Opinie Stowarzyszenie Wiosna Kraków - 438 opinii - GoWork.pl

Opinie(438)

Praca i zarobki

Paulina

17.06.2021 10:04

Były pracownik

W skrócie nie polecam w żadnym wypadku tego pracodawcy. Rozwijając, gdy się tam zaczyna pracę ma się w głowie dziwne przeświadczenie o robieniu czegoś ultra dobrego i potrzebnegoi niezbędnego dla społeczeństwa. Rzeczywistość jest jednak z goła inna, bo wychodząc jakiś czas temu ze stowarzyszenia mam pełną świadomość, że społeczeństwo sobie bez niego poradzi i to bardzo dobrze. Emocjonalne zaangażowanie zwłaszcza na początku jest olbrzymie, ale traci się je z dnia na dzień. Tak jakby ktoś przebił balonik i powoli ulatywało z niego powietrze. Z czego to wynika? Nie mam pojęcia, ale wiem że nie dotyczy tylko mnie. Wydaje mi się, że wszystko powiązane jest z fatalnym zarządzaniem przez organizacje (w mojej opinii, aczkolwiek tę opinię podziela wiele osób z którymi rozmawiam). Niestety po ponad roku rollercostera ja musiałam zawijać się z tego miejsca, bo warunki pracy, ogólne zarządzanie firmą, dziwna atmosfera oraz brak widoków na rozwój mnie w tym bardzo utwierdziły. Polecam zaangażować się wolontaryjnie, dla siebie, dla poznania fajnych ludzi, ale odradzam pracę w tym miejscu. W jakimkolwiek charakterze. Ludzie, którzy cokolwiek przepracowali w swoim życiu trafiając tam wylatywali po paru miesiącach lub sami rezygnowali, bo chcieli wprowadzić coś nowego, coś poprawić, ulepszyć. Jednakże, niestety tam wszystko musi być pod ścisłą kontrolą zarządu i w zasadzie nie ma miejsca na realizację innych pomysłów. Ludzie młodsi zostawali na nieco dłużej i przykro mówić, ale byli powoli i systematycznie psychicznie "urabiani" do lojalności i posłuszeństwa. Stąd też bardzo wielu managerów było przed 30-stką. Ludzie którzy bardzo skutecznie wypeniali zadania zarządu, przez który byli bardzo dobrze przygotowani do tego aby być przedłużeniem ich własnych rąk. Po tym jak ta euforia się kończyła, wielu odchodząc miało bardzo zakrzywiony obraz rzeczywistości. Ja sama mogę powiedzieć, że doświadczenia związane z pracą tam bardzo negatywnie wpłynęły na moje życie i rozwój. Nie podjełabym drugi raz tej samej decyzji w żadnym wypadku.

