Jak dostać pozwolenie na prace w Polsce?

Podejmowanie legalnej pracy przez cudzoziemców w Polsce wymaga uzyskania zezwolenia na pracę. Dokument ten wydawany jest na wniosek pracodawcy po spełnieniu określonych warunków. W obu przypadkach są jednak wyjątki, które umożliwiają zatrudnienie cudzoziemca bez potrzeby składania wniosków. Podpowiadamy, jak wygląda procedura wydawania zezwolenia na pracę oraz jakie zmiany planowane są w tej kwestii w 2023 roku.

Według danych ZUS, w Polsce pod koniec 2022 roku było już 1 mln 63 tys. pracujących cudzoziemców. Od początku 2022 roku jest to wzrost o ponad 191,7 tys. osób. Wynika to nie tylko z atrakcyjności naszego kraju względem obcokrajowców, ale również ze zmian globalnych na tle gospodarczym i społecznym, takich jak np. wojna w Ukrainie. Rząd stara się reagować na te trendy, modyfikując przepisy. Kwestia jak znaleźć pracę do obcokrajowca w Polsce staje się więc coraz mniej problematyczna. Jak wygląda obecnie możliwość uzyskania pozwolenia na pracę dla cudzoziemca? Kiedy taki dokument nie jest potrzebny? Jakie są typy zezwoleń na pracę? Co zmieni się w 2023 roku względem wydawania pozwoleń? W poniższym artykule poznasz odpowiedzi na te i wiele innych pytań.

 

Zezwolenie na pracę – co to jest?

Dla cudzoziemca zezwolenie na pracę to jeden z ważniejszych dokumentów podczas pobytu w Polsce. Jego uzyskanie jest szczególne istotne w przypadku, gdy taka osoba, pozostając na dłuższy czas, chce podjąć w naszym kraju legalne zatrudnienie. Od tej zasady są również wyjątki, wymienione w dalszej części artykułu.

Co to jest zezwolenie na pracę? Po złożeniu odpowiednich wniosków i uzyskania legalnego pobytu (np. ważna wiza, zezwolenie na pobyt stały lub czasowy itp.), taki dokument umożliwia podjęcie pracy w Polsce. Jest on wydawany na wniosek pracodawcy, który powinien go złożyć jeszcze przed zatrudnieniem cudzoziemca.

 

Kto nie potrzebuje zezwolenia na pracę?

Na podstawie ustawy dotyczącej zatrudniania cudzoziemców można wyróżnić także osoby, które nie potrzebują zezwolenia do podjęcia legalnej pracy. Obcokrajowiec nie musi mieć takiego dokumentu, gdy:

• jest obywatelem Ukrainy i legalnie przebywa na terytorium Polski;
• jest studentem studiów stacjonarnych;
• jest absolwentem wyższych studiów stacjonarnych na polskiej uczelni lub absolwentem szkoły ponadpodstawowej na terytorium Polski;
• jest obywatelem Armenii, Białorusi, Gruzji, Mołdawii lub Ukrainy wykonującym pracę nie dłużej niż 6 miesięcy w ciągu kolejnych 12 miesięcy;
• ma status uchodźcy nadany w RP;
• ma ochronę uzupełniającą w RP;
• ma zezwolenie na pobyt stały lub na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej w RP;
• ma zgodę na pobyt ze względów humanitarnych lub na pobyt tolerowany w RP;
• ma ochronę czasową;
• ma ważną Kartę Polaka;
• ma ważne zaświadczenie wydane na podstawie art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzieleniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (zaświadczenie wydawane jest przez UdsC na wniosek cudzoziemca ubiegającego się o ochronę międzynarodową);
• jest obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej;
• jest obywatelem państwa Europejskiego Obszaru Gospodarczego, nienależącego do Unii Europejskiej (Islandia, Norwegia, Liechtenstein);
• jest na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ze względu na korzystanie z mobilności krótkoterminowej naukowca na warunkach określonych w art. 156b dopuszczalność mobilności krótkoterminowej naukowca ust. 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach;
• jest na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ze względu na korzystanie z mobilności studenta na warunkach określonych w art. 149b warunki dopuszczalności mobilności studenta na terytorium Polski ust. 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach.

Pozostałe przypadki, które umożliwiają cudzoziemcom pracę bez uzyskanego zezwolenia, można znaleźć na stronie urzędów wojewódzkich w zakładce Cudzoziemcy.

