Opinie o PKP Polskie Linie Kolejowe Warszawa

GoWork nie weryfikuje opinii przed publikacją...

Opinie(3777)

Praca i zarobki

Kontakt i przychody

Aktualne oferty pracy w pobliskich miastach

Opinie o firmach w pobliskich miastach

Wielki

09.03.2026 15:47

Pracownik

Dramat. Tylko tak można opisać obecną sytuację w spółce. Mam wrażenie, że historia zatacza koło i dzieje się to, to co mówili starsi koledzy jak było kiedyś. Układy, układziki. Zwierzchnicy Twoim wrogiem. Niestety. Nie mam dużego stażu w spółce bo jakieś 12 lat, ale im młodsze osoby zajmują wyższe, decyzyjne stanowiska, tym gorzej dla podwładnych.. A w zakładzie łódzkim to już w ogóle cyrk. Szkoda, że budynek zakładu Łódzkiego nie jest okrągły bo idealnie by tam pasował. Groźby, szantaże, widzimisie naczelników, ignorancja, mobbing. Ale ta bańka kiedyś pęknie jak ludzie w końcu zaczną jawnie składać zawiadomienia do inspekcji pracy, dyrekcji i mediów. Prędzej czy później ludzie nie wytrzymają nerwowo takiego jadowitego środowiska i atmosfery. Praca ma sprawiać przyjemności. Chociażby w minimalnym stopniu ale jednak. Owszem, każdy powie zwolnij się, po co tam pracujesz bla bla bla. Myślę, że chociaż 50% osób pracujących w spółce to ludzie z pasją, zaangażowaniem, tradycjami rodzinnymi i praca na kolei jest dla nich spełnieniem marzeń. Większych, mniejszych ale marzeń. A jak ktoś jest tam z przypadku to już inna sprawa. A na pewno takie osoby są w Warszawie 🙃 Pamiętam jak się zatrudniłem. Niektóre narzędzia z lat, których ja nie pamiętam. Stopniowo coraz wszystko szło do przodu. Nawet była tutaj jakaś Pani, która zbierała informacje i przekazywała to gdzieś wyżej, naprawdę dobrze to działało. Ale od chyba 2-3 lat to jest coraz gorzej. Tykająca bomba dosłownie. Ale jeszcze jest odrobina nadziei, że gdy zmieni się władza to może też zmienią się osoby w dyrekcjach, sekcjach, a tym samym zmieni się nieco obecna, napięta atmosfera.

Kolejova Supernova

14.03.2026 13:54

Pracownik

PIP się z chęcią zainteresuje działaniami biura ds pracowniczych, dyrektorka pierwsza mobberka, poniżajaca ludzi. Mówi jedno, ale na umowie znajdziesz drugie. Powinna wylecieć.

Observateur

14.03.2026 19:53

Pracownik

Dyrektor biura ds. pracowniczych to niech jeszcze bardziej uwydatnia dekolt na posiedzeniach sejmowych, jeszcze bardziej będzie malał jej autorytet. Ta Pani już za czasów swojej kadencji w CRI pokazywała co potrafi. Twarz nieskalana myśleniem. Ponoć jej nienawiść z Grażyną były legendarne. Grażka na emeryturze z Krzychem podróżują po świecie a Magdalena nie wie gdzie tu jeszcze uciąć pracownikom bo nawet przekupne związki na więcej nie pozwolą a zarząd ciśnie. Nie zazdroszczę. To 15000zł na rękę nie daje spać po nocach, wpędza w koszmary. Jest to koronny przykład tego, do czego prowadzi pogoń za pieniądzem i tylko za tym…

Cisza przed burzą - cd.

01.03.2026 13:34

Pracownik

Spójrzcie uważnie na to, co dzieje się na samym szczycie. Tam nie ma przypadku. Jest za to układ idealny: minister-figurant, ideolog-chirurg i hobbysta, który za Wasze pieniądze buduje sobie „prywatną makietę”. 1. Minister Klimczak: Kapitan bez pojęcia. Dariusz Klimczak (PSL) lubi powtarzać w mediach frazesy o „dobrej współpracy”: „Dobrze mi się współpracuje z Piotrem Malepszakiem... na tym polega dobra współpraca, żeby wypracować najlepsze rozwiązanie”. Szkoda tylko, że Minister nie dodaje, że te „najlepsze rozwiązania” polegają na kompletnym oddaniu sterów ludziom, którzy PLK traktują albo jak pole do radykalnych cięć, albo jak prywatny plac zabaw. Klimczak, który o planowaniu sieci kolejowej wie tyle, co o lotach w kosmos, jest idealną zasłoną dymną. Podpisałby rewitalizację torów na Księżyc, gdyby mu powiedzieli, że to „nowoczesne”. Jego brak kompetencji to polisa ubezpieczeniowa dla szkodliwych pomysłów jego podwładnych. 2. Piotr Malepszak: Wielki „Optymalizator” bez hamulców. Wiceminister Malepszak daje ideologię – on chce „optymalizować”, czyli wycinać rozjazdy i likwidować zakłady w Skarżysku czy Ostrowie, bo twierdzi, że kolej musi być „szczupła” i „efektywna”. To on stoi za morderczymi cięciami w utrzymaniu, które odczuwacie codziennie na swoich sekcjach. Każda złotówka zabrana z Waszego funduszu socjalnego czy z remontu ważnej magistrali to dla niego „sukces menedżerski”. 3. Paweł Pleśniar: Hobbysta z ołówkiem pełnomocnika: I tu wchodzi postać, o której mówi się za mało: Paweł Pleśniar, pełnomocnik zarządu ds. planowania rozwoju i utrzymania. On nie bierze udziału w brudnej robocie cięć – on ma od tego ludzi. Jego rola jest „przyjemniejsza”: on wymyśla projekty, które przepalają budżet PLK na realizację jego prywatnych fascynacji. Sztandarowy przykład? Linia 256 Szymankowo – Nowy Dwór Gdański. Ten sam zarząd, który płacze, że nie ma pieniędzy na administrację i narzędzia w Waszych zakładach, planuje wpompować setki milionów w reaktywację tej linii! Dlaczego? Bo Pan Pleśniar to wielki pasjonat Żuławskiej Kolei Dojazdowej (wąskotorówki), a Nowy Dwór Gdański to jej serce. To jest czysta „zabawa w kolej” za publiczne pieniądze! Planują rewitalizację odcinka, po którym pojadą może cztery pary pociągów na dobę, tylko dlatego, że pełnomocnik zarządu ma do tego miejsca sentyment. 4. Mechanizm niszczenia: Wy tniecie, ja wydaję. To jest najbardziej oburzający podtekst: * Malepszak tnie utrzymanie w strategicznych węzłach, osłabia bezpieczeństwo i likwiduje zakłady, żeby „Excel” w ministerstwie świecił się na zielono. * Pleśniar przejmuje te „zaoszczędzone” na Waszej ciężkiej pracy miliony i przesuwa je na projekty-widmo, które nic nie wnoszą do systemu krajowego, ale cieszą oko hobbysty. * Klimczak uśmiecha się do kamer i mówi o „wypracowywaniu rozwiązań”, kompletnie nie rozumiejąc, że właśnie zatwierdza budowę „prywatnego pomnika” Pleśniara na trupie likwidowanej kolei regionalnej. Bracia i siostry kolejarze, to nie jest rozwój – to jest przepalanie budżetu na zachcianki. Podczas gdy Wy martwicie się o dojazdy do pracy po 150 km, oni planują linię turystyczną dla pasjonata z zarządu.

DEPECH

02.03.2026 17:22

Były pracownik

Nawet PZPR nie wydymał tak narodu (usunięte przez administratora),mało tego naród chce jeszcze, wystarczy spojrzeć co zrobili z PKP Cargo...

Kolejova Supernova

14.03.2026 13:45

Pracownik

Zapominasz o pewnym scyzoryku bez własnego zdania, który ślizga się trzymając się stołka, promując przy okazji niekompetentne i zakompleksione dyrektorki. Nagle Kielce zyskały nowe inwestycje. Kielecki przydupas.

Cisza przed burzą!

27.02.2026 17:16

Pracownik

Temat jesiennych protestów pod Ministerstwem i walki o nasze zakłady wydaje się odległym wspomnieniem. Jeśli dzisiaj śpicie spokojnie, to znaczy, że dajecie się nabrać na najbardziej wyrafinowany numer w karierze Łukasza Górnickiego i Piotra Wyborskiego. 1. Jak nas rozegrali: Przypomnijcie sobie październik 2025. Wtedy działali w amoku, chcieli przepchnąć likwidację 6 zakładów w 3 miesiące. Dlaczego? Bo myśleli, że jesteśmy masą, którą można urobić ładnymi slajdami o „standardach europejskich”. Kiedy poczuli opór, kiedy parlamentarzyści zaczęli zadawać niewygodne pytania, a związki zagroziły paraliżem sieci, Wyborski z Górnickim zrobili krok w tył. Ale uwaga: to był krok w tył, żeby wziąć większy rozbieg. Zatrzymanie procesu integracji było decyzją czysto PR-ową. Wyborski musiał ratować twarz przed Malepszakiem, a Górnicki musiał schować swój „topór” do teczki, bo za bardzo błyszczał w światłach jupiterów. Ale cele zarządu się nie zmieniły. Zmieniła się tylko metoda! 2. Dlaczego Górnicki to najgroźniejszy gracz? Musimy wrócić do tego, co wydarzyło się na słynnej Podkomisji nr 12. Tam, w sali sejmowej, Łukasz Górnicki – człowiek, który o kolei wie tyle, ile wyczyta w tabelkach, a o służbie tyle, ile usłyszy w korporacyjnym bufecie – pokazał swoje prawdziwe oblicze. Kiedy strona społeczna i posłowie punktowali brak logiki w dojazdach pracowników po 150 km, Górnicki rzucił słowa, które powinny być wyryte jako ostrzeżenie na każdej stacji: „Strona społeczna nie musi zgodzić się na te zmiany, to jest decyzja zarządu.” To nie było przejęzyczenie. To jest fundament jego filozofii zarządzania. Ta determinacja do ignorowania głosu ludzi, którzy od 30 lat utrzymują tę infrastrukturę przy życiu, scementowała jego opinię jako osoby skrajnie niebezpiecznej dla stabilności zatrudnienia. Górnicki udowodnił, że dla niego kolejarz to tylko „pozycja kosztowa”, którą można wykreślić jednym pociągnięciem pióra, nie mrugając okiem. On nie boi się konfliktów – on traktuje nas jak przeszkodę w procesie „optymalizacji”, którą trzeba po prostu usunąć. 3. Plan B: Skoro nie udało się zlikwidować zakładów jednym dekretem, tandem Wyborski-Górnicki realizuje plan „tylnymi drzwiami”. Spójrzcie uważnie na to, co dzieje się w Waszych jednostkach w tym miesiącu: * Sztuczna niewydolność (Blokada etatów): We wszystkich IZ trwa cichy zakaz zatrudniania. Ludzie odchodzą na emerytury, a ich obowiązki spadają na pozostałych. Górnicki czeka, aż system pęknie. Za kilka miesięcy wróci i powie: „Widzicie? Te zakłady nie realizują zadań, musimy je natychmiast połączyć z silniejszymi ośrodkami”. * Wyprowadzanie decyzyjności: Zauważyliście, że lokalni dyrektorzy mają coraz mniej do powiedzenia? Że każda zgoda na zakup śrubki czy naprawę drezyny musi przejść przez „weryfikację” w Centrali? To celowe ubezwłasnowolnienie. Zakład, który nie może o niczym decydować, staje się wydmuszką. * „Gwarancja pracy” jako bilet w jedną stronę: Nadal słyszymy, że „nikt nie zostanie zwolniony”. Ale plany Górnickiego są jasne: każdemu zaproponujemy pracę, ale w takiej lokalizacji i na takich warunkach, żeby sam poprosił o odejście. To jest zwolnienie grupowy ukryte pod maską „indywidualnych rozmów”. 4. Wyborski – Dobry gliniarz: Podczas gdy Górnicki tnie koszty pod stołem, prezes Wyborski bryluje na konferencjach. Mówi o „nowoczesnej kolei”, o „bezpieczeństwie” i „dialogu”. Ale nie dajcie się zwieść tej retoryce. Wyborski potrzebuje Górnickiego, żeby ten wykonał „brudną robotę”. To jest klasyczny tandem: jeden czaruje opinię publiczną, drugi w tym czasie demontuje fundamenty Waszych miejsc pracy. Wyborski przymyka oko na bezwzględność Górnickiego, bo liczy, że dzięki temu „Excel będzie się zgadzał” przed Radą Nadzorczą. 5. Co musimy zrobić? To nie skończyło się w październiku. Teraz weszło w najbardziej niebezpieczną fazę – fazę partyzancką. * Nie wierzcie w „oficjalne komunikaty”: Jeśli słyszycie, że „nic się nie dzieje”, to znaczy, że dzieje się najwięcej. * Monitorujcie etaty: Każdy brak przyjęcia na miejsce emeryta w Waszym zakładzie to mały krok Górnickiego w stronę likwidacji Waszej jednostki. Zgłaszajcie to związkom, piszcie o tym tutaj! * Wspierajcie swoich dyrektorów i naczelników: Tych, którzy mają odwagę stawiać się Centrali, Górnicki będzie chciał usunąć jako pierwszych pod pretekstem „audytów” i „nieprawidłowości”. * Pamiętajcie słowa Górnickiego o „decyzji zarządu”: To jest ich broń. Naszą bronią jest solidarność i to, że bez nas te pociągi nie ruszą. Jeśli oni myślą, że mogą zarządzać koleją z poziomu Targowej, ignorując ludzi w terenie, to znaczy, że nie mają pojęcia o tym zawodzie. Zakończenie lutego 2026 to czas przebudzenia. Wyborski i Górnicki liczą na Waszą sklerozę i zmęczenie. Nie dajcie im tej satysfakcji. Jeśli pozwolimy im po cichu „zoptymalizować” jeden zakład, jutro przyjdą po następny. Udostępniajcie ten wpis. Niech dotrze do każdego kto nosi kolejarski mundur. Niech wiedzą, że ich plany nie są tajne i że nie damy się wygasić po cichu!

