Bbakabaabam
05.02.2019 23:23
Pracowałam w smyku przez niecałe 4 miesiące na umowę zlecenie. Na początku była to dla mnie stresująca praca ponieważ gdy jeszcze byłam początkującym pracownikiem zdarzyło mi się usłyszeć „jak możesz tego nie wiedzieć?”. Cóż. Kilka razy tez spotkałam się z niesprawiedliwością np. Gdy chciałam iść na przerwę, a wcześniej ustaliłam to ze wszystkimi, ze o tej i o tej godzinie chciałabym iść na przerwę (zazwyczaj w połowie pracy) to jeden z „ulubionych” pracowników kierownictwa, który przyszedł na 4h do pracy (wiec przerwa mu nie przysługuje) oznajmił mi ze idzie na przerwę, ponieważ jedna z kierowniczek kazała mu skoczyć do kfc i ze mogę iść dopiero jak wróci. Był takim samym pracownikiem jak ja, tylko ze na umowę o prace a zachowywał się jakby conajmniej był na równym stanowisku co kierownictwo. Co zmieniał się kierownik na zmianie, były inne zasady. Raz nawet spotkałam się z sytuacja gdy jedna z kierowniczek powiedziała mi ze nie mogę iść na przerwę do póki nie zrobię tego i tego, innym razem było tak ze przyszłam na 11h do pracy i nie pozwoliła mi iść na druga przerwę, w konsekwencji widząc moje zdenerwowanie i słysząc mój komentarz - pozwoliła. Ogolnie to w umowie mój zakres obowiązków obejmowal: sprzątanie magazynu, metkowanie towaru i klipsowanie. A co robiłam? Stałam na kasie, caaaaaaly czas. Bez własnego hasła na kase. Gdy upominałam się o własne hasło, byłam zbywana. Zawsze kasa pięknie mi się zgadzała, aż w ostatni dzien pracy miałam manko. Powiedziano mi, ze każdy odpowiada za swoją kase i będę musiała to zwrócić. Powiedziałam, ze gdy wychodzę na przerwę któryś z pracowników mnie zastępuje, gdy wychodzę do toalety również, wiec sprawiedliwie będzie jeśli to manko zostanie podzielone na 3 osoby. Sprawa została niewyjaśniona. Potem zrozumiałam ze nie ciąży na mnie żadna odpowiedzialność finansowa, ponieważ według umowy stanie na kasie nie było w zakresie moich obowiązków. 3 razy zdarzyło się, ze powiedziano mi pod koniec miesiąca „odezwiemy się na początku następnego, niewiasomo czy będzie kasa dla ludzi ze zleceniem” bla bla bla. Byłam zła, aczkolwiek już mialam wprawę i nawet lubiłam chodzic do tej pracy..aż do dnia w którym przyszłam do pracy, i zaczelam się bardzo źle czuć. Gorączka, czułam jak nogi się pode mną uginają, na zmiane - ciepło zimno, ciepło zimno. Już byłam w takim stanie, ze miałam łzy w oczach. Poprosiłam swoją koleżankę, by na chwile mnie zastąpiła. Zeszłam na socjal i zastałam jedna z kierowniczek, wiec zapytałam czy może jest tutaj gdzieś termometr. Odpowiedziała chłodnym tonem „nie wiem”. I wróciła do swoich obowiązków. Nawet nie zapytała czy jestem w stanie dluzej pracować, czy może chce na chwile usiąść, nic. Zero. Wróciłam na sklep, znowu to samo. Okropny ból głowy, temperatura, wszystko na raz. Podchodzę do niej i mówię ze nie dam rady dluzej zostać, na co odpowiedziała mi „musisz zostac, nie ma cię kto zastąpić” na co ja odeszłam bez słowa. Po czym zawołała mnie do biura i mówi „możesz iść do domu ale już tutaj nie pracujesz” zapytałam dlaczego, odpowiedziała „potrzebujemy pracownika na którego możemy liczyć”..brak slow. Znieczulica straszna. Tym bardziej ze byłam swięcie przekonana, ze zrozumie, ze jej ludzkim odruchem będzie puszczenie mnie do domu i danie możliwości odpracowania tego dnia. Jednak nie. Zwolniła mnie. Przyszła moja „zmiana” i mówi „teraz musze rozliczyć **(imię)** bo ponoć źle się czuje” ledwo stałam, nerwy mi puściły i się popłakałam. Nie zapytano mnie nawet czy mam jak wrócić, czy w ogole mam jak wrócić do domu, czy dam radę. Ze łzami w oczach wyszłam, udając się na przystanek autobusowy. Gdy wróciłam do domu okazało się ze mam 39 stopni gorączki. Potraktowano mnie strasznie. Dawno nie spotkałam się z taka znieczulica.