Do powyższej listy cudzoziemców zwolnionych z obowiązku posiadania zezwolenia na pracę w grudniu 2020 roku dodano także osoby:

• posiadające wizę wydaną w celu przyjazdu ze względów humanitarnych, z uwagi na interes państwa lub zobowiązania międzynarodowe a także ważną wizę z adnotacją „Poland. Business Harbour”;
• wykonujące zawód lekarza lub lekarza dentysty, którzy mają prawo wykonywania zawodu na zasadach określonych przepisami ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty;
• wykonujące zawodów pielęgniarki lub położnej, które mają prawo wykonywania zawodu zgodnie z przepisami ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej;
• wykonujące zawód ratownika medycznego zgodnie z przepisami ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym;
• wykonujące pracę w prywatnej służbie domowej członka misji dyplomatycznej lub urzędu konsularnego państwa obcego albo innej osoby zrównanej z członkiem misji dyplomatycznej na podstawie ustaw, umów lub powszechnie ustalonych zwyczajów międzynarodowych.

 

Oświadczenie o powierzeniu wykonywania pracy cudzoziemcowi

Poza zezwoleniem na pracę dokumentem, który umożliwia podjęcie zatrudnienia, jest oświadczenie o powierzeniu wykonywania pracy cudzoziemcowi. Dotyczy to osób z Republiki Armenii, Republiki Białorusi, Republiki Gruzji, Republiki Mołdawii, Federacji Rosyjskiej lub Ukrainy. Na podstawie takiego dokumentu można później starać się o uzyskanie prawa legalnego pobytu w Polsce (np. wizy czy zezwolenia na pobyt czasowy).

Aby otrzymać oświadczenie o powierzeniu wykonywania pracy cudzoziemcowi, trzeba spełnić kilka kryteriów:

• cudzoziemiec musi pochodzić z krajów wyżej wymienionych,
• praca powierzona cudzoziemcowi nie dotyczy działalności sezonowej,
• maksymalny okres pracy w oświadczeniu nie może przekraczać łącznie 180 dni w trakcie kolejnych 12 miesięcy niezależnie od liczby podmiotów powierzających wykonywanie pracy tej osobie.

Zaletą takiego dokumentu jest znacznie szybsza niż w przypadku zezwolenia na pracę procedura rozpatrywania wniosku i wydawania oświadczenia.

Powierzenie cudzoziemcowi wykonywania pracy w Polsce bez zezwolenia na pracę jest możliwe, gdy dotyczy przykładowo osób takich jak:

• prowadzący szkolenia, biorący udział w stażach zawodowych, pełniący funkcję doradczą, nadzorczą lub wymagającą szczególnych kwalifikacji i umiejętności w programach realizowanych w ramach działań Unii Europejskiej, a także innych międzynarodowych programach pomocowych, oraz na podstawie pożyczek zaciągniętych przez Rząd Rzeczypospolitej Polskiej;
• nauczyciele języków obcych w przedszkolach, szkołach, placówkach, ośrodkach, zakładach kształcenia nauczycieli lub kolegiach z przepisów o systemie oświaty, lub w Ochotniczych Hufcach Pracy;
• członkowie sił zbrojnych lub personel cywilny, którzy wykonują pracę w międzynarodowych strukturach wojskowych znajdujących się na terytorium Polski;
• stali korespondenci zagranicznych środków masowego przekazu z akredytacją ministra spraw zagranicznych;
• osoby wykonujące usługi artystyczne (indywidualnie lub w zespole), które trwają do 30 dni;
• sportowcy pracujący dla pracodawcy z siedzibą na terytorium Polski w związku z zawodami sportowymi (do 30 dni);
• duchowni, członkowie zakonów lub inne osoby, które wykonują pracę w związku z pełnioną funkcją religijną, w kościołach i związkach wyznaniowych, których status uregulowany jest umową międzynarodową, przepisami o stosunku Państwa do kościoła lub innego związku wyznaniowego;
• osoby uczestniczące w programie wymiany kulturalnej, edukacyjnej, wakacyjnej pracy studentów, czy w programach pomocy humanitarnej, zorganizowanych za zgodą ministra do spraw pracy.

