Opinie o PKP Polskie Linie Kolejowe Warszawa

GoWork nie weryfikuje opinii przed publikacją...

Opinie(3812)

Praca i zarobki

Kontakt i przychody

Aktualne oferty pracy w pobliskich miastach

Opinie o firmach w pobliskich miastach

Kuba

16.09.2026 12:28

Inne

Nie może być tak że w icc braknie miejsc i ludzie muszą siedzieć na podłodze lub stać nawet matka z dwójką dzieci nie ma miejsca nie doczepia nawet wagonu icc zeszło na psy

Kolejarz

24.09.2026 17:30

Pracownik

O nagłych pilnych przypadkach wynikających z potrzeb życiowych i aby faktycznie była konieczność zakupu biletu w tym samym dniu to jakieś pojedyncze bardzo rzadkie przypadki. 99% ludzi podróżujących przez pół kraju ma zaplanowane podróże szybciej, a to że nie czuje ktoś potrzeby zakupu biletu szybciej, mimo takiej możliwości, to potem nie można mieć pretensji do ludzi co posiadają miejsce siedzące, ani do przewoznika. To są pociągi, mają określą liczbę miejsc nie doczepi nikt wagonu bo na 10min przed odjazem dokupi bilet 50 os u pani w okienku np. Zakopane-Kraków. A co do odwołanych przejazdów przez przewoźnika, proszę uwierzyć jest to tak statycznie rzadkie, wręcz niemożliwe. A co do pasażerów istnieje możliwość zwrotu biletu i otrzymania środkow, wystarczy kupić odpowiedni bilet. Jak nie ma miejsc siedzących zawsze można wybrać inną godzinę na następny pociąg albo innego przewoźnika lub nawet inny środek transportu. Jest wiele możlwości obecnie podróży nawet poza pociągami. Rozumiem przypadki losowe, ale to jest pociąg nie jest on z przysłowiowej gumy, nikt nie dostawi dodatkowych 3 wagonów w razie ewentualności, że sprzeda się wiecej biletów w dzień odjazdu. Środek transportu zbiorowego ma ograniczone możliwości, choćby nawet prawne, które to regulują. Trzeba się w tak wjątkowych sytuacjach liczyć z tym, że bez bilet bez miejsca siedzące oznacza stanie lub wybrać inną możliwość dojazdu.

Kolejarz

24.09.2026 17:32

Pracownik

A odwołując się do części, że jesli ktoś woli postać i kupuje takie no to w czym problem? 😊 Właśnie bez gwarancji miejsca siedzące, jest możlwość bardzo duża, że się będzie stało.

Putas

28.07.2026 12:47

Były pracownik

Po 4 latach pracy w tym wytworze chętnie się wypowiem na temat charakterystyki pracy w tej firmie, natomiast bez zbędnych wywodów. Mam 25 lat no więc należę do młodego pokolenia (chyba 😃). Jak tu trafiłem? Oczywiście po znajomościach. Co jest ciekawe, bo żeby się tu dostać do pracy biurowej często trzeba znajomości albo sporego wykształcenia wyższego, a zarobki są tak śmieszne, że aż przykre. Odchodząc po tylu latach pracy miałem trochę więcej niż 5 tysięcy na rękę i weźmy pod uwagę, że wkręcono mi w sumie 2 etat bo jak osoba z działu poszła na macierzyńskie to nie przysłano żadnej osoby zastępującej, tylko jej obowiązki spadły na mnie. ale wynagrodzenie oczywiście nie poszło proporcjonalnie w górę. A jak zaczynałem 3 lata temu to moja pierwsza wypłata była w wysokości 3900 netto w XI wieku w Warszawie😂 Śmiechu warte. To mój kolega dosłownie robiąc absolutne minimum w prywatnej firmie zarabiał na początku tyle co ja pod koniec pracy w tym wytworze. Nic dziwnego, że z kolejarzy jest beka i zresztą całkowicie słuszna, bo większość to leśne dziadki które tam siedzą i ledwo klepią przyciski na klawiaturze. I mimo tych różnic młodych, ambitnych, chcących się rozwijać i wprowadzać zmiany na lepsze się nie premiuje, tylko tych, którzy wchodzą w (usunięte przez administratora) naczelnikom (z czego większość też należy do w/w leśnych dziadków). Dosłownie znałem gościa, który nic nie robił bo miał tam z rok czy dwa do emerytury a wiem, że brał MINIMUM dwukrotność mojej pensji. Ale co ciekawe takiego gościa nie można wyrzucić bo przecież zasłużony pracownik kolei😂 (czyt. darmozjad i degenerat). Takiej patologii jak tu nie ma chyba nigdzie. To jest firma idealna do pracy dla takich właśnie ludzi, którzy nie wiele oczekują od życia i tym samym nie chcą, aby od nich coś oczekiwano, dla takich, którzy nie mają potrzeby rozwoju - aby było na przeżycie. Potem wpadnie stażowe, jubileuszówki podwyżki do podstawy i za 20 lat będę mieć spoko pensję, czyli typowy przedstawiciel postawy reaktywnej. Dodatkowo całkowity brak szans na jakikolwiek rozwój - nigdy nie miałem żadnych szkoleń (bo oczywiście nie było pieniędzy), nigdy nie zostałem awansowany (zresztą nie ma na to żadnej perspektywy, bo na stanowisko naczelnika jest już zaplanowana osoba 10 lat przed😆). Jedyny plus jaki tu zauważam to to, że można po prostu nabrać doświadczenia tak jak w moim przypadku i potem odejść do innych spółek z sektora prywatnego po lepsze pieniądze. Można by się jeszcze wiele napisać na temat absurdów pracy w tej firmie, ale to co napisałem to myślę że i tak wyczerpuje temat 😊 Pozdrawiam wszystkich "normalnych", albo uciekajcie albo nie dajcie się stłamsić w tym molochu.

