Opinie o PKP Polskie Linie Kolejowe Warszawa

GoWork nie weryfikuje opinii przed publikacją...

Opinie(3819)

Praca i zarobki

Kontakt i przychody

Aktualne oferty pracy w pobliskich miastach

Opinie o firmach w pobliskich miastach

Oceniający

15.07.2025 16:13

Pracownik

Kolej na bocznicy, czyli dokąd jedzie Piotr Wyborski? Prezesie, kim jesteś i komu służysz Gdyby kolej była człowiekiem, mogłaby dziś powiedzieć, że jest zmęczona ciągłymi eksperymentami. Przykładem takiego eksperymentu jest obecny prezes PKP PLK – Piotr Wyborski. Postać kontrowersyjna, której kariera przypomina bardziej jazdę rollercoasterem niż stabilne prowadzenie jednej z najważniejszych spółek infrastrukturalnych w Polsce. Piotr Wyborski pojawił się już raz na kolei – w 2015 roku – i zniknął równie szybko, odwołany po zaledwie dziewięciu miesiącach urzędowania. Jednak jego powrót na początku 2024 roku był równie spektakularny, co dyskusyjny. Krytycy podnosili wątpliwości wobec konkursu, który przypominał raczej formalność niż faktyczne poszukiwanie najlepszego kandydata. Dziś nie brak głosów, że powołanie Wyborskiego odbyło się pod dyktando układu politycznego, nie zaś dzięki kompetencjom czy pomysłom na rozwój kolei. Od tamtej pory na kolei zrobiło się nerwowo. Projekty o kluczowym znaczeniu, jak system GSM-R, znalazły się na granicy katastrofy, zagrożone utratą ogromnych środków unijnych. Prezes Wyborski miotał się od oskarżeń wobec poprzedników do prób uspokajania opinii publicznej, jednocześnie zaprzeczając samemu sobie. Ostatecznie zamiast rozwiązań, mamy chaos komunikacyjny, który podkopuje zaufanie do władz PKP PLK. Najbardziej niepokojące są jednak plany, które zdają się zmierzać wprost ku demontażowi tradycyjnej struktury kolejowej. Kontrowersyjny outsourcing prac utrzymaniowych i zwiększenie obowiązków dyżurnych ruchu doprowadziły związki zawodowe na skraj buntu. Z jednej strony Piotr Wyborski mówi o efektywności i oszczędnościach, z drugiej – prowadzi do marginalizacji etosu kolejarza, który zawsze opierał się na odpowiedzialności i bezpieczeństwie. Pod jego rządami spółka odnotowała także rekordowe straty – prawie miliard złotych w 2023 roku. To powinno być wystarczającym sygnałem ostrzegawczym, że styl zarządzania Wyborskiego, polegający głównie na cięciach i niejasnych decyzjach kadrowych, nie jest tym, czego polska kolej dziś potrzebuje. Warto zapytać, dokąd zmierza kolej pod rządami Piotra Wyborskiego? Czy jest to droga ku modernizacji, jak twierdzi sam zainteresowany, czy raczej ślepy tor, z którego trudno będzie się później wycofać? Odpowiedź musi być jasna: polska kolej potrzebuje stabilnego zarządzania, odpowiedzialnych decyzji, a przede wszystkim szacunku do ludzi, którzy każdego dnia dbają o jej bezpieczeństwo i sprawność. Czas najwyższy, by stery objęła osoba, która potrafi to zrozumieć. Bo dziś kolej jedzie w kierunku, w którym nikt rozsądny nie chciałby się znaleźć.

