Również bardzo chętnie podzielę się swoją opinią na temat pracy z perspektywy magazyniera. Jeżeli chodzi o PR2 - kraina mlekiem i miodem płynąca, naprawdę trzeba się bardzo postarać, żeby znaleźć jakieś negatywne strony, jedynie może to, że praca jest dosyć monotonna i drugie zmiany w godzinach 12-20, ale podobno zostało to zmienione. Natomiast mimo monotonnej pracy jest ona dosyć łatwa i intuicyjna. Ale największym plusem jest atmosfera. Jeżeli lubisz muzyczne łupanki lecące z głośników na wózku widłowym (pozdro Michał) oraz na samym magazynie wraz z wszechobecną i wzajemną miłością pomiędzy wszystkimi magazynierami, to ten dział będzie dla Ciebie idealny. Pomimo tego widać też duży profesjonalizm i wyrozumiałość ze strony koordynatorów oraz silnorękiego kierownika (pozdro Adrian). Generalnie z czystym sumieniem można polecić pracę na PR2.
Natomiast przechodząc do MG3 - ojej. Zacznijmy od plusów bo ich będzie zdecydowanie mniej. Praca na pewno nieco ciekawsza, bo ma się styczność z zamówieniami, więc można sobie trochę polatać po magazynie. Kiedy kierownikiem był Kamil to wydaje mi się, że sama organizacja była na dużo wyższym poziomie, choć na pewno było mniej luzu. Po jego awansie i przejściu na inny magazyn przyszła pora na jego zastępcę, który został nowym kierownikiem. I tu zaczynają się schody. Nie powiem, nowy kierownik jest całkiem wyrozumiały, z luźnym podejściem i raczej bardziej odpowiadało mi generalnie jego podejście. Natomiast drugą stroną medalu są podejmowane przez niego decyzje. Wielokrotnie słyszałem, że potrafi każdego człowieka rozczytać z racji obycia z wieloma książkami psychologicznymi, które przeczytał. Nie wiem co to były za książki, ale na podstawie jego oceny pracowników, szczególnie pod kątem awansów, wydaje mi się, że więcej byłbym w stanie się dowiedzieć z jakichś broszurek informacyjnych. Awans można tam chyba dostać jedynie za lizanie końcowego otworu przewodu pokarmowego lub regularne strzelanie z ucha, które wychodzi na to, że odpowiadało kierownictwu (szczególnie jeżeli chodzi o ten pierwszy aspekt). Trudno inaczej wytłumaczyć awans na trenera osoby, która brała udział w kilku „konkursach” i dopiero przy którejś próbie ten awans dostała. Dodam od razu, że ta osoba nie była darzona zbyt dużą sympatią zarówno wśród magazynierów jak i samej koordynacji, głównie z racji licznych wycieczek do akwarium kierownika po zauważeniu choćby drobnego błędu czy rozmowy pomiędzy magazynierami. A co jeszcze ciekawsze, będąc drugą osobą w tym „konkursie” dostałem nawet zapewnienie, że tak naprawdę ten „konkurs” to jedynie formalność i awans mam w kieszeni. Jak możecie się domyślać, okazało się, że słowo kierownika jednak niezbyt dużo znaczy. Najwyraźniej trenerem musi być osoba nieobdarzona sympatią oraz zaufaniem ze strony magazynierów, ale za to z ustami przekazującymi większość informacji bezpośrednio do kierownika. No cóż, nie mnie to oceniać. Również słyszałem wiele historii na temat dość zażyłych relacji nowego kierownika z jedną z koordynatorek (jej szybki awans oceniłbym raczej bardziej jako zbieg okoliczności, który akurat nastąpił w wyniku dłuższej nieobecności jednej z ówczesnych koordynatorek), sam byłem świadkiem dosyć dziwnych z mojej perspektywy sytuacji, ale akurat na ten temat wolę się nie wypowiadać, jako że dużo więcej historii słyszałem już później z opowieści niż samemu będąc ich świadkiem, natomiast rzeczywiście może ktoś powinien się temu przyjrzeć. Mimo wszystko jednak, atmosfera może i nie była na takim poziomie jak na PR2, ale było znośnie, przynajmniej w przypadku większości osób (szczególnie magazynierów). Kółko bukmacherskie działało prężnie, można było się pośmiać i porozmawiać (zanim ówcześnie awansowany trener nie stanął przy was jak słup i się na was gapił mając chyba na celu przerwanie konwersacji, bo jak można rozmawiać parę minut w pracy kiedy akurat nic się nie dzieje?), generalnie wśród magazynierów raczej nie było się do czego przyczepić. Koordynacja ogólnie też do przeżycia, mimo że zdarzało im się mieć swoje humorki, a przeważnie te humorki miał samozwańczy król magazynu, który przy kierowniku zwracał Ci uwagę na coś z (usunięte przez administratora) ale na osobności już przeprosił.
Podsumowując - poniekąd zgadzam się z poprzednią opinią. Jeżeli sytuacja życiowa będzie na tyle tragiczna, że zmusi Cie do pracy w czymś takim jak Ledlabs, ale przynajmniej miałbyś wybór, żeby pracować na PR2 lub MG3, to dla własnego komfortu psychicznego idź na PR2, tam masz gwarancję, że jedynym czynnikiem, który sprawi, że być może będziesz chciał odejść, będzie ewentualnie jedynie sama praca, która nie każdemu się spodoba, ale przynajmniej zdecydowanie wynagradza to podejście innych magazynierów oraz koordynacji i kierownika. Natomiast w przypadku MG3 - uciekaj jak najdalej. Szkoda czasu, szkoda życia, szkoda wszystkiego.
(Korzystając z okazji - serdecznie pozdrawiam całe PR2, dobrych chłopaków i niech się to trzyma. Z MG3 pozdrawiam wszystkich, z którymi dało się normalnie porozmawiać ;))