Co było powodem zakończenia współpracy z firmą?
Powodem zakończenia współpracy z firmą było rozwiązanie umowy za porozumieniem stron. Jednak sposób, w jaki to nastąpiło, jest głównym powodem, dla którego chciałbym przestrzec przyszłych kandydatów przed tą firmą. W moim zespole pracowało łącznie pięć osób. Na początku zatrudniono mnie jako Juniora i miałem mieć zapewniony stały coaching oraz mentoring. Niestety nie otrzymałem tego. Na wszystkie moje pytania i potrzeby, słyszałem odpowiedź: “znajdź to w Internecie”. Z tej racji, że byłem zawzięty, znajdowałem tam niezbędne informacje. Po roku mojej pracy z zespołu odszedł nasz menedżer. Kilkakrotnie pytałem go (w ostatnim okresie jego zatrudnienia), czy wszystko jest w porządku z moją pracą i czy otrzymam wyrównanie pensji względem moich kolegów Scrum Masterów z zespołu. Usłyszałem twierdzące odpowiedzi. Ostatniego dnia mojej pracy (przed pójściem na operację), poprosiłem go, by dopilnował mojej podwyżki – mieliśmy w firmie określony czas na takie prośby. Chciałem załatwić to odpowiednio wcześnie, ponieważ wiedziałem, że po moim powrocie nie będzie już z nami tego menedżera. Wówczas usłyszałem od przełożonego, że nie zasługuję na podwyżkę, bo według innych osób jestem powodem konfliktów w zespole. Jestem osobą otwartą, asertywną, proaktywną i szczerą. Dzięki tym cechom zostałem zatrudniony – poinformowano mnie o tym na początku współpracy. Ponadto nie dostałem wcześniej żadnego feedbacku sugerującego, że coś jest nie w porządku, mimo że po trzech i sześciu miesiącach współpracy odbywały się spotkania podsumowujące pracownika. Po tej sytuacji zadzwoniłem do Działu HR. Usłyszałem, że nie mam się niczym przejmować, mam iść na operację i po niej wszystko załatwię – już z nowym menedżerem. Po moim powrocie do pracy okazało się, że nie będzie nowego menedżera i sami będziemy dawać sobie bezpośrednio feedback (założenia eksperymentu całego zespołu). HR menedżer będzie natomiast decydował o podwyżkach, jednak bez ingerencji w naszą pracę. Minęły dwa miesiące, odkąd wróciłem z operacji i nie otrzymałem żadnych konkretów w tym czasie. Spotkałem się HR menadżerem by dopytać, co mogę zrobić w kwestii podwyżki. Usłyszałem, że trochę za mało wykazuję się, jako Agile Coach, natomiast w roli Scrum Mastera radzę sobie doskonale. Poprosiłem o doprecyzowanie wymagań względem mojej osoby. W odpowiedzi usłyszałem tylko dwa słowa: “rób więcej”. Przy okazji innego spotkania w czerwcu, HR menedżer wspomniał również o moim incydencie z summer party. Mówiłem, że wyjaśniłem wszystko z koleżanką. On stwierdził, że rozumie, jednak po prostu musiał o tym wspomnieć podczas naszej rozmowy. Już wyjaśniam, o co chodzi w tej sprawie. Tydzień wcześniej byłem na integracji w Berlinie. Mieliśmy też takie Summer party, czyli imprezę integracyjną. Rozmawiałem wówczas z francuskim menedżerem, przedstawicielem społeczności LGBT+. Rozmawialiśmy o zmianach w kulturze na tle rasowym i właśnie o społeczności LGBT+, ponieważ sam należę do tej grupy. Po tej rozmowie podeszła do mnie kobieta z HR i zapytała jak się bawię. Ja zażartowałem: “ten czarnuch podsiadł moje miejsce i stąd mieliśmy ciekawą pogawędkę”. Użyłem słowa “czarnuch”, bo