Nowy nie może zabronić ludziom pisać, nawet gdyby chciał. Czy chce? Cóż. Patrząc na wzorzec, który ma go wdrażać, a który sobie wybrał, musiała mu taka myśl zaświtać. Jednak nie o tym, a może nie całkiem.
Przyszedł opozycjonista, krzyż zasługi, fantastyczna przeszłość lat `80 i? Pustka, panie, pustka. Minęło już trochę dni, sądziło się, że pomimo braku jakichkolwiek zapisów w KRS może w sektorze prywatnym błyszczał, choć dziś akurat to sektor prywatny bardziej niż publiczny ujawnia się w sieci. A tu mamy oto człowieka na stanowisku prezesa, którzy przyszedł dopiero nauczyć się prezesowania. Jesteśmy dla niego królikami doświadczalnymi, by na naszych żywych organizmach testował swoje umiejętności zarządcze. Człowiek, który wzniósł się w latach `80, przyjęciem tego stanowiska upadł w swej moralności, gdyż kwalifikacje średnio potwierdzają merytoryczne przygotowanie. 1000-osbowa spółka nie może być miejscem do nauki, jak pisałem już wiele razy. To ludzie, rodziny, dramaty, odpowiedzialność. Pecunia non olet, panie prezesie, prawda? I w kontekście tego i Pana zasługi lat wcześniejszych nie są już tak wielkie, bo idea, której Pan służył, została przez Pana sprzedana za stanowisko, do którego zapewne nie jest Pan przygotowany. Niezależnie ile pochwał KOKowskich wazeliniarzy Pan zbierze, kwalifikacje to mierzalny fakt a nie opinia pochlebców. Dziwnie człowiek się czuje, że posiada kwalifikacje lepsze od całego zarządu razem wziętego, a jest tylko nic nie znaczącym, szarym pracownikiem. To punkt pierwszy.
Punkt drugi to, jak głosi Gazeta Wyborcza, nowy dyrektor finansowy w Trakcie, były oskarżony o molestowanie pracownic z JSW Innowacje, obecnie ze sprawą karną w przedmiocie mobbingu. Przytoczę kilka cytatów tego pana, za GW:
"Prezes JSW Innowacje miał mówić do pracownic m.in.: „Nie dostaniesz podwyżki, będziesz miała cnotę zachowaną", „Ja nie potrzebuję asystentki do tego, żeby coś umiała. Ona jak przyjdzie, to będzie do jednego - do zaspokajania, że tak powiem, oblicza prezesa", „Ty to tylko jedno, k..wa, tylko seks", „To, że cię pier..., to wszyscy wiedzą", „Gwiazda, nic mnie nie lubisz. Jakbym cię klepnął, tobyś normalnie widziała" albo „Wolisz starszych mężczyzn? Ja mówię o konkretnej relacji".
Ów człowiek twierdzi, że molestowania nie było, gdyż taki był wyrok sądu w tej sprawie. Twierdzi on, że to były tylko żarty, a owe pracownice się na nich nie znają. Cytat jest cytatem, a jeśli ów dyrektor twierdzi, że to są tylko takie żarty tym gorzej to o nim świadczy. Strach pomyśleć co w takim razie uznaje za molestowanie. W Trakcie, o ile sprawozdanie finansowe za 2019 i widniejący tam schemat organizacyjny mówią, dyrektor finansowy nie był potrzebny, stworzono stanowisko tylko pod niego. Jeśli dyrektor finansowy to i pensja dyrektorska, a zarabiać na niego będzie cały Trakt. Tak jak i u nas, tak i zapewne tam związki zaraz się naburmuszą, że koszty administracji wzrosły, bo przylazł dziad o moralności poniżej wszelkich standardów i zarabia tyle, ile trzech szeregowych pracowników. Albo i czterech.
Punkt trzeci. Jaki mamy więc wspólny mianownik naszego hm.. kochanego prezesa i finansowego z Traktu? Wytężmy umysły, choć to banalne zadanie.
Tak! Brawo Jasiu!
Solidarność
Ta Solidarność, która 40 lat temu niosła sztandar wolności teraz rozpycha się w coraz to nowych spółkach skarbu państwa propagując nepotyzm i kolesiostwo. Gawędy, Klocowe, Glencowe to mały miki w porównaniu z siłą przebicia solidarnościowej, górniczej wierchuszki. To za sprawą Solidarności musicie poddać się decyzjom pana, uczącego się, prezesa, to za sprawą Solidarności traktowskie kobiety mają skończonego buca za dyrektora, to za sprawą Solidarności musiała odejść Piontek, bo nie chciała obsadzać stanowisk tymi ludźmi, których chciała Solidarność, tylko podejmowała samodzielne, na jej nieszczęście, decyzje. Wiem, że wielu z Was zapisało się kiedyś do Solidarności, bo zapisywali się wszyscy, bo to największa związkowa siła, bo wreszcie faktycznie 40 lat temu to było Coś. Ale teraz gdzież ta Solidarność z poszukiwaniem Prawdy? Gdzież to dążenie do uczciwości, solidności i wiary w najczystsze ideały? Wystawiając takie indywidua jako swoich przedstawicieli do spółek skarbu państwa, nie tylko u nas i w Trakcie, ale w całej Polsce, Solidarność sama siebie wykończyła. Sama wyparła się misji, za którą szły niegdyś miliony, bo sama pokazała, że solidarność znaczy teraz tyle, co ochrona swoich wbrew kompetencjom, finansom spółek, a nawet zdrowemu rozsądkowi. Wstyd, bo obecnie sztandarem Solidarności można co najwyżej tyłek sobie podetrzeć, tyle warte są niesione przez nią ideały.