Art. 151.
§1. Praca wykonywana ponad obowiązujące pracownika normy czasu pracy, a także praca wykonywana ponad przedłużony dobowy wymiar czasu pracy, wynikający z obowiązującego pracownika systemu i rozkładu czasu pracy, stanowi prace w godzinach nadliczbowych. Praca w godzinach nadliczbowych jest dopuszczalna w razie:
1.konieczności prowadzenia akcji ratowniczej w celu ochrony życia lub zdrowia ludzkiego, ochrony mienia lub środowiska albo usunięcia awarii,
2.szczególnych potrzeb pracodawcy.
§2. Przepisu § 1 pkt 2 nie stosuje się do pracowników zatrudnionych na stanowiskach pracy, na których występują przekroczenia najwyższych dopuszczalnych stężeń lub natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia.
Praca w godzinach nadliczbowych jest dopuszczalna w dwóch przypadkach. Po pierwsze w razie konieczności prowadzenia akcji ratowniczej w celu ochrony życia lub zdrowia ludzkiego, ochrony mienia lub środowiska albo usunięcia awarii. Po drugie wymóc pracę w nadgodzinach mogą szczególne potrzeby pracodawcy. Konieczność pracy w przypadku akcji ratowniczej nie budzi żadnych zastrzeżeń. Natomiast co tak na prawdę oznaczają „szczególne potrzeby pracodawcy”? Należy przyjąć, że szczególne potrzeby pracodawcy to potrzeby specjalne, niecodzienne, odróżniające się od zwykłych potrzeb związanych z prowadzoną przez pracodawcę działalnością. Praca w godzinach nadliczbowych w razie zaistnienia szczególnych potrzeb pracownika możliwa jest tylko, w sytuacjach wyjątkowych.
Pracownikowi polecenie pracy w godzinach nadliczbowych wydaje pracodawca. W określonych przypadkach pracownik nie musi się z nim zgodzić. Pracownik może odmówić pracy w godzinach nadliczbowych, gdy polecenie jest bezprawne. Ponadto pracownik może odmówić zostania po godzinach, jeśli polecenie pracodawcy narusza zasady współżycia społecznego.
Istnieją pewne grupy pracowników, które nie mogą być zatrudniane w nadgodzinach. Wobec tych osób istnieje bezwzględny zakaz pracy w godzinach nadliczbowych, co oznacza, że nawet jeśli same zgodzę się zostać w pracy po godzinach, nie mają do tego prawa. Pracodawca zaś nie może ich zmusić do pracy w nadgodzinach. Do grup tych zaliczymy kobiety w ciąży, pracowników młodocianych.
Kogo nie wolno zatrudniać w godzinach nadliczbowych
W stosunku do rodziców wychowujących dzieci poniżej 4 roku życia obowiązuje względny zakaz pracy w godzinach nadliczbowych. Pracodawca może powierzyć pracownikowi opiekującemu się dzieckiem do 4 roku życia pracę w godzinach nadliczbowych, po uzyskaniu od niego zgody. Odmowa pracy w nadgodzinach takiego pracownika, nie skutkuje dla niego żadnymi negatywnymi konsekwencjami.
Jak wspominano na wstępie wykonywanie pracy w godzinach nadliczbowych jest obowiązkiem pracownika. Pracownik może tylko w niektórych przypadkach odmówić pracy w nadgodzinach. Pracownik może odmówić pracy po godzinach przypadku bezwzględnego i względnego zakazu pracy w godzinach nadliczbowych lub w przypadku, kiedy praca ta jest sprzeczna z zasadami współżycia społecznego, na przykład pracownik jest chory lub ma trudną sytuację rodzinną.
Podstawa prawna: Art. 151 Kodeksu pracy
W firmie Haering te przepisy nie mają zastosowania, choć w nadgodzinach WYKONUJE SIĘ NORMALNE CODZIENNE CZYNNOŚCI CZYLI PRODUKUJE SIĘ CZĘŚCI itp. czynności okołoprodukcyjne. Jak się nie potrafi zorganizować produkcji to może lepiej zatrudnić profesjonalnych menedżerów,a nie "poganiaczy"