Należy wziąć pod uwagę wiele innych sytuacji wymienionych w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 21 kwietnia 2015 r. w sprawie przypadków, w których powierzenie wykonywania pracy cudzoziemcowi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest dopuszczalne bez konieczności uzyskania zezwolenia na pracę.

 

 

Typy zezwoleń na pracę

Zezwolenia wydawane są w zależności od formy wykonywanej pracy, rodzaju podmiotu powierzającego czy okresu zatrudnienia. Można wyróżnić:

Typ A – takie pozwolenie wydawane jest w przypadku, gdy cudzoziemiec ma wykonywać pracę na podstawie umowy z podmiotem na terytorium Polski (siedziba, oddział, miejsce zamieszkania pracodawcy lub inna forma zorganizowanej działalności znajduje się w Polsce).

Typ B – o ten rodzaj zezwolenia należy ubiegać się, gdy cudzoziemiec ma wykonywać pracę, która polega na pełnieniu funkcji w zarządzie osoby prawnej (wpisanej do rejestru przedsiębiorców) lub w spółce kapitałowej w organizacji albo w związku z prowadzeniem spraw spółki komandytowej.

Typ C – dotyczy sytuacji, gdy cudzoziemiec wykonujące pracę u pracodawcy zagranicznego, delegowanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do oddziału lub zakładu podmiotu zagranicznego albo podmiotu powiązanego z dokładnie tym pracodawcą zagranicznym, na okres dłuższy niż 30 dni.

Typ D – to zezwolenie jest niezbędne, gdy cudzoziemiec wykonuje pracę u pracodawcy zagranicznego nieposiadającego oddziału, zakładu albo innej formy zorganizowanej działalności na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz jest delegowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celu realizacji usługi o charakterze tymczasowym i okazjonalnym (usługa eksportowa).

Typ E – jest potrzebne, gdy cudzoziemiec wykonujące pracę u pracodawcy zagranicznego, delegowanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na okres dłuższy niż 30 dni w ciągu kolejnych 6 miesięcy w innym celu, niż podany jest w zezwoleniach typu B, C i D. Ten typ dokumenty wydawany jest przez wojewodę właściwego względem głównego miejsca wykonywania pracy przez obcokrajowca.

Typ S – to zezwolenie jest niezbędne dla cudzoziemca, który będzie wykonywał pracę w zakresie działalności określonych w rozporządzeniu Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 8 grudnia 2017 roku (czyli działalności związanych z gastronomią i zakwaterowaniem, rolnictwem, leśnictwem, łowiectwem i rybactwem).

 

Pozwolenie a test rynku pracy

Test rynku pracy to jeden z dokumentów, który należy złożyć (poza wyjątkami) wraz z innymi formularzami, umożliwiając uzyskanie zezwolenia na pracę dla cudzoziemca. Na czym to polega?

Pracodawca, który chce zatrudnić obcokrajowca, musi stworzyć ofertę w powiatowym urzędzie pracy. Następnie analizowany jest cały rejestr bezrobotnych i poszukujących zatrudnienia, w celu znalezienia odpowiedniego kandydata. Jeżeli nie ma takiej osoby, starosta w ciągu 14 dni podaje informacje o braku możliwości zaspokojenia potrzeb kadrowych podmiotu powierzającego wykonywanie pracy. Taka procedura miała zapewnić pierwszeństwo w podejmowaniu zatrudnienia przez Polaków zarejestrowanych jako bezrobotni i poszukujący pracy.

W praktyce jest wiele wyjątków, które pomijają wymóg przeprowadzenia testu rynku pracy. Wystarczy wziąć pod uwagę listę zawodów wyłączonych z tej procedury, przygotowanej przez Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej. Test rynku pracy nie obejmuje również zawodów deficytowych, których wykaz przygotowuje samodzielnie każde województwo. Dodatkowo pod koniec 2022 roku Ministerstwo Rodziny i Polityki Społecznej opublikowało projekt ustawy o zatrudnianiu cudzoziemców, w którym test rynku pracy ma zostać zlikwidowany, co ma ułatwić i przyśpieszyć proces udzielania zezwoleń na pracę, usprawniając tym samym pracę urzędu.

