Opinie o Ey Global Services Poland Wrocław

GoWork nie weryfikuje opinii przed publikacją...

Opinie(764)

Praca i zarobki

Kontakt i przychody

Aktualne oferty pracy w pobliskich miastach

Opinie o firmach w pobliskich miastach

Kuba

23.11.2020 15:14

Były pracownik

To będzie opowieść w odcinkach, bo dużo napisałem, a limit znaków na jedną opinię mnie ogranicza. Zapraszam w związku z tym do czytania również komentarzy, te pierwsze kilka to kontynuacja tej historii. Odcinek 1/4 EY GDS we Wrocławiu to najlepsza firma, w jakiej dotąd pracowałem. Jestem programistą z wieloletnim stażem i dopiero w EY GDS dowiedziałem się, co to są prawdziwe wyzwania. Firma ta była mi polecana wcześniej i dlatego do niej dołączyłem, a teraz ja sam ją polecam innym, a zwłaszcza ludziom z mojej branży - czyli IT. Postaram się to uzasadnić następującymi punktami: - Moja rekrutacja na stanowisko programisty do EY GDS trwała jakieś pół roku, od jesieni 2018 do wiosny 2019. Nie dlatego, że proces miał 17 etapów (bo przecież mógłby), tylko dlatego, że pierwotnie byłem rekrutowany na obcy mi stack technologiczny (o którym nie było słowa w moim CV) i zespół Talent Team zorientował się o tym fakcie w połowie procesu. Udało się wtedy anulować tamtą rekrutację i otwarto drugą, tym razem pasującą, ale ta czynność opóźniła wszystko o jakieś 2-3 miesiące. I można pomyśleć, że to było negatywne doświadczenie. Nic bardziej mylnego! Jeszcze do firmy nie dołączyłem, a już nauczyłem się czegoś nowego. Od tego czasu już zawsze na rekrutacji będę przepytywał rekrutera z zawartości mojego CV, żeby mieć pewność, iż się nie pomylił. - Jako narzędzie pracy dostałem używanego laptopa sprzed kilku lat, z procesorem i5 i 8gb ramu. Fakt, że w poprzedniej firmie miałem Xeona z 32gb ramu, by sprostał wysokiemu obciążeniu, jakiego mój charakter pracy wymaga, ale tamta firma miała dziwną politykę i uważali, że sprzęt jest tańszy, niż czas pracownika. Na szczęście w EY GDS nie ma takich durnych pomysłów i pracodawca dumnie walczy o tytuł „zero-waste employer of the year”, bo do laptopa należał się 17 calowy monitor o proporcjach 4:3. O dziwo LCD, nie CRT, no ale rok był 2019 przecież. - Ciekawostką jest fakt, że firma praktykuje tzw. hot-desking, czyli, że nie ma się swojego stałego biurka i siada się tam, gdzie jest wolne. Sprytne, bo oszczędza się na przestrzeni biurowej, która robi się coraz droższa. Utrudnieniem wydaje się to, że stosunek liczby pracowników do liczby biurek wynosi około 2:1, ale staje się to problemem tylko wtedy, kiedy przychodzi się do biura po 7 rano. A przed 6:30 to czasem nawet udało się dostać jedno z nielicznych stanowisk z monitorem około 20 cali w proporcjach 16:10. Taka rywalizacja z samego rana nieźle pobudza. A w dni, w które mam ochotę pospać trochę dłużej, krzepiąca jest wiedza, że do 7:20 zwykle wolne jeszcze będą krzesełka w kuchni. Niestety teraz, w dobie pandemii, wszyscy przeszliśmy na home office i trochę mi brakuje tej adrenaliny z rana. - Ilość obowiązków w EY GDS jest bardzo duża i często wykraczają one poza oficjalny opis stanowiska, by dawać pracownikowi szansę na rozwój. Inne firmy, w których pracowałem, zwykle nie dawały takich możliwości, by robić coś spoza rejonu swojej ekspertyzy. A tutaj niby jesteś programistą, ale musisz rozmawiać z klientem o wymaganiach, zarządzać projektem, robić raporty i prezentacje, być supportem, szkolić innych. Są dni, że na programowanie nie zostaje już czasu, ale rozwój, rozwój, rozwój jest najważniejszy! I takie podejście ja szanuję. - Przez to, że pracy jest dużo, prawie nie dostrzegłem braku kompetencji u project managerów w moim projekcie, co jest rzadkością. Zresztą, zaskoczyli mnie umiejętnością specyficznego zarządzania w skali mikro, zachowywali się tak, jakby mieli jakieś certyfikaty z tej dziedziny porobione. Strasznie to doceniłem od samego początku - niepojęte, że ktoś jest tak zaangażowany, by organizować mi pracę w najdrobniejszych szczegółach. W żadnej innej firmie tego nie miałem. Od razu widać dbałość o pracownika. Aha, użyłem liczby mnogiej mówiąc o managerach nie przez pomyłkę, bo było ich trzech. Ale do ogarnięcia był 5 osobowy zespół, więc to zrozumiałe. Zawsze wszystko lepiej idzie, jak więcej osób tym zarządza.

