Widzę duże rozżalenie sporą rotacją, ale odejścia są dobrą informacją, bo zwykle oznaczają, że ludzie zdali sobie sprawę jak bardzo są wykorzystywani. Problemem jest to, że nie zastąpi ich nikt, albo za rok jak już dojdzie do dramatu ściągną jakieś dzieci, które nie poznały życia i po zalogowaniu już są przemęczone, bo mogłyby pić sojowe latte przed netflixem zamiast siedzieć w tej super ciężkiej pracy, bądź kompletnie zielonych ludzi, którzy też odejdą jak zobaczą układy, zwykle zanim zaczną serio pracować. