Anonymous
06.09.2016 13:04
Przepracowałem w fabryce w Morągu niecały rok na stanowisku szeregowej mrówki. Płaca jest... wyższa od minimalnej krajowej, na umowę o pracę, bez kombinowania ze śmieciowymi umowami zlecenie i innymi. Pracownikowi przypada trochę powyżej jednego dnia urlopu na miesiąc. Z czasem (po przepracowaniu roku) wynagrodzenie miało rosnąć chyba do równowartości ok. 15 złotych brutto za godzinę. Ja zarabiałem pod koniec ok. 1700 złotych netto miesięcznie. Warunki są ciężkie. Pracownik jest jak element maszyny, ma chodzić cały czas i nie może się zepsuć. Zepsute trybiki się wymienia, a nie naprawia. Dodatkowym środkiem motywacyjnym jest umowa na prowizję zamiast stawki godzinowej, by subtelnie nakłonić pracownika do wyrabiania wyśrubowanych "norm", które w istocie bliższe są maksimum jego fizycznych możliwości. Harmonogram pracy to cztery dni pierwszej (wczesnoporannej) zmiany, 48h przerwy, cztery dni drugiej, 48h, i cztery dni trzeciej, 48h. Jedynymi dniami wolnymi od pracy są okolice Wielkanocy, Bożego Narodzenia i Nowego Roku.
Teraz podzielę się z wami moimi wrażeniami i doświadczeniami. Na początku uczyłem się od osób o dłuższym stażu pracy. Kobiety - ponad połowa pracowników fizycznych w tym zakładzie to kobiety - były na mnie zdenerwowane, gdy pracowałem poniżej normy, piekliły się, że przeze mnie wszyscy dostaniemy mniej pieniędzy (pracowaliśmy na akord). Nieprzyjemna atmosfera. Robiłem tam w roku 2015, gdy finalizowano konstrukcję nowej hali fabrycznej z nowszymi, trochę bardziej zaawansowanymi technologicznie i większymi maszynami. Przeniesiono mnie tam. Warunki pracy były nieco lepsze, niż w źle wentylowanej i gorącej starej hali. Natomiast hałas jest nieustanny i nieznośny niezależnie od miejsca. Od czasu zakończenia budowy nowej hali, szum maszyn słychać w promieniu paru kilometrów od fabryki. Praca na trzy zmiany jest na dłuższą metę wyniszczająca i sprawiała, że pod koniec mojego okresu zatrudnienia czułem się wiecznie wyczerpany. (Był to jeden z głównych powodów mojego odejścia.) W okresie mojej pracy organizowano chyba dwa wyjazdy pracownicze (do Czech i gdzieś jeszcze), ale nie miałem ochotę na nie jechać, więc nie opowiem wam, jak wyglądają. Kilka razy byłem zmuszony brać dzień urlopu, ponieważ maszyna na starej hali, którą obsługiwałem, psuła się i jej naprawa zajmowała wiele godzin. Była bardzo stara. Znaczna część pracowników to osoby starsze i w średnim wieku, weterani. Niektórzy mają braki w uzębieniu, przynajmniej jedna osoba sprawiała wrażenie prawie niepiśmiennej. Parę młodszych osób jest na stanowisku brygadzisty i pracuje na nowej hali. Przez fabrykę przewinęło się za mojego czasu sporo młodziaków, ale szybko zrezygnowali.
To prawda, że Morąg znajduje się w jednym z najuboższych, najsłabiej rozwiniętych województw w Polsce i miejsca pracy odzwierciedlają ten stan. Jeśli nie posiadacie nawet średniego wykształcenia, dysponujecie tylko podstawowymi umiejętnościami i chcecie po prostu przeżyć, być może jest to miejsce dla was, przynajmniej na jakiś czas. Nauczycie się wartości ciężkiej, uczciwej pracy, ale też poczujecie, czym jest wyzysk najsłabszych i najgorzej wykształconych. Do wszystkich pozostałych rozważających podjęcie pracy na stanowisku szeregowego pracownika ("pomocy w produkcji drzewnej"): miejcie na uwadze, że postępujący rozwój technologiczny od zawsze zmierza w produkcji masowej do zastąpnienia człowieka maszyną. Maszyna jest niewolnikiem doskonałym, nie posiada żadnych praw i może pracować na okrągło. W dłuższej perspektywie praca w fabryce jest ślepym zaułkiem. Nie posiądziecie prawie żadnych umiejętności, które przydadzą wam się gdzieś indziej. Jeśli macie taką możliwość, zastanówcie się nad przeprowadzką.
Ach, no i pani pracująca w biurze kadr jest trochę niesympatyczna. Nie wolno o tym zapomnieć.