Mago-Manago

07.12.2022 00:06

Pracownik

O ile obecnie z awansami powyżej seniora nie ma już problemu, to faktem jest że wierchuszka to znajomi królika... który niedawno był bardzo duży i bardzo niebieski, a potem zmienił nazwę na taką której nikt na świecie nie rozumie :D

Phil

04.01.2023 14:47

Kandydat

A brilliantly comprehensive and insightful review, thank you.

Krz

12.11.2022 06:02

Były pracownik

Idealny pracodawca. Najpierw Otacza cię opieką i roztacza aurę wspierającą i niemal rodzinną. Ostatni etap rekrutacji to rozmowa z szefową z Francji. Po jednym zdaniu mówi, ze nie ma wątpliwości, ze mój francuski jest świetny i żeby nie przedłużać tych formalności, ze wita na pokładzie. Potem dostajesz portfolio. Ambitne, jak na początek. Koleżanki i koledzy, bardziej doświadczeni, drapią się po głowie zdumieni, ze nowa a takich trudnych dyrektorów na początek dostałam. No i nie trzeba było długo czekać na pierwsze potknięcia, szkolenie okazała się bowiem niewystarczające. W ogóle mnóstwo rzeczy trzeba ogarniać samemu, ale muszę przyznać, ze wsparcie zespołu było ogromne. No więc przy kolejnym „nie dam rady”, pomna zapewnień ze strony mojej przełożonej, składanych nieustannie od momentu rekrutacji, o możliwych zmianach portfolia jeśli okazałoby się ono zbyt trudne, zwróciłam się do niej o pomoc. „ Nie radzę sobie, mam za dużo rzeczy, w dodatku mam wrażenie, ze nie spełniam oczekiwań dyrektorki XY, czy możecie mi pomóc?” Ufna w rychłe rozwiązanie mojego problemu, otrzymałam, tym samym głosem, niczym z jakiegoś seansu spirytystycznego, informację, ze muszę się bardziej postarać i ze moje problemy nie kwalifikują się do zamiany a jedynie do zwiększenia wysiłków z mojej strony. To nic, że akurat wysilałam się ogromnie, co widzieli moi koledzy i dodawali mi otuchy, nie bardzo rozumiejąc po pierwsze, wg jakiego klucza dostałam akurat te trzy osoby do obsługi, które były bardzo wymagające i i miały opinię trudnych, a co dopiero na początkującego asystenta, a po drugie, ze nie dokonano żadnej interwencji. Dodam, ze w trakcie pracy okazywało się, ze otrzymane szkolenie było niekompletne, i wiele z moich pytań do zespołu wynikało z braku takich informacji w moich treningach. Zespół tez nie zawsze umiał mi pomóc, bo akurat inni dyrektorzy mieli inną specyfikę. Najbardziej kuriozalnym zarzutem były błędy w mojej korespondencji po angielsku, podczas, gdy zatrudniono mnie z francuskim, a o angielskim w ogóle nie było mowy. Mało to, kiedy zapytano mnie, już po zatrudnieniu, jak się „czuję z angielskim” uczciwie odparłam, że „nie tak świetnie jak z francuskim”: a mimo to dostałam anglojęzyczne obowiązki. Kiedy, wobec zarzutów o błędy w angielskim, przytoczyłam