Osoby, którym pozostało kilka lat do osiągnięcia wieku emerytalnego, są objęte specjalną ochroną. Kodeks pracy wyraźnie mówi o tym, kto nie może zostać zwolniony ani mieć obniżonej pensji. Od tej reguły są jednak wyjątki, które warto poznać, zbliżając się do wieku emerytalnego.
Ochrona przedemerytalna – kogo dotyczy?
Ochrona przedemerytalna jak sama nazwa wskazuje, jest stosowana w celu zabezpieczenia osób tuż przed przejściem na emeryturę. Przede wszystkim uniemożliwia jej zwolnienie, a także zmniejszenie wynagrodzenia. Taka ochrona dotyczy osób zatrudnionych na umowie o pracę na czas nieokreślony lub określony (kiedy obejmuje termin przejścia pracownika na emeryturę). Ważne jest również to, aby pracownik osiągnął odpowiedni staż pracy, czyli w przypadku kobiet to 20 lat pracy, a u mężczyzn 25 lat pracy.
Ochrona przedemerytalna w Kodeksie pracy
Podstawą prawną stosowania ochrony przedemerytalnej jest artykuł 39. Kodeksu pracy, który mówi:
„Pracodawca nie może wypowiedzieć umowy o pracę pracownikowi, któremu brakuje nie więcej niż 4 lata do osiągnięcia wieku emerytalnego, jeżeli okres zatrudnienia umożliwia mu uzyskanie prawa do emerytury z osiągnięciem tego wieku”.
Ochrona przedemerytalna – wyjątki
Od zapisu o ochronie przedemerytalnej są określone wyjątki. Taka regulacja nie dotyczy sytuacji, kiedy:
- pracownik utraci w sposób niezawiniony uprawnienia niezbędne do wykonywania dotychczasowej pracy;
- pracownik otrzyma orzeczenie lekarskie, które dotyczy utraty zdolności do wykonywania dotychczasowej pracy;
- zakład pracy stworzy nowe zasady wynagrodzeń dla wszystkich pracowników lub dla grupy, do której pracownik przed emeryturą również należy.
Warto podkreślić, że prawo to przysługuje również osobom, których stanowiska upoważniają do przejścia na wcześniejszą emeryturę. W tej sytuacji pracownik jest objęty ochroną na 4 lata przed uzyskaniem obniżonego wieku emerytalnego.
