Opinie o Ey Global Services Poland Wrocław

GoWork nie weryfikuje opinii przed publikacją...

Opinie(727)

Praca i zarobki

Kontakt i przychody

Aktualne oferty pracy w pobliskich miastach

Opinie o firmach w pobliskich miastach

JR

13.02.2023 18:49

Kandydat

Rekrutacja do EY GDS (Warszawa/Wrocław) na stanowisko z 4-6 letnim doświadczeniem - team Knowledge dla jednej z globalnych praktyk. -- Ogłoszenia m.in. na LinkedIn, ale bez podpiętego rekrutera pod ofertę - pierwsza czerwona flaga. -- Należy aplikować przez ich własny system, który dosłownie kilka godzin później odesłał mi na maila informację o odrzuceniu aplikacji - nie wzięciu pod uwagę, tylko od razu odrzucenie - szybciej niż rekruter miałby czas przejrzeć aplikację. -- Na tym byłby koniec, ale po 2-3 tygodniach dzwoni do mnie nieznany numer, rekruter przedstawia się EY GDS i pyta czy jestem zainteresowany ofertą. Dopiero po bezpośrednim przypomnieniu, że odrzucili moje zgłoszenie dostałem krótkie wytłumaczenie, że padł im system O_o - druga czerwona flaga. -- Pierwsza rozmowa z ww. rekruterem o doświadczeniu itd., jednak zupełnie nic szczegółowego nie można było się dowiedzieć o pracy zespołu, gdzie jest podpięty w strukturze, jak współpracy itp. -- Po rozmowe do zrobienia Case Study - prezentacja w formie slajdów, w miarę standardowe wymaganie na taką pozycję. Ja nie zadawałem dodatkowych pytań do zadania, ale zakładam że rekruter nie miałby wystarczających informacji żeby odpowiedzieć. Prezentacja wysłana, odbiór potwierdzony, teraz czekać na dalsze kroki. -- Tu robi się ciekawie - nie dostałem informacji od ww. rekrutera, za to dostałem automatyczny sms oraz automatycznego maila z adresów spoza sieci EY i EY GDS (ich dostawcy) z prośbą o zapisanie się na spotkanie rekrutacyjne. Zero ingerencji realnego rekrutera, odpowiedzi że czekają na następny etap albo jak oceniają wysłane zadanie - trzeci czerwona flaga. -- Sam musiałem skontaktować się mailowo, żeby potwierdzić, czy wiadomości przyszły od nich i czy to bezpieczne linki, czy typowy internetowy phishing - rekruter potwierdził, że to ich system. -- Najlepsza część - imię i nazwisko rekrutera wspomnianego w mailu było osoby, która wg. Linkedin od ponad 1,5 roku nie pracuje już w tej firmie(!) - czwarta czerwona flaga -- Zapisałem się na spotkanie z Indiami, na spotkaniu bardzo jednostronna rozmowa, bez wspominania Case Study, raczej takie wypytywanie pod formularz mimo, że rozmowa z osobą z poziomu Director. Również ciężko było dowiedzieć się jak wygląda struktura zespołu itp, widać było brak przepływu informacji i jak wszystkie wcześniejsze czerwone flagi łączą się w całość. -- Po rozmowie zrezygnowałem z tego procesu, ale jako że nie było rekrutera odpowiedzialnego za ofertę to nie miałem kogo o tym poinformować. Po około tygodniu dostałem wiadomość od innej osoby z EY GDS w Polsce, że z przykrością informują, że proces rekrutacyjny został wstrzymany - zupełnie mnie to nie zdziwiło. Dla osób bez obecnego zatrudnienia, szukających pracy i aplikujących na kilka ofert jednocześnie polecałbym omijać oferty z EY GDS, lepiej przeznaczyć ten czas na inne rekrutacje.

yo

21.02.2023 22:22

Były pracownik

jak widzisz ofertę z "Knowledge", to się zastanów 5 razy. Masa ludzi (poza kilkoma spoko wyjątkami), którzy na niczym się nie znają, a roztaczają wokół siebie aurę byznes-guru. Smieszy mnie, gdy tak namiętnie, nawet w najprostszej rozmowie mieszają polski z tak nędznie udawanym "american" (choć 90% z nich nie umie porawnie wymówić "knowledge"), jarają się sami sobą (choć ich praca jest do bólu nieistotna). Słowem: korpo per excellence: nic ważnego, ale szum wielki. Co kto lubi.

dsa

25.02.2023 22:04

Pracownik

wiedza lepiej, to pewnie niedlugo sie dowiedza jeszcze wiecej

Kuba

23.11.2020 15:14

Były pracownik

To będzie opowieść w odcinkach, bo dużo napisałem, a limit znaków na jedną opinię mnie ogranicza. Zapraszam w związku z tym do czytania również komentarzy, te pierwsze kilka to kontynuacja tej historii. Odcinek 1/4 EY GDS we Wrocławiu to najlepsza firma, w jakiej dotąd pracowałem. Jestem programistą z wieloletnim stażem i dopiero w EY GDS dowiedziałem się, co to są prawdziwe wyzwania. Firma ta była mi polecana wcześniej i dlatego do niej dołączyłem, a teraz ja sam ją polecam innym, a zwłaszcza ludziom z mojej branży - czyli IT. Postaram się to uzasadnić następującymi punktami: - Moja rekrutacja na stanowisko programisty do EY GDS trwała jakieś pół roku, od jesieni 2018 do wiosny 2019. Nie dlatego, że proces miał 17 etapów (bo przecież mógłby), tylko dlatego, że pierwotnie byłem rekrutowany na obcy mi stack technologiczny (o którym nie było słowa w moim CV) i zespół Talent Team zorientował się o tym fakcie w połowie procesu. Udało się wtedy anulować tamtą rekrutację i otwarto drugą, tym razem pasującą, ale ta czynność opóźniła wszystko o jakieś 2-3 miesiące. I można pomyśleć, że to było negatywne doświadczenie. Nic bardziej mylnego! Jeszcze do firmy nie dołączyłem, a już nauczyłem się czegoś nowego. Od tego czasu już zawsze na rekrutacji będę przepytywał rekrutera z zawartości mojego CV, żeby mieć pewność, iż się nie pomylił. - Jako narzędzie pracy dostałem używanego laptopa sprzed kilku lat, z procesorem i5 i 8gb ramu. Fakt, że w poprzedniej firmie miałem Xeona z 32gb ramu, by sprostał wysokiemu obciążeniu, jakiego mój charakter pracy wymaga, ale tamta firma miała dziwną politykę i uważali, że sprzęt jest tańszy, niż czas pracownika. Na szczęście w EY GDS nie ma takich durnych pomysłów i pracodawca dumnie walczy o tytuł „zero-waste employer of the year”, bo do laptopa należał się 17 calowy monitor o proporcjach 4:3. O dziwo LCD, nie CRT, no ale rok był 2019 przecież. - Ciekawostką jest fakt, że firma praktykuje tzw. hot-desking, czyli, że nie ma się swojego stałego biurka i siada się tam, gdzie jest wolne. Sprytne, bo oszczędza się na przestrzeni biurowej, która robi się coraz droższa. Utrudnieniem wydaje się to, że stosunek liczby pracowników do liczby biurek wynosi około 2:1, ale staje się to problemem tylko wtedy, kiedy przychodzi się do biura po 7 rano. A przed 6:30 to czasem nawet udało się dostać jedno z nielicznych stanowisk z monitorem około 20 cali w proporcjach 16:10. Taka rywalizacja z samego rana nieźle pobudza. A w dni, w które mam ochotę pospać trochę dłużej, krzepiąca jest wiedza, że do 7:20 zwykle wolne jeszcze będą krzesełka w kuchni. Niestety teraz, w dobie pandemii, wszyscy przeszliśmy na home office i trochę mi brakuje tej adrenaliny z rana. - Ilość obowiązków w EY GDS jest bardzo duża i często wykraczają one poza oficjalny opis stanowiska, by dawać pracownikowi szansę na rozwój. Inne firmy, w których pracowałem, zwykle nie dawały takich możliwości, by robić coś spoza rejonu swojej ekspertyzy. A tutaj niby jesteś programistą, ale musisz rozmawiać z klientem o wymaganiach, zarządzać projektem, robić raporty i prezentacje, być supportem, szkolić innych. Są dni, że na programowanie nie zostaje już czasu, ale rozwój, rozwój, rozwój jest najważniejszy! I takie podejście ja szanuję. - Przez to, że pracy jest dużo, prawie nie dostrzegłem braku kompetencji u project managerów w moim projekcie, co jest rzadkością. Zresztą, zaskoczyli mnie umiejętnością specyficznego zarządzania w skali mikro, zachowywali się tak, jakby mieli jakieś certyfikaty z tej dziedziny porobione. Strasznie to doceniłem od samego początku - niepojęte, że ktoś jest tak zaangażowany, by organizować mi pracę w najdrobniejszych szczegółach. W żadnej innej firmie tego nie miałem. Od razu widać dbałość o pracownika. Aha, użyłem liczby mnogiej mówiąc o managerach nie przez pomyłkę, bo było ich trzech. Ale do ogarnięcia był 5 osobowy zespół, więc to zrozumiałe. Zawsze wszystko lepiej idzie, jak więcej osób tym zarządza.

