Praca w centrali tej firmy początkowo była spełnieniem mojego marzenia. Od zawsze interesowałam się branżą biżuteryjną, dlatego bardzo cieszyłam się z możliwości pracy właśnie tutaj. Sam zakres obowiązków był ciekawy- kreatywność, praca na programach, Excelu, liczne spotkania oraz zadania typowe dla środowiska korporacyjnego. Bywały okresy bardzo intensywnej pracy, jednak mimo to chciałam rozwijać się w firmie i wiązałam z nią swoją przyszłość.
Niestety, największym problemem okazała się atmosfera oraz sposób zarządzania zespołem przez managerkę. Od początku pracy czułam się zestresowana i zastraszona. W mojej ocenie przełożona stosowała zachowania manipulacyjne, tzw. „ciche dni”, publicznie okazywała niezadowolenie oraz bardzo zmiennie traktowała pracowników. Jednego dnia reagowała złością na zadawane pytania, obrażała się, była niedostępna i sprawiała wrażenie, że każdy kontakt stanowi problem. Następnego dnia zachowywała się tak, jakby nic się nie wydarzyło – potrafiła przynieść pracownikom drożdżówki i oczekiwać, że wcześniejsze sytuacje zostaną zapomniane. Taki sposób zarządzania był dla mnie bardzo dezorientujący i tworzył atmosferę ciągłego napięcia oraz stresu.
Ja i kilka moich koleżanek miałyśmy poczucie, że doświadczamy mobbingu. Osoby, które miały odmienne zdanie lub próbowały zwrócić uwagę na nieprawidłowości, stawały się niewygodne i odczuwały tego konsekwencje. Z mojej perspektywy zgłaszanie problemów nie przynosiło efektów. Miałam poczucie, że managerka czuła się bezkarna, a jej bliska relacja z dyrektorką skutecznie zniechęcała do zgłaszania jakichkolwiek problemów.
Gdy poinformowano mnie, że otrzymam premię- temat późnej był ignorowany. Jednocześnie oczekiwano ode mnie wykonywania obowiązków należących do dwóch stanowisk. Zostałam rzucona na głęboką wodę na stanowisku, którego wcześniej nie znałam. Zapewniano mnie, że otrzymam wsparcie przełożonej, jednak w praktyce zadawanie pytań często spotykało się ze złością lub pretensjami, że nie powinnam o takie rzeczy pytać. Zamiast pomocy czułam się pozostawiona sama sobie.
Niepokoiła mnie również kwestia poufności. Miałam wrażenie, że informacje przekazywane przełożonej nie zawsze pozostawały między nami, a z czasem docierały do mnie sygnały, że prywatne sprawy pracowników były omawiane z innymi osobami.
Dodatkowo zdarzało się, że przełożona w mojej obecności wypowiadała się w obraźliwy sposób o moich koleżankach z pracy. Mimo moich próśb o zakończenie takich rozmów, temat był nadal kontynuowany. Było to dla mnie trudne i niekomfortowe, jednak obawiałam się podjąć jakiekolwiek działania ze względu na jej pozycję przełożonej oraz relację zależności służbowej.
Do dziś bardzo źle wspominam ten okres. Stres związany z pracą był na tyle duży, że nadal wpływa na moje samopoczucie. Najbardziej szkoda mi tego, że sama praca i branża dawały mi ogromną satysfakcję. Gdyby nie sposób zarządzania zespołem oraz atmosfera tworzona przez managerkę, z pewnością zostałabym w tej firmie na dłużej.
Mam nadzieję, że firma w przyszłości zacznie poważniej podchodzić do zgłoszeń dotyczących mobbingu i dokładniej analizować ich przyczyny. W czasie mojej pracy nie byłam jedyną osobą, która odeszła z zespołu z powodu sposobu zarządzania- byłam już trzecią osobą z danego zespołu, która zdecydowała się odejść. Mimo kolejnych odejść pracowników miałam wrażenie, że problem nadal upatrywano w osobach odchodzących, a nie w stylu zarządzania managerki. Z mojej perspektywy sygnały wysyłane do działu HR nie doprowadziły do żadnych realnych zmian.