Pielęgniarstwo- co robić po studiach?

Pielęgniarstwo to nazwa studiów, która od razu mówi nam o tym, na jaki zawód zdecydowali się jego absolwenci. Jednak klasyczna praca w szpitalu to nie jedyna droga zawodowa, jaką mogą podjąć osoby, które ukończyły pielęgniarstwo. Co robić po studiach? Poznaj perspektywy zawodowe kierunku.

Stale mówi się o tym, że pielęgniarek w Polsce jest za mało. To nie znaczy, że nie ma osób chętnych do studiowania pielęgniarstwa. Liczba kandydatów do studiowania kierunku na wielu uczelniach przewyższa liczbę miejsc. Choć w ubiegłych latach można było zaobserwować spadek zainteresowania kierunkiem, to po pandemii pojawiło się pewne ożywienie.

Pielęgniarstwo – czy to przyszłościowy kierunek studiów?

Według danych zamieszczonych na stronie Rynekzdrowia.pl w rekrutacji na rok 2021/2022 na Śląskim Uniwersytecie Medycznym na 300 miejsc było niemal 700 kandydatów. Mimo to według badania Barometr Zawodów 2022 przygotowanego przez Ministerstwo Rodziny pielęgniarka stanowi zawód deficytowy. Liczba osób chętnych do pracy w tym zawodzie jest znacznie niższa niż ofert pracy. Jak twierdzi Mariola Łodzińska wiceprezes Naczelnej Izby Pielęgniarek i Położnych cytowana przez portal Prawo.pl do 2030 liczba zatrudnionych pielęgniarek i położnych zmniejszy się o blisko 16%. Ma to związek z faktem, że znaczna większość pielęgniarek zbliża się powoli do emerytury. Dla osób, które rozważają, jaki zawód zapewni im w przyszłości pracę, to dobry moment, by wybrać pielęgniarstwo na studiach. Szczególnie że do wykonywania zawodu pielęgniarki konieczne jest zdobycie wykształcenia, a pracę można podjąć dopiero po ukończeniu studiów z zakresu pielęgniarstwa.

Pielęgniarstwo – czym zajmuje się pielęgniarka?

Pielęgniarka zajmuje się szerokim zakresem obowiązków, które mają na celu zapewnienie kompleksowej opieki pacjentom oraz wsparcie zespołu medycznego w diagnostyce i leczeniu chorób. Główne zadania pielęgniarki obejmują monitorowanie stanu zdrowia pacjentów, podawanie leków, wykonywanie procedur medycznych, edukację zdrowotną oraz wsparcie emocjonalne dla pacjentów i ich rodzin. Pielęgniarki pracują w różnych środowiskach, takich jak szpitale, przychodnie, domy opieki, a także w domach pacjentów.

Monitorowanie stanu zdrowia pacjentów

Jednym z kluczowych obowiązków pielęgniarki jest monitorowanie stanu zdrowia pacjentów. Pielęgniarki regularnie mierzą parametry życiowe, takie jak ciśnienie krwi, tętno, temperatura i poziom tlenu we krwi. Na podstawie tych danych mogą oceniać stan pacjentów, wykrywać niepokojące objawy i informować lekarzy o wszelkich zmianach. Czyli wszystko w zakresie posiadanych kompetencji zawodowych.

Podawanie leków

Podawanie leków to kolejny ważny aspekt pracy pielęgniarki. Pielęgniarki przygotowują i podają leki zgodnie z zaleceniami lekarzy, dbając o prawidłowe dawkowanie i technikę podania, co jest kluczowe dla skuteczności leczenia i bezpieczeństwa pacjentów. Często także zarządzają terapią dożylną, podając kroplówki i inne płyny infuzyjne.

Procedury medyczne

Pielęgniarki wykonują również wiele procedur medycznych. Mogą to być zabiegi takie jak zmiana opatrunków, usuwanie szwów, cewnikowanie, wykonywanie zastrzyków czy pobieranie krwi do badań. Pielęgniarki specjalizujące się w określonych dziedzinach medycyny, takich jak anestezjologia czy onkologia, wykonują bardziej zaawansowane procedury związane z ich specjalizacją.

Działalność edukacyjna

Edukacja zdrowotna jest również istotnym elementem pracy pielęgniarki. Pielęgniarki edukują pacjentów i ich rodziny na temat chorób, procedur medycznych, zdrowego stylu życia oraz prawidłowego stosowania leków. Dzięki temu pacjenci są lepiej przygotowani do radzenia sobie z chorobą i mogą aktywnie uczestniczyć w procesie leczenia.

