Niestety nie polecam pracy w biurze Stowarzyszenia WIOSNA. W organizacji panuje ogromny chaos, a im czlowiek wyzej tym niestety widzi wiecej. Stale dokonywane sa zmiany na stanowiskach, ludzie sa przesuwani do nowych odpowiedzialnosci w zaleznosci od potrzeb organizacji, a niekoniecznie w zgodzie z ich kompetencjami i umiejetnosciami. Organizacja nie zwraca uwagi na kwestie formalne- pracownicy otrzymuja propozycje awansu, przejmuja nowe odpowiedzialnosci i zadania, ale dopoki nie upomna sie kilka razy o zmiane wynagrodzenia czy umowe nie jest to zrobione, czasami taki stan trwa kilka miesiecy. Czesto do nowych odpowiedzialnosci trzeba sie wdrozyc samodzielnie, inaczej czlowiek sie „nie odnalazl”. Osoby upominajace sie o podwyzke czy proszace o nia uznawane sa za roszczeniowe...Nadgodziny sa nagminne, niestety, gdy przychodzi do zamkniecja miesiaca, czesto slyszy sie od szefa, ze ktos zle zaplanowal swoja prace czy tez ze nie przyszedl z zapytaniem czy dane zadanie ma zostac zrobione po godzinach. Jest to szczegolnie przykre, bo niestety specyfika pracy jest taka, ze sa momenty kiedy trzeba zostac i takie traktowanie pracownika jest po prostu ponizej wszelkiej krytyki. Niestety czesto na spotkaniach czy na forum obrazane sa osoby, ktorych nie ma na tym spotkaniu. Niestety przyklad idzie z gory i nie raz slyszalam jak prezes wypowiadal sie o nieobecnych w niewlasciwy sposob. Zatarte sa granice pracownik-pracodawca. Dopoki wszystko jest ok, przyjaznimy sie, ale jesli przychodzisz po podwyzke to jestes roszczeniowy. Slogan „praca z sensem” ma maskowac wszystkie nieprawidlowosci, tak jakby sensem mozna bylo wszystko wynagrodzic. Marnuje sie wiedze. Sa tak ogromne rotacje pracownicze, ze mnostwo wiedzy po prostu ucieka. Rotacje sa regularnie. Ludzie odchodza, czasami sa tez zwalniani, ale w zasadzie nie dziwi to, gdy podejmuja sie wyzwan, do ktorych nie maja kompetencji, bo akurat jest wakat i organizacja tego potrzebuje. Wtedy pracownik fantastyczny i wychwalany, awansowany jest przesuwany w inne miejsce, w ktorym samodzielnie nie potrafi sobie poradzic, wiec jest beznadziejny...i wszystko jest zracjonalizowane. Osoby czesto odchodza w takiej atmosferze, ze nie ma kiedy przekazac obowiazkow, wiedzy, kapitalu zgromadzonego przez dana osobe. Gigantyczne marnotrawstwo. Nie rozumiem jak mozna nie wyciagac wnioskow z odejsc pracownikow. A to sie dzieje od lat i nie sa to urlopy macierzynskie. Kadra menadzerska i dyrektorska jest nieprzygotowana do pelnionych zadan. Sa to ludzie, ktorzy podejmuja sie ogromnych wyzwan, jednoczesnie nie sa do nich przygotowani. Nie maja odwagi przekazywac prezesowi informacji zwrotnych, dzialaja tak, zeby dobrze przed nim wypsc i byc lubianymi w zespole. Prezes jest wizjonerem, czlowiekiem z glowa pelna wartosciowych pomyslow. Jednoczesnie jest osoba wprowadzajaca chaos w organizacji. Podejmuje impulsywne decyzje, stawia nierealne i nieprzemyslane cele, gdy podstawowe sprawy leza i kwicza. Jest zamkniety na informacje zwrotna. Takiej subtelnej nie przyjmuje, a innej nikt mu nie da. Osoby, ktore mialy odwage sie z nim nie zgadzac szybko konczyly prace w organizacji. Prezes nie jest osoba wymagajaca, raczej po prostu trudna. Jednego dnia przygotowany material jest beznadziejny, drugiego dnia dobry. Pracownik wychwalany pod niebiosa, bardzo szybko moze sie stac niekompetentnym, niewlasciwym, takim, ktory „sie nie odnalazl”, ale zazwyczaj jest po prostu „beznadziejny”. Niestety wielu ludzi opuszczajacych organizacje ma podeptane poczucie wlasnej wartosci i musi je budowac na nowo. Organizacja ma ogromny potencjal, ale nic sie nie zmieni, dopoki kadra zarzadzajaca nie obudzi sie i nie zrobi rachunku sumienia. Szeregi fantastycznych ludzi na nizszych stanowiskach, chociazby najbardziej kompetentnych nie zmienia tej organizacji. A takich jest tam i bylo wielu, przewijali sie przez lata. Kto sprytniejszy i dojrzalszy dosc szybko rezygnuje z pracy w stowarzyszeniu, innych wysysa sie z energii i sil. W mojej ocenie to oni trzymaja te organizacje „w kupie” - ludzie z pasja, chetni do pracy i uczenia sie, ale w pewnym momencie zderzaja sie albo z szefem, albo z wypaleniem, bo o nie nie trudno w takim trybie pracy. Wedlug mnie organizacja powinna przestac udawac, ze wszystko jest ok i to „niewlasciwi ludzie” do niej trafili, bo na dluzsza mete nie da sie zaklinac rzeczywistosci. Ludzie to najwiekszy kapital tej organizacji, niestety najbardziej zaniedbany. Niestety nie zapowiada sie, zeby cos sie mialo w tej materii zmienic. WIOSNA robi w Polsce duzo dobrego, ale we wlasnym biurze juz niestety nie daje rady. Korpo to korpo, ale przynajmniej nie mowmy o wielkich i szlachetnych wartosciach.