Merytoryczna opinia

07.04.2025 23:14

Były pracownik

Centrala – Biuro Monitorowania Projektów Inwestycyjnych (tzw. IBP). Moja praca tam nie trwała długo ale wystarczająco żeby przekonać się co to znaczy trafić w środowisko, które brak wiedzy nadrabia krzykiem i koneksjami w branży przechodzącymi z pokolenia na pokolenie (sic!). W ogłoszeniach piszą o wymogu znajomości metodyk zarządzania projektami, zaawansowanym poziomie obsługi Excel, doświadczeniu w inwestycjach. Firma robi w inwestycjach od X lat a metodykę wprowadza w tym roku. Wcześniej niby jakaś była ale chyba nikt się nią przejmował. Jak naprawdę umiesz w Excela to tu wrócisz do poziomu podstawowo podstawowego. W trzeciej dekadzie XXI wieku uzupełniasz ręcznie komórki. Niby jest system do zarządzania projektami ale szefowie ci mówią że dane z niego są nieaktualne, niepełne a często po prostu błędne więc dzwonisz po ludziach, których nie znasz i pytasz czy prawdą jest to co mają w systemie. Często szukasz po ludziach bo są potrzebne dane z epoki lodowcowej. Generalnie praca polega na dzwonieniu i pytaniu czy to co było zaplanowane na jakiś dzień się wydarzyło czy nie i dlaczego. Na początku dowiadujesz się od szefa, że masz pod sobą kilkanaście projektów ale już na drugi dzień okazuję się że jest ich kilkadziesiąt. Jak to zgłaszasz to słyszysz że: ale tego programu nie liczymy bo się kończy, tego nie liczymy bo nic przy tym nie robisz, a to jest jakaś pomyłka systemu. Bierzesz się za robotę nad tymi, co ci dali a tu okazuje się że jednak te, którymi miałeś się nie zajmować to jednak masz się zajmować. I tak z 10 robi się 40. Każdy specjalista (tutaj nazywany opiekunem projektu) wysyła do wszystkich innych specjalistów dyspozycje pracy mailem. I tak codziennie wpada ci takich maili kilkanaście. Każdy task na ten sam termin. Nigdy nie wiesz co zaraz będziesz robić. Jeden wielki chaos. Nic nie jesteś w stanie doprowadzisz do końca. Pracują tu ludzie, którzy nie ogarniają tematu projektów. Tutaj się pracuje na ręcznie uzupełnianych tabelkach, wordach – naprawdę cofasz się prawie do poziomu DOSa. Ludzie, którzy naprawdę coś potrafią (tzn. mają doświadczenie z innych firm, mają umiejętności, coś wiedzą, mają ambicję żeby się rozwinąć i naprawdę się angażują) są tak zaszczuwani że się zwalniają. Nie ma miesiąca żeby ktoś, kto naprawdę coś sobą reprezentuje się nie zwolnił. Rządzą ci co pracują tu całe swoje życie i nigdy nie widzieli innej pracy na projektach niż w PLK. Ci oczywiście najgłośniej krzyczą a jak ich o coś zapytasz to się okazuje, że ci nie potrafią wyjaśnić podstawowych rzeczy w tej pracy. Ale tylko tacy się tu ustawili kosztem tych, którzy coś umieją. Na wolnym rynku polecieli by na zbity pysk jeszcze w okresie próbnym. Tylko, że ci co coś umieją to się masowo zwalniają. Jak się zwalniają ci co coś umieją to nie masz kogo prosić o wprowadzenie do obowiązków (tak, tu się musisz prosić onbording). Onbording masz od tych, którzy się zdążyli nauczyć czegoś od tych co się zwolnili. Nie polecam. Naprawdę szkoda czasu. Nawet jak potrzebujesz czegoś na już to lepiej idź gdzieś na zlecenie i szukaj normalnej pracy. Zwłaszcza jak masz jakieś doświadczenie, wiedzę, umiejętności to zrobią z ciebie (usunięte przez administratora) który nic umie. Czytam co napisałem i widzę, że to naprawdę odzwierciedla(usunięte przez administratora)jaki tu panuje.

Gruby Kwiecień

02.12.2025 19:17

Pracownik

Sztuczne rekrutacje robione pod konkretną osobę, nowa dyrektorka w IBP. Zanim ruszyła rekrutacja to całe biuro wiedziało kto wygra😀

Mirek

04.12.2025 10:45

Pracownik

Litości, słaby szef zatrudnia słabych pracowników, a może słaby bo miał za słabe plecy? Podejście w stylu dotrwać do emerytury i oby nikt nie przeszkadzał. Przestańcie wciskać ludziom kity na rekrutacjach to może unikniecie straty czasu i kasy podatnika. Opowiadacie bajki, liczycie na desperację człowieka, a potem macie problem. Rynek jest nieubłagany i jeśli ktoś nie jest melepetą zatrudnionym po znajomości lub pasjonatem kolei szybko zrozumie, że są ciekawsze miejsca do rozwoju. Uczulam również kandydatów, że w przypadku wojny kolej podlega pod wojsko i po przejściu rekrutacji dostajecie do podpisu glejt, że jesteście świadomi praw i obowiązków. Niezależnie od stanowiska. Piszę o tym bo wiem, że niektórzy nie są o tym informowani, a potem zaskoczenie. Praca na kolei to nie owocowe czwartki, ale harówka za max średnią krajową, często z prokuratorem lub innymi trzyliterowymi instytucjami na karku. Jest wielu zatrudnianych po znajomości, którzy wam nie ułatwią życia, a wszelkie zmiany są nie mile widziane. Jest mnóstwo papierologii i haos informacyjny. Aha i nie, nie ma 13-nastek. Jeśli nie jesteście na to gotowi to sobie odpuśćcie wysyłanie cv.