Anna

22.04.2021 22:59

Były pracownik

Przyznam szczerze, że od dłuższego czasu obserwuję pojawiające się co raz to wpisy na temat stowarzyszenia i tak sobie myślę: w końcu ktoś miał odwagę powiedzieć prawdę. Pracowała za obu zarządów, więc co nieco wiem. Pierwszy zarząd, a właściwie jego prezes był patologiczny ale przynajmniej skuteczny. Gdyby nie był księdzem i nie prowadził tego typu organizacji pewnie zaszedłby bardzo daleko. Natomiast drugi zarząd był bardzo nieudolny w mojej ocenie - wybrany po niemałym przewrocie (kto śledził lub uczestniczył ten wie), ale przede wszystkim bardzo nieuczciwy. To ile rzeczy zostało pominiętych lub przeinaczonych to wiedzą tylko ci którzy tam pracowali. Wiem, też od obecnych pracowników, że jak nadeszła tzw. czystka covidowa pracowników opracowywany był całościowy plan z prawnikami jak najmniejszymi kosztami pozbyć się zbędnego balastu. Najgorsza jest ta hipokryzja mówienia jak to dużo sięnie robi, jak to uczciwie sięnie podtąpiło, ale ich najwiękzym błędem było zawsze to, że uważali się za niomylnych. W swoich mniemaniu nigdy nie podjęli złej decyzji. Oceniając stowarzyszenie jako pracodawcę to wystawiłabym mu ocenę dopuszczającą, tyle co by się przejść z klasy do klasy - tak na przeżycie. Nie bez powodu piszę, że "na przeżycie" bo tyle się tam zarabia. Jestem zorientowana mniej więcej w zarobkach na poszczególnych stanowiskach i różnice potrafiły być tam kosmiczne. Z czego wynikały? Nie wiem. Ludzie na własnych działalnościach potrafili naprawdę nieźle tam wyciągać co raz wystawiając jakąś dziwną fakturę za usługę. Pracownik na UoP lub UZ w zasadzie egzystował. Stowarzsyzenie w zasadzie od początku bazuje na zaangażowaniu młodych ludzi, jednak to miejsce jest tak toksyczne, że wysysa wszystkie siły z człowieka i potem musi dochodzić do siebie bardzo długo (fizycznie, ale przede wszystkim psychicznie). Zawsze zachęcano potencjalnych pracowników tym, że ptaca tam to świetny wpis w CV - (usunięte przez administratora)prawda. Pracodawcy niespecjalnie biorą to pod uwagę. Co więcej uważam, że pracując tam tylko straciłam czas. Atmosfera między ludźmi potrafiła być na tyle toksyczna, że jedni obgadywali drugich za plecami, działy długo były podsycane między sobą (ostatnio faktycznie mniej). Spisek i konspiracja były tam praktycznie na porzadku dziennym. Najgorsza natomiast jest tam kultura pracy. Dyrektorzy lub managerowi, którzy praktycznie nie pracowali tylko tkwili na bezsensowych spotkaniach w celu ustalenia "niczego" w żaden sposób nie pomagali swoim zepołom. Jak coś nie szło to zawsze zaczynano obwiniać ludzi od dołu, a to przecież manager odpowiada za swój zespół. Dyrektów możnabyło prosić o poświęcenie choćby minuty na załatwienie czegoś. Niektórzy byli nieuchwytnie tygodniami. Co radzę stowarzyszeniu? Bardzo dokładne przeanalizowanie kultury swojej pracy oraz docenianie pracowników, ale tak jak robi to normalny pracodwawca czyli finansowo. To cała firma została pochwalona na co tygodniowym spotkaniu naprawdę nie wystarczy. Te cotygodniowe przyklaskiwanie sobie było w zasadzie najbardziej przygnębające, bo człowiek wiedział, że zrobił dobrą robotę, zaangażował się i nic z tego nie ma. Jest to praca czysto dla studentów plus dla kółeczka ludzi wzajmenej adoracji, którzy będą tam siedzieć dopóki tylko się da. Analiza, kto w tej sytuacji jest wykorzysywany jest chyba jasna. Przykro to mówić, ale stowarzyszeniu byłoby dużo lepiej jakby opierało się całościowo na wolontariacie, oczywiście oprócz garstki osób które są konieczne, bo w tym momencie garstka ludzi wykorzystuje innych, którym płaci ochłapy. Ja przychodziłam do organizacji już z nimałym bagażem doświadczeń i byłam silna psychicznie, ale TY szukając pracy nie daj się skrzywdzić na początku swojej kariery i odpuść sobie.