chwilę wcześniej rozmawialiśmy o adaptacji filmów z Netflixa i żartowaliśmy słowem “nigga” (czarnuch - przyp.red.) z amerykańskiego slangu. Momentalnie jednak zrozumiałem, jak to zabrzmiało. Poprosiłem koleżankę, żebyśmy zapomnieli o tej sytuacji i wyjaśniłem, że nie miałem nic złego na myśli, i że moje nieprzemyślane słowa to nieporozumienie. Kobieta potwierdziła, że nie ma tematu, zapominamy o tym nieporozumieniu. Wyjaśniłem tę sprawę z koleżanką ponownie po rozmowie z menadżerem HR. Kobieta potwierdziła, że mogła mnie źle zrozumieć, co mam udokumentowane w zapisie naszej online rozmowy. Cała ta sytuacja bardzo mnie stresowała. Ostatecznie w połowie lipca zostałem wezwany na rozmowę z Zarządcą zespołu i z tą kobietą od HR. Usłyszałem, że mają dla mnie plan naprawczy. Według planu powinienem pracować więcej, być otwarty na feedback i bardziej szanować innych. Poprosiłem o więcej wyjaśnień, co do planu naprawczego, ponieważ został on stworzony bez mojego udziału, jest zbyt ogólny, a zasady w firmie mówią o tym, że powinienem w tym uczestniczyć. Usłyszałem też, że jak podpiszę ten plan, to teoretycznie wszystko będzie w porządku, jednak nadal pracodawca i przełożeni mogą stwierdzić, że nie sprawdzam się i wówczas rozstaniemy się za porozumieniem stron. Nadmienię, że pracownica HR wraz z jej managerem nie poinformowali mnie, że miałem prawo nie podpisywać dokumentu. Ja na szczęście znam fundamentalne zasady Prawa Pracy i po prostu tego nie zrobiłem. Nie rozumiałem zaistniałej sytuacji. Poprosiłem o konkretne feedbacki, przypadki sytuacji, o dowody na moje błędy. W odpowiedzi usłyszałem tylko, że przełożony myślał, że o nich wiem. Przez kolejne dni próbowałem dowiedzieć się, co konkretnie mam poprawić, jednak nie otrzymałem szczegółowych informacji. Ustaliliśmy, że nasze spotkanie zrobimy w biurze w Warszawie, zamiast online (akurat tego dnia wszyscy przebywaliśmy w biurze w Warszawie, gdyż po pracy była planowana kolejna integracja). Myślałem, że to standardowe spotkanie, podczas którego wyjaśnimy ostatecznie nieporozumienia. Jednak na tym spotkaniu o godzinie czternastej otrzymałem podsuniętą pod twarz umowę o rozwiązaniu stosunku pracy za porozumieniem stron. Dodatkowo obecny był zagraniczny szef i Head Menedżer. Powodem otrzymania takiej umowy było moje niewpisywanie się w wartości firmy. W moim odczuciu było to absurdalne, bo w ten sposób można zwolnić każdego. Chciałem wyjaśnień, przedstawiłem dowody mojej wydajności, jednak oni nawet na nie spojrzeli. W odpowiedzi usłyszałem, że to nic nie zmieni, bo ja i tak dzisiaj odejdę z tej firmy. Zapytałem, co będzie, jeżeli nie podpiszę tej umowy. W odpowiedzi usłyszałem, że i tak zostanę zwolniony – dyscyplinarnie. Czułem się zastraszony i osaczony, dodatkowo wprowadzony w błąd, ponieważ realnie nie miałem innego wyjścia z tej sytuacji niż utrata pracy. Nie pozwolono mi nawet wyjść z pokoju. Wykonałem jeden telefon w celu porady i ostatecznie zgodziłem się na przedstawione mi warunki. Zależało mi tylko, by móc pożegnać innych pracowników. Obiecano mi taką możliwość, jednak chwilę później miałem już zablokowany dostęp do wysyłania wewnętrznie w firmie wiadomości kolegom i koleżankom z pracy.