Mago-Manago

07.12.2022 00:06

Pracownik

O ile obecnie z awansami powyżej seniora nie ma już problemu, to faktem jest że wierchuszka to znajomi królika... który niedawno był bardzo duży i bardzo niebieski, a potem zmienił nazwę na taką której nikt na świecie nie rozumie :D

Phil

04.01.2023 14:47

Kandydat

A brilliantly comprehensive and insightful review, thank you.

Krz

12.11.2022 06:02

Były pracownik

Idealny pracodawca. Najpierw Otacza cię opieką i roztacza aurę wspierającą i niemal rodzinną. Ostatni etap rekrutacji to rozmowa z szefową z Francji. Po jednym zdaniu mówi, ze nie ma wątpliwości, ze mój francuski jest świetny i żeby nie przedłużać tych formalności, ze wita na pokładzie. Potem dostajesz portfolio. Ambitne, jak na początek. Koleżanki i koledzy, bardziej doświadczeni, drapią się po głowie zdumieni, ze nowa a takich trudnych dyrektorów na początek dostałam. No i nie trzeba było długo czekać na pierwsze potknięcia, szkolenie okazała się bowiem niewystarczające. W ogóle mnóstwo rzeczy trzeba ogarniać samemu, ale muszę przyznać, ze wsparcie zespołu było ogromne. No więc przy kolejnym „nie dam rady”, pomna zapewnień ze strony mojej przełożonej, składanych nieustannie od momentu rekrutacji, o możliwych zmianach portfolia jeśli okazałoby się ono zbyt trudne, zwróciłam się do niej o pomoc. „ Nie radzę sobie, mam za dużo rzeczy, w dodatku mam wrażenie, ze nie spełniam oczekiwań dyrektorki XY, czy możecie mi pomóc?” Ufna w rychłe rozwiązanie mojego problemu, otrzymałam, tym samym głosem, niczym z jakiegoś seansu spirytystycznego, informację, ze muszę się bardziej postarać i ze moje problemy nie kwalifikują się do zamiany a jedynie do zwiększenia wysiłków z mojej strony. To nic, że akurat wysilałam się ogromnie, co widzieli moi koledzy i dodawali mi otuchy, nie bardzo rozumiejąc po pierwsze, wg jakiego klucza dostałam akurat te trzy osoby do obsługi, które były bardzo wymagające i i miały opinię trudnych, a co dopiero na początkującego asystenta, a po drugie, ze nie dokonano żadnej interwencji. Dodam, ze w trakcie pracy okazywało się, ze otrzymane szkolenie było niekompletne, i wiele z moich pytań do zespołu wynikało z braku takich informacji w moich treningach. Zespół tez nie zawsze umiał mi pomóc, bo akurat inni dyrektorzy mieli inną specyfikę. Najbardziej kuriozalnym zarzutem były błędy w mojej korespondencji po angielsku, podczas, gdy zatrudniono mnie z francuskim, a o angielskim w ogóle nie było mowy. Mało to, kiedy zapytano mnie, już po zatrudnieniu, jak się „czuję z angielskim” uczciwie odparłam, że „nie tak świetnie jak z francuskim”: a mimo to dostałam anglojęzyczne obowiązki. Kiedy, wobec zarzutów o błędy w angielskim, przytoczyłam ten skromny fakt, moje przełożone natychmiast zaczęły mnie uspokajać, ze to nie są żadne