Pracowałem w EY w departamencie ryzyka ponad 2 lata.
Byłem częścią zupełnie nowego zespołu, który przez niekompetencje team leaderki (która nie miała pojęcia o procesach AML) i managerów, po 10 miesiącach przestał istnieć, a proces został przeniesiony do Indii. Oczywiście, kierownictwo poinformowało nas o tym ostatniego dnia miesiąca, dając dwie opcje i 3 godziny na podjęcie decyzji:
-zostajesz w firmie, przechodzisz do innego zespołu, będziesz pracować na zupełnie innym procesie, który nijak ma się do twojego doświadczenia,
-nie akceptujesz powyższej oferty, więc firma rozwiązuje z Tobą kontrakt i masz równo 1 miesiąc wypowiedzenia.
Wybrałem opcję drugą, bo mieliśmy epicentrum pandemii, nie było w ogóle ofert pracy więc w sumie wyboru nie było.
W starym zespole spotkałem się z totalnym brakiem kompetencji ze strony managementu, który w EY w departamencie ryzyka składa się z samych kobiet. I ja absolutnie nic do tego nie mam, a wręcz wolę pracować z kobietami. Niestety, w konfrontacji z hinduskimi managerami i ich podejściem, były one od razu na straconej pozycji. Ich zdanie w ogóle nie były brane pod uwagę, praktycznie nie wchodziły w żadne dyskusje, godząc się na wszystko co Indie powiedzą, kosztem pracowników.
Team leaderka, po anglistyce, potrafiła w jednym dniu zmienić kluczowy proces, w tym samym dniu zgodzić się na nierealne postanowienia i życzenia Indii bądź Klienta, a na wspólnym spotkaniu z Klientem zagrozić dumnie zespołowi, że mają się w ogóle nie odzywać. Niestety, sama umiejętność mówienia po ang. to nie wszystko, potrzebne są również umiejętności miękkie, jakieś predyspozycje i wiedza lub sama chęć jej pogłębienia/zdobycia.
Główna managerka poprosiła o to, żebyśmy pracowali dłużej, do odwołania, najlepiej 10h. Zapewnili, że wypłacą wszystkim nadgodziny.
Niektórzy przepracowali w miesiącu po 200-220h. Jak przyszło do wypłat, managerka powiedziała, że zgodziła się na wypłatę tylko nadgodzin przepracowanych w pierwszym tygodniu, a pozostała część ma być odebrana.
W nowym zespole spotkałem się już z lepszym kierownictwem, jednak tutaj mankamentem był proces. Szczerze, trochę było mi wstyd, że po tylu latach studiów, kursów, stażów, robię takie rzeczy. Praca była monotonna, powtarzalna, było jej w ciul i jeszcze więcej, a każdy był rozliczany z każdego kejsa. Szczerze, czuliśmy się jak pracownicy Amazonu (bez urazy dla pracowników, którzy tam robią).
Najlepsze były zapewnienia, jaki tutaj mamy rozwój etc. Tak naprawdę nie było czasu na rozwój, no chyba że mówimy o e-learningach, które były robione tylko po to żeby je zaliczyć, a które były obowiązkowe. I rozliczanie czasu pracy - czekałem na kod, w którym mógłbym raportować czas spędzony w toalecie. Przerwa max 15 min. Każde odchylenie od standardowego raportowania czasu było analizowane, a Ty musiałeś się tłumaczyć, co tydzień, że nie wyrabiasz się z pracą. Ba, jak zapomniałeś wysłać 3 razy do roku timesheet, mogłeś nie dostać lub dostać mniejszy bonus roczny.
Dużą bolączką są niestety Hindusi. Nasza kultura pracy znacznie się różni od ich własnej. Wrocławski, jak i Warszawski oddział EY podlega pod EY w Indiach - i tutaj nie ma nic do dodania.
Pieniądze: może w IT zarabia się dobrze (mówię tutaj np o stanowiskach SAPowskich), ale w departamencie ryzyka jest mocno poniżej średniej. Kasa słaba, podwyżki słabe (w czasie pandemii był rekordowy zysk, zarząd dał raptem podwyżki w wysokości 2 rachunków za internet - wyobraźcie to sobie, w sumie mogłem za to sobie kupić świeczkę z yankee i nic więcej xD) plus ciągłe zapewnienia od kierowników, którzy wręcz płaczą Ci na podsumowaniu rocznym, że nie wiedzą czemu takie niskie podwyżki i tez ubolewają.
Jednak przez cały rok wymagają od Ciebie coraz więcej, dostajesz nowe zadania i uczysz nowych...
Bonusy - w przypadku dobrej oceny i decyzji wyższego kierownictwa są okej, ale dużo zależy od kierownika.
Rotacja: w przeciągu 3 miesięcy zwolniło się 5 osób, z bardzo dużym doświadczeniem. Po 10 miesiącach pracy, stałem się jedną z osób z największym doświadczeniem. Ludzie tam odchodzą i przychodzą.
Są osoby, którym taka praca odpowiada - system zadaniowy, powtarzalny, odstępstwa od procesu zdarzają się rzadko. I ja to rozumiem, ale one też odchodzą, bo albo kasa słaba albo pracy i presji jest tak dużo, że psychicznie nie dają rady.
Jacy ludzie pracują w EY? Różni. Spotkałem świetnych ludzi, z którymi mam kontakt do dzisiaj. Spotkałem też korposzczurów, którzy lubują się w wytykaniu Ci każdego błędu. Przyjmują już tam wszystkich, ważne, żebyś umiał sklecić proste zdanie po ang.
Odszedłem stamtąd. Czy żałuje? Szczerze to nie, bo wiem teraz jaki nie powinien być pracodawca. Teraz wiem, jak może być dobrze, jak manager może o Cb dbać i twój rozwój, jak możesz dobrze zarabiać, i być zadowolony i usatysfakcjonowany z własnej pracy.
Tak, EY Wrocław, risk department, to takie małe piekiełko. Dobry do benchamrku, kiedy potrzebujesz mieć przykład dla the worst employer of the year ;)