Jestem wieloletnią pracownicą PSG i gdybym miała polecić to miejsce młodej, ambitnej osobie, raczej bym je odradzała. Środowisko pracy tworzą przede wszystkim ludzie i to niewątpliwie jeden z większych plusów firmy. Oczywiście są też osoby, z którymi lepiej nie wchodzić w bliższe relacje, ale to można spotkać wszędzie. Chciałabym jednak zwrócić uwagę na kilka kwestii, które ostatnio stają się coraz bardziej rażące.
Nie od dziś wiadomo, że „ryba psuje się od głowy” i niestety w PSG widać to coraz wyraźniej. Mnożenie kontroli, tabelek i zestawień ma chyba przede wszystkim uwypuklać rzekomą nieudolność. Zamiast skupić się na pracy, pracownicy coraz więcej czasu poświęcają na raportowanie, tłumaczenie się i udowadnianie, że wykonują swoje obowiązki. Trudno oprzeć się wrażeniu, że samo kontrolowanie pracy stało się ważniejsze niż jej efekty. Tylko czy naprawdę o to powinno chodzić?
Kolejna kwestia to najwyższe władze spółki, które chętnie występują przed kamerami, uczestniczą w konferencjach i prezentują PSG jako firmę gotową na rozwój biometanu oraz transformację energetyczną. Nie mam nic przeciwko tym kierunkom — przeciwnie, są ważne i warte rozwoju. Pytanie tylko, czy obecność najwyższych przedstawicieli spółki na każdej możliwej konferencji energetycznej jest naprawdę konieczna?
Patrząc na liczbę menedżerów w OW i strukturach zarządzających, można odnieść wrażenie, że część obowiązków reprezentacyjnych mogłaby zostać powierzona osobom niższego szczebla. Ile razy można powtarzać, że PSG jest gotowe na biometan i transformację? Najwyraźniej bardzo często, szczególnie jeśli dobrze wygląda to w mediach. Szkoda tylko, że za hasłami nie zawsze idą rezultaty. Obecnie do sieci PSG przyłączone są zaledwie dwie biometanownie. Oczywiście rozwój tego sektora wymaga czasu i inwestycji, ale kontrast między skalą komunikacji a rzeczywistym stanem jest wyraźny. 😂
Trudno też uznać za korzystne stopniowe odbieranie tego, co przez lata tworzyło przyjazne miejsce pracy. Dobrym przykładem są Barbórki. Dla wielu osób nie były tylko firmową imprezą, lecz okazją do spotkania się pracowników w okresie przedświątecznym (bo w PSG nie ma wigilii firmowych) z różnych miejsc, rozmowy i integracji. Dla niektórych był to JEDYNY DZIEŃ W ROKU, gdy można było spotkać się w większym gronie i poczuć, że tworzymy jedną organizację.
Obecna organizacja tych spotkań sprawia raczej wrażenie zniechęcania do udziału. Impreza w środku tygodnia, kończąca się najpóźniej o północy, a następnego dnia powrót do pracy. Brzmi rozsądnie prawda? Szczególnie że 4 grudnia, czyli dzień Barbórki, jest tradycyjnie wolny w wielu firmach związanych z branżą. Organizacja spotkania 3 grudnia wydawałaby się naturalniejsza, ale najwyraźniej decydenci wiedzą lepiej, co jest dobre dla pracowników. 😊
Oczywiście można powiedzieć: „Jeśli ci się nie podoba, zmień pracę”. Zgadzam się z tym — sama coraz poważniej to rozważam. Nie oznacza to jednak, że należy milczeć, gdy coś zmienia się na gorsze. Wieloletni pracownik ma prawo to zauważyć i powiedzieć o tym głośno publicznie.
PSG prowadzi badania satysfakcji pracowników, które teoretycznie mają pomóc rozwiązywać problemy. Tylko czy rzeczywiście pokazują nastroje w organizacji? Wielu pracowników, nawet przy anonimowych ankietach, może obawiać się konsekwencji szczerej krytyki. Zwłaszcza gdy ktoś ma przed sobą jeszcze kilkanaście lat pracy i nie chce ryzykować swojej pozycji (Tak te leśne dziadki tak myślą!)
Coraz częściej odnoszę wrażenie, że idealny pracownik PSG to osoba około pięćdziesiątki, która chce spokojnie dotrwać do emerytury, wypić kawę, nie wychylać się i wykonywać polecenia bez pytań. Nie dlatego, że każde polecenie ma sens, lecz dlatego, że tak jest bezpieczniej. Ambicja, inicjatywa i chęć usprawniania pracy są atutem tylko wtedy, gdy organizacja chce z nich korzystać.
I właśnie to jest najbardziej przykre. Nie chodzi o to, że firma się zmienia — każda organizacja musi się rozwijać. Chodzi o kierunek tych zmian: coraz więcej kontroli, formalności i deklaracji, a coraz mniej miejsca na zdrowy rozsądek, inicjatywę i docenienie ludzi, którzy codziennie tworzą tę firmę.
Zmiany są nieuniknione. Szkoda tylko, że coraz częściej mam wrażenie, że są to zmiany na gorsze. Konferencje i zapewnienia o nowoczesności nie zastąpią dobrej organizacji pracy, rozsądnego zarządzania i szacunku do pracowników. Młodym, ambitnym osobom, które chcą się rozwijać i mieć poczucie sensu, coraz trudniej będzie znaleźć tu dla siebie miejsce.