Opinie Eltel Katowice Bis Katowice - 150 opinii - GoWork.pl

Opinie(150)

Praca i zarobki

Kontakt i przychody

Aktualne oferty pracy w pobliskich miastach

Opinie o firmach w pobliskich miastach

#8

31.12.2021 09:32

Pracownik

@Prawdomówca - thank you for your opinion. Nie wiem, czy jest tak tragicznie. Może nie. Negatywne opinie właściwie pochodzą wyłącznie z działu produkcji. Nie twierdzę, że osobiste konflikty jednych ludzi z innymi ludźmi nie mają miejsca - natomiast są one wyłącznie podyktowane sprawami osobistymi i zdarzają się w absolutnie każdym zakładzie pracy. Nie chcę zmieniać Twojego zdania, natomiast uważam, że trzeba na pewne sprawy spojrzeć nieco szerzej i na spokojnie. Z pewnością masz rację, że konstruktor, czy też programista zarabia więcej aniżeli pracownik produkcji. Warto zadać sobie pytanie dlaczego tak jest, wówczas ktoś dostanie szanse pokazać Ci i wytłumaczyć gdzie się mylisz i podać jakieś argumenty. Liczenie czyjejś kasy nie rozwiązuje żadnego problemu. Nie mam pewności co do sytuacji dotyczących "kłamstw szefa i zastraszania ludzi", bo nie byłem ani świadkiem, ani "ofiarą". Wydanie polecenia przez przełożonego to nie znęcanie się. Można się nie zgadzać z czymś, uważać coś za "bezsens" - ale ważne, aby umieć to wyrazić i przekazać, wtedy istnieje szansa, że dostaniesz odpowiedź tłumaczącą powody takiego działania. Nie odnajduję argumentów na zarzut, iż "(usunięte przez administratora), okłamywanie i (usunięte przez administratora)na porządku dziennym". Nie chcę umniejszać Twoim wnioskom i logice, ale chcąc wierzyć w Twoją wersję rzeczywistości musiałby tutaj co przetarg stacjonować oddział CBŚ, a zamieszani w ten proceder dawno siedzieć z bransoletami na dołku, nieprawdaż? Wyczuwam silną opinię niektórych ludzi na tematy, których w rzeczywistości nie rozumieją z uwagi na złożoność tych tematów. Łatwo polaryzować przez podział na "tych z góry" i "tych z dołu", lepszych i gorszych, tylko, że taka postawa nie rozwiązuje żadnego problemu. Domyślam się jakie były zamiary mrówek z produkcji, czy lamp górniczych wobec wyrażanych opinii. Jeśli faktycznie w firmie jest tak źle i tragicznie to negatywne opinie powinny spływać z różnych działów a nie tylko "tego z którego firma żyje" - a tych jak widać na dzień dzisiejszych tutaj próżno szukać. Kończąc, warto trzymać osobiste uprzedzenia z dala od wygłaszanych opinii. Nie ważne co powiesz, uprzedzenie będzie ukrywać fakty. Wielu pracowników jest świadomych jednak, że to nie (usunięte przez administratora), a fajne miejsce umożliwiające szeroki rozwój. Ale to tylko pracownicy, którzy nie są naładowani negatywnymi opiniami i nie widzą powodu do oczerniania pracodawcy, przełożonych, czy konkretnych osób. Serwis gowork to właściwie zawsze tablica skupiająca w większości hejt i złość, bo to na tyle silna emocja, że jest w stanie zmotywować kogoś do poświecenia prywatnego czasu na wylanie pomyj w sieci. Ja jako pracownik, który pracował już w kilku miejscach nie mogę zrozumieć jak ktoś z taką zaciętością może być tak pewny swoich racji, które w konsekwencji uderzają w wizerunek całej firmy i każdego jej pracownika z osobna. I żeby była jasność, nie chcę zmienić zdania osób negatywnie wypowiadających się o firmie. Chciałbym jedynie, aby ktoś kto rozważa prace w tym miejscu mógł dojść do swoich wniosków ;)

Przekaźnik

27.03.2022 22:38

Pracownik

[1/2] Jeżeli poprawnie zgaduję kim jest autor komentarza to zapewniam, że naprawdę sądzi on, że ludzie mogą być aż tak (usunięte przez administratora) i aż do tego stopnia podatni na teatr infantylizacji i protekcjonalności, ponieważ przez lata w ten sposób ich traktował, bez żadnych konsekwencji czy realnego oporu. Jest to chyba jakaś forma syndromu wiary we własną propagandę. Ustawiasz ludzi w roli idiotów oraz oczekujesz, że będą udowadniać, że nie są wielbłądami, gdyż jest to użyteczne i działa - odbiera im możliwość uczciwej interakcji i sprawczość. Nawet jeżeli jesteś świadomy, że jest to tylko narzędzie manipulacji, to z czasem trudno jest w 100% oddzielać w swojej głowie do jakiego stopnia "uczciwie" masz ludzi za głupszych od siebie a do jakiego stopnia jest to tylko twój świadomy i intencjonalny teatr, aby spłycić poziom komunikacji i osiągać swoje cele. Tak jakby degenerował się jakiś wewnętrzny miernik śledzący poziom absurdu i ocenę tego, jaki jest jeszcze akceptowalny poziom nietraktowania ludzi poważnie, aby nie wyglądało to komicznie. W dynamicznej interakcji twarzą w twarz można dostosowywać ten poziom do odbiorcy obserwując jego reakcję, aby nie przesadzić. Łatwiej zabieg ten uchodzi na sucho, w szczególności gdy interakcja jest z podwładnym. Podczas pisania do szerszego grona odbiorców monologu (brak sprzężenia zwrotnego w czasie rzeczywistym) tworzy się obraz naiwności ludzi tylko i wyłącznie na podstawie zawartości w swojej głowie więc łatwo przestrzelić i widzieć ich jako nieodrzecznie mniej inteligentnych niż są w rzeczywistości. Wychodzą potem tego typu karykaturalne kwiatki, rodem z kreskówek propagandowych dla ludów niepiśmiennych w krajach zbyt biednych na profesjonalne sztaby od inżynierii społecznej. Chociaż pamiętając o akcjach typu "brawa dla medyków od polityków" w wielu krajach tkz. rozwiniętych, jakieś dziwne wydaje się traktowanie poziomu analfabetyzmu, jako istotny czynnik różnicujący, do jakiego stopnia można jawnie traktować ludzi jak upośledzonych umysłowo, bez próby udawania, że się próbuje udawać, że jest inaczej. Niby ludziom opadły szczęki z zażenowania. Niby autorzy pomysłu widzą tę reakcję. Niby odbiorcy widzą, że autorzy widzą, że odbiorcy widzą. A jednak uznano, że sztukę tę można wystawić i w sumie mieli rację. Wpychanie ludzi w rolę bezsilnych świadomych idiotów, którzy swoją rolę zaakceptują, wydaje się nie mieć żadnych granic, gdy robi się to umiejętnie. Istny matrix, czy raczej symulakrum. Odbiorcy przekazu mają w pewnym sensie lustrzany problem. Każda komunikacja między ludźmi, aby mogła zajść, musi zaakceptować spłycenie poziomu wyrafinowania naszych myśli a tym samym również poziomu skomplikowania dostrzeganego przez nas problemu. Chociaż to jak duże spłycenie zaszło możemy zobaczyć tylko u siebie, stąd np. potem problem, że większość ludzi zalicza siebie samych do mniejszości bardziej inteligentnej części populacji. U innych poziom intelektu możemy ocenić głównie na podstawie tego co i jak komunikują a niektórzy stawiają niemal, że znak równości pomiędzy inteligencją a poziomem komunikacji człowieka zapominając, że to drugie jest umiejętnością jak każda inna i może zostać, z różnych względów, mniej lub bardziej do tyłu w rozwoju. Jeszcze inni dostali dar wybitnie dynamicznego operowania słowem nie przekazując jednocześnie wiele sensu, ale umiejąc z refleksem wybrnąć z bycia na tym przyłapanym odpowiednią zmianą ramy/kontekstu czy żartem. Wymuszają tym samym, aby dominacja werbalna rozwiązywała problem deficytu logiki i poziomu intelektualnego w przekazie. Do jakiegoś stopnia musimy więc "wybaczyć", gdy ktoś upraszcza omawiane zagadnienie, oczekując jednocześnie, aby pewne aspekty były przez nas zignorowane oraz aby nie wymagało to uzasadnienia. Gdy ktoś zdecyduje się przywłaszczyć sobie prawo do zarządzania jaki jest ten "wybaczalny" poziom i forma (narzucana narracja/paradygmat) spłycania, nie licząc się z perspektywą drugiej strony, może bardzo wiele ugrać. Niektórzy ludzie są w tej sztuce genialni a część z nich nie ma żadnych skrupułów, aby wykorzystywać to dla własnego interesu. Jeżeli doprawi się to odpowiednio dużym stosunkiem pewności prezentowania swoich osądów (zarówno tych autentycznych jak i symulowanych) do faktycznego poziomu zdolności kognitywnych jednostki, efekt jest wręcz hipnotyzujący, kiedy obserwuje się jak daleko w życiu można zajść, niewiele sobą reprezentując, żerując na bezsilności otoczenia.