ten skromny fakt, moje przełożone natychmiast zaczęły mnie uspokajać, ze to nie są żadne ważne błędy językowe czy gramatyczne, które miałyby wpływ na zrozumienie treści maili. „Absolutnie nie! Jedynie drobne literówki, wynikające z niedokładnego sprawdzenia maila przed wysłaniem”. „Ale to nie są kardynalne błędy, wystarczy troszkę się lepiej skoncentrować i będzie dobrze. Wdrażamy PROGRAM NAPRAWCZY, po pierwszym feedbacku.”, na kolejne 3 miesiące niestety nie możemy Ci dać jeszcze normalnej umowy tylko dalej próbną, pamiętaj tylko, ze DRUGI FEEDBACK BĘDZIE KLUCZOWY” Zakasałam rękawy, zrobiłam głęboki wdech i Wdrożyłam ten cały program naprawczy. Minęły kolejne 2 miesiące a ja nie miałam żadnego nowego feedbacku. Wszystko układało się jak najlepiej. Nikt do mnie nie wrócił z informacją zwrotną, z jakimikolwiek uwagami na tak lub na nie. W błogiej niewiedzy pracowałam najlepiej jak umiałam przez kolejne tygodnie, odhaczając punkty do poprawy, aż zostały mi 14 dni do końca umowy. Troszkę zestresowana, Zwróciłam się do moich przełożonych o informację, jakie są plany wobec mojej skromnej osoby, bo robię co mi kazano, a nie mam pojęcia czy po powrocie z urlopu dalej będę tu pracować. Wszystko w miłej atmosferze, podświadomie pewna, ze udało mi się naprawić te moje błędy, jako że wypełniałam moje wytyczne naprawcze najlepiej jak umiałam. I tutaj wyczułam mały popłoch „na gorze”. Nagle zaproszenie w kalendarzu. 2 dniu później spotkanie 20 minutowe na Teams Tym razem nie ma mojej przełożonej, tej która mnie przyjmowała do pracy, są dwie inne. „Witaj, nie będziemy przedłużać, ale niestety nie podpiszemy z Tobą umowy.” Krótkie zdanie, które wywróciło moje życie do góry nogami. Ponieważ wtedy jeszcze zadziałała adrenalina, zadałam kilka pytań o przyczynę, ale usłyszałam tylko powtarzane jak mantrę „decyzja biznesowa”. Powiedziałam , co o tym myślę, ale obie panie milczały. Powtórzyły jedynie, ze one przyjmują do wiadomości moje uwagi ale ze to jest decyzja biznesowa. Nie dano mi szansy. Nie wyjaśniono. Kiedy żegnałam się z moimi dyrektorkami, dwie z nich zapewniały ze nigdy nie proszono ich o powtórny Feedback, nie były w ogóle świadome ze odchodzę. I ze dla nich to także oznacza kolejne zmiany asystentów, jakże uciążliwe w codziennym nawale obowiązków. To było w lipcu. Minęły 3 miesiące, a ja wciąż zadaję sobie to pytanie: dlaczego? Dla czego nikt mi nie wytłumaczył, nie odpisał mi na SMS , pomimo, ze wcześniej korespondencja odbywała się normalnie, ze. Miałyśmy fajne stosunki a nagle nabrano wody w usta. Ten brak wyjaśnień bardzo zabolał i podciął skrzydła, ale tez dał mi niezwykłą nauczkę i pomógł podjąć decyzję, że nigdy więcej korpo.

Krzodp

14.11.2022 18:00

Pracownik

kij z nimi, jesli bedzie kryzys i to wszystko wyniesie sie tak samo szybko jak przyszlo, ciekawe czy te osoby sie odnajda w swiecie, wedlug mnie nie. powodzonka im zycz

gość

21.07.2021 17:54

Były pracownik

Swoją przygodę z EY rozpoczęłam w październiku 2020 roku i po wielu pozytywnych opiniach wśród znajomych (i ich znajomych) zdecydowałam się wziąć udział w rekrutacji na stanowisko Senior Internal Business Advisor. Składała się ona z trzech rozmów, podczas których rola była opisywana jako wspieranie projektów i managerów pod kątem finansowym, tworzenie raportów, prezentacji i praca z SAPem. Sam proces przebiegł dosyć sprawnie, pozytywną decyzję otrzymałam niedługo po rozmowie, praca była zdalna ze względu na obecną wtedy sytuację (już na rozmowie podkreślano że w dalszych miesiącach planowane jest wdrożenie hybrydowego modelu pracy - co absolutnie mi nie przeszkadzało). I w tym momencie kończą się wszystkie pozytywne wspomnienia związane z firmą. Po rozpoczęciu pracy wraz z innymi osobami brałam udział w trzymiesięcznym szkoleniu (podczas którego okazało się, że jest to praca w HelpDesku, o czym nikt wcześniej nie wspominał), a następnie każdego czekał test sprawdzający jego wiedzę (o tym też nie było mowy) i przeświadczający o dalszym zatrudnieniu (przekonała się o tym tuż przed świętami osoba, której nie przedłużono umowy). Mimo wszystko z każdej strony padały komplementy na temat danego stanowiska, ludzie pracujący na nim opowiadali jakie to świetne daje ono możliwości (jedna osoba po czterech miesiącach pracy przeprowadzała już rozmowy rekrutacyjne). Nie był to koniec niespodzianek, w pierwszym miesiącu pracy otrzymałam mniej więcej 1/4 swojej wypłaty bez żadnej wcześniejszej informacji ze strony HR ze względu na niedosłanie kilku dokumentów. Po moich próbach wyjaśnienia tego okazało się, że zostanie to wyrównane w kolejnym miesiącu. :) Sama praca pomimo zapewnień managementu, że nie będzie to stanowisko 100% na słuchawce, właśnie tak wyglądała. Wymagano również od nas ścigania dwustu managerów z Warszawy o jakiekolwiek braki wprowadzanych przez nich danych w systemie. Nasz przełożony ustalał nam czas pracy (zakres 8-18) oraz dokładny czas przerwy, a każde wyłączenie z linii na dłużej niż pięć minut kończyło się pytaniami czy byłeś/-aś w toalecie czy może przypadkiem odcięło Ci prąd. Do tej pory nie spotkałam się z czymś takim w żadnej korporacji w jakiej byłam, ale może jeszcze mało widziałam, kto wie. Nie twierdzę, że firma jest zła, dział do którego trafiłam już tak.

Dinozaur MBA

12.04.2022 15:54

Pracownik

@Gość Jako osoba z prawie 5 letnim doświadczeniem mam zgoła odmienne od Ciebie doświadczenie w roli Senior Internal Business Advisor. Sytuacje, które opisujesz należy ubrać też w kontekst. W większości firm w których inwestuje się w pracownika sprawdza się też jego poziom wiedzy tym bardziej przy tak kompleksowym rozwiązaniu jak system Mercury. W ciągu ostatnich 5 lat Knowledge Check został oblany przez 5 osób spośród około 200 zatrudnionych. Przypadek nieprzedłużenia umowy o którym wspomniałaś z tego co mi wiadomo nie wynikał tylko i wyłącznie z braków wiedzy, a raczej również z podejścia pracownika do obowiązków. Warto nadmienić, że ta osoba dowiedziała się o tym fakcie 6 tygodni przed wygaśnięciem umowy na czas próbny i została zwolniona z obowiązku świadczenia pracy z zachowaniem prawa do wynagrodzenia. Część naszej pracy rzeczywiście bazuje na pracy reaktywnej i odbieraniu telefonów, co stanowi lwią część obowiązków w okresie go-live i wraz z czasem stanowi coraz mniejszy procent naszej codziennej pracy. W zespołach, w których go live miał miejsce już jakiś czas temu czas dyżurów na telefonie stanowi mniej niż 20% tygodnia pracy.Z tego co piszesz wnioskuje, ze byłaś częścią zespołu CESA, który z tego co wiem znajdował się właśnie w okresie hypercare po go-live. Ściganie managerów o uzupełnienie i poprawienie danych finansowych o którym piszesz miało na celu urzeczywistnienie metryk finansowych po tym jak te dane zostały zmigrowane do nowego systemu. Rozmowy o stronie finansowej danego projektu bez poprawnych danych odnosnie prognozowanych wydatkow, ilosci godzi i kwoty, która będzie wyfakturowana raczej nie miałyby większego sensu. Tak jak wspomniałaś wiele osób ma pozytywne odczucia powiązane z tą rolą, szczególnie jeśli chodzi o możliwość rozwoju. Warto zauwazyć, że wyższe stanowiska (managerskie i specjalistów) są obsadzane przez osoby z wewnątrz. Co więcej osoby zainteresowane mogą zbierać doświadczenie w zadaniach takich jak np. wspomniane przez Ciebie rozmowy kwalifikacyjne. Czy też przy układaniu grafiku zespołu. Z mikromanagmentem o którym piszesz nie spotkałem się, natomiast chyba normalne jest to, że płacone jest nam za wykonywanie obowiązków, szczególnie w okresie hypercare po go-live.

Kasia15

22.04.2022 17:53

Pracownik

Chyba trochę przesadzasz

Cosmic

15.03.2022 15:16

Były pracownik

Pracowałem w EY w departamencie ryzyka ponad 2 lata. Byłem częścią zupełnie nowego zespołu, który przez niekompetencje team leaderki (która nie miała pojęcia o procesach AML) i managerów, po 10 miesiącach przestał istnieć, a proces został przeniesiony do Indii. Oczywiście, kierownictwo poinformowało nas o tym ostatniego dnia miesiąca, dając dwie opcje i 3 godziny na podjęcie decyzji: -zostajesz w firmie, przechodzisz do innego zespołu, będziesz pracować na zupełnie innym procesie, który nijak ma się do twojego doświadczenia, -nie akceptujesz powyższej oferty, więc firma rozwiązuje z Tobą kontrakt i masz równo 1 miesiąc wypowiedzenia. Wybrałem opcję drugą, bo mieliśmy epicentrum pandemii, nie było w ogóle ofert pracy więc w sumie wyboru nie było. W starym zespole spotkałem się z totalnym brakiem kompetencji ze strony managementu, który w EY w departamencie ryzyka składa się z samych kobiet. I ja absolutnie nic do tego nie mam, a wręcz wolę pracować z kobietami. Niestety, w konfrontacji z hinduskimi managerami i ich podejściem, były one od razu na straconej pozycji. Ich zdanie w ogóle nie były brane pod uwagę, praktycznie nie wchodziły w żadne dyskusje, godząc się na wszystko co Indie powiedzą, kosztem pracowników. Team leaderka, po anglistyce, potrafiła w jednym dniu zmienić kluczowy proces, w tym samym dniu zgodzić się na nierealne postanowienia i życzenia Indii bądź Klienta, a na wspólnym spotkaniu z Klientem zagrozić dumnie zespołowi, że mają się w ogóle nie odzywać. Niestety, sama umiejętność mówienia po ang. to nie wszystko, potrzebne są również umiejętności miękkie, jakieś predyspozycje i wiedza lub sama chęć jej pogłębienia/zdobycia. Główna managerka poprosiła o to, żebyśmy pracowali dłużej, do odwołania, najlepiej 10h. Zapewnili, że wypłacą wszystkim nadgodziny. Niektórzy przepracowali w miesiącu po 200-220h. Jak przyszło do wypłat, managerka powiedziała, że zgodziła się na wypłatę tylko nadgodzin przepracowanych w pierwszym tygodniu, a pozostała część ma być odebrana. W nowym zespole spotkałem się już z lepszym kierownictwem, jednak tutaj mankamentem był proces. Szczerze, trochę było mi wstyd, że po tylu latach studiów, kursów, stażów, robię takie rzeczy. Praca była monotonna, powtarzalna, było jej w ciul i jeszcze więcej, a każdy był rozliczany z każdego kejsa. Szczerze, czuliśmy się jak pracownicy Amazonu (bez urazy dla pracowników, którzy tam robią). Najlepsze były zapewnienia, jaki tutaj mamy rozwój etc. Tak naprawdę nie było czasu na rozwój, no chyba że mówimy o e-learningach, które były robione tylko po to żeby je zaliczyć, a które były obowiązkowe. I rozliczanie czasu pracy - czekałem na kod, w którym mógłbym raportować czas spędzony w toalecie. Przerwa max 15 min. Każde odchylenie od standardowego raportowania czasu było analizowane, a Ty musiałeś się tłumaczyć, co tydzień, że nie wyrabiasz się z pracą. Ba, jak zapomniałeś wysłać 3 razy do roku timesheet, mogłeś nie dostać lub dostać mniejszy bonus roczny. Dużą bolączką są niestety Hindusi. Nasza kultura pracy znacznie się różni od ich własnej. Wrocławski, jak i Warszawski oddział EY podlega pod EY w Indiach - i tutaj nie ma nic do dodania. Pieniądze: może w IT zarabia się dobrze (mówię tutaj np o stanowiskach SAPowskich), ale w departamencie ryzyka jest mocno poniżej średniej. Kasa słaba, podwyżki słabe (w czasie pandemii był rekordowy zysk, zarząd dał raptem podwyżki w wysokości 2 rachunków za internet - wyobraźcie to sobie, w sumie mogłem za to sobie kupić świeczkę z yankee i nic więcej xD) plus ciągłe zapewnienia od kierowników, którzy wręcz płaczą Ci na podsumowaniu rocznym, że nie wiedzą czemu takie niskie podwyżki i tez ubolewają. Jednak przez cały rok wymagają od Ciebie coraz więcej, dostajesz nowe zadania i uczysz nowych... Bonusy - w przypadku dobrej oceny i decyzji wyższego kierownictwa są okej, ale dużo zależy od kierownika. Rotacja: w przeciągu 3 miesięcy zwolniło się 5 osób, z bardzo dużym doświadczeniem. Po 10 miesiącach pracy, stałem się jedną z osób z największym doświadczeniem. Ludzie tam odchodzą i przychodzą. Są osoby, którym taka praca odpowiada - system zadaniowy, powtarzalny, odstępstwa od procesu zdarzają się rzadko. I ja to rozumiem, ale one też odchodzą, bo albo kasa słaba albo pracy i presji jest tak dużo, że psychicznie nie dają rady. Jacy ludzie pracują w EY? Różni. Spotkałem świetnych ludzi, z którymi mam kontakt do dzisiaj. Spotkałem też korposzczurów, którzy lubują się w wytykaniu Ci każdego błędu. Przyjmują już tam wszystkich, ważne, żebyś umiał sklecić proste zdanie po ang. Odszedłem stamtąd. Czy żałuje? Szczerze to nie, bo wiem teraz jaki nie powinien być pracodawca. Teraz wiem, jak może być dobrze, jak manager może o Cb dbać i twój rozwój, jak możesz dobrze zarabiać, i być zadowolony i usatysfakcjonowany z własnej pracy. Tak, EY Wrocław, risk department, to takie małe piekiełko. Dobry do benchamrku, kiedy potrzebujesz mieć przykład dla the worst employer of the year ;)

Laziza90

16.03.2022 11:49

Były pracownik

Totalnie zgadzam się z powyższą wypowiedzią? Nigdy więcej EY GDS, a przynajmniej nie Risk Department.