 

 

Karta pobytu z dostępem do rynku pracy

Są sytuacje, w których cudzoziemiec otrzymuje kartę pobytu z adnotacją „dostęp do rynku pracy”. W przypadku posiadania zezwolenia na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy, dopisek ten oznacza, że można legalnie pracować, ale tylko dla pracodawcy, który był uwzględniony w składanym wniosku. Chcąc podjąć zatrudnienie w innej firmie, należy od nowa starać się o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę (o nowe zezwolenie tego rodzaju nie trzeba się starać, gdy nastąpi zmiana siedziby, miejsca zamieszkania, nazwy firmy czy przejście zakładu pracy na innego pracodawcę). Adnotacja ta dotyczy także przypadków, w których pobyt czasowy dotyczy innych okoliczności niż podjęcie zatrudnienia, a cudzoziemiec spełnia warunki (np. student stacjonarnych studiów wyższych, małżonek obywatela polskiego, pobyt rezydenta długoterminowego UE), które zwalniają z obowiązku otrzymania zezwolenia na pracę. Wtedy cudzoziemiec może dowolnie zmieniać pracodawców, bez potrzeby składania nowych wniosków.

 

Jak dostać pozwolenie na pracę?

Zezwolenie na pracę jest wydawane na wniosek pracodawcy. Zanim jednak podmiot zatrudniający zajmie się wypełnianiem wniosków, powinien najpierw upewnić się, czy cudzoziemiec musi uzyskać takie pozwolenie. W wielu sytuacjach wymienionych powyżej przyszły pracownik nie potrzebuje takiego dokumentu do podjęcia legalnego zatrudnienia.

Cudzoziemiec nie może rozpocząć pracy bez ważnego zezwolenia. Poza tym warunkiem nie ma określonego terminu, w którym trzeba złożyć wniosek. Sam proces wydawania takiego dokumentu może trwać miesiąc lub dłużej (w przypadkach skomplikowanych). Czas ten liczony jest od poprawnie złożonego i kompletnego wniosku – od dnia wszczęcia postępowania.

Wojewoda najpierw rozpatruje wnioski o wydanie zezwolenia na pracę z cudzoziemców, którzy będą pracować u przedsiębiorców prowadzących działalność o znaczeniu strategicznym dla gospodarki narodowej.

Zezwolenie na pracę jest dokumentem wydawanym na czas określony, nie dłuższy niż 3 lata. Istnieje możliwość jego przedłużenia. Biorąc pod uwagę pracę sezonową, okres w tym przypadku nie może być dłuży niż 9 miesięcy.

Dokument z zezwoleniem na pracę wydaje wojewoda odpowiedni względem siedziby lub miejsca zamieszkania pracodawcy. Zezwolenie na pracę typu A i B wydawane jest jako decyzja administracyjna. Pismo jest w 3 egzemplarzach: jeden pozostaje w urzędzie, a dwa dostaje pracodawca, który jeden z nich powinien przekazać cudzoziemcowi.

Przedłużenie zezwolenia na pracę w przypadku cudzoziemca na tym samym stanowisku wojewoda wydaje bez konieczności przeprowadzania analizy rynku pracy.

 

 

Zezwolenie na pracę – dokumenty i składanie wniosku

Wypełniony wniosek z innymi niezbędnymi skanami należy wysłać pocztą na adres odpowiedniej delegatury Wydziału Spraw Cudzoziemców. Dokument można też przesłać w wersji elektronicznej za pomocą portalu praca.gov.pl albo załatwić formalności osobiście w urzędzie.

Przygotuj dokumenty

Bez względu na rodzaj zezwolenia, niezbędnymi elementami, które należy złożyć w urzędzie jest:

• wniosek o wydanie zezwolenia na pracę,
• dokumenty potwierdzające tożsamość pracodawcy – kopię dowodu osobistego w przypadku osoby fizycznej lub odpis z Krajowego Rejestru Sądowego (KRS) w przypadku osoby prawnej,
• kopię ważnego dokumentu podróży cudzoziemca lub dokumentu potwierdzającego jego tożsamość,
• dowód wpłaty z danymi cudzoziemca i nazwą podmiotu dokonującego wpłaty,
• pełnomocnictwo (jeśli pracodawca nie składa wniosku osobiście).
• Pozostałe dokumenty różnią się w zależności od typu zezwolenia.

