Opinie Castorama Polska Gdańsk - 179 opinii - GoWork.pl

Opinie(179)

Aktualne oferty pracy w pobliskich miastach

Opinie o firmach w pobliskich miastach

Karol

26.02.2026 21:00

Pracownik

Nie no teraz to przesada może będę pracować we wszystkie soboty? W tygodniu już nie na pierwszą bądź drugą zmianę? Jeden pracownik na 7 drugi ma 8 ktoś na międzyzmiane majstrowanie przy godzinach pracy. Teraz jeszcze redukcję i łaczenie sektorów no super

Ktoś z dołu

03.07.2026 19:53

Inne

Samantha z której Castoramy piszesz? Z centrali? Redukcja pracowników( to co zaproponowano asystentkom lub zwalniają się sami pracownicy bez niczyjej pomocy, ot tak sami z siebie, bo mają dosyć.... Na ich miejsce nie ma nikogo rozsądnego. Teraz soboty po 10 godz., żeby chociaż to coś dawało dla tychy waszych słupków w Excel'u lub innych . Nic, zero. Klienci już sami zauważają, że coś się dziwnego się dzieje w tej firmie. Komentarze i konkluzje stałych klientów, bo uwierz mi , ta firma ma jeszcze garstkę stałych klientów! Ciężko się tego słucha. Do tego zastępcy kierownika, zaczynają przesiadywać w poradach , jak za dawnych czasów i poganiają pracowników -doradców aby szybciej robili expozycje, bo nie zrobione, przebudowy, bo towar nie wyexponowany. Przed tá przemianą, rozkładali setki palet z towarem, nie wspomnę o jego składowaniu. Sami wcześniej pomagali-co się stało? To też jest pracownik , tylko ilu może być zastępców w stosunku do liczby doradców?! A gdzie tu czas dla klienta? Te dwie osoby zwykłych pracowników ma obrobić dział -sektor? Nie wliczam w to dwóch zastępców i kierownika,bo mają inną pracę w poradach, przed komputerem 😉 Nie da się niestety, a planowane założenia z marchewka na kiju w postaci premi ( maj-październik) raczej nie ma racji bytu. Akcjonariusze i zarząd z Kingfishera nie będą mieli dużych dywidend! Ostatnio odwiedzili Castoramę... Cóż to co się działo na sklepach przed ich przyjazdem.. zostawię bez komentarza. Nie ma pracowników, nie ma obrotu. Co z tego, że na zmianie będzie 6 osób, gdy pracują po 10 godz. Wydajność siada z czasem, dźwiganie dostaw, wrzucanie tego na składy w różnych pozycjach i z drabiny na wysokości zmusza pracownika do ostrożnej pracy, no z drabiny spaść .... Słabo by było? A pracodawca "krzywo"patrzy gdy podnośnik do towaru w postaci nożycówki zaczyna piszczeć na sklepie..,. Szaleństwo albo ma być pełno na półkach albo klient zadowolony. No nie da się, towar się sam nie dołoży .W dwie osoby nie da się . Nie zgadniesz kiedy tego klienta będzie więcej!! Łatwo się przemierza sklep, od magazynu do ogrodu i spowrotem, wydając głupawe polecenia. To przenieś metr dalej( jakby to było ot tak możliwe) a wracając , już zmiana ponowna decyzji , bo to jednak źle wygląda i spowrotem układanie towaru w poprzednie miejsce. Czy Pracownicy , to (usunięte przez administratora) lub głupi do roboty? Covid się skończył, a głupie przepisy niby przejściowe zostały( chodzi o godziny pracy) Gdzie są związki zawodowe? Samanta, jeżeli nie wiesz o czym pisze komentator lub ja, znaczy to jedno. Pracujesz u innego pracodawcy i nie masz pojęcia o pracy pracowników Castoramy, że zadajesz dziwne pytania. Wiem, że mogą słowa o których poprzednik pisze dziwić. Co do zmian, to fakt . Jednego dnia na 7mą drugiego na 10 trzeciego na 13ta. A moje prywatne życie? Ja też po pracy chce odpocząć, iść na siłownię... na do lekarza!!! I te buty robocze, oraz stopy wymęczone.. Gdybyś miała inne doświadczenia, proszę napisz, może nie wszędzie tak się pracuje? Jak jest u Ciebie w pracy?

