Pracowałam w Restaumatic przez 2.5 roku w Dziale Administracyjno-Finansowym, początkowo na stanowisku specjalisty ds. prawnych, a następnie jako Koordynator Zespołu Prawnego. Nie będę ukrywać - miałam naprawdę komfortową sytuację, ponieważ moja przełożona to złoty człowiek. Mój zespół był bardzo zgrany, wszystkie dziewczyny, które przewinęły się przez DAF, są wspaniałe i jeżeli kiedykolwiek któraś z nich to przeczyta, to wiedzcie, że niesamowicie doceniałam Waszą pracę.
Ale do rzeczy.
Pomimo tego wszystkiego nie polecam pracy w Restaumatic. Przynajmniej nie póki co.
Czemu?
- zarobki - na wielu stanowiskach (poza IT i dyrektorami) są naprawdę niskie w porównaniu do tego, co obecnie jest standardem na rynku. Większość szeregowych pracowników zarabiała słabe pieniądze, a wymagano od nich naprawdę wiele.
- Podejście do pracy zdalnej - przede wszystkim Prezesa i Działu Sprzedaży. Powszechnie panujące w Restaumatic podejście, że praca zdalna (w szczególności w przypadku handlowców), to taki urlop przed komputerem, jest słabe. Firma kreuje się na „start-up” (którym już dawno nie jest), a podejście zarządzających nadal staroświeckie.
- Model zarządzania w Restaumatic jest przestarzały, warto byłoby większą decyzyjność przekazać osobom, które mają kompetencje w swoich obszarach. Dobry Lider nie jest nieomylny, nie zna się najlepiej na wszystkim, ma doradców (dyrektorów), którzy specjalizują się w konkretnych obszarach i przede wszystkim ufa swoim pracownikom i potrafi skutecznie delegować zadania, nie podcinając przy tym nikomu skrzydeł. Ale czego oczekiwać, niektórzy dyrektorzy również nie mają pojęcia, na czym polega budowanie, motywowanie, ogólnie zarządzanie zespołem.
- System motywowania pracowników - żaden. Nikt nie rozmawia z pracownikami, nie rozpoznaje, co ich motywuje, jakie mają potrzeby. Systemy premiowe są niejasne, możliwości zawodowe także, o ile w ogóle ktoś jakieś ma.
- Podejmowanie nieprzemyślanych decyzji, brak sensownej wizji na rozwój spółki. Uważam, że firmie brakuje szerszej perspektywy, a oto przykłady: zwiększanie ilości pracowników działu sprzedaży, w którym jest duża rotacja, pomimo tego, że obecni pracownicy zgłaszają, że rynek jest przesycony, nie ma takiego potencjału sprzedażowego, a nowe osoby „przepalają bazę”, co przekłada się na gorsze wyniki pracowników z większym stażem. Poza tym plany sprzedażowe są nierealne, niedostosowane do rynku i jego potrzeb, ambicje zbyt duże, a podejście zbyt staroświeckie. Długoletni pracownicy są zwalniani bez mrugnięcia okiem, gdy tylko podwinie im się noga w sprzedaży, pomimo tego, że przez cały okres swojej pracy szło im bardzo dobrze. Jednak nikt nie rozmawia z pracownikami, nikt ich nie słucha, wysoki management cechuje w większości bardzo prosty tok myślenia.
- Jeden z kluczowych dyrektorów jest w moim odczuciu osobą, która nie nadaje się na to stanowisko. Nie chodzi tylko o kompetencje miękkie, ale same wyniki pracy, nietrafione inwestycje, pokazują, że problem istnieje i może nie warto obwiniać wszechświata, a uderzyć się w pierś i przyznać, że nie daje się rady. Zdarzało się, że jeden z dyrektorów wpadał do mojego Działu z krzykami (w tym na moją przełożoną, która akurat była w ciąży), stresując wszystkich, niektórzy między innymi przez to zrezygnowali z pracy. Byłam momentami zniesmaczona.
- Brak komunikacji między działami, rywalizacja, wzajemna niechęć. Utrudnianie sobie pracy, podkładanie min. Praca w jednej firmie to gra do jednej bramki, zespołowi powinien przyświecać wspólny cel, jednak w Restaumatic tego nie doświadczyłam. Dyrektorzy wchodzili w konflikty między sobą, tworzyły się różne „fronty”, w zależności od potrzeb. Osobiscie byłam zmęczona tą sytuacją, ponieważ mocno wierzę w to, że dobry zespół, to zespół, w którym panuje synergia i wzajemny szacunek.
- Zbyt duża dynamika pracy, która nie ma nic wspólnego z „dynamicznym środowiskiem pracy”. Dlaczego? Ponieważ podejmowane decyzje są nieprzemyślane, czasami absurdalne, na już. Jak wspomniałam wyżej, brakuje pomysłu na rozwój firmy, rozwój produktów, zarządzanie. Panuje jeden wielki chaos, brakuje jakiejkolwiek organizacji. Nie ma praktycznie żadnych procesów i procedur, przez co praca jest bardzo wyczerpująca. Po nastu latach na rynku już dawno powinien być w firmie porządek.
- oszczędzanie na pracownikach. Bardzo skromne benefity, oszczędzanie na premiach, na owocach (niby nic, ale jednak były), ale za to wydawanie pieniędzy na nieudane inwestycje (co było do przewidzenia) i nadzwyczajnie wysokie pensje dyrektorów. Na rekrutacje nowych pracowników - oszczędzanie na pracownikach. Bardzo skromne benefity, oszczędzanie na premiach, na owocach (które też nie były szczególnie wybitne), ale za to wydawanie pieniędzy na nieudane inwestycje (co było do przewidzenia) i nadzwyczajnie wysokie pensje dyrektorów.