Bartłomiej

03.06.2025 20:24

Były pracownik

Szczerze nie polecam, omijać szerokim łukiem. Pierwszą styczność z dziadostwem, jakie tam się dzieje będziecie mieli państwo podczas badań wstępnych. W przychodni medycyny pracy w Warszawie przy ulicy Nowogrodzkiej 62a, jeśli państwo tam trafili to współczuję. Wyposażenie i standardy jak w głębokim PRL'u, o braku higieny nie wspomnę, a wymagają od państwa wyników jak u 20 letniego komandosa albo astronauty. Praca na sekcji to jakiś cyrk jest, czegoś brakuje, nie ma to trzeba zorganizować sobie na własną rękę. Ostatecznie po 15 latach ciężkiej, niebezpiecznej pracy dostaniecie Państwo kopa w d####, ponieważ Pani orzecznik na nowogrodzkiej stwierdzi, że niestety nie nadają się państwo na loty kosmiczne, niezdolność do pracy i dowidzenia. Trzymać się zdala od tego miejsca

Gabriel

27.06.2025 18:04

Inne

Dobra to już jest całkiem foliowa czapeczka XD Brzmi jak mega abstrakcyjna teoria spiskowa. Może po prostu faktycznie komuś się stan zdrowia pogorszył i nie trzeba szukać drugiego dna?

Pracownik

02.07.2025 20:45

Pracownik

Robiłeś kiedyś badania na Nowogrodzkiej? Na pewno nie inaczej nie nabijał byś się. Nowogrodzka, gdzie wystarczy w badaniach mieć podniesioną statystykę o jeden punkt powyżej normy aby trafić na komisję, albo dostać badania na rok czasu. Zdrowych ludzi wysyłają na komisje, bo kasę mają z komisji. Lekarze specjaliści pukają się w głowie, kiedy taki delikwent idzie do niego się leczyć po skierowaniu z nowogrodzkiej. W całej Polsce, do którego lekarza byś nie poszedł na pewno słyszał o nowogrodzkiej w Warszawie i z pogardą fachowców z nowogrodzkiej wypisuje zaświadczenie o podjęciu lecznicza na chorobę której chory nie ma. Nie dość że w PLK na prawdę marnie płacą, nieadekwatnie do pracy jaką się wykonuje, to jeszcze utrudniają życie jak tylko mogą między innymi na badaniach

Belzedupski

18.06.2025 18:39

Pracownik

Uwaga – długi tekst, mocny język. Jeśli jesteś gotów zajrzeć do wnętrza tego cyrku, czytaj dalej. Kiedy patrzysz na PKP PLK z zewnątrz, widzisz tory, semafory, 11 miliardów z KPO na folderach i prezesa Piotra Wyborskiego, który właśnie awansował do europejskiej elity zarządców infrastruktury kolejowej. Kiedy zejdziesz do maszynowni, słyszysz chrzęst zardzewiałych szyn, że brakuje ludzi do nastawni, i widzisz związki zawodowe tłukące w stół o 500 zł, żeby po trzech rundach „ustąpić” do 400 i ostatecznie przyjąć 350. To nie jest konflikt. To jest balet. Zarząd i związki to dwóch partnerów w tangu, którzy potrzebują siebie nawzajem, żeby cokolwiek w ogóle mogło się wydarzyć. Jeden udaje surowego ojca z pustym portfelem, drugi trybuna ludu gotowego wyskoczyć na barykady. Obaj jednak tańczą zgodnie z choreografią napisaną dawno temu, na której końcu zawsze widnieje podpis: „pracownik uspokojony, system nietknięty”. ⸻ I. Zarząd – Twarz z teflonu Wyborski co miesiąc wita dziennikarzy prezentacją PowerPointa: „PKP PLK realizuje 41 przedsięwzięć o wartości 11 mld zł, 160 konkretnych zadań, 40 już zakończonych sukcesem!” Brzmi jak korpo-Eldorado, prawda? Kiedy kamer nie ma, ten sam zarząd mówi swoim ludziom, że spółka „ledwo zipie”, dlatego podwyżka powyżej 300 zł zrujnuje wynik roczny. W redagowanych co do przecinka komunikatach zawsze pojawia się słowo „odpowiedzialność” – magiczny zaklęciowy plaster, którym przykrywa się fakt, że przy rosnącej inflacji 350 zł do podstawy to tak naprawdę jałmużna, która nawet nie pokryje różnicy w cenie prądu i raty za hipotekę. Zarząd dba przede wszystkim o spokój polityczny. Ani prezes, ani dyrektorzy średniego szczebla nie chcą być drugim „Cargo 2023”, kiedy gniew załogi wyszedł na ulice i pod sejm. Dlatego zasada jest prosta: daj tyle, żeby związkowcy mieli co ogłosić sukcesem, ale nie tyle, żeby poczuli krew i za rok żądali dwa razy więcej. ⸻ II. Związki – Sztuka kontrolowanej furii Jerzy Oleszak i spółka wiedzą, że ich potęga nie leży w doprowadzeniu do strajku generalnego (bo ten mógłby pokazać, jak mało realnej solidarności zostało w załodze). Ich potęga bierze się z rytuału: głośny okrzyk, nierealne żądanie, zejście o sto złotych i ogłoszenie zwycięstwa. Ten rytuał zaspokaja trzy potrzeby naraz: 1. Członkowie – widzą, że „przywódcy walczą”. 2. Zarząd – kupuje sobie rok spokoju. 3. Politycy – dostają knock-out dowód, że „dialog społeczny działa”. To, że w portfelu na koniec miesiąca ląduje 200–400 zł netto, jest mniej ważne niż fakt, że kolejny sezon w teatrze można zagrać identycznie. ⸻ III. Tort, który wydrążyli pasożyci Wyobraź sobie budżet PLK jak ogromny tort. W zdrowej firmie porcje idą na infrastrukturę, nowy tabor, szkolenia, przyzwoite pensje. W PLK pierwszą chochlę wbijają: • „Tłuste koty” – kolejna fala politycznych nominatów. Dziś są z partii A, jutro z partii B, a pojutrze znów z partii A, bo państwowa spółka to stały stół szwedzki. • Doradcy i konsultanci – firma szwagra od „strategii innowacji” zgarnia 2 mln zł za 60 stron slajdów. • Sponsoring i fundacje – najnowsza konferencja o „zielonych kolejach” w ośrodku spa nad jeziorem? Proszę bardzo, to tylko kilka milionów z budżetu marketingu. • Fikcyjne etaty – koordynator ds. dialogu pokoleniowego, pełnomocnik ds. włączenia cyfrowego seniora w środowisku kolejowym. Każda z tych złotówek zabrana z budżetu to jedna złotówka mniej na realną podwyżkę maszynisty albo na nowe iglice w rozjazdach. Gra ma sumę zerową. ⸻ IV. Kłamstwo średniej Komunikat brzmi: „350 zł do podstawy plus pochodne daje 515 zł średnio na pracownika.” Średnio. Genialne słowo. Oznacza, że dyrektor regionu z pensją 18 000 brutto dostanie tysiąc, a nastawniczy 200. Ale kiedy wrzucisz wszystko do jednego garnka i podzielisz, wychodzi 500. Tablica w PowerPoincie się zgadza, media podchwytują, załoga kręci głową, ale większość milknie, bo „zawsze mogło być gorzej”. Średnia to mgła. Rzeczywistość – to twoja rata kredytu i twoja lista zakupów w Lidlu. ⸻ V. Mechanizm nieśmiertelności układu 1. Kadencyjność polityczna – każda władza ma cztery lata, więc obsesyjnie doi ile się da; rozliczenie będzie kiedyś, a może wcale. 2. Upolitycznione kontrole – prokuratura i NIK rzadko wchodzą głęboko w PLK; to „infrastruktura krytyczna”, łatwo ją ograć retoryką, że kontrola „zagraża inwestycjom kolejowym”. 3. Rozproszona reprezentacja załogi – kilkanaście związków, każdy strzeże własnej działki. Zjednoczenie? Od lat abstrakcja. 4. Socjotechnika kobierca – miłe słowa, medale za długoletnią służbę, trzy-letnie programy lojalnościowe. Ludzie nie pójdą palić opon za 350 zł, jeśli właśnie podpisali kredyt na 30 lat. ⸻

pracownik

19.06.2025 14:33

Pracownik

Boże dobrze że pracuje na samym dole tej zardzewiałej , zgnuśniałej firmy bo robię w torach i czytając ostatnie wpisy o pracy biurowej , co tam się dzieje , to wolę gnić w torach , makabra i szczujnia.