 

W przypadku zezwolenia typu A należy dołączyć jeszcze:

• informację starosty wydana nie wcześniej niż 180 dni przed dniem złożenia wniosku (poza wyjątkami),
• dokumenty określające spełnienie wymagań kwalifikacyjnych i innych warunków potrzebnych do wykonywania pracy w przypadku zawodów regulowanych,
• dokumenty potwierdzające spełnienie przez cudzoziemca wymagań stawianych kandydatom do pracy m.in. potwierdzające kwalifikacje zawodowe, dyplomy ukończenia studiów, świadectwo ukończenia szkoły średniej,
• w przypadku agencji pracy tymczasowej jako pracodawcy również dokument potwierdzający uzgodnienie w zakresie skierowania cudzoziemca do pracy przez agencję pracy tymczasowej.

 

Zezwolenie typu B wymaga dokumentów takich jak:

• zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu lub poniesionej straty jako podatnika podatku dochodowego od osób prawnych w roku podatkowym poprzedzającym złożenie wniosku;
• dokumenty potwierdzające stan zatrudnienia w roku poprzedzającym złożenie wniosku;
• dokumenty potwierdzające, że w roku podatkowym poprzedzającym złożenie wniosku firma osiągnęła dochód nie niższy niż 12-krotność aktualnego w dniu złożenia wniosku przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w województwie, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego albo przedsiębiorstwo dysponuje środkami lub prowadzi działalności przyczyniającą się do wzrostu inwestycji, transferu technologii, wprowadzania korzystnych innowacji czy tworzenia miejsc pracy;
• informację o aktualnym stanie zatrudnienia w przedsiębiorstwie, wnioskuje się o wydanie zezwolenia na okres przekraczający 3 lata.

 

Wysłanie dokumentów drogą elektroniczną

Wniosek o zezwolenie na pracę typu A lub B najłatwiej złożyć online na portalu praca.gov.pl

1. Najpierw wybierz zakładkę „Zatrudnianie cudzoziemców”, następnie „Zezwolenia na pracę cudzoziemca” i „Wniosek o wydanie zezwolenia na pracę cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ZC-WWZ”.
2. W kolejnym kroku wypełnij wniosek elektroniczny.
3. Później dołącz elektroniczne kopie (skany) wymaganych dokumentów.
4. Na końcu podpisz wniosek podpisem kwalifikowanym albo profilem zaufanym.

 

Kiedy zezwolenie na pracę nie daje możliwości legalnego zatrudnienia?

Cudzoziemiec, dysponując ważnym zezwoleniem, nie zawsze może w Polsce legalnie wykonywać pracę. Taka kwestia pojawia się w sytuacji, gdy osoba przebywa w kraju na podstawie wizy wydanej w celach turystycznych, przyjazdu z powodów humanitarnych, z uwagi na interes państwa lub zobowiązania międzynarodowe. Cudzoziemiec nie może podjąć pracy, gdy udzielono mu zezwolenia na pobyt czasowy przez okoliczności wymagające krótkotrwałego pobytu cudzoziemca na terytorium Polski (art. 181 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach).

Problem pojawia się również wtedy, kiedy osoba zatrudniona chce zmienić warunki, stanowisko czy pracodawcę. Taka sytuacja wymaga wydania nowego zezwolenia u innego podmiotu powierzającego pracę.

 

Ile kosztuje zezwolenie na pracę w Polsce?

Koszt takiego pozwolenia na pracę różni się w zależności od długości planowanego zatrudnienia i konkretnego typu. Jest to:

• 30 zł, jeśli powierzona cudzoziemcowi praca jest sezonowa;
• 50 zł, jeśli powierzona cudzoziemcowi praca trwa mniej niż 3 miesiące i dotyczy zezwolenia typu A, B, C lub E;
• 100 zł, jeśli powierzona cudzoziemcowi praca ma trwać dłużej niż 3 miesiące i dotyczy zezwolenia typu A, B, C i E;
• 200 zł, jeśli podmiot powierzający ma na celu delegację cudzoziemca na terytorium Polski, w celu realizacji usługi eksportowej, dotyczy to zezwolenia typu D.

Wniosek o przedłużenie zezwolenia to wysokość połowy kwoty wymienionej powyżej względem konkretnego typu dokumentu.

 

Zezwolenie na pracę – wzór wniosku

Wniosek, który potrzebny jest do wydania zezwolenia na pracę, ma formę formularza. Dołącza się do niego również pozostałe, niezbędne dokumenty (typu oświadczenie podmiotu powierzającego wykonywanie pracy, informacja starosty na temat zaspokojenia potrzeb kadrowych podmiotu powierzającego pracę).

