Mieszkacie lub pracujecie w Norwegii i chcecie dowiedzieć się, na jakich zasadach przysługuje emerytura w tym kraju? Z tego tekstu dowiecie się m.in. ile wynosi minimalna emerytura w Norwegii, oraz kiedy i kto nabywa do niej prawo. Po ilu latach pracy możemy liczyć na świadczenia?

Newsletter dla pracodawców

Zapisz się, aby otrzymywać treści przygotowane dla pracodawców!

Administratorem danych jest GoWork.pl Serwis Pracy sp. z o.o. Dane osobowe przetwarzane są w celu wysyłki powiadomień na temat wskazanej firmy (na podstawie art. 6 ust. 1 lit. b) RODO – zgoda). Zgoda może być w dowolnym momencie wycofana. Wycofanie zgody nie wpływa na zgodność z prawem przetwarzania, którego dokonano na podstawie zgody przed jej wycofaniem. Więcej informacji na temat przetwarzania danych znajduje się w Regulaminie.

Co trzeba wiedzieć o norweskim systemie ubezpieczeń społecznych? Ile wynosi emerytura minimalna? Kto może przynależeć do norweskiego systemu ubezpieczeń społecznych i od czego zależy przyznanie norweskiej emerytury? Jak wysokie może być norweskie świadczenie emerytalne? Na co może liczyć osoba, która wykonywała pracę w Norwegii? Czy można przejść na wcześniejszą emeryturę? Na te i inne pytania postaramy się odpowiedzieć w poniższym materiale.

Szukasz najlepszej oferty pracy? Znajdziesz ją na GoWork.pl!

szkola-policealna-3

Norweska emerytura: filary

Norweski system emerytalny nie należy do najprostszych, bowiem składa się aż z 3 filarów. Dwa pierwsze są obowiązkowe, podczas gdy ostatni jest już dobrowolny i to od nas zależy, czy zdecydujemy się na odkładanie w nim pieniędzy.

Praca w Olsztynku? Najlepsze oferty znajdziesz na GoWork.pl!

Folketrygden – I filar, podstawowa emerytura państwowa

Ten filar emerytalny funkcjonuje na podobnych zasadach, co polski ZUS. To emerytura podstawowa, którą wypłaca NAV (czyli norweski Urząd Pracy i Opieki Społecznej). Ten filar jest jednym z dwóch obowiązkowych.

Obligatorisk Tjenestepensjon – II filar, pracownicze programy emerytalne

Tę emeryturę nazywa się już z kolei „wypracowaną”. Wynika to z tego, że drugi filar emerytalny pochodzi już od pracodawcy. Składka jest więc odkładana z naszych dochodów na dany fundusz. Większość pracodawców w Norwegii ma obowiązek stworzenia funduszy emerytalnych dla swoich pracowników. Ten filar jest także obowiązkowy!

W ramach obowiązkowego pracowniczego programu emerytalnego OTP pracodawca musi odkładać na emeryturę pracownika co najmniej 2% jego wynagrodzenia. Składka jest naliczana od pierwszej korony dochodu, dlatego dawny próg związany z równowartością stawki G nie ma już zastosowania jako wyłączenie z obowiązku oszczędzania emerytalnego. Środki trafiają na konto emerytalne pracownika i stanowią uzupełnienie państwowej emerytury z folketrygden.

Sprawdź także:

Emerytury w Norwegii

Źródło zdjęcia: https://pl.123rf.com/photo_112530845_norweskie-pieni%C4%85dze-zaplecze-biznesowe.html

Stawka G w Norwegii

Co to jest stawka G? Nazywamy tak „kwotę podstawową” (z ang. National Insurance Basic Amount), która jest używana do przeliczania wszelkich świadczeń socjalnych i emerytur w Norwegii.

Jej wysokość jest aktualizowana co roku od 1 maja i od 1 maja 2026 roku stawka G wynosi 136 549 NOK, natomiast średnia roczna kwota G za 2026 rok wynosi 134 419 NOK. Z tego powodu przy analizie norweskich świadczeń trzeba zawsze sprawdzać aktualną wartość G, ponieważ zmiana tej kwoty wpływa na wiele limitów, progów i wyliczeń.