Przekaźnik

27.03.2022 22:40

Pracownik

[2/2] W uczciwej interakcji fundamentem jest dobra wola po obydwu stronach, aby dostrzec to co powinno być dostrzeżone bez konieczności upominania się o to, a przynajmniej być na to upominanie się szczerze otwartym. Ewentualnie uczciwie i wyraźnie bez ogródek określić, że dane podejście wynika z twardej struktury władzy, która nie musi niczego uzasadniać (jak się komuś nie podoba to wypad) i nie ma tu miejsca na dyskusje a w zamian idzie to w parze z odpowiednio okrojoną odpowiedzialnością. Następnie konsekwentnie się tego trzymać, zamiast kreować kwazi-kooperacyjną opartą o dialog atmosferę, gdzie faktyczne reguły rozstrzygania sporu są zagnieżdżone, rozmyte i chowane pod dywan, balansując wygodnie dwoma odmiennymi paradygmatami jak akurat wygodnie, dezorientując ludzi oraz uniemożliwiając im zorientowanie się na jakiś stabilny i przewidywalny sposób interakcji, w tym określenie zakresu odpowiedzialności za powierzone obowiązki i wyniki pracy. W toksycznej, opartej o manipulację interakcji - pomimo zainicjowanej opcji "dialog i kooperacja" - ciężar uzasadnienia istotności wstępnie zignorowanych (jednostronnie) aspektów sprawy zostaje wygodnie przerzucony na drugą stronę, która ma jednocześnie obowiązek respektować ważniejszość tego co zostało już zaprezentowane za ważniejsze (bardziej wiarygodne, godne większego zaufania). Jak i ciężar argumentacji o zmianę "ustalonej" jednostronnie hierarchii ważności i wiarygodności sub-zagadnień również leży po stronie pytającej/kwestionującej. Potem zostaje już tylko przypieczętować to motywem w stylu: "Można się nie zgadzać z czymś, uważać coś za "bezsens" - ale ważne, aby umieć to wyrazić i przekazać, wtedy istnieje szansa, że dostaniesz odpowiedź tłumaczącą powody takiego działania." tworząc iluzję równości (lub mniejszej nierówności w przypadku interakcji podwładny-przełożony) w obowiązku intelektualnie uczciwej argumentacji za daną hierarchią istotności zagadnień w sporze, wygodnie przechodząc do porządku dziennego nad swoją uprzywilejowaną pozycją - tego, który nie musi sensownie argumentować a który oczekuje przekonującej argumentacji (ale który nadal chętnie obarczy odpowiedzialnością innych za wynikłe problemy). Odbiorcom przekazu trudno jest "się policzyć" i określić jak dużo z nas, w danej chwili, w których konkretnie punktach, czuje się skończonymi wielbłądami. Nie mamy możliwości bezpośredniej wymiany myśli a język naturalny jest mało skuteczny w nazywaniu i rozmawianiu, w sposób precyzyjny, o kwestiach subtelnych dziejących się między wierszami, których nie da się ująć w dwóch czy nawet w pięciu zdaniach. Jawne, publiczne wystąpienie przeciw narzuconej scenie w sposób konstruktywny, które nie ograniczałoby się do złośliwości i wylewania frustracji (często w formie nieakceptowalnej społecznie jako efekt uwalniania stłumionych wcześniej emocji), jest trudne intelektualnie oraz ryzykowne wizerunkowo. Dużo osób boi się być uznanym za przysłowiowego hejtera, który psuje ostatecznie nienajgorszą jeszcze atmosferę i doszukuje się problemów na siłę. Część osób, ze względu na wrodzony temperament, również sama siebie nie chce widzieć jako mącących towarzyską atmosferę i oczekują, aby problem się rozwiązał sam z siebie bez konieczności inicjowania otwartego konfliktu. Pracownikom jedyne co pozostaje to rezygnować kolejno z danego miejsca pracy. Szukając przy tym walidacji swojego żalu i urazy oraz łudząc się o namiastkę sensu i sprawiedliwości oczekują, że może przynajmniej kiedyś rynek wyciągnie konsekwencje wobec firmy, która nie dba, lub nie umie zadbać, o prawidłową selekcję ludzi na istotnych stanowiskach, narażając ich na błędne wybory w karierze oraz na zmarnowany bezpowrotnie czas i zdrowie psychiczne. I tak to się panie powoli żyje na tej naszej wsi. Zapewne podobnie jak i w wielu innych miejscach. Firma zastąpi rezygnujących nowymi ludźmi, którzy mieli jakieś swoje złe doświadczenia z wcześniejszymi pracodawcami (*chociaż ostatnio podejście to wydaje się zawodzić patrząc na czas wiszenia ofert, stąd być może aż ta próba interwencji w postaci powyższego komentarza od ''#8'). Tak sobie ludzie będą rotować pomiędzy podobnej klasy firmami, aż część z nich kiedyś będzie mieć szczęście i trafi na klasę wyższą, a potem może znowu do niższej. Trochę taki rynek pracy Schrodinger'a. Z jednej strony pracobiorcy muszą być chętni do zmiany miejsca zatrudnienia, aby tworzyć presję na pracodawcach, by ci się cywilizowali. Z drugiej strony chętnie rotujący pracobiorcy są wygodnym, łatwo dostępnym narybkiem dla słabych pracodawców, którym obniża się presja na docenianie i szanowanie aktualnej załogi oraz dbanie o ogólną atrakcyjność środowiska pracy. I tak to się żyje na tej wsi.