To koniec

16.10.2025 16:12

Pracownik

Excel zamiast człowieka – czyli jak zarząd PKP PLK rozkłada własną firmę W Polsce istnieje szczególny gatunek menedżera. Niby patrzy na tory, słupy trakcyjne, rozjazdy i sieć kolejową, ale tak naprawdę widzi tylko kolorowe wykresy w PowerPoincie i tabelki w Excelu. To właśnie ci ludzie kierują dziś największą spółką infrastrukturalną w kraju – PKP Polskimi Liniami Kolejowymi. I to oni postanowili, że najlepiej będzie „zreorganizować” zakłady, czyli de facto odebrać im znaczenie, zmniejszyć rolę regionów i zepchnąć tysiące ludzi na margines. Oficjalna narracja brzmi pięknie: „centralizacja kompetencji”, „optymalizacja kosztów”, „wzmocnienie zarządzania”. W praktyce każdy, kto choć raz widział, jak wygląda kolej od środka, wie, że jest to eksperyment na żywym organizmie. Eksperyment, którego skutkiem ubocznym będzie chaos, spadek motywacji pracowników i paraliż decyzyjny. Ale kto by się tym przejmował, skoro w tabelce da się wykazać, że koszty administracyjne spadły o 3,4%? Pracownicy widzą w tym deja vu – coś, co przerabiało już PKP Cargo. Tam też miały być oszczędności, tam też ktoś wierzył, że można zarządzać gigantyczną firmą kolejową jak hurtownią śrubek. Efekt znamy – upadek marki, masowe odejścia fachowców, zrujnowane morale. A teraz ten sam scenariusz szykuje się w PLK. Dlaczego zarząd to robi? Wbrew pozorom, nie chodzi o nienawiść do ludzi. To nie jest tak, że menedżerowie budzą się rano z myślą: „dziś zniszczę życie kilku tysiącom osób”. Problem jest bardziej przewrotny: oni nie myślą o ludziach w ogóle. Pracownik to dla nich „FTE” – jednostka w arkuszu kalkulacyjnym. Zwolnionych można zastąpić, zadania scentralizować, a odpowiedzialność rozmyć. Czy są za to nagradzani? Oczywiście. Premie menedżerskie często zależą od prostych wskaźników: zmniejszyć koszty, wprowadzić reformę, scalić jednostki. To daje polityczny PR: „robimy porządek w kolejach”. A że w tym czasie sieć się starzeje, a ludzie tracą zaufanie do spółki? Cóż, to już problem następnego zarządu. Najbardziej uderzające jest to, że całość przypomina ideologię – ale nie faszystowską ani komunistyczną. To ideologia Excelizmu. W niej liczą się liczby, wskaźniki i prezentacje. Człowiek nie istnieje. Zakład w terenie? Zbędny. Kolejarz, który od 20 lat naprawia rozjazdy? W Excelu występuje jako koszt 1,0. Można go zmienić na 0,7. Tymczasem każdy, kto zna kolej, wie jedno: bez ludzi to się nie pojedzie. Tory nie utrzymają się same, przepust nie wyremontuje się wirtualnie, a ruchu nie zabezpieczy PowerPoint. Historia PKP Cargo powinna być ostrzeżeniem, a nie wzorem. Zarząd PLK być może wierzy, że centralizacją zapisze się w historii jako „reformatorzy”. Ale w oczach kolejarzy i pasażerów zapiszą się jako ci, którzy – zapatrzeni w tabelki – rozłożyli firmę na łopatki. Bo kolej, proszę Państwa, to nie jest wykres. To jest człowiek. A człowieka w Excelu nie da się policzyć.