Podjęcie decyzji o napisaniu opinii na temat pracy w Smyku szczerze mówiąc zajęło mi bardzo dużo czasu. Sprzeczne myśli, mówiące coś w stylu "a co Ci to da, przecież już i tak tam nie pracujesz i pewnie nic nie zmienisz" skutecznie mnie przed tym powstrzymywały.
Po upływie pewnego czasu, gdy znalazłam sobie super pracę, gdzie czuje się doceniana, gdzie tygodniowy czas pracy zaczyna się w poniedziałek i kończy w piątek, a godziny pracy są stałe, poranne - stwierdziłam, że może jednak uda mi się kogoś ustrzec przed podjęciem decyzji rozpoczęcia pracy w firmie Smyk. Może też jakimś cudem ta wiadomość dotrze do osób mających wpływ na dalsze działania firmy, np do dyrekcji, i przejrzą w końcu na oczy, że w ich firmie nie dzieje się dobrze...
Przejdę do sedna. Pracowałam jako kierownik sklepu w Mławie w woj mazowieckim niespełna dwa lata. Nowy sklep, nowy zespół, co za tym idzie poznawanie się nawzajem, docieranie się między pracownikami, między kierownictwem regionalnym. Pojawił się ogrom nowych zadań, obowiązków, ale też ogrom werwy i chęci do działania, by nowo powstały sklep prowadzić jak najlepiej.
Ówczesna kierowniczka regionalna, Magda Ż. zawsze służyła pomocą, była dla mnie dużym wsparciem ale też potrafiła postawić mnie i pracowników do pionu, gdy coś zawiodło. Za duże dostawy - telefon z prośbą o pomoc do Magdy i dostawy zmniejszone. Problem z absencją pracowników - telefon z prośbą o pomoc do Magdy i delegacja z innego sklepu do pomocy. Zawsze będę wdzięczna Magdzie za to jakim była dla mnie kierownikiem i przykładem. I wtedy pracowało mi się bardzo dobrze, mojemu zespołowi również.
Nastąpił zwrot akcji gdy kierownictwo regionalne zmieniło się. Do firmy zawitała nowa pani kierownik regionalna Magda L. Sklep nagle z do tej pory dobrze prosperującego, podczas wizyt chwalonego przez dział operacyjny jak i dział HR - zrobił się zdaniem Magdy L. brudny, nieuporządkowany, słaba sprzedaż, nieprawidłowe zarządzanie zespołem, bałagan w magazynie itp itd. Wizyty przebiegały z ciągłym niezadowoleniem kierowniczki regionalnej, nie przypominam sobie chociaż jednej pochwały na jakikolwiek temat z jej strony, nigdy. Wiedziałam, że chociaż bym stawała na głowie to i tak Magda będzie niezadowolona. Bardzo mnie to demotywowało, przestałam czuć satysfakcję z tego co robię. W międzyczasie wynikły problemy z jednym z pracowników. Podjęcie decyzji o zwolnieniu sprawiło, że pracownik zaczął się mścić pisząc różnego rodzaju donosy, skargi i zażalenia.
Każdy pracownik Smyka zapewne dobrze wie, że zadania do wykonywania zmieniały się jak w kalejdoskopie, o 10:00 priorytetem było coś, co o 16:00 trzeba było wykonać zupełnie inaczej. Zdążyłam się już do tego przyzwyczaić. Niestety Magda L. nie potrafiła zrozumieć, że czasem pewne zadania, które zlecała były po prostu niewykonalne. Magazyn był przetowarowany o 200%, o zasadach BHP mogliśmy zapomnieć. Prośby o wstrzymaniu dostaw nie zostawały wysłuchane. Magda L. traktowała zarówno mnie jak i cały zespół bez szacunku, podnosiła głos wśród klientów na sklepie, podejmowała takie tematy przy klientach, o których osoby z zewnątrz nie powinny słyszeć. Moje wynagrodzenie od początku zatrudnienia nie uległo zmianie, mimo, że w międzyczasie było kilka podwyżek firmowych oraz podwyżek płacy minimalnej.
Odwiedzając smyka teraz jako klient widzę przerażający bałagan na sklepie, zero organizacji względem VM czy zasad BHP. Także śmiem twierdzić, że w tej chwili za dużo się nie zmieniło jeżeli chodzi o zarządzanie kierowniczki regionalnej. Pracownicy widać, że robią co mogą. Ale chociaż stają na głowie, mając w zespole za mało ludzi to wiadomo, że i tak nie sprostają wymaganiom.
Zamykając temat. Zostałam nagle zwolniona przez kierownika regionalnego Magdę L. bez podania powodu na wypowiedzeniu umowy o pracę. Zwolniono mnie po tym, jak były pracownik zaczął się na mnie mścić pisząc do regionu przeróżne skargi, maile, wymyślając historie które absolutnie nigdy nie miały miejsca. Miałam również zaplanowany zabieg po którym około miesiąc dochodziłabym do siebie, o czym kierowniczka regionalna wiedziała. Chciałam być fair i poinformowałam odpowiednio wcześniej, ale jak widać nie wyszło mi to na dobre. Nikt z moich przełożonych nawet ze mną o tym nie porozmawiał. Ani na jeden ani na drugi temat. Poświęciłam tej pracy naprawdę dużą część swojego życia, a zostałam potraktowana z pogardą i bez najmniejszego poszanowania.
Dla kandydatów na stanowiska kierownicze radzę - nie warto! Ja już to wiem :) Teraz dziękuję losowi, że tak się to potoczyło, dzięki temu mam super pracę, a to złe doświadczenie już jest dla mnie przeszłością.