Były pracownik
04.11.2026 17:21
Moje doświadczenie z pracy w Medicine było bardzo trudne i wpłynęło na moje poczucie bezpieczeństwa zawodowego. Problemem nie była dla mnie sama praca czy wysokie wymagania, ale sposób traktowania mnie przez ówczesną przełożoną oraz brak poczucia, że firma rzetelnie reaguje na zgłaszane przeze mnie problemy.
Około dwóch lat temu, podczas rozmowy oceniającej, poinformowano mnie, że nie otrzymam awansu z powodu rzekomego braku kompetencji miękkich i skarg innych pracowników na moją osobę. Poprosiłam o możliwość skonfrontowania się z osobami, które miały je zgłaszać. Po około godzinie przełożona poinformowała mnie, że były to jedynie „plotki”. Nie przedstawiono mi konkretnych osób ani sytuacji, które potwierdzałyby wcześniejsze zarzuty.
Kolejna sytuacja dotyczyła ważnego projektu firmowego, który przejęłam podczas nieobecności przełożonej. Po jego zakończeniu dowiedziałam się, że wśród współpracowników miały być rozpowszechniane informacje, jakobym przypisywała sobie jej pracę. Nie zgadzałam się z takim przedstawieniem sytuacji i odbierałam je jako podważanie mojej uczciwości oraz reputacji zawodowej.
W związku ze sposobem, w jaki byłam traktowana, zdecydowałam się zgłosić sytuację do działu HR. Oczekiwałam, że sprawa zostanie potraktowana poważnie i rzetelnie wyjaśniona. Niestety, nie miałam poczucia, że zgłoszenie doprowadziło do rzeczywistego rozwiązania problemu ani że podjęto skuteczne działania, które pozwoliłyby mi odzyskać poczucie bezpieczeństwa w pracy.
Szczególnie niezrozumiała była dla mnie późniejsza zmiana oceny mojej pracy. Około miesiąc przed przedstawieniem mi planu naprawczego moja praca była oceniana bardzo dobrze, a zauważalny postęp wyraźnie podkreślano. Następnie otrzymałam dokument zawierający liczne negatywne zarzuty, z którymi się nie zgadzałam i które, w mojej ocenie, nie znajdowały odzwierciedlenia w rzeczywistych wynikach mojej pracy.
Po otrzymaniu planu naprawczego oczekiwałam konkretnych informacji zwrotnych, jasnych kryteriów oceny i możliwości poprawy. Przez pewien czas nie podejmowano jednak dalszych działań, których spodziewałam się w związku z planem. Następnie zostałam wezwana na spotkanie, podczas którego wręczono mi wypowiedzenie.
Zapytałam, których punktów planu nie zrealizowałam. Usłyszałam, że zwolnienie nie jest już związane z tym planem. Wśród przedstawionych argumentów znalazł się zarzut nieprawidłowego przygotowania materiału dla działu marketingu do publikacji w mediach społecznościowych. Trudno było mi go zrozumieć, ponieważ materiał ten nadal jest publikowany na profilu marki.
Po otrzymaniu wypowiedzenia skonsultowałam sprawę z prawnikiem. Po jednym telefonie z jego strony firma zgodziła się na zmianę formy wypowiedzenia. Sytuacja ta dodatkowo podważyła moje zaufanie do sposobu, w jaki wcześniej uzasadniano decyzję o zakończeniu ze mną współpracy.
Cała sprawa ciągnęła się jeszcze długo. Z mojej perspektywy zamiast rzetelnego wyjaśnienia problemu zgłoszonego do HR-u ostatecznie doszło do zakończenia mojego zatrudnienia. Odebrałam to tak, jakby najłatwiejszym sposobem zamknięcia sprawy było zwolnienie pracownika, który zgłosił nieprawidłowości.
To doświadczenie wiązało się z ogromnym stresem i poczuciem niesprawiedliwości. Nie chodziło wyłącznie o utratę pracy, lecz także o podważanie moich kompetencji i reputacji zawodowej oraz brak poczucia, że mogę liczyć na rzetelne wsparcie organizacji.
Piszę tę opinię, ponieważ uważam, że osoby rozważające pracę w Medicine powinny poznać również perspektywę pracownika, który znalazł się w takiej sytuacji. Nie kwestionuję prawa firmy do oceniania pracy czy podejmowania decyzji kadrowych. Kwestionuję sposób, w jaki przebiegał ten proces w moim przypadku, oraz to, że zgłoszenie do HR-u nie dało mi poczucia, że sprawa została należycie wyjaśniona.
Mam nadzieję, że sprawa doczeka się dalszego wyjaśnienia i zostaną wyciągnięte odpowiednie konsekwencje. Uważam, że przejrzyste zasady oceniania, odpowiedzialność przełożonych i rzeczywiste reagowanie HR-u na zgłoszenia dotyczące niewłaściwego traktowania pracowników powinny być standardem, a nie wyjątkiem.