Jak to jest być skrybą?

04.01.2022 21:54

Pracownik

(PART I) Pobawię się trochę w adwokata diabła i podzielę swoimi przemyśleniami w celu urozmaicenia monotonnego obrazu firmy. Być może w przesadnie przeintelektualizowanym stylu. Z dwojga złego lepiej w tę stronę, aby ograniczyć szanse, że ktoś poczuje się urażony. Patrząc na atmosferę wewnątrz firmy można odnieść wrażenie, że wiele osób spodziewa się, że pracodawca będzie miał świadomość interesu, by sprawdzony pracownik, z właściwie wyrobioną rutyną, zapoznany z wewnętrznymi regułami etc. był zadowolony z warunków pracy i nie rozważał odejścia. Tymczasem ludzi, którzy w takim momencie podziękują jest zbyt mało, by pracodawcom opłacało się kierować polityką: lepiej zachować starych pracowników niż wdrażać, przeszkalać i aklimatyzować nowych. W społeczeństwie jest nadal wystarczająco duży odsetek ludzi, którzy będą narzekać wśród rodziny, znajomych czy w internecie oraz odgrażać się w badaniach statystycznych o zamiarze zmiany miejsca zatrudnienia, a w rzeczywistości nic konkretnego w tym kierunku nie zrobią. Dyskomfort związany z niewiadomą w nowym przyszłym miejscu pracy oraz utopione koszty oswajania się i wyrabiania pozycji w dotychczasowym są zbyt duże. Pracodawcy doskonale o tym wiedzą i nie mają powodu, by nie bazować na mechanizmie: przysłowiowy 1/10 odejdzie, ale 9/10 równie niezadowolonych już się zasiedziało i zostanie w firmie. Tych nielicznych 1/10, którzy odejdą, można zastąpić nowymi osobami i jest to bardziej opłacalna i racjonalna decyzja niż poważne podwyżki dla potencjalnie wszystkich 10 osób. Dla państw rozwiniętych statystyki wskazują jednoznacznie - rozwiązaniem na niezadowalającą płacę jest zmiana miejsca zatrudnienia, a nie wchodzenie w rolę petenta, który się prosi o coś w obecnym miejscu. Optymalny czas współpracy z jednym pracodawcą (jeżeli komuś zależy na zarobkach) to 2-3 lata (ponownie - tendencja globalna, a nie tylko polska). Warto pamiętać jaki argument przytacza się za korzyściami z istnienia inflacji (w kontekście możliwości ograniczania udziału kosztów pracy w gospodarce). Siła robocza nie zgodzi się na jawne obniżenie pensji poprzez zmianę kwoty na umowie, natomiast niekompensowany właściwie miarowy spadek siły nabywczej pieniądza jest już łatwiejszy do zaakceptowania dla gotowanej żaby bez inicjatywy. Faktem jest, że management firmy jest wybitnie nieogarnięty w tym temacie i nie kontaktuje (intencjonalnie lub nie) zupełnie