Opinie o castorama.pl - Castorama Polska sp. z o.o. w Warszawa

GoWork nie weryfikuje opinii przed publikacją...

Opinie(7051)

Praca i zarobki

Kontakt i przychody

Aktualne oferty pracy w pobliskich miastach

Opinie o firmach w pobliskich miastach

doświadczony

22.03.2026 20:53

Pracownik

To, co się teraz dzieje w Castoramie, zaczyna przypominać eksperyment społeczny, tylko nikt nie powiedział pracownikom, że biorą w nim udział. Zarządzanie wygląda trochę jak granie w grę strategiczną, w której ktoś steruje pionkami z góry mapy i jest przekonany, że wszystko działa idealnie, bo w tabelce się zgadza. Tyle że na dole to już nie są pionki, tylko ludzie, klienci i konkretne sytuacje, których nie da się zamknąć w kolorowej komórce Excela. Pomysł z osobą stojącą na wejściu przez całą sobotę i pytającą każdego klienta, z jakim celem przyszedł, brzmi jak coś wyjęte z podręcznika do obsługi hotelu pięciogwiazdkowego, tylko że to nie lobby, tylko market budowlany. Klient przychodzi po wkręty, silikon albo konkretną deskę, a nie po rozmowę życia przy drzwiach. Do tego dochodzi zatrzymywanie ludzi przy wyjściu, którzy nic nie kupili, żeby dopytać dlaczego – serio? To już nie jest obsługa, tylko lekki absurd. Trochę jakby ktoś wychodził z piekarni bez chleba i był zatrzymywany w drzwiach z pytaniem „a dlaczego jednak bułka nie spełniła pana oczekiwań?”. Większość ludzi chce po prostu wyjść i tyle, a nie tłumaczyć się ze swoich decyzji zakupowych. Najlepsze jest jednak to, że w tym samym czasie, kiedy jedna osoba robi za „oficjalnego witacza i żegnacza”, na sektorach zaczyna brakować ludzi. Rano między 7 a 9 według danych „nie ma klientów”, więc zostawia się jedną osobę. Tylko że to jest teoria, która rozjeżdża się z rzeczywistością szybciej niż promocje z gazetki z realnymi stanami magazynowymi. To właśnie rano przychodzą konkretni klienci – fachowcy, ludzie przed pracą, ktoś kto chce szybko wejść, kupić i wyjść. Oni nie mają czasu na błądzenie między regałami ani na czekanie, aż ktoś się znajdzie. Jak nie dostaną pomocy od razu, to po prostu wychodzą. I tyle z tej „optymalizacji”. Po południu natomiast dokładamy ludzi, bo ruch jest większy, tylko że to w dużej mierze ruch „spacerowy”. Ludzie oglądają, sprawdzają, planują, ale niekoniecznie kupują. To trochę jak postawić pięciu sprzedawców przy wystawie sklepowej w galerii handlowej i dziwić się, że obroty nie rosną, mimo że „ruch się zgadza”. Efekt jest taki, że zasoby są przesuwane dokładnie odwrotnie niż powinny być, a potem wszyscy zastanawiają się, dlaczego wyniki nie chcą współpracować z teorią. Do tego dochodzą te wszystkie „genialne” rozwiązania systemowe, które miały ułatwiać pracę, a w praktyce ją komplikują. Człowiek ma momentami wrażenie, że ktoś wprowadza zmiany tylko po to, żeby pokazać, że coś robi. Trochę jakby wymieniać kierownicę w samochodzie na bardziej nowoczesną, podczas gdy silnik ledwo zipie – niby wygląda lepiej, ale dalej nigdzie to nie jedzie. Pracownik zamiast skupić się na kliencie, krąży między systemami, poprawia rzeczy, których nie da się poprawić, albo tłumaczy klientowi, dlaczego coś nie działa tak, jak powinno. A klient patrzy i widzi chaos, nie „innowację”. Najbardziej szkoda jednak ludzi. Bo to nie jest tak, że tu pracują przypadkowe osoby z łapanki. Wielu z nich budowało ten sklep latami, znają klientów, wiedzą co się sprzedaje, kiedy i dlaczego. I właśnie ci ludzie zaczynają odchodzić jeden po drugim. Nie dlatego, że im się nie chce pracować, tylko dlatego, że ile można udawać, że wszystko ma sens, kiedy na co dzień widzi się coś zupełnie innego. Dochodzimy do momentu, w którym doświadczenie przestaje mieć znaczenie, a liczy się tylko to, czy ktoś potrafi dopasować się do kolejnego „pomysłu z góry”. Atmosfera siada, motywacja znika, a zaangażowanie, które kiedyś było naturalne, teraz trzeba by chyba wpisywać do procedury, żeby w ogóle istniało. Bo trudno się angażować w coś, co co chwilę zmienia kierunek i udaje, że to jest strategia, a nie chaos. I tak to się kręci – kolejne pomysły, kolejne wdrożenia, kolejne tłumaczenia, że „to dla dobra klienta”, podczas gdy klient coraz częściej wychodzi bez zakupu, a pracownik z poczuciem, że znowu robił coś, co nie miało większego sensu. Krótko mówiąc :) system działa. Tylko trochę jak drzwi przesuwne, które otwierają się wtedy, kiedy nikogo nie ma, a zamykają dokładnie w momencie, gdy ktoś chce wejść. Niby wszystko jest na miejscu, niby nowocześnie, niby zgodnie z planem, tylko efekt końcowy jest dokładnie odwrotny od zamierzonego. I naprawdę trudno się dziwić, że ludzie, którzy widzą to od środka, w pewnym momencie po prostu mówią „dość” i wychodzą, zanim sami zaczną wierzyć, że to wszystko ma sens.