Wsparcie emocjonalne

Wsparcie emocjonalne to nieodłączna część pracy pielęgniarki. Pacjenci często borykają się z lękiem, stresem i bólem związanym z chorobą. Pielęgniarki oferują wsparcie, słuchają, odpowiadają na pytania i pomagają pacjentom i ich rodzinom w trudnych momentach. To wsparcie jest kluczowe dla poprawy samopoczucia pacjentów i ich zdolności do radzenia sobie z chorobą. Ma także znaczenie dla rozwoju praktyki pielęgniarskiej i wizerunku zawodu.

Pielęgniarki współpracują także z innymi członkami zespołu medycznego, w tym z lekarzami, terapeutami, dietetykami i pracownikami socjalnymi. Koordynują opiekę, dzielą się informacjami na temat pacjentów i uczestniczą w planowaniu i realizacji planów leczenia.

W zależności od miejsca pracy, pielęgniarki mogą pełnić dodatkowe funkcje. W szpitalach zajmują się opieką nad pacjentami na oddziałach, w przychodniach mogą prowadzić wizyty ambulatoryjne, w domach opieki dbają o codzienną pielęgnację mieszkańców, a w domach pacjentów zapewniają opiekę w warunkach domowych.

Czego uczą studia na kierunku pielęgniarstwo?

Studia pielęgniarskie przekazują wiedzę z zakresu nauk medycznych – anatomii, genetyki, farmakologii, biochemii i fizjologii. Oczywiście w programie znajdziemy znacznie więcej zagadnień, które dotyczą głównie zdrowia i opieki nad osobami z różnymi schorzeniami i w różnym stanie, od noworodków po osoby w wieku podeszłym (przedmioty dotyczą nauk o zdrowiu). Zajęcia obejmują zagadnienia teoretyczne i praktyczne. Oprócz czystej wiedzy studenci uczą się przeprowadzania badań, wykonywania czynności pielęgniarskich, asystowania przy zabiegach i operacjach. Absolwenci pielęgniarstwa muszą mieć bardzo szeroki zakres wiedzy, ponieważ mimo że nie są lekarzami, to mają bezpośredni kontakt z ludźmi chorymi, a podejmowane przez nich działania mogą wpłynąć na pogorszenie lub poprawę ich stanu. Osoby po pielęgniarstwie wiedzą:

• jak posługiwać się wykwalifikowanym słownictwem medycznym,
• jak zbudowane jest ciało ludzkie,
• jakie znaczenie mają procesy fizjologiczne dla zdrowia,
• jakie są potrzeby osób chorych,
• w jaki sposób opiekować się osobami cierpiącymi na konkretne schorzenia, np. chorymi na nowotwór, czy z ranami przewlekłymi,
• jakie są metody planowania opieki pielęgniarskiej,
• jakie są zasady funkcjonowania narządów człowieka i ich wzajemnego oddziaływania,
• jak interpretować procesy fizjologiczne i rozpoznać zaburzenia.

Umiejętności absolwentów pielęgniastwa

Ponadto absolwenci potrafią:

• wykonywać czynności pielęgnacyjne,
• pobierać krew,
• podawać lekarstwa,
• zakładać kroplówki,
• obsługiwać nowoczesną aparaturę medyczną,
• mierzyć ciśnienie, cukier, wagę, wzrost,
• przeprowadzać wywiad z pacjentami,
• prowadzić dokumentację badań,
• przeprowadzać diagnostykę,
• wykonywać czynności rehabilitacyjne.

Pielęgniarstwo – dla kogo kierunek studiów?

Studia pielęgniarskie wymagają od kandydata w szczególności dużych pokładów empatii. Pacjenci różnie tolerują kontakt ze służbą zdrowia, mają także różny próg bólu. Podczas gdy dla jednego pobranie krwi nie stanowi problemu, inny pacjent może nawet w trakcie zemdleć. Od pielęgniarek wymaga się również współczucia, ponieważ ludzie chorzy oprócz dolegliwości fizycznych doświadczają także trudnych stanów emocjonalnych. Pocieszenie dużo znaczy dla człowieka, który nie jest pewien, czy wyjdzie z choroby. Studia z pielęgniarstwa wiążą się także z praktykami i nauką czynności manualnych, dlatego kandydaci powinni pracować nad zręcznością. W po pielęgniarstwie pracuje się głównie z ludźmi, dlatego lepiej odnajdą się osoby komunikatywne, które lubią rozmawiać zarówno z pacjentami, jak i personelem medycznym. Choć studia pielęgniarskie kojarzą się bardziej z wyborem kobiet, to coraz częściej na kierunku możemy spotkać również panów, zatem płeć nie ma tutaj znaczenia.