z realiami rynku pracy. Jest to jednak tylko różnica ilościowa w stosunku do innych podmiotów, które są skłonne poważnie rozmawiać o wynagrodzeniu przede wszystkim z nowo zatrudnianymi ludźmi. Jest to podobny kazus jak w przypadku przysłowiowych operatorów telefonii komórkowej. Jeżeli konsumenci nie mają wystarczająco dużej tendencji do szukania lepszych ofert u konkurencji, operatorzy zaczynają poważniej traktować nowych klientów niż tych dotychczasowych. Gdy (traktowani jako masa) ludzie nie potrafią właściwie wycenić (i egzekwować) swojej "lojalności", ta nie będzie ceniona przez innych. W przypadku Polski dochodzi jeszcze efekt charakterystycznego wychowania poprzedniego systemu społeczno-politycznego, który wzmagał w ludzkiej mentalności filozofię "uczciwość płacy i warunków pracy ma być zagwarantowana z zewnątrz (przez rzeczywistość/system/państwo/związki zawodowe etc.) - jak nie będzie to należy narzekać i oczekiwać zmiany". Ale hej, zawsze można ponarzekać wspólnie, wówczas jakoś tak raźniej i przyjemniej. Już tak jakoś mniej przeszkadza obecny stan a chęć faktycznego wzięcia się za poprawienie sytuacji przygasa. Przynajmniej chwilowo. Można wracać do obowiązków po częściowym rozładowaniu frustracji, aż do następnego grupowego lamentowania. Z tego mechanizmu pracodawcy również bardzo chętnie będą korzystać. Podsumowując - do osób narzekających na płace czy ogólnie warunki pracy - zamiast obwiniać jakiegoś konkretnego pracodawcę, obwiniajcie w pierwszej kolejności mentalność społeczeństwa, które swoją pasywnością narzuca reguły gry, według których to reguł pracodawcy grają, a przez wzajemną konkurencję (o obniżanie kosztów pracy) są do tego zmuszeni. Aplikującym natomiast można poradzić wynegocjowanie odpowiednio wysokiej kwoty w momencie podjęcia zatrudnienia, zanim zainwestują fragment kariery w dane stanowisko. Inaczej można być bardzo zaskoczonym przy oczekiwaniu na adekwatną aktualizację kwoty wraz ze stażem i zmianami na rynku (pomijając zupełnie kwestię obecnej inflacji). Jak już ktoś wspomniał - na rynku jest wiele lepszych ofert. W szczególności, gdy człowiek zdecyduje się wykazać większą cierpliwością i trochę poprzebierać zanim się na coś zdecyduje. Niestety wiele firm potrafi mieć bardzo rozwlekłe w czasie procesy rekrutacyjne. Warto się rozglądać dla samego rozglądania niekoniecznie dopiero w momencie, gdy jest się zdecydowanym na wymianę pracodawcy na lepszy model.

Jak to jest być skrybą?