Nick

23.06.2025 06:50

Były pracownik

No tak, dla pracowników nie ma. A sobie premie podnieśli o 100% czyli do 330 tysięcy złotych.

fajerek

10.06.2025 18:39

Pracownik

Komentarz: PKP PLK – jak zarząd rozbija firmę od środka W PKP PLK dzieje się źle. Bardzo źle. Firma, która jeszcze niedawno była symbolem stabilności, coraz szybciej osuwa się w chaos mikrozarządzania, absurdalnych decyzji personalnych i jawnego braku szacunku dla pracowników. Wszystko to przy biernej akceptacji – a może wręcz inicjatywie – obecnego zarządu. Na czele spółki stoi prezes – ekonomista z wykształcenia, bez żadnych korzeni w kolejnictwie. Kariera? EY – typowa korporacja z kultem Excela, targetów i bełkotu korpo. Później Thales – firma, która sprzedaje systemy SRK za chore pieniądze. A potem… rowery w firmie Kross. Serio – z systemów kolejowych na jednoślady. Gdzie tu spójność, gdzie zrozumienie realiów infrastruktury i służby publicznej? Zero. Najlepiej czuje się w tabelkach i chronometrażu – i właśnie to wprowadza do PLK: kontrolę, presję, rozliczanie z każdej minuty. Tyle że koleją się tak nie zarządza, przynajmniej nie zamordystycznie. Obok niego – członek zarządu ds. utrzymania infrastruktury. Pasjonat torów, „mikol”, zna się na sieci, ale ma ogromne mniemanie o sobie. Wystarczy zerknąć na jego aktywność na forum SkyscraperCity, żeby zobaczyć, że interesuje go lans i lubi kreować się na wielkiego pana. Do ludzi nie ma podejścia – i nie musi mieć, bo formalnie ich zbytnio nie nadzoruje. Ale czy to usprawiedliwia ten poziom oderwania od rzeczywistości? Tymczasem firma się sypie. Dosłownie. Wynagrodzenia? Żenada. Doświadczony specjalista z latami pracy dostaje – z premiami i dodatkami – 7 500 zł. Naczelnik – 10 000 zł, wicedyrektor zakładu – 12 500 zł, dyrektor, pod którego podlega ponad 1000 osób, ma 15 000 zł. Tak, piętnaście tysięcy. A kierownik w prywatnej firmie typu Skanska, Porr czy Strabag? 10 000 zł, służbowy samochód i odpowiedzialność za kilka osób i trochę sprzętu. Gdzie tu sens? Gdzie odpowiedzialność za majątek państwowy i życie ludzkie? PLK dziaduje na wszystkim. Kadrowo, płacowo, organizacyjnie. Ludzi się nie słucha – ludzi się tresuje. Kultura pracy to ciągłe postępowania dyscyplinarne, dorzucanie obowiązków, zero docenienia. Ciągła atmosfera strachu i „rozliczania” z każdego szczegółu. A potem zdziwienie, że fachowcy odchodzą. Spójrzmy na kontrolerów ruchu lotniczego. Pensja? Nawet 30 000 zł. System pracy? 2 godziny pracy, 1 godzina odpoczynku. 4 dni w tygodniu. Dodatkowe urlopy. Siłownie, korty tenisowe, darmowa kawa i herbata. A zarządzają ruchem w trzech wymiarach. U nas? „Przyspiesz” / „zwolnij”. To jest znacznie trudniej. Na pas startowy nikt nie wejdzie, na tory owszem i często – i za to jeszcze ochłapy. No i ciągłe grożenie prokuratorem. To jest kpina. Upokorzenie. Najgorsze jednak jest to, że wygląda na to, iż to wszystko dzieje się celowo. Zarząd działa tak, jakby chciał zniszczyć wewnętrzną spójność firmy. Skłócić ludzi, zabić etos, odebrać sens pracy. Narzucić zamordystyczny korpomodel, którego nikt nie potrzebował. Jeśli ktoś miałby zadanie rozwalić PKP PLK od środka – robiłby dokładnie to, co widzimy teraz. To już nie jest kryzys. To jest demontaż.