ważne błędy językowe czy gramatyczne, które miałyby wpływ na zrozumienie treści maili. „Absolutnie nie! Jedynie drobne literówki, wynikające z niedokładnego sprawdzenia maila przed wysłaniem”. „Ale to nie są kardynalne błędy, wystarczy troszkę się lepiej skoncentrować i będzie dobrze. Wdrażamy PROGRAM NAPRAWCZY, po pierwszym feedbacku.”, na kolejne 3 miesiące niestety nie możemy Ci dać jeszcze normalnej umowy tylko dalej próbną, pamiętaj tylko, ze DRUGI FEEDBACK BĘDZIE KLUCZOWY” Zakasałam rękawy, zrobiłam głęboki wdech i Wdrożyłam ten cały program naprawczy. Minęły kolejne 2 miesiące a ja nie miałam żadnego nowego feedbacku. Wszystko układało się jak najlepiej. Nikt do mnie nie wrócił z informacją zwrotną, z jakimikolwiek uwagami na tak lub na nie. W błogiej niewiedzy pracowałam najlepiej jak umiałam przez kolejne tygodnie, odhaczając punkty do poprawy, aż zostały mi 14 dni do końca umowy. Troszkę zestresowana, Zwróciłam się do moich przełożonych o informację, jakie są plany wobec mojej skromnej osoby, bo robię co mi kazano, a nie mam pojęcia czy po powrocie z urlopu dalej będę tu pracować. Wszystko w miłej atmosferze, podświadomie pewna, ze udało mi się naprawić te moje błędy, jako że wypełniałam moje wytyczne naprawcze najlepiej jak umiałam. I tutaj wyczułam mały popłoch „na gorze”. Nagle zaproszenie w kalendarzu. 2 dniu później spotkanie 20 minutowe na Teams Tym razem nie ma mojej przełożonej, tej która mnie przyjmowała do pracy, są dwie inne. „Witaj, nie będziemy przedłużać, ale niestety nie podpiszemy z Tobą umowy.” Krótkie zdanie, które wywróciło moje życie do góry nogami. Ponieważ wtedy jeszcze zadziałała adrenalina, zadałam kilka pytań o przyczynę, ale usłyszałam tylko powtarzane jak mantrę „decyzja biznesowa”. Powiedziałam , co o tym myślę, ale obie panie milczały. Powtórzyły jedynie, ze one przyjmują do wiadomości moje uwagi ale ze to jest decyzja biznesowa. Nie dano mi szansy. Nie wyjaśniono. Kiedy żegnałam się z moimi dyrektorkami, dwie z nich zapewniały ze nigdy nie proszono ich o powtórny Feedback, nie były w ogóle świadome ze odchodzę. I ze dla nich to także oznacza kolejne zmiany asystentów, jakże uciążliwe w codziennym nawale obowiązków. To było w lipcu. Minęły 3 miesiące, a ja wciąż zadaję sobie to pytanie: dlaczego? Dla czego nikt mi nie wytłumaczył, nie odpisał mi na SMS , pomimo, ze wcześniej korespondencja odbywała się normalnie, ze. Miałyśmy fajne stosunki a nagle nabrano wody w usta. Ten brak wyjaśnień bardzo zabolał i podciął skrzydła, ale tez dał mi niezwykłą nauczkę i pomógł podjąć decyzję, że nigdy więcej korpo.

Krzodp

14.11.2022 18:00

Pracownik

kij z nimi, jesli bedzie kryzys i to wszystko wyniesie sie tak samo szybko jak przyszlo, ciekawe czy te osoby sie odnajda w swiecie, wedlug mnie nie. powodzonka im zycz