Warto przypomnieć treść artykułu Gazety Wyborczej o tej firmie, dla tych co nie są świadomi jak wygląda tutaj "praca":
Ponad 30 interwencji pogotowia w dwa miesiące. Co się dzieje w magazynie w Psarach?
Ukraińcy, Kolumbijczycy, ale i Polacy pracują w magazynie na obrzeżach Psar. - Biegają, jak zwariowani, wpadają na siebie. Ze stresu zapominają nawet napić się wody - relacjonuje jeden z pracowników. Pogotowie z Sosnowca przyjeżdża tam bardzo często.
Psary to zagłębiowska wieś w powiecie będzińskim, położona ledwie dwadzieścia kilometrów od Katowic. Łatwo się tam dostać zjeżdżając z drogi krajowej nr 86, czyli dawnej "gierkówki".
Sąsiedztwo DK 86 sprawiło, że wśród pól wybudowano centrum logistyczne, z daleka od jakichkolwiek zabudowań. Przed halą znajdują się parkingi, które każdego dnia około godziny 17.15 zaczynają się zapełniać autobusami. Wysiadają z nich pracownicy. Setki osób. Nikt nie przystaje, nie rozgląda się, nie wita. Trzeba się spieszyć, bo zmiana zaczyna się o godz. 18. Próbujemy rozmawiać z pracownikami. Niektórzy nie rozumieją, co mówimy. Nie znają polskiego. Próbujemy po angielsku, ale też jest trudno. W końcu przechodzimy na hiszpański. Dopiero wtedy się udaje. Na pierwsze pytanie, czy praca tu jest ciężka, potakują głowami.
70
cudzoziemcy magazyn praca Psary
Niektórzy pracownicy przyjeżdżają samochodami. W jednym z nich młoda Ukrainka. Przywiózł ją chłopak, który jest Polakiem. - Każdy może sobie wykupić dojazd do pracy autobusem, mnie podwozi chłopak. Inaczej trudno się tu dostać. Z autobusów korzystają nie tylko Ukraińcy, ale też Kolumbijczycy czy Filipińczycy. Jest ich tu bardzo wielu — mówi dziewczyna.
Z danych przesłanych nam przez firmę ID Logistics Polska, która prowadzi działalność w hali, wynika, że liczba pracowników się zmienia, okresowo sięga nawet 2 tys. osób. Wiąże się to z "sezonowością typową dla branży logistycznej, co przekłada się na krótkoterminowe, zwiększone zapotrzebowanie na pracowników" - czytamy w mailu do redakcji.
W styczniu, gdy przyjeżdżamy do Psar, w hali pracuje prawie 1500 osób. Przedstawiciele firmy informują, że są różnych narodowości. Najwięcej jest Ukraińców. Nieco mniej Polaków oraz Kolumbijczyków.
Jak nie wyrabiasz normy, masz problem
Praca w Psarach to głównie kompletowanie i pakowanie paczek dla dużej sieci odzieżowej. Zatrudnieni w magazynie dzielą się zasadniczo na dwie grupy. "Picker" chodzi po magazynie z wózkiem, zbiera pojedyncze ubrania i wrzuca do wózka marketowego lub wiesza na metalowej konstrukcji na kółkach. Z bardzo dużej powierzchni trzeba zebrać 100 rzeczy na godzinę. Taka jest norma. Jak ktoś jest szybki i zbiera powyżej stu rzeczy na godzinę, może dostać premię.
Jeden z pracowników, Polak, przekonuje, że zebranie stu rzeczy jest niemożliwe. Nawet jeśli ktoś jest bardzo zdeterminowany, to zbierze w godzinę co najwyżej 70 do 80 rzeczy na godzinę. - Pickerzy pokonują dystans do kilkudziesięciu kilometrów w czasie 12-godzinnej zmiany. Imigranci, którzy obawiają się, że przełożony "utnie" im godziny pracy za kiepską wydajność, po magazynie nawet biegają. Kto zostanie przyłapany na staniu, do tego od razu przychodzi "lider" z upomnieniem. Jeśli nie wyrabiasz normy, może się to skończyć naganą albo odesłaniem do domu — mówi nam Marcin. - Zasadniczo nie można rozmawiać — dodaje. Jeszcze jedna zasada: na halę nie można nic wnosić. I żadnych telefonów. Dozwolony jest jedynie bidon z wodą.
Słowa Marcina potwierdzają przedstawiciele ID Logistics. Zakaz wnoszenia telefonów do hali ma wynikać z przepisów BHP oraz RODO. Takie zasady obowiązują we wszystkich oddziałach firmy. Wiąże się to też z ochroną danych osobowych adresatów, do których trafiają zamówienia.
W magazynie pracują też "pakerzy", czyli osoby, które pakują rzeczy do zamówień. Marcin mówi, że na spakowanie każdego zamówienia jest minuta. - W magazynie są też inne działy, ale te dwa są najcięższe — podkreśla.
Młoda Ukrainka, którą spotkaliśmy przed zakładem, wyjaśnia, że pracuje zamiennie, jako picker i jako paker. - Nie jest tak źle, kiedy muszę pakować rzeczy, lecz gdy mam dniówkę jako picker, to jest dramat. Przez całą dniówkę muszę, czuję się jak automat. Tu taka rzecz do zabrania, daleko następna. Wtedy jest ciężko. Muszę jednak pracować, bo potrzebuję pieniędzy dla siebie i mojej rodziny, która została w kraju — wzdycha dziewczyna.
Pracownicy wchodzą na teren zakładu przez automatyczne bramki, potem legitymują się ochroniarzowi, następnie muszą się "odbić" na skanerze w głębi magazynu. - W magazynie najwięcej jest Ukraińców i Kolumbijczyków. Sporo też ludzi z Filipin, Uzbekistanu, Indii, krajów Afryki. Ludzie trzymają się w grupach, głównie etnicznych, które ze sobą nie rozmawiają, Polakom trudno dostać tu pracę, bo wiadomo, będą marudzić. Cudzoziemiec raczej się nie poskarży — mówi Marcin.
Ciąg dalszy w odpowiedzi na komentarz ->