Podobne zawody bez studiów

Wbrew pozorom, nie wszystkie zawody medyczne wymagają studiów. Przykładowo w szkołach policealnych dostępne są kierunki przygotowujące do pracy masażysty, higienistki stomatologicznej, czy technika farmaceutycznego. Do zawodów medycznych zaliczamy także prace opiekuna medycznego, opiekuna osoby starszej, czy podologa. Kompleksową wiedzę na temat wszystkich wymienionych obszarów oraz wielu innych można pozyskać właśnie w szkołach policealnych. Aby do nich uczęszczać nie trzeba mieć matury, a wykształcenie średnie.

Program studiów pielęgniarskich

Studia pielęgniarskie obejmują trzy lata studiów pierwszego stopnia licencjackich i dwa lata studiów magisterskich. Program studiów na kierunku pielęgniarskim może się różnić w zależności od uczelni. Jednak w toku nauczania można się spodziewać takich przedmiotów jak:

• genetyka,
• farmakologia,
• mikrobiologia i parazytologia,
• radiologia,
• podstawy ratownictwa medycznego,
• translatologia i opieka nad chorym po przeszczepieniu,
• bezpieczeństwo pacjenta,
• podstawy nadzoru sanitarno-epidemiologicznego,
• medycyna taktyczna,
• fizjologia,
• podstawowa opieka zdrowotna,
• patologia,
• zdrowie publiczne,
• komunikacja z trudnym pacjentem,
• badania naukowe w pielęgniarstwie,
• język angielski.

Kto może być pielęgniarką?

Pielęgniarką może zostać każda osoba, która łączy odpowiednie wykształcenie, cechy osobowościowe i pasję do pomagania innym. W Polsce, aby podjąć pracę w tym zawodzie, konieczne jest ukończenie studiów na kierunku pielęgniarstwo. Studia pierwszego stopnia, które trwają minimum sześć semestrów, muszą mieć profil praktyczny i obejmować co najmniej 4720 godzin zajęć teoretycznych i praktycznych. To właśnie ten etap edukacji daje podstawową wiedzę medyczną i umiejętności praktyczne niezbędne w codziennej pracy pielęgniarki.

Jednak formalne wykształcenie to nie wszystko. Osoby aspirujące do tego zawodu powinny charakteryzować się empatią, komunikatywnością, odpornością emocjonalną i zdolnościami organizacyjnymi. Pielęgniarka to nie tylko osoba wykonująca procedury medyczne, ale również wsparcie psychiczne i emocjonalne dla pacjentów. Praca w zawodzie wymaga więc zrozumienia dla drugiego człowieka oraz umiejętności radzenia sobie z trudnymi sytuacjami, które często pojawiają się w środowisku medycznym.

Pielęgniarstwo to ciągły rozwój

Ważnym aspektem jest również gotowość do ciągłego rozwoju zawodowego. Nauka medyczna stale się rozwija, dlatego pielęgniarki muszą regularnie podnosić swoje kwalifikacje, uczestnicząc w kursach, szkoleniach czy zdobywając specjalizacje w wybranych dziedzinach. Na przykład, aby zostać pielęgniarką oddziałową, konieczne jest posiadanie tytułu magistra pielęgniarstwa oraz specjalizacji, a także co najmniej pięcioletnie doświadczenie zawodowe w placówkach udzielających całodobowej opieki zdrowotnej.

Warto również zauważyć, że zawód pielęgniarki jest dostępny niezależnie od wieku. Zawodowe przebranżowienie i rozpoczęcie nauki pielęgniarstwa w późniejszym etapie życia jest możliwe, o ile spełnione zostaną wymagania edukacyjne i zdrowotne. To zawód, w którym liczy się zarówno wiedza, jak i zaangażowanie oraz chęć niesienia pomocy innym. Dlatego osoby, które czują powołanie do pracy w służbie zdrowia, niezależnie od swojego wieku czy dotychczasowej ścieżki zawodowej, mogą rozważyć tę drogę kariery. W obliczu niedoboru pielęgniarek w Polsce taka decyzja może być nie tylko satysfakcjonująca, ale również bardzo perspektywiczna.