04.01.2022 21:56

Pracownik

(PART II) Na ogromny plus dla firmy należy wspomnieć o atmosferze, która jest prawdziwie "luźna" (nie w znaczeniu wymuszonej sztucznej "ziomalskości" charakterystycznej dla korporacji). Hierarchia ograniczona jest do niezbędnego minimum. Priorytetem jest dobrze wykonana praca, a nie przestrzeganie zbędnych reguł i formalizmów. Jeżeli chodzi o naszego dyrektora i jego charakterystyczny (quasi-narcystyczny?) temperament oraz styl bycia, lub jak to zostało określone - "zadufane w sobie szefostwo kolesiostwo". Tacy ludzie są niezbędni w branży w jakiej dobrowolnie zgodziliście się pracować. Gałęzie gospodarki, które istnieją dzięki pieniądzom publicznym obsadzone są specyficznymi ludźmi. Ludźmi, którzy nie wytorowali swoich karier skupiając się tylko i wyłącznie na rozwoju kompetencji, ale również na przysłowiowym piciu wódki z tym z kim trzeba w celu pięcia się wyżej w hierarchii. To oni decydują później o zakupach w kopalniach i to z nimi trzeba się dogadywać, by firma miała co produkować i komu sprzedawać. Skutecznie porozumieć się z nimi, oraz zawierać umowy dla firmy, mogą również bardzo osobliwi osobnicy. Wysoki poziom ekstrawersji w kombinacji z niskim poziomem neurotyzmu (powiązany z samo-refleksją) i ugodowości to zabójczo skuteczna mieszanka przy pełnieniu pewnych funkcji (między innymi trudno rozróżnić kompetencje od nieuzasadnionej pewności siebie) i nierzadka wśród ludzi na stanowiskach kierowniczych generalnie, a tym bardziej w branżach, gdzie "ludzki" wymiar interakcji ma niemniejsze znaczenie od profesjonalnej wymiany usług. Nieuzasadniona niczym nadmierna pewność siebie. Łatwość dynamicznego generowania i forsowania w czasie rzeczywistym bezrefleksyjnych i bardzo płytkich osądów czy perspektyw, które rozprasza i zaburza zdolność oceny w głowie odbiorcy tego co jest racjonalne czy jeszcze akceptowalne (granice w dużym stopniu narzuca osoba wyżej w hierarchii). "Umiejętność" zupełnego ignorowania (do pewnego stopnia prawdopodobnie również niedostrzegania) prezentowania się jako osoba niepoważna, bez "marnowania" czasu i energii na wstyd, zażenowanie, refleksje i rozwodzenie się nad tym, nie jest aż tak często spotykana. Jakkolwiek cynicznie to nie brzmi, wszystko to jest bardzo użyteczne w negocjacjach z klientami firmy. W konsekwencji rodzi również benefity dla pracowników firmy zarządzanej przez ludzi kapitalizujących w swoich życiach na wypisanych "umiejętnościach". Otoczenie naturalnie dostanie rykoszetem i odnotuje mniej przyjemne efekty danego temperamentu. Jednak tego typu ludzie są niezbędni i warto ich użyteczność doceniać nawet jeżeli budzą niesmak. Ich obecność w określonych rolach/stanowiskach nie jest przypadkowa. Każdemu komu tak bardzo przeszkadza obecność wspomnianego typu charakteru sugeruję zastanowić się nad zmianą branży, na taką z mniejszym udziałem pieniędzy publicznych. Branży, gdzie można oczekiwać (i oczekiwanie to jest racjonalne) innego stosunku kompetencji i profesjonalizmu do swojskiej zaradności ludzi na stanowiskach decyzyjnych.

Prawdomówca

05.11.2021 20:51

Pracownik

Tragedia. Szef ma w (usunięte przez administratora) Pracowników i wierzy dyrektorowi zarządzającemu na słowo a ten kłamie i zastrasza ludzi. (usunięte przez administratora) i bezczelność. Dział IT zarabia krocie a pozostali najmniej jak się da. Przekręty, okłamywanie i matactwa na porządku dziennym. Dyrektor Zarządzający jest największym kłamcą w całej firmie i wciśnie wszystko każdy kit byle by wyszło na jego. Zastrasza pracowników żeby nie mówili prawdy i kreowali go na "super szefa". Mam nadzieję że Prezes w końcu przejrzy na oczy i zrozumie że jego prywatne konto bankowe nie jest najwajwazniejsze. KATEGOGRYCZNIE ODRADZAM!!!