Praca Stargard – najlepsze ogłoszenia tylko na GoWork.pl!

Individuell Pensjonssparing – III filar, ubezpieczenie indywidualne

Trzecim i ostatnim filarem emerytalnym jest IPS, który jest już dobrowolny. To prywatne ubezpieczenie w ramach funduszu emerytalnego, który wybieramy sobie sami.

To od umowy między nami a wybranym funduszem zależy bowiem, ile zamierzamy wpłacać na trzeci filar naszej przyszłej emerytury w Norwegii. Dobrowolne prywatne oszczędności emerytalne polecane są każdemu, kto chce lepiej zabezpieczyć swoją przyszłość finansową.

Warto dodać, że pieniądze gromadzone w ramach III filaru emerytalnego mogą być podjęte dopiero po 62. roku życia. Po przejściu na emeryturę zgromadzona kwota może być wypłacona jednorazowo lub w ratach.

Podstawowa emerytura w Norwegii: Folketrygden. Co się na nią składa?

Największej liczby osób dotyczy oczywiście emerytura z Narodowego Systemu Ubezpieczeń Społecznych (folketrygden), czyli podstawowa emerytura norweska. Co się na nią składa?

Emerytura gwarantowana – Grunnpensjon

Na wysokość emerytury podstawowej w Norwegii wpływa przede wszystkim długość tzw. trygdetid, czyli okresu członkostwa w norweskim systemie ubezpieczeń społecznych. Trygdetid obejmuje zasadniczo czas, w którym dana osoba mieszkała lub pracowała w Norwegii, zwykle od roku ukończenia 16 lat do roku ukończenia 66 lat. Pełny okres wymagany do uzyskania pełnego świadczenia wynosi 40 lat. Jeżeli okres ten jest krótszy, świadczenie zostaje odpowiednio obniżone.

PRZECZYTAJ TEŻ: Ile można dorobić na emeryturze? Pomysły na pracę dla emeryta

Emerytura dodatkowa – Tillegspensjon

Tilleggspensjon, czyli emerytura dodatkowa w starym systemie, jest powiązana z dochodem dającym prawo do naliczania emerytury oraz z tzw. punktami emerytalnymi, czyli pensjonspoeng. Wysokość świadczenia zależy od liczby lat z punktami emerytalnymi oraz od poziomu zarobków, przy czym w starych zasadach szczególne znaczenie ma 20 najlepszych lat dochodowych. Pełna emerytura dodatkowa wymaga co do zasady 40 lat z punktami emerytalnymi, a krótszy okres oznacza niższe świadczenie.

Dodatek Særtillegg

Særtillegg to specjalny dodatek przewidziany w starych zasadach emerytalnych, dotyczący przede wszystkim osób urodzonych przed 1943 rokiem, które wypracowały niską emeryturę dodatkową albo nie wypracowały jej wcale.

Jego zadaniem jest podniesienie całkowitego świadczenia do minimalnego poziomu właściwego dla danej sytuacji rodzinnej i okresu ubezpieczenia. Jeżeli dana osoba ma mniej niż 40 lat trygdetid, dodatek także może zostać proporcjonalnie obniżony.

Emerytura dochodowa – Inntektpensjon

Inntektspensjon to emerytura dochodowa naliczana według nowych zasad. Jej podstawą jest pensjonsbeholdning, czyli kapitał emerytalny tworzony na podstawie dochodów dających prawo do emerytury. Co roku 18,1% takiego dochodu, do limitu 7,1 G, jest zapisywane w kapitale emerytalnym.

Im wyższe dochody i im dłuższy okres naliczania, tym większa może być przyszła emerytura dochodowa. Garantipensjon pełni inną funkcję – zabezpiecza minimalny poziom świadczenia osobom z niską lub zerową emeryturą dochodową.

Do emerytury dochodowej wlicza się kapitał emerytalny naliczony na podstawie dochodów osiąganych w Norwegii. Prawo do takiego świadczenia zależy od dochodów dających podstawę do naliczania emerytury, członkostwa w folketrygden oraz spełnienia warunków dotyczących okresu ubezpieczenia. Obywatelstwo nie jest tu najważniejszym kryterium, ponieważ osoba przyjezdna również może nabywać uprawnienia emerytalne, jeżeli pracuje w Norwegii i podlega tamtejszemu systemowi ubezpieczeń społecznych.

Wcześniejsza emerytura w Norwegii

W Norwegii wcześniejsze zakończenie aktywności zawodowej może być związane m.in. z AFP, czyli avtalefestet pensjon. Nie jest to jednak jeden prosty system, ponieważ zasady różnią się w zależności od sektora zatrudnienia oraz rocznika pracownika.

W sektorze prywatnym AFP może stanowić dodatek do emerytury z folketrygden, o ile pracownik spełnia warunki programu obowiązującego u danego pracodawcy – znaczenie ma m.in. zatrudnienie w firmie objętej AFP, odpowiednio długi okres pracy w takim zakładzie oraz spełnienie warunków formalnych przed rozpoczęciem pobierania świadczenia.

W sektorze publicznym zasady zależą od roku urodzenia. Osoby urodzone przed 1963 rokiem mogą korzystać z AFP na starszych zasadach, zwykle jako świadczenia przejściowego przed osiągnięciem wieku 67 lat. Osoby urodzone w 1963 roku lub później są objęte nowymi zasadami publicznego AFP. W ich przypadku świadczenie ma charakter dożywotni, może być pobierane od 62. roku życia, można je łączyć z pracą i może ono funkcjonować obok emerytury z folketrygden oraz pracowniczej emerytury tjenestepensjon.

Możliwość rozpoczęcia pobierania świadczeń od 62. roku życia zależy od spełnienia warunków programu oraz od wysokości wypracowanych uprawnień emerytalnych. Wcześniejsze rozpoczęcie pobierania emerytury oznacza niższą miesięczną wypłatę, ponieważ zgromadzony kapitał emerytalny jest rozkładany na dłuższy przewidywany okres życia. Z kolei późniejsze rozpoczęcie pobierania świadczenia podwyższa miesięczną kwotę emerytury.

Minimalna emerytura w Norwegii

Źródło zdjęcia: https://pl.123rf.com/photo_102697536_%C5%9Bcie%C5%BCka-ambona-ska%C5%82a-para-z-flag%C4%85-norwegii-patrzy-na-panoram%C4%99-lysefjordu-atrakcja-turystyczna.html

Minimalna emerytura w Norwegii

Minimalna emerytura w Norwegii to potoczne określenie świadczenia dla osób, które mają niskie lub zerowe uprawnienia emerytalne z tytułu dochodów. Warto w tym miejscu rozróżnić dwie kwestie – minste pensjonsnivå, czyli minimalny poziom emerytury dla osób urodzonych przed 1954 rokiem, oraz garantipensjon, czyli emeryturę gwarantowaną dla osób urodzonych w 1963 roku lub później. Osoby urodzone w latach 1954–1962 są objęte zasadami przejściowymi, dlatego ich świadczenie może być obliczane z połączeniem elementów starego i nowego systemu.

Pełna wysokość świadczenia minimalnego wymaga co do zasady 40 lat trygdetid, czyli okresu członkostwa w norweskim systemie ubezpieczeń społecznych. Krótszy okres nie musi automatycznie wykluczać prawa do emerytury, ale wpływa na jej proporcjonalne obniżenie.

Kwota minimalnej emerytury w Norwegii

Wysokość minimalnej emerytury w Norwegii zależy od roku urodzenia, długości okresu członkostwa w folketrygden, sytuacji rodzinnej oraz tego, czy dana osoba ma własne uprawnienia emerytalne wynikające z dochodów. Jak wykazaliśmy już wyżej, od 1 maja 2026 roku stawka G, czyli kwota podstawowa norweskiego systemu ubezpieczeń społecznych, wynosi 136 549 NOK (koron norweskich). W przeliczeniu na złotówki, zgodnie z kursem z początku czerwca 2026 roku, jest to 53 234,99 zł.

W przypadku osób urodzonych przed 1954 rokiem stosuje się stawki minste pensjonsnivå, natomiast w przypadku osób urodzonych w 1963 roku lub później – stawki garantipensjon. Dla roczników przejściowych, czyli osób urodzonych w latach 1954–1962, emerytura może być liczona z zastosowaniem zasad mieszanych. Z tego względu na próżno można szukać jednej, uniwersalnej kwoty minimalnej emerytury dla wszystkich emerytów w Norwegii.

Norweska emerytura po 5 latach – ile wynosi?

Po 5 latach mieszkania lub pracy w Norwegii można spełnić minimalny warunek okresu członkostwa w folketrygden, wymagany do uzyskania prawa do norweskiej emerytury – nie oznacza to jednak prawa do pełnej minimalnej emerytury. Pełna wysokość świadczenia minimalnego lub gwarantowanego wymaga co do zasady 40 lat trygdetid, dlatego osoba z 5-letnim okresem członkostwa może otrzymać jedynie proporcjonalnie obniżone świadczenie. Ostateczna kwota zależy także od rocznika, sytuacji rodzinnej, własnych dochodów emerytalnych oraz aktualnych stawek NAV.

Minimalna emerytura w Norwegii po 3 latach

Obecnie 3 lata nie wystarczą, aby uzyskać prawo do minimalnej emerytury w Norwegii. Można ją otrzymać wyłącznie wtedy, gdy płaciłeś składki ubezpieczeniowe przez minimum 5 lat. Trzeba tu jednak podkreślić, że po przepracowaniu 1 roku w Norwegii, okres 5 lat można łączyć z okresami członkowskimi w innych krajach EOG (kraje Unii Europejskiej, Islandia, Liechtenstein, Norwegia) i Szwajcarii.

Jakie są zasady przyznawania emerytury w Norwegii w zależności od roku urodzenia?

Wprowadzona na terenie Norwegii reforma emerytalna z 2011 roku nieco skomplikowała system emerytalny w tym kraju. Jedną z głównych zmian było tu rozróżnienie zasad przyznawania podstawowej emerytury w Norwegii w zależności od roku urodzenia. W przypadku norweskiej emerytury zasady pod względem wieku są następujące:

  • Osoby urodzone przez 1954 rokiem

W przypadku osób urodzonych przed 1954 rokiem emerytura jest obliczana według starych zasad. Znaczenie mają przede wszystkim emerytura podstawowa, emerytura dodatkowa oraz ewentualne dodatki przewidziane dla osób z niskimi uprawnieniami.

Przy obliczaniu emerytury dodatkowej uwzględnia się tzw. punkty emerytalne, a szczególne znaczenie ma 20 lat, w których dana osoba osiągała najwyższe dochody. Pełna emerytura dodatkowa wymaga co do zasady 40 lat z punktami emerytalnymi.

  • Osoby urodzone po 1963 roku

Mają one prawo do emerytury w przedziale od 13. do 75. roku życia. W tym celu muszą one odprowadzać 18,1% rocznych dochodów na fundusz emerytalny.

3) Osoby urodzone w latach 1954 a 1962

Osoby urodzone w latach 1954–1962 należą do roczników przejściowych. Ich emerytura jest obliczana częściowo według starych zasad, opartych m.in. na emeryturze podstawowej, emeryturze dodatkowej i punktach emerytalnych, oraz częściowo według nowych zasad, opartych na kapitale emerytalnym. Proporcja obu metod zależy od konkretnego roku urodzenia, dlatego osoby z tej grupy powinny sprawdzać swoje prognozy emerytalne indywidualnie w NAV.

Szukasz pracy w Częstochowie? Sprawdź najlepsze oferty na GoWork.pl!