Gabriel

28.07.2026 15:58

Inne

No niby taki co nic nie oczekują od życia, a jednak potrzeba znajomości. To tak średnio bym powiedział.

Obserwator komentator

13.05.2026 07:10

Pracownik

Komentarz na temat wprowadzania BIM w PLK zainspirował mnie do czegoś dłuższego: Wdrażanie technologii BIM z perspektywy biurek w warszawskiej Centrali na Targowej przypomina próbę sterowania nowoczesnym lotniskowcem za pomocą instrukcji wysyłanych gołębiem pocztowym. Na górze, w zaciszu gabinetów, wszystko wygląda na uporządkowany proces, jednak w jednostkach terenowych, w biurach CRI i Zakładach Linii Kolejowych, rzeczywistość boleśnie weryfikuje te wizje. Ludzie, którzy na co dzień mają stać na straży tej cyfrowej rewolucji, czują się traktowani jak ułomni wykonawcy, którym nie trzeba niczego tłumaczyć, a jedynie narzucać kolejne, często nielogiczne procedury. Obecny model edukacji o nowych systemach to w rzeczywistości smutna fikcja. Teamsowe spędy, trwające po dwie czy trzy godziny, stały się symbolem marnowania czasu, gdzie kluczowym elementem nie jest transfer wiedzy, lecz odhaczenie listy obecności. Prowadzący zazwyczaj operują na środowiskach testowych, które są kompletnie niedostępne dla zwykłego pracownika, co sprawia, że po zakończeniu połączenia każdy zostaje sam z „żywym organizmem” projektu, bojąc się popełnić błąd na systemie, którego nie zna. To absurd, że w dobie tak ogromnych inwestycji firma żałuje funduszy na rzetelny plan szkoleń wyjazdowych. Ludzie z całej Polski muszą się w końcu poznać i spotkać osobiście, co w każdej nowoczesnej korporacji jest traktowane jako standardowy benefit i narzędzie budowania efektywności. Gdyby kolejarze z Olsztyna, Krakowa czy Wrocławia znali się osobiście, czas pracy przestałby uciekać na wielogodzinne wyważanie otwartych drzwi. Jeden krótki telefon do kolegi z innego miasta rozwiązałby problemy, nad którymi dzisiaj całe działy głowią się w izolacji. Zamiast tego, serwuje się im narzędzia, które zamiast pomagać, stają się „narzędziami szatana”. Flagowym przykładem jest system EPM, który w teorii miał automatyzować, a w praktyce sprawił, że wprowadzanie zamknięć torowych zajmuje dziś więcej czasu i jest bardziej frustrujące niż kiedykolwiek wcześniej. To systemowa ironia: wdrażamy BIM, podczas gdy służbowe komputery wciąż potrafią zawiesić się podczas zwykłej edycji tekstu w Wordzie. Mimo szumnych haseł o cyfryzacji, sercem firmy wciąż pozostaje Outlook i Excel, a codzienna praca polega na budowaniu kolejnych, ręcznie wypełnianych tabelek. Ten specyficzny kult „ręcznej automatyzacji” zmusza fachowców do ciągłego powielania tych samych danych w coraz to nowych arkuszach, zamiast generować raporty jednym kliknięciem z centralnej bazy. Dopóki Centrala nie zrozumie, że innowacji nie da się zadekretować bez szacunku do ludzi i ich narzędzi pracy, BIM pozostanie tylko drogim napisem na papierze, a potencjał świetnych fachowców będzie dalej uciekać w niekończące się kolumny Excela.