Grek Zorba

25.11.2021 22:09

Były pracownik

Prawdomówca ma 100% racji!!! Prawda boli po prostu....adie

Hejtujący hejtujacych hejterów

30.11.2021 21:57

Pracownik

Każdy użytkownik internetu potrafi samodzielnie ocenić wiarygodność anonimowych dla niego komentarzy w internecie, widząc również ich powagę i poziom kultury autora. Każdy pracownik samodzielnie ustala poziom szacunku jakim darzy pracodawcę bazując na doświadczeniach z nim związanych. Nie ma potrzeby nikogo wyręczać w obydwu kwestiach, przy okazji znacząco zawyżając znaczenie dla przestrzeni publicznej swoich rozterek, wątpliwości i wzbudzonej ciekawości. Zbędne jest prawienie na ten temat wywodów w tak lekceważącym i protekcjonalnym stylu, przemycając "przy okazji" groźbę dla potencjalnych kolejnych komentatorów pisząc, że "są przekonani, że ich nie widać". Tych, którzy chcą się podzielić swoją negatywną opinią w granicach prawa, nie ma potrzeby odstraszać sugerując, że również mogliby zostać zidentyfikowani. Wszystko to podważa sens istnienia portalu. Podczas krytyki czyjegoś niskiego poziomu wychowania wypadałoby samemu jakiś podstawowy poziom wywodu zachować. *"GoWork.pl nie udostępnia pracodawcom żadnych danych osób, które zamieszczają opinie na forum. Dane takie (a konkretnie – numer IP) udostępniamy wyłącznie organom ścigania na ich wyraźne żądanie. Ochrona pracowników wypowiadających się na temat swoich pracodawców to sprawa, którą GoWork.pl traktuje bardzo poważnie."* Jeżeli ktoś uważa, że został pomówiony może dochodzić swoich praw na drodze sądowej i wówczas skorzystać z możliwości zidentyfikowania sprawcy, gdy zarzut okaże się zasadny. Oczywiście jeżeli jest gotowy włożyć kij w mrowisko i zaryzykować, że na światło dzienne wyjdą potencjalne nieprawidłowości dziejące się w firmie w trakcie oceny przez wymiar sprawiedliwości (oraz wiedząc, że w sytuacji tego typu pracownicy mogą nie być już tacy pasywni i niezorganizowani). Pracodawcy bardzo chętnie korzystają z niedoskonałości regulacji prawa pracy, braku umiejętności poruszania się w regulacjach przez pracowników czy dochodzeniu przez nich swoich praw. Nie ma więc powodu, by również pracownicy nie korzystali z niedoskonałości systemu. W tym wypadku - niewinny bezpodstawnego pomawiania, póki pomawiany nie zdecyduje się podjąć inicjatywy i wejść na drogę sądową, licząc się ze znalezieniem się pod lupą instytucji sądowniczych. Dla jednego, brak wyroku sądowego o nieprawidłowościach w firmie świadczy o niewiarygodności pomówień. Dla drugiego, brak gotowości na konfrontację przez firmę świadczy o tym, że może mieć ona coś na sumieniu. Obydwa punkty widzenia są w pełni zasadne. Uzależnianie możliwości zmiany pracodawcy od prawa do krytyki i istotnością takowej nie ma żadnego sensu. W szczególności, gdy autor opinii nie zadeklarował, że nie jest w trakcie poszukiwań nowego pracodawcy. Jest to ponowne niezrozumienie czemu ma służyć ten portal. Możliwość opuszczenia (usunięte przez administratora) organizacji (dowolnego typu) w żaden sposób nie legitymizuje (usunięte przez administratora) w niej występującej. Tym bardziej nie umniejsza użyteczności informacji o tym dla ludzi, nie mających jeszcze styczności z daną organizacją, a chcących ograniczyć szansę na zmarnowany czas i niesatysfakcjonujące doświadczenia podczas wyboru podmiotu do współpracy. Jest to tym istotniejsze, jeżeli w firmie występuje regularna rotacja pracowników. W momencie odejścia nie istnieje możliwość anulowania decyzji - o podjęciu zatrudnienia - z przeszłości. Opinie na żenującym poziomie kultury i merytoryki są niestety powszechne na portalach typu "Go work". Wciąż jednak istnieją różnice (w kombinacji ilości i jakości) pomiędzy ocenami różnych organizacji. Różnice te, na poziomie statystyki, są funkcją jakości środowiska pracy. Różnice te, mogą lub nie, stanowić użyteczną informację przy ustalaniu hierarchii atrakcyjności pracodawców na rynku dla potencjalnych aplikujących. Ocena poziomu tej użyteczności należy do każdego indywiduum czytającego te opinie, a nie do samozwańczych hejterów hejterstwa roszczących sobie prawo do pełnienia roli szeryfa na poziomie szkolnego boiska.