Pracuję w jednym z Empików we Wrocławiu od prawie dwóch lat. Praca jak każda – ma swoje wady jak i zalety. Zarobki są ok – trochę ponad minimalną, dostaję dodatek za staż pracy. Pracuję tutaj tylko na część etatu i traktuję to jako formę dorobienia sobie podczas studiów (grafik mam układany tak, aby nie kolidował z zajęciami). Jestem doradcą klienta, pracuję tylko na określonym dziale + stoję na kasie. Czasem pomagam przy innych działach, ale dzieje się to rzadko, np. podczas inwentaryzacji lub oklejania promocji. Zazwyczaj doradzam klientom na dziale i/lub stoję na kasie, przyjmuję paczki, rozkładam dostawy, uzupełniam braki w towarach na półkach, układam produkty, robię zwroty.
Na kasie mamy swoje "zmiany", nie ma sytuacji, by ktoś stał na niej cały czas, staramy się wymieniać. Premie mamy wstrzymane do końca roku, dostajemy aktualnie 80% wynagrodzenia do czerwca, ale właściwie w każdym sklepie teraz tak się dzieje, trudno. Premię mogliśmy wcześniej dostać na święta, za konkursy (gdzie czasem są ciekawe nagrody: wycieczki, kupony do aplikacji), pozytywne opinie klientów, wyrobiony target i sprzedaż przykasową – łącznie za wszystko było to ok. 200-100zł. Umbrella czasem idzie nieźle, czasem gorzej, zależy, co w niej jest w danym czasie. Teraz nie ma parcia na wyniki, ponieważ nic z tego nie mamy. Do tego pracownik może wypożyczać książki i płyty, przysługuje także zniżka pracownicza (-30% na książki, -20% na słodycze i prasę, na resztę też są rabaty, ale dokładnie ich nie przytoczę).
Najgorsi w tej pracy są tak naprawdę klienci: z niektórymi można na spokojnie porozmawiać i pożartować (co bardzo lubię), inni traktują nas źle, wyżywają się. Nie jest to moja pierwsza praca w handlu, więc z czasem do tego się przyzwyczaiłam i większość spływa po mnie jak po kaczce. To ich frustracja, nie moja. Ja zawsze zachowuję poziom i każdego traktuję z grzecznością. Przy trudnych sytuacjach wołam kierownika lub ochroniarza i to on rozwiązuje problem. Najgorsze są święta: ilość osób odwiedzających salon jest ogromna, ilość paczek również. Czasem ciężko to ogarnąć, rośnie także ilość poddenerwowanych klientów, bo kolejki często sięgają wyjścia, pomimo dużej ilości pracowników ;)
Najlepszą rzeczą w tej pracy jest mój zespół. Nie z każdym się lubię, ale każdego toleruję i akceptuję (i ze wzajemnością). Panuje luźna atmosfera, z każdym można porozmawiać, a store menager jest do dyspozycji pracownika (zawsze pomoże, doradzi, wysłucha, rozwiąże problem; jest wyrozumiała, spokojna, ale równocześnie wymagająca). To dzięki ludziom, z którymi współpracuję, jestem tutaj tak długo (a żeby było śmieszniej: jestem jedną z najkrócej pracujących osób). Nie ma u nas dużej rotacji osób, jedynie na święta zatrudniane są dodatkowe osoby do pomocy.
Z pracą w Empiku jest tak, że, niestety, Empik Empikowi nierówny. Praca w salonach partnerskich wygląda zgoła inaczej (podobno gorzej, ponieważ najczęściej nie da się tam wykupić pakietu medycznego, nie ma też tylu premii, kierownicy te bywają tam różni: o różnych salonach we Wrocławiu słyszałam różne rzeczy). Najwięcej zależy od współpracowników, ponieważ to oni kreują atmosferę. Ja swój salon sobie chwalę, odnalazłam się w nim szybciutko. Po studiach raczej znajdę lżejszą pracę, gdzie nie będzie tak mocno goniło mnie wyrabianie wyników, ale do końca ich trwania planuję pozostać w tej firmie.