Jakub

23.03.2026 11:44

Inne

Okej niby ma to sens, ale jak dla mnie to chyba tylko niby. No bo raz, że wątpię, że klienci od wejścia rzucają się z pytaniami, dwa, że ten człowiek się nie rozdwoi albo wita, albo prowadzi na drugi koniec sklepu.

buahahahahaha

23.03.2026 12:37

Kandydat

To wątp dalej. W sklepie budowlanym zwłaszcza w czasie ograniczania personelu do minimum to klient najpierw się wzdryga widząc pracownika, a potem zadaje multum pytań żeby wykorzystać swoją szansę do maksimum. Dlatego tak zwany "witacz" na linii frontu to taka zasłona dymna, że nie ma ludzi do obsługi 😀

Kuba

16.03.2026 04:02

Inne

Zakup 3 szt. styropianu kosztował mnie 4 godziny czasu , nerwy i 2 przejazdy przez całe Kielce . O godz.15.00 znalazłem szukany towar , styropian xps100mm na regale , wybrałem 3 szt. i poprosiłem o podanie ceny przechodzącej pracownicy sklepu ale stwierdziła ze mi nie poda bo nie zna . Skierowałem się do punktu obsługi klienta myśląc ze tam uzyskam informacje ale zastałem tam moją poprzednią rozmówczynię z koleżanką która drugi raz mi odmówiła i poleciła iść z tymi płytami do kasy a tam już się wszystkiego dowiem . Przy kasie zdębiałem bo kasjerka zamiast wyszukać towar w komputerze to wyciągnęła jakieś papierki/ściągawki i na ich podstawie na głos razem z koleżanką wyliczyła cenę 80 zł za płytę ! Zszokowany ich zdolnościami matematycznymi jak przeliczały na głos ceny m2 na m3 podziękowałem i stwierdziłem że nie stać mnie na ten produkt i jak osiołek grzecznie odniosłem płyty na drugi koniec sklepu skąd je wziąłem . Po powrocie do domu odpaliłem komputer i sprawdziłem cenę w internecie , po czym kupiłem online 3 szt .tego styropianu za 112.80 zł , towar z odbiorem osobistym za 2 godziny . Po raz drugi wchodziłem do sklepu o 19.00 i pani z obsługi klienta przy mnie przez 15 minut dzwoniła i wzywała kogoś żeby mi ten towar wydać , chciałem go sam przynieść ale okazało się że nie mogę bo "towar jest już spakowany i tylko czeka " o 19.20 z towarem w rękach wyszedłem szczęśliwy z tego przybytku że mnie nie oszukano na 127.20 zł , nie szturchano i nie pobito . Poziom kultury pań z punktu obsługi klienta w castorama Kielce na stoisku budowlanym żenujący , nawet nie wstały jak podszedłem z pytaniem , odpowiedź typu " nie bo nie " według mnie była chamska a poziom znajomości matematyki 2 pań na kasie poniżej szkoły podstawowej . Po powrocie do domu dostałem sms od Castorama z podziękowaniem za zakupy i prośbą o przesłanie opinii . Wysłałem im opinie ale została skasowana ...