Oto pierwsza strona takiego wniosku:

 

 

Cały wniosek ma kilka stron. Do uzupełnienia formularza niezbędne są informacje dotyczące:

• podmiotu powierzającego wykonywanie pracy cudzoziemcowi,
• pracy, która ma być powierzona cudzoziemcowi,
• szacunków, jakie najniższe wynagrodzenie może otrzymać,
• wymiaru czasu pracy,
• kwestii, jaki jest okres ważności zezwolenia.

 

 

Pozwolenie na pracę – zmiany w 2023 roku

Co jakiś czas przepisy są nowelizowane, aby dostosować je do aktualnych standardów. Nowa ustawa regulująca zatrudnienie cudzoziemca, która ma być wprowadzona w najbliższym czasie to właśnie odpowiedź na liczne zmiany zachodzące na rynku pracy. Zasady, którymi będą się kierować pracodawcy, mają znacznie usprawnić proces zatrudniana. Ma to ułatwić cudzoziemcom znalezienie pracy, a jednocześnie odciążyć urzędy, przyśpieszając ich funkcjonowanie. Jakie zmiany są planowane?

Elektronizacja procesu zatrudniania. Zatrudnianie cudzoziemców ma być łatwiejsze, ponieważ wszelkie procedury zostaną przeniesione do sieci. Pełna elektronizacja wiąże się z tym, że zarówno złożenie wniosków, jak i odbiór decyzji (dotyczących zezwolenia na pracę czy powierzeniu wykonywana pracy) zostanie przeprowadzone za pomocą systemu teleinformatycznego „Syriusz”. Zostanie on znacznie rozbudowany, umożliwiając utrzymanie kontaktu urzędu z pracownikiem i pracodawcą. Dzięki tej funkcjonalności w systemie utworzona będzie baza wynagrodzeń oraz możliwe będzie połączenie z bazą wiz i zezwoleń na pobyt. Planowana jest także kontrola rzeczywistego powierzenia pracy cudzoziemcowi i automatyczne pobieranie danych z ważnych instytucji typu ZUS, Krajowego Rejestru Sądowego (rejestru przedsiębiorców), Krajowej Administracji Skarbowej czy Straży Granicznej.

Likwidacja testu rynku pracy. Pracodawcy nie musieliby czekać na odpowiedź starosty, czy w spisie bezrobotnych nie znajdują się odpowiedni kandydaci. Ta procedura zapewnia pierwszeństwo w zatrudnieniu dla Polaków zarejestrowanych w Urzędzie Pracy. W praktyce jest wiele wyjątków, w których nie jest wymagany taki test, co wpływa na opinię, że to martwy przepis.

Ułatwienia w zezwoleniu na pracę. Nowa ustawa miałaby znieść postępowanie w sprawie przedłużenia tego dokumentu. Gdy pracodawca będzie chciał kontynuować współpracę, wniosek będzie rozpatrywany w pierwszej kolejności. W tym czasie cudzoziemiec również może pracować. Łatwiej będzie także zmienić warunki pracy. Gdy w obrębie jednego stanowiska cudzoziemiec będzie chciał zmodyfikować wcześniejsze ustalenia, będzie to możliwe bez konieczności wydawania nowego wniosku i jego opłacenia.

Większa kontrola wynagrodzeń. W planowanych zmianach pojawi się weryfikacja warunków płacowych, która dotyczy możliwego wyzysku obcokrajowców. Gdy pracodawca zatrudniający cudzoziemca nie płaci składek na ubezpieczenie społeczne lub zaliczek z podatku dochodowego, może otrzymać odmowę względem otrzymania zezwolenia na pracę. Regulacje dotyczą porównywalności wynagrodzenia, czasu pracy (minimum ¼ etatu) oraz wysokości grzywny w przypadku nielegalnej pracy (która grozi pracodawcy zlecającemu pracę i pracownikowi, który ją wykonuje).

Mimo że prace Ministerstwa Rodziny i Polityki Społecznej nad nową ustawą dotyczącą zatrudniania cudzoziemców były zaawansowane już w 2022 roku, do tej pory jeszcze nie weszły w życie. Projekt jest w trakcie opiniowania, a gdy zostanie opublikowany, zacznie obowiązywać w polskim prawie po 7 dniach (oprócz przepisów związanych z systemem informatycznym).