Charakterystyka studiów pielęgniarskich

Pielęgniarstwo można studiować na uczelniach publicznych lub niepublicznych. Kierunek oferuje wiele uczelni w Polsce, niemal 100. Studia publiczne są bezpłatne, jeśli studenci decydują się na studia stacjonarne. Za nauczanie w trybie zaocznym, należy uiszczać opłaty semestralne. Ceny za rok studiów na uczelniach niepublicznych rozpoczynają się od ok. 4 tys. zł. Duże zainteresowanie studiami wymusza na kandydatach konieczność uzyskania dobrych wyników maturalnych. W zależności od uczelni przedmioty, które brane są pod uwagę, mogą się różnić. Są to, np. biologia, chemia, matematyka, czy fizyka. Uczelnie, które oferują studiowanie pielęgniarstwa, to np.:

• Uniwersytet Medyczny w Łodzi
• Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie
• Gdański Uniwersytet Medyczny
• Warszawski Uniwersytet Medyczny
• Uniwersytet Medyczny im. Piastów Śląskich we Wrocławiu
• Uniwersytet Medyczny w Lublinie
• Uniwersytet Medyczny w Białymstoku
• Uniwersytet Zielonogórski
• Śląski Uniwersytet Medyczny w Katowicach
• Uniwersytet Jana Kochanowskiego w Kielcach

Gdzie można znaleźć pracę po pielęgniarstwie?

Oczywiście pierwszym wyborem pracy po kierunku jest zatrudnienie jako pielęgniarka (najczęściej w zakładach podstawowej opieki zdrowotnej). Głównie praca kojarzy się ze współpracą z organizacjami opieki zdrowotnej oraz pełnieniem obowiązków w szpitalu państwowym lub w niepublicznych zakładach opieki zdrowotnej, gdzie absolwent przygotowuje leki, pobiera materiały do badań, czy karmi chorych. Jednak pielęgniarka znajdzie także zatrudnienie w:

• domu opieki społecznej – w domach opieki społecznej opiekuje się mieszkańcami, podaje leki, opatruje rany;
• jednostkach ratownictwa medycznego – bierze udział w niesieniu pomocy medycznej w nagłych przypadkach, np. podczas wypadków, nagłych chorób;
• ośrodkach opieki paliatywno-hospicyjnej – to trudna praca, która wymaga dużych pokładów empatii ze strony pielęgniarki. Ma kontakt z osobami bliskimi śmierci, które wymagają pomocy w myciu się, czy pielęgnacji odleżyn;
• przychodni – w placówkach podstawowej opieki zdrowotnej i specjalistycznych pielęgniarka wykonuje szczepienia, pobiera materiały do laboratorium, wykonuje EKG, czy mierzy ciśnienie;
• punkcie pobrań – to miejsce, w którym praca pielęgniarki polega na pobraniu materiału od Pacjentów. Absolwent pobiera krew, czy odbiera próbki innych płynów;
• domach pacjentów jako opiekunka lub opiekun osób starszych – absolwent wspiera seniora w codziennych czynnościach, pomaga robić zakupy, czy się ubrać;
• w szkole – pielęgniarka może pracować jako pielęgniarka szkolna. Zajmuje się wówczas podawaniem nieinwazyjnych leków, czy zakładaniem opatrunków czyli oferowaniem samodzielnych świadczeń pielęgniarskich;
• sanatorium – praca w sanatorium polega na opiece nad pacjentami, np. w rehabilitacji lub leczeniu przewlekłych chorób. Pielęgniarka codziennie dogląda zdrowia pacjentów, podaje leki.

Często to właśnie miejsce odbywania stażu pielęgniarskiego staje się miejscem stałej współpracy absolwenta.

Czy warto studiować pielęgniarstwo?

Pielęgniarka wykonuje zawód niezwykle potrzebny w społeczeństwie. W Polsce ten zawód kojarzy się jednak z relatywnie niskimi zarobkami w porównaniu do odpowiedzialności. Od 1 lipca 2026 roku minimalne wynagrodzenia zasadnicze pielęgniarek i położnych wzrosną o 8,82 procent. Podwyżka wynika z przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej za 2025 rok, które wyniosło 8903,56 zł brutto.

Po zmianach minimalne wynagrodzenie zasadnicze wyniesie 11 485,59 zł brutto dla grupy 2, 9 081,63 zł brutto dla grupy 5 oraz 8 369,35 zł brutto dla grupy 6. Te stawki dotyczą zasadniczej części wynagrodzenia. Rzeczywiste kwoty bywają wyższe dzięki dodatkom za staż pracy, dyżury, pracę w nocy, niedziele i święta.