były pracownik

21.04.2021 11:05

Były pracownik

Zdecydowanie odradzam pracę w tym stowarzyszeniu. Na początku ludzie są mili, ogólnie większość pracujących tam osób to mili ludzie. Trochę zmęczona poprzednimi nienajlepszymi doświadczeniami z przełożonymi w innym miejscu, zdecydowałam się na pracę w Stowarzyszeniu Wiosna, mimo bardzo niskich zarobków. Stwierdziłam, że może trochę odpocznę psychicznie, choć oczywiście angażowałam się w swoją pracę. Myślałam sobie, że może takie miejsce przyciąga fajnych, wartościowych ludzi, a że dla mnie relacje i atmosfera w pracy są ważne, stwierdziłam, że spróbuję. I żałuję. Zmienił się zarząd i jedne problemy zostały zastąpione innymi. To miejsce jest bardzo źle zorganizowane, managerowie są nieprzygotowani do swojej roli, konsekwencje własnych błędów zwala się na pracowników. Najbardziej uderzające było zachowanie pana, który zajmował się rekrutacją. Podczas rozmowy rekrutacyjnej mówił, że przepracować będzie trzeba minimum 40 godzin tygodniowo. Taką informację usłyszeli wszyscy rekrutowani na to stanowisko. Gdy okazało się (już po podpisaniu umów zlecenie), że jednak zatrudniono za dużo osób, to poobcinano godziny pracownikom o 50 %, a pan od rekrutacji szedł w zaparte, że nie mówił wcale, że gwarantują min. 40 h tygodniowo... I bezczelny argument o tym, że przy umowie zlecenie Pracodawca nie ma obowiązku organizować Pracownikowi 40 godzin tygodniowo.... Tak, wg zasad prawa nie ma, ale wg zasad przyzwoitości, jeśli takie coś deklaruje słownie, to jak najbardziej ma taki obowiązek. Albo opieramy się na zaufaniu i odpowiedzialności za własne słowa albo spisujmy wszystko na umowie, bo inaczej jest taka sytuacja, że kilka osób twierdzi, że słyszało tak, a jeden pan z rekrutacji odwraca kota ogonem. Ii kto ma "rację"? Oczywiście silniejszy, a kopanie się z koniem to strata energii. Managerka w akcie solidarności nie broni pracowników, tylko tych, którzy są od niej wyżej. Pan od rekrutacji sprawiał wrażenie, jakby nie widział w tym nic niewłaściwego, co może był przesłanką do przypuszczenia, że takie praktyki tam są "normalne". Obcięcie Pracownikom godzin po 50 % oznaczało oczywiście wypłatę o 50 % niższą. Czas między rozmową rekrutacyjną, a podpisaniem umowy, to był czas, kiedy każdy z nas mógł przeznaczyć na poszukiwanie pracy w miejscu, w którym zarobiłby takie pieniądze, żeby nie musieć brać pożyczki (która też kosztuje) na bieżące wydatki. Przeczytałam tu odpowiedź kogoś ze Stowarzyszenia z sugestią, że komentarze pisze jedna osoba, rozgoryczona tym, że musiała rozstać się z pracą w SW. Biorąc pod uwagę to, jak widziałam mechanizm odwracania kota ogonem przez zarządzających tam ludzi i to, jak pracownicy między sobą skarżyli się na niedotrzymywanie warunków umowy (słownej) i inne bieżące kwestie, nie sądzę, żeby tak duża ilość negatywnych opinii była pisana przez jedną osobę.

byle (dalej od) do wiosny

16.12.2020 15:15

Były pracownik

Akcja bardzo szlachetna, wartościowa i potrzebna. Nie ma co do tego wątpliwości. Wspierać organizację - TAK. Pracować w niej - NIE. Problem polega tam na tym, że jest to bardzo bardzo hermetyczne kółeczko wzajmenej adoracji, a w szczególności zarząd i dyrektorzy. Ludzie pracując tam przesiąknięci są całościowo ideą, żyją tym, nic innego się nie liczy. Natomiast kiedy kończą współpracę nie chcą mieć już z organizacją wiele wspólnego. To musi o czymś świadczyć. Ludzie na wyższych stanowiskach wzajemnie poklepują się po plecach, przynajmniej raz na miesiąc wszyscy gratulują sobie wyników, że wszyscy robią świetną robotę, każdy dział jest dumny, ale co z tego jak potem wywalają 30% pracowników. To nie jest sprawiedliwe, że organizacja chce dbać o wszystkich do okoła, ale nie o swojego pracownika. Pracując tam musisz się liczyć, że pracujesz w 200% zaangażowania za absolutnie najmniejsze pieniądze. No ale przecież poklepią cię po plecach, tyle powinno wystarczyć. I tak tam jest rzeczywiście. Atmosfera jest toksycznie niebezpieczna, ludzie popadają tam w skrajności, bo albo są najlepszymi przyjaciółmi, albo się nie nawidzą. Profesjonalizmu tam raczej nie uświadczycie. Wymagana jest integracja (nawet jeśli tego nie chcesz), wymagana jest wiara w to wszystko (nawet jeśli nie wierzysz), nie wystarczy zwykła, spolidna i rzetelna praca, to za mało, żeby być na koniec poklepanym po plecach przez zarząd. Księdza J. już dawno nie ma, ale z toksyczności zostało tam wiele, tyle, że teraz przyjęła inną postać. Pracując tam zatracasz się trochę w innej rzeczywistości niesiony najznamienitszymi ideami, sztandarami, ale jak ta bańka pęka zostajesz z bardzo skrzywionym obrazem realnej i panującej w normalnym świecie zawodowym rzeczywistości. Szlachetna Paczka to bardzo dobra inicjatywa, ale Wiosno, nikt na rynku pracy nie zapomni wam waszych niecnych poczynań. Już każdy będzie wiedział, że nie warto tam pracować...chyba, że coś się zmieni. Naprawdę byle dalej od Wiosny...