W firmie TAURON Polska Energia S.A. pracowałam prawie 9 lat i gdyby nie to, że stałam się ofiarą mobbingu to z pewnością pracowałabym dalej. Firma chwali się jaka to jest PRO (partnerstwo, rozwój, odwaga) natomiast nijak ma się to do rzeczywistości. Na początku roku zgłosiłam mojemu Dyrektorowi, że mój bezpośredni przełożony stosuje mobbing wobec mnie i kilku osób z naszego Zespołu i nie otrzymałam żadnego wsparcia wręcz przeciwnie zostałam zastraszona, że mnie zwolnią z powodu utraty zaufania (przecież jak mogłam coś takiego zrobić). Postanowiłam, że nie mogę tak tej sprawy zostawić i zgłosiłam oficjalny wniosek do Komisji Etyki w sprawie mobbingu. I tu się zaczęło, sprawa trwała ponad 5 miesięcy, ja cały czas pracowałam, mój przełożony również, więc można sobie wyobrazić jak wyglądała współpraca, nie było jej w ogóle wręcz przeciwnie jego zachowania mobbingowe jeszcze bardziej się nasiliły, a ja byłam bezradna. Podczas mojego przesłuchania przed Komisją Etyki informowałam, że mój przełożony w dalszym ciągu zachowuje się nieetycznie i nie wiem co ja mam zrobić w tej sytuacji, usłyszałam "zawsze może iść Pani na zwolnienie lekarskie". Nadmieniam, że byłam na chorobowym ponad miesiąc czasu ale z uwagi, iż chciałam zakończyć jak najszybciej postępowanie postanowiłam chodzić do pracy. Komisja Etyki planowała spotkania aby przesłuchać świadków, ale później wielokrotnie z różnych powodów je odwoływała i tak trwało to 5 miesięcy. W międzyczasie napisałam pismo do Komisji Etyki dając do wiadomości dla Zarządu (po 2 miesiącach od złożenia wniosku) z prośbą o niezwłoczne rozpatrzenie skargi o mobbing i nie otrzymałam żadnej odpowiedzi, moja prośba została zignorowana. Mój stan psychiczny coraz bardziej się pogarszał, nie miałam żadnego wsparcia, a mobber czuł się bezkarnie i mógł robić co chce. Postanowiłam poinformować o tym fakcie Radę Nadzorczą (miesiąc później jak złożyłam pismo do Komisji Etyki o niezwłoczne rozpatrzenie mojej skargi) i na dwa dni przed posiedzeniem Rady Nadzorczej dostaję informację od Komisji Etyki o zakończeniu postępowania prowadzonego przez Komisję Etyczną która stwierdziła, iż nie było mobbingu bez żadnego uzasadnienia. Tu jednak chciałabym zaznaczyć, iż Komisja nie przesłuchała wszystkich świadków. Stwierdziłam, że nikt nie chce dojść prawdy, a mobber jest chroniony i czuje się całkowicie bezkarny wręcz ma przyzwolenie na takie zachowanie. Podjęłam decyzję, że swoich praw będę dochodziła w Sądzie i wypowiedziałam umowę o pracę z winy pracodawcy i złożyłam pozew do Sądu. Mam nadzieję, że chociaż Sąd będzie bardziej obiektywny i przesłucha wszystkich świadków tak jak prosiłam na samym początku mojego Dyrektora, który zbagatelizował cały problem. Mam bardzo duży żal do Pana Dyrektora, ponieważ gdyby wykazał większe zainteresowanie problemem nie byłoby całej tej sprawy.
