lekkie dramy, to jak gość jechał po tobie, wyzywając od najgorszych, bo nie przenisiesz go do innego apa, bo w tym, do którego trafił nie ma wody, śmierdzi kanalizą, wypadły szklane drzwi z prysznica xD o cięższych dramach nie wspomnę, bo już na myśl o tym, jak byłam wyzywana robi mi się słabo. A dodam, że jedna drama na dzień zdarzała się rzadko. Zazwyczaj w ciągu 8 godzin słyszałam ze trzy razy od trzech różnych gości różne rzeczy. Praca w tej firmie dosłownie zabiła moją sympatię do ludzi. W moich oczach żaden (usunięte przez administratora) nie zasługuje na usprawiedliwienie, ale po części rozumiałam powód ich złości - apy były w masakrycznym stanie. Latem nie działala klima, zimą ogrzewanie, pościel była brudna, apy niedoczyszczone, smrod z kanalizy to norma, zepsute windy, nie działające TV, brak wody.... Można by mówić DUŻO. Złość oczywiście wyładowywana na recepcjonistach, którzy nic nie mogą zrobić, w dodatku nie mogą nic opowiedzieć niezadowolonemu klientowi, żeby się trochę ogarnął, bo gada z człowiekiem, a nie z kawałem ściery do podłogi, a nie daj boże szef akurat wlezie na recepcje, bądź patrzy na kamery i zobaczy, że wybuchła tam burda, bo wtedy można byc pewnym, że się wyleci. Szef ma paranoje, nie słucha swoich pracowników, tylko aniołków z głowy, ochrzan za niezgodny raport to norma, a raporty wtedy sprawdzała córka szefa, która niby kierowników pytała się skąd błąd, ale zapominała jak jej tlumaczyli o co chodzi juz w momencie, kiedy zamykała się im buzia. I taki smród za raport ciągnął się za tobą miesiacami.
Jeśli chodzi o stosunek szefostwo - pracownik to cofamy się do mentalności jakiegoś głębokiego (usunięte przez administratora) Dyskryminacja ze względu na płeć, wagę, wygląd - norma. Jasne, business is business i nikt nie zatrudni zapuszczonego przydala na recepcje, ale ciągłe komentarze na temat tego, że nie wyglądam jak kiero sprawiły, że naprawdę zaczęłam myśleć że cos jest nie tak. Na większość podkładów jestem uczulona, nie lubię w ogóle makijażu na twarzy, ale mam niebrzydką twarz z ładną cerą a i tak ochrzan się należał - lepiej jak ci spływała warstwa makijażu z twarzy, niż jak wyglądasz czysto i schludnie, ale troche blado, trochę koloryt skóry nierówny. Ogólnie chlopakow w firmie było mniej, ale jak tylko pojawił się jakiś na stanowisko kierownicze, to omg stawał się wtedy przykładem idealnego kiero dla wszystkich lasek - niekompetentnych, niezaangażowanych.. inna sprawa, że chłopaki też byli zaszczuwani, nie mam żadnemu nic za złe, bo to nie w nich leżał problem.
Na kiero szkoliła mnie laska, co pracowała w firmie dwa tygodnie XDDD to był eksperyment, bo ją od razu ns kiero zatrudnili i jakby te dwa tyg się szkoliła na to ale, choć z charakteru bylam cudowna i bardzo cieplutko ją pozdrawiam, to nie wiedziała jak obsługiwać kasę fiskalną. Do lockdownu więc, przez 4 msc kierownikowania ogarniałam bajzel po poprzednikach. Ale jak wspominalam wyzej ZOO to były wakacje w porownaniu do krawca. Ogólnie, podsumowując, mam nadzieję, że każdy kto przeczyta te opinie na goworku, uwierzy tym złym i zrozumie, że szkoda zdrowia na to wariatkowo.