Emerytura w Norwegii po 5 latach

Źródło zdjęcia: https://pl.123rf.com/photo_97936041_czas-biegnie-szybko-przemy%C5%9Blany-emerytowany-m%C4%99%C5%BCczyzna-patrz%C4%85cy-gdzie%C5%9B-siedz%C4%85c-na-zewn%C4%85trz-i-czuj%C4%85cy.html

Komu przysługuje prawo do emerytury w Norwegii?

Kto może zostać członkiem folketrygden i zyskać prawo do emerytury w Norwegii? Praktycznie każda osoba, pracująca na terenie Norwegii, staje się automatycznie członkiem tamtejszego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Inaczej może wyglądać sytuacja osób delegowanych do Norwegii przez polskiego pracodawcę – w takim przypadku pracownik może nadal podlegać polskiemu systemowi ubezpieczeń społecznych, jeżeli spełnione są warunki delegowania i potwierdzają to właściwe dokumenty. Warto więc sprawdzić, czy składki są odprowadzane w Norwegii, czy w Polsce, ponieważ od tego zależy późniejsze ustalenie uprawnień emerytalnych.

Dlatego warto sprawdzić, czy nasz norweski pracodawca przestrzega przepisów i odprowadza w naszym imieniu składki na ubezpieczenie społeczne! Możecie tego dokonać, sprawdzając np. rozliczenie roczne (nor. Skatteoppgjør), wysyłane przez norweski urząd podatkowy.

Ile wynosi wiek emerytalny w Norwegii?

Aktualnie obowiązujący wiek emerytalny w Norwegii wynosi 67 lat – zarówno w przypadku kobiet, jak i mężczyzn. Istnieje jednak możliwość przejścia na norweską emeryturę już w wieku 62 lat, jeśli przepracowało się 40 lat. Jest to uwarunkowane wieloma czynnikami. Pamiętajcie również o tym, że im wcześniej przejdziecie na emeryturę, tym niższa będzie wartość Waszego świadczenia.

Stawki norweskiej emerytury

Od czego zależy wysokość emerytury w Norwegii? Jej stawka uwarunkowana jest kilkoma czynnikami. Poniżej znajdziecie pełną listę czynników, które brane są pod uwagę podczas ustalania wieku emerytalnego:

  1. liczba lat członkowskich w folketrygden (a zatem i liczba lat, przez które odprowadzaliśmy składki),
  2. wysokość indywidualnych zarobków,
  3. rok urodzenia (zgodnie z opisanym wcześniej podziałem),
  4. stan cywilny, a dokładniej sytuacja rodzinna – w tym pozostawanie w związku małżeńskim lub partnerskim oraz wysokość świadczeń małżonka albo partnera, szczególnie przy ustalaniu minimalnego poziomu emerytury,
  5. posiadanie lub nie III filaru emerytalnego,
  6. okresy ubezpieczenia w innych państwach, zwłaszcza w krajach EOG, Wielkiej Brytanii lub Szwajcarii, które mogą mieć znaczenie przy ustalaniu prawa do emerytury, przy czym każde państwo wypłaca świadczenie za okresy nabyte w swoim systemie.

Na podstawie wyżej wymienionych czynników wyliczana jest indywidualna stawka norweskiej emerytury.

Ile wynosi średnia emerytura w Norwegii?

Według aktualnych danych NAV emeryci w Norwegii otrzymywali w 2025 roku średnio 310 700 NOK rocznie z folketrygden przed opodatkowaniem, czyli około 25 892 NOK miesięcznie brutto. Przy kursie NBP z 3 czerwca 2026 roku, wynoszącym 0,3935 zł za 1 NOK, daje to orientacyjnie około 122 275 zł rocznie, czyli około 10 190 zł miesięcznie brutto. Kwotę w złotówkach należy jednak traktować wyłącznie jako przeliczenie pomocnicze, ponieważ kurs korony norweskiej zmienia się na bieżąco.

Warto pamiętać, że jest to średnia emerytura wypłacana z państwowego systemu folketrygden, a więc nie musi obejmować pełnych dochodów emerytalnych osoby mieszkającej w Norwegii. Na ostateczną sytuację finansową emeryta mogą wpływać także pracownicze programy emerytalne, prywatne oszczędności, długość członkostwa w norweskim systemie, wysokość wcześniejszych dochodów, rocznik, wiek rozpoczęcia pobierania świadczenia oraz sytuacja rodzinna.

