Organizacja, aby dobrze funkcjonować szczególnie w dobie kryzysu, musi zachować wszystkie procesy, a pracownicy muszą właściwie realizować swoje codzienne zadania. Niezbędne do tego jest właściwe kierowanie zespołem. Poznaj 6 stylów zarządzania wg. Daniela Golemana i sprawdź, który z nich najlepiej sprawdzi się w trudnym czasie.

Styl afiliacyjny

Styl afiliacyjny

To styl, w którym manager jest Przyjacielem zespołu, buduje go w oparciu o zrozumienie, wzajemne wsparcie i pochwały. Taka postawa przekłada się bezpośrednio na harmonię, komfort i pozytywną atmosferę. Praca staje się drugim domem, a zespół drugą rodziną. Lider docenia aktywność i pomysłowość swoich pracowników, co owocuje zaangażowaniem, zaufaniem, lojalnością i lepszą współpracą wszystkich członków zespołu. Niestety szef, który skupiony jest jedynie na budowaniu dobrych relacji, może mieć problem z konstruktywnym feedbackiem. Co w konsekwencji może prowadzić do powstawania i pogłębiania się błędów oraz niskiej efektywności zespołu. Styl ten sprawdzi się szczególnie w momencie dużego stresu pod warunkiem, że cele i zadania będą jasno określone.

Motto tego stylu to: …ludzie przede wszystkim!

 

Styl demokratyczny

Styl demokratyczny

Bazą podejmowania decyzji w zespole Demokraty jest nić porozumienia między pracownikami a liderem, który wsłuchuje się w zdania zespołu i bierze pod uwagę opinie wyrażaną przez każdego. Postawa ta wspiera poczucie zrozumienia, zaangażowanie we wspólnotę i odpowiedzialność za losy całej organizacji. Możliwym mankamentem takiego sposobu zarządzania jest poświęcanie dużej ilości czasu na omawianie wszelkich pomysłu, co bezpośrednio wpływa na odroczenie momentu decyzji. Choć styl demokratyczny sprzyja budowaniu dobrej atmosfery i minimalizacji błędów, nie stanowi dobrej metody w chwili, gdy potrzebne jest natychmiastowe działanie.

Motto tego stylu to: …co sądzisz na ten temat?

Styl autorytarny

Styl autorytarny

Charakterystycznym dla stylu Wizjonera jest wskazywanie celu i motywowanie do jego osiągania, ale bez określania jak to zrobić. Członkowie zespołu sami wybierają sposób działania, dzięki temu czują się ważnym elementem procesu. Zagrożeniem dla takiego zarządzania jest możliwość utraty motywacji pracowników w momencie, gdy lider przestanie zarażać ich swoim optymizmem. Jeżeli z jakichś powodów straci w ich oczach swoją pozycję i autorytet, straci również ich zaangażowanie. Z biznesowego punktu widzenia styl ten jest najbardziej efektywny, szczególnie gdy potrzebne jest „świeże spojrzenie” lub konieczność nadania nowego kierunek działania organizacji.

Motto tego stylu to: …chodźcie za mną!

 

Styl trenerski

Styl trenerskiSzef Coach zmienia zarządzanie zespołem w przemyślaną taktykę. Dba o szkolenia i ciągły rozwój swoich pracowników, ponieważ wie, że bez tego nie będą dobrze przygotowani do działania. W codziennej pracy wyznacza zadania trudne, ale wykonalne, nie zapominając przy tym o właściwej motywacji. Manager Trener daje pracownikom poczucie, że w nich wierzy, ale niezmiennie oczekuje najlepszych rezultatów pracy. Wadą tego stylu może być rodząca się konkurencja między członkami teamu oraz czas niezbędny do podniesienia kompetencji tak, aby realizacja trudnych zadań była na porównywalnym poziomie w całej grupie. Odpowiednio prowadzony styl trenerski podnosi możliwości operacyjne, co bezpośrednio przekłada się na wyniki w całej organizacji.

Motto tego stylu to: …próbuj tego!

 

Styl nakazowy

Styl nakazowy

W tym stylu lider niczym Komendant w wojsku opiera zarządzanie zespołem na narzucaniu własnych rozwiązań i kontroli ich realizacji. Decyzje podejmuje jednoosobowo, nie ma tu pola na obiekcje czy zdanie poszczególnych członków zespołu. Zadania zleca w sposób krótki i bezpośredni, a ich wykonanie jest jasno określone w czasie i nie podlega dyskusji. Gdy pojawia się opór, w odpowiedzi padają słowa krytyki, nie ma tu miejsca na konstruktywny feedback. Nadmierne używanie stylu nakazowego w krótkim czasie prowadzi do utraty motywacji oraz obniżenia morale w teamie. Styl ten sprawdza się jednak w momencie konfliktu, kryzysu lub niebezpieczeństwa, gdy niezbędne są jasne rozkazy i szybka ich realizacja.

Motto tego stylu to: …rób, co ci każę!

Styl procesowy

Styl procesowy

To styl, w którym Lider nie tylko wskazuje cele, ale w razie konieczności własną pracą pokazuje jak osiągnąć założone wyniki, by udowodnić zespołowi skuteczność określonych przez siebie metody pracy. Zawsze spogląda daleko w przód i to właśnie tam skupia swoją uwagę. W stylu procesowym nie ma niestety przestrzeń dla rozwoju osobistego pracowników czy własnej kreatywności, a presja staje się obciążeniem i prowadzi do demotywacji. Często brakuje też miejsca na odpoczynku, praca ma przeć do przodu bez przestoi.  Ten sposób zarządzania sprawdzi się jedynie, gdy pracownicy są bardzo kompetentni i nie potrzebują szczególnego prowadzenia, a lider wykaże chęć do większej współpracy.

Motto tego stylu to: …rób to, co ja – natychmiast!

 

Jak dotąd nie określono idealnego stylu zarządzania, a każdy z powyższych ma swoje wady i zalety. Idealny lider potrafi jednak dostosować się do sytuacji, rodzaju zadań i osobowości swoich pracowników. W chwili pełnej zagrożeń, ale i nowych możliwości, wydawać by się mogło, że idealnym połączeniem będzie przyjacielski wizjoner, który wesprze, zadba o morale, pokarze kierunek działania i nowy cel, ale z militarnym zacięciem by wydawać jasne rozkazy i określać czas ich realizacji.