Nils z dekatlonu

17.03.2026 23:04

Były pracownik

Czytam tę Twoją epopeję o trzech płytach styropianu i mam wrażenie, że nie trafiłeś do sklepu budowlanego, tylko na plan własnego dramatu, w którym sam grasz główną rolę i jednocześnie jesteś jedynym widzem, który jeszcze to bierze na poważnie. Człowieku, Ty nie kupowałeś styropianu — Ty przeżywałeś przygodę życia, tylko zapomniałeś, że to nie „Władca Pierścieni”, tylko Castorama, a płyty XPS to nie artefakty mocy. Cztery godziny, dwa przejazdy przez całe miasto i poziom emocji jak przy lądowaniu na Marsie — wszystko przez trzy kawałki styropianu. Gdybyś włożył tyle energii w znalezienie ceny w internecie na początku, to byś zdążył jeszcze w międzyczasie zrobić remont, napisać książkę i może nauczyć się tej „magicznej matematyki”, która tak Cię przeraziła przy kasie. Najlepsze jest to Twoje oburzenie, że ktoś nie zna ceny od ręki. Serio? Myślisz, że pracownik sklepu budowlanego chodzi z katalogiem wszystkich produktów w głowie jak żywy Google? Tam są tysiące rzeczy, a Ty się zachowujesz, jakby pani powinna wyrecytować cennik o 15:00 z pamięci, najlepiej jeszcze w trzech walutach i z przeliczeniem na objętość, żebyś poczuł się dopieszczony. Potem wielkie zdziwienie, że przy kasie ktoś coś liczy. No dramat, ludzie używają kartek i myślą — kto to widział! Następnym razem weź kalkulator, może oszczędzisz sobie traumy i nie będziesz musiał pisać elaboratu, jakbyś odkrył największą aferę finansową XXI wieku, bo ktoś przeliczał metry kwadratowe na sześcienne. A to, że cena była wyższa? Witamy w świecie, gdzie nie wszystko kosztuje tyle samo w każdej formie sprzedaży. Ty jednak zrobiłeś z tego historię, jakby ktoś próbował Ci sprzedać powietrze w słoiku za milion złotych, a Ty dzielnie uciekłeś z tej pułapki jak bohater narodowy. Kulminacja następuje przy odbiorze zamówienia. 15 minut czekania i już mamy scenariusz na thriller. Telefony, oczekiwanie, napięcie — brakowało tylko muzyki w tle i helikoptera nad sklepem. I jeszcze ta próba wejścia na zaplecze, bo przecież najlepiej samemu się obsłużyć — może od razu zostań pracownikiem miesiąca, skoro tak Cię nosi. Najlepsze w tym wszystkim jest to, jak bardzo próbujesz zrobić z siebie ofiarę systemu, podczas gdy cała sytuacja sprowadza się do tego, że nie chciało Ci się sprawdzić ceny wcześniej i nie masz cierpliwości na absolutnie normalne funkcjonowanie sklepu. Ale zamiast przyznać „ok, mogłem to ogarnąć lepiej”, to wjeżdżasz z tekstem, jakbyś przeżył logistyczny koszmar stulecia. I na koniec ten dramatyczny finał: opinia usunięta. No oczywiście, bo pewnie była tak samo napompowana jak ta historia — więcej tam było emocji niż faktów, a poziom przesady przekraczał normy budowlane dla styropianu, który kupowałeś. Powiem Ci szczerze — jedyną osobą, która w tej historii zrobiła z siebie (usunięte przez administratora), jesteś Ty. Sklep działa jak sklep, ludzie pracują jak ludzie, a Ty wszedłeś tam jak reżyser własnego kabaretu i wyszedłeś przekonany, że wszyscy grają dla Ciebie. Spokojnie — to nie scena, to tylko zakupy. Następnym razem spróbuj kupić coś trudniejszego… na przykład cierpliwość.

Nowy

15.03.2026 15:01

Kandydat

Cześć slyszałam ,że można w Castoramie dobrze zarobić? Płatne soboty dodatkowo, płatne dodatkowo niedziele . A o co chodzi z Decathlonem czy łączycie się z nimi .

#PracownikSklepu

Dmuchając w opary absurdu

16.03.2026 08:17

Pracownik

Aleś trafił znawco. Wiesz lepiej ode mnie gdzie bym płakał i od czego złapał bym hemoroidy. Tak się składa że Castorama nie jest moją pierwszą pracą i wiem Jak smakuje chleb z innego pieca. W Castoramie pracuje najdłużej, bo w tym my roku stuknie mi 17 lat. Myślisz, że od 17 lat jestem niezadowolony z tej pracy i przeszkadza mi brak wolnego czasu oraz sposób w jaki traktowany jest tu pracownik? Otóż nie. Nie wiem ile czasu tu pracujesz, i gdzie wcześniej pracowałeś, że chwalisz sobie obecne warunki w Casto? Ja narzekam bo wiem jak Castorama podchodziła wcześniej do naszej pracy. Jaką wartością byliśmy wcześniej i jak nas wynagradzano. Mam bezpośrednie porównanie do tego, czym stała się dziś i jakie spustoszenie mentalne poczyniła w szeregach swoich pracowników. Podsumowując: na każde warunki pracy można narzekać, lub je zaakceptować. Wszystko zależy od podejścia pracodawcy i wynagrodzenia jakie nam oferuje. Ludzie odśnieżanie dachu będą sobie chwalić, jeśli pracodawca zapewni godziwą zapłatę i pozwoli co pewniej czas zejść i zagrzać się w ciepłym pijąc gorącą herbatę. Niestety współczesnej Castoramie takie podejście jest obce. Ostatni tydzień zakończyłem pracą piątą sobota z rzędu, ten zakończę w kolejną już szóstą. Sześć sobót z rzędu w pracy nie pracowałem nigdy przez te 17 lat. A moje wynagrodzenie nigdy nie było tak bliskie najniższej krajowej, więc nie dziw się że leje się jad, bo warunki są bardzo dalekie od tego, by chwalić pracodawcę

Będzie chudo

16.03.2026 16:44

Pracownik

Płatne Soboty 😃 kolego zrobiłeś mi dzień hahahah