Podwyżki obejmują osoby zatrudnione na umowę o pracę w szpitalach, przychodniach i innych placówkach medycznych. Nie stosuje się ich bezpośrednio do kontraktów zlecenia czy działalności gospodarczej. Tam stawki godzinowe ustalają strony i często przekraczają minima etatowe.

Decyzja o studiach pielęgniarskich zależy od ścieżki kariery, specjalizacji i formy zatrudnienia. Zawód zapewnia stabilność zatrudnienia i rosnące płace minimalne, ale wymaga gotowości do pracy zmianowej i wysokiego poziomu odpowiedzialności.

Zalety i wady pracy pielęgniarki

Zalety pracy pielęgniarki

• Satysfakcja z pomagania innym – pielęgniarki odgrywają kluczową rolę w opiece nad pacjentami, pomagając im wracać do zdrowia. Możliwość pozytywnego wpływu na życie innych ludzi przynosi dużą satysfakcję i poczucie spełnienia zawodowego.
• Stabilność zatrudnienia – branża medyczna jest jedną z najbardziej stabilnych i odpornych na kryzysy gospodarcze. Zapotrzebowanie na pielęgniarki jest wysokie i stale rośnie, co zapewnia bezpieczeństwo zatrudnienia.
• Możliwości rozwoju zawodowego – pielęgniarki mają wiele ścieżek rozwoju zawodowego. Mogą specjalizować się w różnych dziedzinach medycyny, takich jak pediatria, onkologia, anestezjologia, czy geriatria. Możliwość kontynuowania nauki i zdobywania nowych kwalifikacji pozwala na awans zawodowy.
• Różnorodność zadań – praca pielęgniarki jest dynamiczna i różnorodna. Każdy dzień przynosi nowe wyzwania i zadania, co zapobiega rutynie i monotoni.
• Elastyczność czasu pracy – pielęgniarki często mają możliwość wyboru różnych systemów pracy, takich jak praca na zmiany, co pozwala na lepsze dostosowanie grafiku do indywidualnych potrzeb i obowiązków domowych.

Wady pracy pielęgniarki

• Wysokie wymagania fizyczne i emocjonalne – praca pielęgniarki jest wymagająca zarówno fizycznie, jak i emocjonalnie. Długie godziny pracy, praca na stojąco, podnoszenie pacjentów, a także stres związany z opieką nad chorymi mogą prowadzić do wypalenia zawodowego.
• Stres i presja – pielęgniarki często pracują w sytuacjach wysokiego stresu, gdzie każda decyzja może mieć ogromne znaczenie dla zdrowia i życia pacjenta. Stres związany z odpowiedzialnością za innych ludzi może być trudny do zniesienia na dłuższą metę.
• Nieprzewidywalne godziny pracy – choć elastyczność może być zaletą, praca na zmiany, w nocy, w weekendy i święta może zakłócać życie rodzinne i społeczne, utrudniając utrzymanie równowagi między pracą a życiem prywatnym.
• Niedocenienie i niskie wynagrodzenie – w wielu krajach pielęgniarki są często niedoceniane i niewystarczająco wynagradzane za swoją ciężką pracę. Wynagrodzenia mogą być niesatysfakcjonujące w porównaniu do wymagań i odpowiedzialności, jakie niesie za sobą ten zawód.
• Ryzyko zdrowotne – praca w środowisku medycznym wiąże się z ryzykiem narażenia na choroby zakaźne, kontuzje oraz kontakt z substancjami chemicznymi i biologicznymi. Pielęgniarki muszą zachować szczególną ostrożność, aby chronić siebie i swoich pacjentów.

Zmiany w kształceniu pielęgniarek

Planujesz studia pielęgniarskie w 2026? Sprawdź, co zmienia się w kształceniu: więcej praktyki i nowe umiejętności. Studia I stopnia idą tylko stacjonarnie z profilem praktycznym. To 4600 godzin symulacji i praktyk w szpitalach czy SOR-ach. Przyszłe pielęgniarki uczą się EKG, spirometrii, kwalifikacji do szczepień i opieki onkologicznej. Dodano telemedycynę, język migowy i komunikację z zespołem. Egzamin OSCE sprawdza praktykę w symulacjach. Obowiązkowe punkty edukacyjne: 100 co 5 lat. Specjalizacje ograniczone do 1500 miejsc. Reformy lepiej przygotowują do pracy w ochronie zdrowia.