Pracownicze Plany Kapitałowe to program umożliwiający oszczędzanie z pomocą pracodawcy i państwa. Z jego uczestnictwem wiąże się jednak ponoszenie pewnych kosztów. Nie wszyscy chcą dokonywać wpłat z wynagrodzenia, co wiąże się z rezygnacją z PPK. Sprawdzamy, co należy zrobić w tym przypadku i jak wypełnić deklarację o rezygnacji.

Rezygnacja-z-PPK

Oszczędności gromadzone na koncie PPK są prywatnymi środkami uczestników, które są do ich dyspozycji w określonych sytuacjach. Choć odkładane tam fundusze stanowią pewne zabezpieczenie finansowe, nie każdy pracownik chce uczestniczyć w programie. Ma do tego prawo, ponieważ udział w PPK jest dobrowolny. Jak wygląda rezygnacja z PPK? Co należy zrobić, aby wypisać się z systemu? Jak wygląda deklaracja o rezygnacji z PPK? Kiedy można ją złożyć? I w końcu, gdy uczestnik PPK złoży odpowiednią deklarację, będzie mógł w późniejszym czasie wrócić do oszczędzania w Pracowniczych Planach Kapitałowych?

Pracownicze Plany Kapitałowe – podstawowe założenia

Pracownicze Plany Kapitałowe, czyli PPK to system działający od 2019 roku. W ogólnym znaczeniu program ma zapewnić większe bezpieczeństwo finansowe pracowników oraz umożliwić pomnażanie ich oszczędności emerytalnych.

Na jakiej zasadzie działa PPK? Na konto pracowników trafiają pieniądze z trzech źródeł:

  • od pracownika,

  • od pracodawcy,

  • od państwa.

Pracownik i pracodawca realizują wpłaty podstawowe, czyli obowiązkowe (pracownik 2% wynagrodzenia, pracodawca 1,5% wynagrodzenia) lub deklarują również wpłaty dodatkowe (pracownik dodatkowe 2% wynagrodzenia, pracodawca dodatkowe 2,5% wynagrodzenia).

Istotne są tu także wpłaty od państwa. Przy oszczędzaniu przez 3 miesiące jest to jednorazowa wpłata powitalna w wysokości 250 zł oraz po spełnieniu określonych warunków dodatek coroczny w kwocie 240 zł.

Zgromadzone oszczędności w pełnej kwocie można otrzymać w sytuacji, gdy po ukończeniu 60 roku życia uczestnik PPK wypłaci jednorazowo 25% środków, a jednocześnie pozostałe 75% będą rozłożone na przynajmniej 120-miesięcznych rat, co dotyczy okresu około 10 lat. W tym przypadku można uniknąć podatku od zysków kapitałowych.

Środki zaoszczędzone w PPK można wypłacić również bez względu na wiek, jednak tylko w wybranych sytuacjach np. w celu pokrycia wkładu własnego przy kredycie hipotecznym na zakup mieszkania czy domu, a także w przypadku choroby uczestnika PPK lub kogoś z jego rodziny. Tutaj jednak kwoty oszczędności otrzymane przez uczestnika PPK są potrącane przez zmniejszenie ostatecznej wpłaty pracodawcy, czy naliczenie podatku Belki (19%).

Sprawdź również: PPK – co to jest? Na czym polegają Pracownicze Plany Kapitałowe?

Rezygnacja-z-PPK-co-trzeba-zrobić

Autozapis w PPK

Zgodnie z treścią ustawy o Pracowniczych Planach Kapitałowych, w systemie PPK następuje autozapis. Oznacza to, że pracownik zostanie zapisany do PPK automatycznie, jeśli znajduje się w grupie w wieku od 18 do 54 lat. Jeśli zatrudniony ukończy 55 rok życia, musi on samodzielnie złożyć wniosek o przystąpienie do PPK.

Autozapis jest przeprowadzany co 4 lata. Ostatni raz był on wykonywany od dnia 1 kwietnia 2023 roku. Pierwsze deklaracje o rezygnacji wygasały 28 lutego 2023 roku. Kolejny autozapis przypadnie na 2027 rok. Wtedy osoby, które zrezygnowały z PPK, będą musiały złożyć ponowną deklarację o rezygnacji z dokonywania wpłat do PPK.

Rezygnacja z PPK – co trzeba zrobić?

Rezygnacja z PPK jest możliwa w dowolnym momencie. Uczestnik ma do tego prawo zarówno w przypadku, gdy pracodawca dopiero wdraża system PPK, jak i wtedy, gdy zatrudniony jest już zapisany do programu.

Rezygnacja z PPK wiąże się z sytuacją, w której pracodawca nie będzie pobierał z wynagrodzenia pracownika określonej kwoty, ani nie będzie odprowadzał również swoich wpłat. Uczestnik nie otrzyma również dodatkowych środków od państwa.

W sytuacji rezygnacji z dokonywania wpłat do PPK trzeba liczyć się z potrąceniami ostatecznej sumy, które wynikają z wcześniejszego pobrania środków z PPK niż ustawowe 60 lat.