Jak ubiegać się o emeryturę w Norwegii?

Teraz wiecie już wszystko o tym, jak działa system wyliczeń emerytury w Norwegii i komu ona przysługuje. Zastanawiacie się co zrobić, aby pobierać emeryturę norweską? To całkiem proste!

Jeśli upewniliście się już, że Wasz pracodawca odprowadza za Was składki, a także zbliżacie się do wieku emerytalnego w Norwegii, musicie wysłać wniosek o przyznanie emerytury do NAV. Formularz nosi nazwę “Krav om alderspensjon”, a znaleźć go możecie bezpośrednio na stronie instytucji.

Wniosek należy złożyć najwcześniej cztery miesiące przed planowanym rozpoczęciem pobierania świadczenia i najpóźniej w miesiącu poprzedzającym pierwszą wypłatę. Osoby mieszkające za granicą powinny uwzględnić dłuższy czas obsługi sprawy, zwłaszcza gdy konieczna jest wymiana informacji między instytucjami emerytalnymi kilku państw.

Istnieje możliwość pobierania norweską emerytury również w Polsce. W takim przypadku przed wyjazdem z Norwegii należy powiadomić o tym fakcie NAV oraz Folkeregisteret, czyli Urząd Ewidencji Ludności.

Norweska emerytura wypłacana w Polsce

Oczywiście, norweskie świadczenia emerytalne można pobierać także po powrocie do kraju, ponieważ emerytura z Norwegii może być wypłacana na polskie konto bankowe, o ile emeryt dopełni wymaganych formalności wobec NAV i poda aktualne dane do przelewu. To ważna informacja dla osób, które po latach pracy za granicą wracają do Polski, a jednocześnie zachowują prawo do świadczenia wypracowanego w norweskim systemie. Skala takich wypłat wyraźnie wzrosła w 2015 roku w Polsce było około 200 norweskich emerytów, zaś obecnie norweską emeryturę pobiera około 3,5 tysiąca Polaków.

Norweski system emerytalny – słowem podsumowania

Norweski system emerytalny opiera się na kilku warstwach, które razem określają Twoją emeryturę po osiągnięciu wieku emerytalnego. Najważniejsze znaczenie ma folketrygden, czyli państwowy system ubezpieczeń społecznych, bo to on stanowi podstawę emerytalną dla osób mieszkających lub pracujących w Norwegii. Wysokość świadczenia zależy od wielu czynników, wśród których szczególne miejsce zajmują dochody, rocznik, sytuacja rodzinna, moment rozpoczęcia wypłat oraz okres płatności składek.

Nie da się więc odpowiedzieć jednym zdaniem, ile wynosi norweska emerytura, ponieważ inna kwota będzie dotyczyć osoby z pełnym okresem członkostwa w systemie, inna pracownika po kilku latach pracy w Norwegii, a jeszcze inna osoby korzystającej z częściowej emerytury albo łączącej świadczenie z dalszą aktywnością zawodową. Istotne znaczenie mają zarówno państwowe świadczenia z folketrygden, jak i pracownicze zabezpieczenia emerytalne, które pracodawca tworzy w ramach obowiązkowego programu emerytalnego.

Osoba planująca przyszłe świadczenia emerytalne powinna sprawdzić swoje okresy członkostwa w norweskim systemie, dochody zgłoszone do NAV, składki w ramach OTP oraz ewentualne inne zabezpieczenia emerytalne, w tym prywatne oszczędności. Przed rozpoczęciem pobierania świadczenia trzeba również złożyć wniosek do NAV w odpowiednim terminie, a przy pracy w kilku państwach uwzględnić zasady koordynacji systemów emerytalnych, ponieważ Norwegia wypłaca świadczenie za okresy nabyte w swoim systemie, natomiast pozostałe kraje rozliczają własną część uprawnień.