Kolejova Supernova

19.05.2026 14:18

Pracownik

...bo niekompetentni ludzie ten BIM wdrażają, którzy chcą budować własne kariery i wyrwać dyrektorskie benefity jeszcze przed wyborami xD Autorytarne zapędy i ton nieznoszący sprzeciwu pewnej osoby szkodzi całemu procesowi.

Hajbicz

21.07.2026 17:09

Pracownik

Opinia, do której się odnosisz chyba została usunięta. Tak się boją przyznać, że ten BIM w PLK to jeden wielki blamaż i pomyłka?

Hahahehe

19.06.2026 14:08

Pracownik

Jubileusz 25-lecia PLK: Upadek elitarnej iluzji i panika centrali Centrala zderzyła się ze ścianą. Pierwotny plan zorganizowania ekskluzywnej imprezy poniósł sromotną klęskę z powodu braku chętnych. W efekcie Biuro Komunikacji wpadło w panikę. Masowe maile i rozwieszane w pośpiechu plakaty to desperacka próba ratowania frekwencji w „Malowanej Zagrodzie”. Od segregacji do łapanki statystów. Jeszcze niedawno obowiązywała reglamentowana pula zaproszeń, tworząca sztuczny podział na elitę i resztę załogi. Gdy wytypowani goście zignorowali wydarzenie, organizatorzy nagle przypomnieli sobie o pracownikach liniowych. To nie jest zaproszenie. To ordynarna rekrutacja darmowych statystów. Spółka potrzebuje sztucznego tłumu, aby decydenci nie przemawiali do pustych ławek, a budżet wytransferowany do agencji eventowej miał pokrycie w statystykach. Żenująca oferta rekompensaty i festiwal kurzołapów. Oczekiwanie, że ludzie z regionów poświęcą prywatną sobotę na kilkanaście godzin w autokarach, obnaża całkowite oderwanie organizatorów od rzeczywistości. Zamiast realnego docenienia załogi, spółka oferuje: - Tanie gadżety zamiast podwyżek: Zapowiadany „pamiątkowy upominek” to zapewne standardowy zestaw zapchajdziur: najtańsza smycz, kubek i długopis. To zbędne kurzołapy, z którymi po powrocie nie ma co zrobić, od razu wylądują w koszu na śmieci albo rzucisz je w kąt w biurze w , byle tylko pozbyć się problemu. - Przymusowa „odzież robocza” do zdjęć: Istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że każdy na wejściu dostanie tanią koszulkę z logo, którą będzie musiał obowiązkowo założyć. Wszystko po to, by wykreować zunifikowany, uśmiechnięty tłum do wyreżyserowanego „zdjęcia rodzinnego” na potrzeby biuletynu promocyjnego. - Infantylne rozrywki: Strefy rękodzielnicze i sportowe jako prowizoryczne zapychacze czasu dla dorosłych inżynierów i specjalistów. - Masowy catering: Tania gastronomia na trawie, podczas gdy strefa dla zarządu i dyrekcji z pewnością pozostanie odizolowana. Bezkarne przepalanie budżetu W dobie chronicznych braków finansowych na podstawowe narzędzia i utrzymanie infrastruktury, miliony złotych topnieją w jednodniowej pokazówce. Te fundusze powinny trafić bezpośrednio na konta pracowników lub na poprawę warunków pracy na nastawniach, a nie zasilać zewnętrznych podwykonawców. Impreza w Kawęczynie to wyłącznie kosztowny festiwal próżności. Puste listy zgłoszeniowe stanowią bezlitosny dowód na to, że załoga przejrzała na oczy i nie zamierza legitymizować tej korporacyjnej farsy własnym czasem wolnym.