Nowy wpis

Aleksander

06.08.2026 17:22

Inne

Czyli ogólnie teraz awans na zastępcę kierownika jest bardziej atrakcyjny? Dobrze rozumiem?

BONUS

03.05.2025 02:17

Były pracownik

Refleksja nad doświadczeniem pracy w Castoramie Z przykrością stwierdzam, że moje doświadczenia z Castoramą pozostawiają wiele do życzenia, choć z pełną świadomością przyznaję, że każdy może mieć odmienną perspektywę na pracę w tej firmie. Dla mnie jednak był to czas gorzki, nacechowany poczuciem niesprawiedliwości i głębokiego rozczarowania. Firma ta, pod płaszczykiem tymczasowego zatrudnienia, wdraża wyjątkowo nieuczciwy model pracy – oparty na tzw. „umowach śmieciowych” zawieranych za pośrednictwem agencji pracy tymczasowej. Umowy miesięczne, odnawiane według widzimisię pracodawcy, pozbawiają pracowników elementarnego poczucia bezpieczeństwa i stabilności. Zarobki? Minimalne. Obowiązki? Fizycznie wyczerpujące, nierzadko wykonywane w warunkach urągających godności. W okresie zimowym, kiedy tam pracowałem, niemal codziennie zmagałem się z ciężkimi paletami, workami soli i ziemi, układaniem towaru w magazynie czy segregacją śmieci – wszystko to w kilkunastostopniowym mrozie, ubrany jedynie w polar. Gdy nadchodziła odwilż, nie było lżej – praca przez osiem godzin w deszczu zdawała się dla kierownictwa całkowicie normalna. Próby rozmowy, prośby o zrozumienie czy zwyczajne ludzkie traktowanie trafiały w pustkę – nikt nie słuchał, nikt nie odpowiadał. Dojazd do pracy również stanowił wyzwanie. Do Castoramy miałem daleko, a komunikacja miejska nie oferowała dogodnych połączeń. Często musiałem pokonywać niemal godzinny dystans pieszo lub przyjeżdżać z wyprzedzeniem sięgającym czterdziestu minut – za czas ten nikt oczywiście nie płacił. Mimo statusu studenta nie mogłem liczyć na żadne ulgi czy zrozumienie. Pracowałem sześć dni w tygodniu, po osiem godzin, w trybie zmianowym. Wraz z kolegą – również studentem zatrudnionym przez inną agencję – wykonywaliśmy dwukrotnie więcej pracy niż etatowi pracownicy. Podczas gdy oni spędzali pół godziny na przerwie, my mieliśmy jedynie piętnaście minut na złapanie oddechu. Pracownicy etatowi, a zwłaszcza kierownicy, zdawali się bardziej zainteresowani towarzyskimi pogawędkami niż rzeczywistym zaangażowaniem. Pamiętam dzień, gdy z powodu nadciśnienia i kołatania serca poprosiłem kierowniczkę o wcześniejsze wyjście. Odpowiedziała chłodno, że „to nie przedszkole” i kazała mi wziąć tabletkę oraz wracać do pracy. Podobne przejawy bezduszności nie były odosobnione. Zdarzało się, że stawałem się obiektem szyderstw i złośliwości – któregoś dnia kilku pracowników otoczyło mnie, twierdząc, że jestem „nikim” i „do niczego się nie nadaję”. Po tej moralnej egzekucji kazano mi wrócić do pracy jak gdyby nigdy nic. Kierownik nieustannie rzucał pod moim adresem złośliwe uwagi – że się ociągam, że nie spełniam oczekiwań, że mam „odciążyć zespół”. Gdy przypominałem o moich prawach, słyszałem tylko, że nie jestem „pracownikiem Castoramy”, lecz figuruje na umowie zlecenia z agencją – a więc moje miejsce w hierarchii było dla nich z góry określone jako najniższe. Kulminacją tego wszystkiego był telefon z agencji na trzy dni przed wygaśnięciem umowy. Poinformowano mnie, że Castorama nie zamierza jej przedłużyć. Żaden z kierowników nie miał odwagi, by powiedzieć mi to osobiście. Gdy tylko usłyszałem tę wiadomość, całkowicie straciłem zapał – gdybym wcześniej wiedział, że tak to się zakończy, nigdy nie poświęciłbym się tej pracy z taką intensywnością.