Jeśli chodzi o sam zwrot środków, nie jest do tego potrzebna rezygnacja z PPK. W dowolnej chwili można złożyć dyspozycję wypłaty zgromadzonych na PPK pieniędzy bez składania deklaracji.

Aby rozpocząć proces rezygnacji z PPK, należy złożyć deklarację o rezygnacji z dokonywania wpłat do PPK.

Mogą Cię zainteresować również artykuły takie jak:

Deklaracja o rezygnacji z dokonywania wpłat do PPK

Jak wskazaliśmy wyżej, w przypadku osób, które nie chcą oszczędzać w ramach PPK i korzystać z odpowiadających w tej sytuacji korzyści, konieczne jest złożenie deklaracji swojemu pracodawcy w formie pisemnej ze skutkiem natychmiastowym.

Deklaracja będzie ważna do ponownego autozapisu. Gdy w 2027 roku pracownik nadal nie będzie chciał uczestniczyć w programie, składa deklarację o rezygnacji po raz kolejny.

Deklaracja o rezygnacji z PPK – co zawiera?

Deklaracja o rezygnacji z PPK ma postać dokumentu złożonego z różnych części. Zgodnie z art. 2 rozporządzenia Ministra finansów dnia 12 czerwca 2019 r. w sprawie deklaracji o rezygnacji z dokonywania wpłat do pracowniczych planów kapitałowych, powinna ona zawierać poniższe dane.

1) Dane dotyczące uczestnika PPK. W tej części należy podać:

  • imię (imiona) i nazwisko;

  • numer PESEL lub u osób nieposiadających numeru PESEL datę urodzenia;

  • serię i numer dowodu osobistego lub numer paszportu albo innego dokumentu potwierdzającego tożsamość w przypadku osób nieposiadających obywatelstwa polskiego.

2) Dane dotyczące podmiotu zatrudniającego. Chodzi tu dokładnie o podanie nazwy podmiotu zatrudniającego.

3) Oświadczenie uczestnika PPK o posiadaniu przez niego wiedzy o konsekwencjach złożenia deklaracji.

Na końcu niezbędna jest data i podpis uczestnika PPK, który składa deklarację.

Wzór deklaracji o rezygnacji z PPK

Deklaracja zgodna ze wzorem podanym w załączniku rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 12 czerwca 2019 r. w sprawie deklaracji o rezygnacji z dokonywania wpłat do pracowniczych planów kapitałowych dostępna jest tutaj:

Deklaracja o rezygnacji z dokonywania wpłat do PPK

Rezygnacja-z-PPK-a-deklaracja

Rezygnacja z PPK a ponowny zapis do programu

Ponowne prowadzenie PPK po złożeniu deklaracji jest możliwe. Rezygnacja z PPK nie jest bowiem ostateczna.

W sytuacji podjęcia decyzji o rezygnacji z dokonywania wpłat uczestnik w dowolnej chwili może wrócić do oszczędzania w PPK. Jak to zrobić? Trzeba wtedy złożyć wniosek o dokonywanie wpłat do PPK swojemu pracodawcy. Będzie on obowiązywał już od chwili przekazania dokumentu.

Uczestnik decydujący się na ponowny udział w PPK nakłada na pracodawcę obowiązek naliczania oraz pobierania wpłaty do PPK za tego uczestnika. Musi to zrobić już od pierwszego wynagrodzenia wypłaconego uczestnikowi po złożeniu przez niego wniosku. Wpłaty są następnie przekazywane do odpowiedniej instytucji finansowej.

Czy rezygnacja z PPK się opłaca?

Pracownicy, którzy są gotowi poświęcić część swojego wynagrodzenia na inwestycję, która zapewni im bezpieczeństwo finansowe w przyszłości, nie powinni rezygnować z PPK. Taka opcja jest bowiem odpowiednia dla osób, które nie chcą zmniejszać kwoty swojej pensji, biorąc na siebie ryzyko otrzymywania niskiej emerytury.

Trzeba bowiem mieć na uwadze, że system emerytalny w Polsce jest narażony na niewypłacalność. Obecny wiek emerytalny, a jednocześnie starzejące się społeczeństwo to czynniki, które sprawiają, że wielu obecnie pracowników otrzyma bardzo niskie świadczenia emerytalne. Dodatkowo wcześniejsze podjęcie środków z PPK zmniejszy sumę pieniędzy o wskazane w przepisach potrącenia.

Oszczędzanie w PPK ma z założenia zapewnić pracownikom większe bezpieczeństwo finansowe. Co więcej, odkładane są nie tylko środki z wynagrodzenia, ale też wpłaty od pracodawcy i państwa, co razem umożliwia zebranie większej sumy pieniędzy. Choć na co dzień będzie to widoczne w postaci nieco mniejszej płacy, w ostatecznym rozrachunku odkładane środki mogą przydać się nie tylko na emeryturze, ale również w sytuacji choroby, czy starania się o kredyt.

Warto też pamiętać, że rezygnacja z PPK nie przekreśla szans na oszczędzanie. Do programu można wrócić w dowolnej chwili. Dzięki temu każdy uczestnik ma zapewnioną swobodę w podejmowaniu decyzji związanej z zarządzaniem własnymi środkami i ich bezpiecznym pomnażaniem przez inwestowanie.