Nie jest dobrzr

05.06.2026 09:13

Pracownik

Układ zamknięty na nastawniach. Gorzka prawda o nadgodzinach i fikcji w PKP PLK. Podczas gdy centrala w Warszawie pasjonuje się tabelkami w Excelu, audytami i blokowaniem 500 złotych podwyżki dla specjalistów pod hasłem „dyscypliny budżetowej”, w terenie kwitnie alternatywna rzeczywistość. Prawda o prowadzeniu ruchu w PLK jest taka, że spółka stała się zakładnikiem oligarchii dyżurnych ruchu, którzy dyktują własne warunki. a) Monopol na niezastępowalność: Dyżurni z autoryzacją na konkretne stacje i okręgi nastawcze doskonale wiedzą, że dyrekcja zakładu nie ma dla nich żadnej alternatywy. Brak rąk do pracy dał tej grupie absolutną władzę nad grafikami. b) Karuzela nadgodzinowa i planowe L4: Mechanizm jest prosty i powtarzalny. Gdy zbliża się limit nadgodzin uruchamia się system awaryjny. Pracownik idzie na zaplanowane zwolnienie lekarskie, a koledzy z układu bez problemu przejmują jego godziny. Potem następuje rotacja. Pieniądze z nadgodzin zostają w zamkniętym kręgu, a podatki i limity kodeksowe są sprytnie omijane. c) Odsiew nowej kadry: Młodzi pracownicy spoza układu, zamiast być wdrażani i motywowani, są marginalizowani lub wypychani na podrzędne posterunki. Układ celowo blokuje sukcesję, aby utrzymać pozycję negocjacyjną i wysoką wycenę własnych godzin. d) Autocenzura i strach dyrekcji: Dyrektorzy i naczelnicy w zakładach doskonale wiedzą o tym procederze. Przymykają jednak oko i sankcjonują patologię, ponieważ „święty spokój” i brak opóźnień pociągów w raportach wysyłanych do centrali są ważniejsze niż transparentność. Na dodatek w kuluarach mówią, „nie mamy na to wpływu”. Wszyscy udają, że problemu nie ma, dopóki wykresy są zielone. Zarząd z wiceministrem Malepszakiem na czele żyje w iluzji, że drastyczne cięcia płacowe i korporacyjny gorset uzdrowią firmę. System nie runie z powodu buntu mas. Pęknie, gdy biologia wygra z tym zamkniętym układem. Średnia wieku dyżurnych drastycznie rośnie. Kiedy ta kasta ostatecznie odejdzie na emerytury, centrala obudzi się w próżni: bez ludzi, bez następców i z paraliżem sieci, którego nie da się przypudrować żadnym Excelem.

Gabriel

09.06.2026 11:01

Inne

A czym właściwie jest dyscyplina budżetowa? W sensie nie rozumie co takie hasło ma znaczy zamiast zwykłego "nie będzie podwyżki".

The Economist

09.06.2026 17:01

Pracownik

Dyscyplina budżetowa w spółkach państwowych oznacza po prostu odgórny zakaz lub sztywny limit na pensje, którego zarządy nie mogą przekroczyć. Rząd woli zachować wypracowane pieniądze w kasie państwa lub wydać je na inwestycje, zamiast oddawać je pracownikom w postaci dużych podwyżek.

Ehh

09.06.2026 08:17

Pracownik

Jubileusz 25-lecia PLK: Przepalanie budżetu i oficjalna segregacja. Podręcznikowy pokaz korporacyjnej hipokryzji, bezczelności i pogardy centrali dla ludzi z terenu. Zamiast realnego docenienia załogi, dostajemy imprezę skrojoną pod lans decydentów, która bezlitośnie obnaża strukturę feudalną w spółce. Jawna dyskryminacja i podziały: „Plenerowe spotkanie integracyjne” z reglamentowaną pulą zaproszeń. Tworzenie kasty „najbardziej zasłużonych” oficjalnie dzieli załogę na elitę i gorszy sort, który ma zostać na sieci i tyrać. To ordynarna dyskryminacja większości pracowników liniowych na rzecz biurokracji. Sektor VIP kontra reszta załogi: Znając realia PLK, na miejscu czeka nas tradycyjny spektakl: ogrodzone strefy z cateringiem premium dla zarządu, dyrektorów i naczelnikowni. Podczas gdy zmęczona podróżą reszta pracowników dostanie najtańszą kiełbasę i postoi na trawie, decydenci będą pić zdrowie spółki we własnym, zamkniętym gronie. Ta impreza nie ma integrować – ma pokazać miejsce w szeregu. Bezkarne przepalanie budżetu: W czasach, gdy brakuje pieniędzy na realne podwyżki, narzędzia czy modernizację zaplecza socjalnego na nastawniach, spółka lekką ręką topi miliony w jednodniową pokazówkę pod Warszawą. Te fundusze powinny trafić bezpośrednio do kieszeni pracowników, a nie zasilać konta agencji eventowych dla zaspokojenia ego Biura Promocji. Logistyczny koszmar kosztem wolnego czasu: Organizacja imprezy w sobotę 27 czerwca to bezczelna kradzież prywatnego czasu. Dla ludzi z regionów ta „atrakcja” oznacza pobudkę o 4:50 rano, spędzenie ponad 10 godzin w autokarze w obie strony i powrót w nocy. Wszystko bez żadnego ekwiwalentu, tylko po to, żeby zrobić sztuczny tłum i frekwencję pod warszawskie KPI. To nie jest święto pracowników Polskich Linii Kolejowych. To kosztowny, głęboko dzielący ludzi festiwal próżności centrali, zorganizowany za publiczne pieniądze kosztem wolnego czasu załogi.