Pracowalam w mydlarni grubo ponad rok, prawie dwa. I fakt, poczatki byly trudne. Moja szefowa mnie wkurzala (straszna z niej byla baba, niekompetenta moim zdaniem), a klienci byli.., coz rozni. Jedni zachwyceni, inni zakreceni, a jeszcze inni chamscy. W kazdym razie dwoilam sie i troilam, zeby zaden klient nie wyszedl niezadowolony, strasznie przezywalam, jak cos wrednego powiedzieli.
Pojechalam na szkolenie, dziewczyna ktora mnie szkolila, powiedziedzala mi cos w stylu, ze to praca jak kazda inna, usmiechu wymaga sie na kazdym stanowisku, gdzie jest druga osoba, klient. Ze mam sie nie przejmowac, jak ktos jest niewychowanym gburem. A sama wiedze miala taka, ze jak mi powiedziala, ze w zyciu nie studiowala niczego ze zdrowiem i uroda, to uwierzyc nie moglam! Tak mnie zakrecila, ze nie potrafilam sie doczekac, az wyprobuje tych ich mazidel! Przyjechal jej szef - wlasciciel. Widzialam, ze sama lekko zbladla, ale przezylysmy jego wizyte. Potem ta sama dziewczyna przyjechala do nas. Wygladala na szczerze ucieszona, ze mnie spotkala.
Wiecie, tak sobie mysle, ze to nie byl najgorszy w moim zyciu czas. I ten wyjazd na Slask na to szkolenie tez nie byl tragiczny, jak teraz sobie przypominam. Oni tam ruch mieli jak w ulu, stali klienci, karty, rabaty, usmiechy, pitu pitu. Cos w tym jest, musi byc. Moze i drogo, moze i trudno. Wrocilam z pelna glowa, myslalam, ze takiego poziomu to nie osiagne. Ale nie bylo zle. Za 3/4 etatu mialam ponad 1200 (co miesiac z premia). Minelo juz troche czasu, dziewczyna ktora mnie szkolila chyba dalej tam pracuje, bo na fejsie ja widze. Jak odeszlam, to szybciutko znalazlam prace! Bo w tej mydlarni nauczylam sie z ludzmi rozmawiac. Jak Wam sie nie chce, to nie pracujcie! Moja szefowa byla faktycznie tragiczna. Dlatego odeszlam, rok jeszcze pracowalam w kraju, pojechalam za granice, wrocilam teraz, pracy szukam w PL. Tak tu trafilam. A napisam, bo mi jakos smutno jak czytam niektore opinie.
