Przychodząc kilka lat temu do PZU miałem wieloletnie doświadczenie na rynku ubezpieczeń, kilku pracodawców za sobą i konkurencyjną ofertę. Wybrałem PZU, bo skusiła mnie wizja rozwoju oraz pracy w firmie, gdzie wypracowane przeze mnie zyski zostają w kraju.
Z plusów pracy w PZU:
+PPE – składka pracodawcy w maksymalnej wysokości 7%. Małym minusem jest jednak ograniczona ilość funduszy, z których może wybrać pracownik (klienci PZU mają większy wybór).
+Sekcje sportowe – jak lubisz sport, to znajdziesz coś dla siebie. Sporo zajęć jest on line. Sekcje tworzą pozytywne osoby, a udział w nich pozwala nawiązać przyjacielskie relacje ze współpracownikami.
+ZFŚS, karta lekowa, itp.
+Wolne godziny na urodziny, wizytę lekarską.
+Szkolenia – tematy potrzebnych szkoleń często proponują sami pracownicy.
Z minusów pracy w PZU:
- Spotkania - rak trawiący zdrową tkankę organizmu. W żadnym poprzednim miejscu pracy nie spotkałem się z taką ilością spotkań. Mój rekord to 3/4 tygodnia spędzone na spotkaniach, gdzie mój udział w większości z nich był totalnie zbędny. Przełożeni zabraniają jednak odrzucać zaproszenia na spotkania, bo jest to źle widziane w organizacji. Sprawy, które w innych firmach załatwia się krótkim telefonem, mailem, w PZU często kończą się godzinnym spotkaniem, na które jest zapraszana masa ludzi, często zbędnych ludzi.
-Przerost wyższej kadry zarządzającej. W innych firmach jeden dyrektor przypada na kilkukrotnie większą liczbę pracowników niż w PZU. Jeśli oczekujesz, że będziesz pracował z najlepszymi z najlepszych, to się możesz zawieść – poziom jest bardzo różny. Jak to brutalnie kiedyś powiedział poseł Marek Suski - niektórzy zostają menadżerami, bo znają program partii. Często też przełożeni zamiast skupić się na komforcie i organizacji pracy, skupiają się na kwestiach nieistotnych (patrz punkt dotyczący spotkań).
-Brak podwyżek – inflacja za ostatnie lata wyniosła ok 50%, w tym czasie w PZU była jedna podwyżka inflacyjna o 10%. Jeśli chcesz „zwykłej” podwyżki, to usłyszysz od przełożonego, że nie ma budżetu, bo spółka osiągnęła maksymalny pułap przeznaczony na wynagrodzenia.
-Niepotrzebne generowanie stresu i pośpiechu. W firmie są premie kwartalne i pod koniec kwartału każdy pcha swój projekt, aby wyrobić cele. Bardzo często pcha bezwzględnie pisząc skargi itp. Pracy jest wtedy nie do przerobienia, a atmosfera fatalna. Ma być szybko, więc na początku każdego kwartału naprawia się masę błędów, która powstała w projektach pod koniec poprzedniego kwartału. Większości błędów można byłoby uniknąć, gdyby nie sztucznie generowany pośpiech.
-Brak stabilności i częsta zmiana zarządu i dyrektorów. Zdarzyło mi się pracować rok nad projektem, pod koniec którego zwolniono dyrektora, a jego następca bez żadnej refleksji wyrzucił rok pracy wielu osób do śmietnika. Nowy dyrektor często też wpada na „genialny” pomysł, który był już kilkukrotnie rozpatrywany w firmie i upadł przez ograniczenia systemowe, ludzkie, czy prawne – można się poczuć jak w „Dniu Świstaka”. Kilkukrotnie tłumaczysz to samo kolejnym dyrektorom, często są to kwestie dość oczywiste.
-Ankieta zaangażowania – niby pracownik może się wypowiedzieć, ale to fikcja. Nigdy nie słyszałem, aby wyciągnięto konsekwencje wobec źle ocenianego przełożonego. Nigdy też nie słyszałem, aby wdrożono rozwiązania zaproponowane przez pracownika.
-Open Space – pracuje się na dużej i głośnej powierzchni. Nie są to warunki do pracy wymagającej skupienia. Zaległości nadrabiam pracując z domu, ale praca hybrydowa ma być ograniczona albo zlikwidowana.
-Brak docenienia pracownika – wiele razy pracowałem po godzinach, wychodziłem z inicjatywą i nigdy nie otrzymałem za to premii, drobnej nagrody albo chociaż słowa dziękuję. Ciężka praca nie popłaca i nie jest doceniana.
-Organizacja projektów – duża część projektów nie ma lidera, osoby, która pociągnie temat. Jest to spowodowane brakiem decyzyjności w firmie i powszechnym rozmyciem odpowiedzialności.
Podsumowując: Ocena pracodawcy 3+. Z uwagi na działania związane z premią roczną (o czym można poczytać w internecie), możliwość likwidacji pracy hybrydowej, brak podwyżek inflacyjnych itp. – perspektywa negatywna. Jest to pracodawca, który podcina skrzydła a nie uskrzydla.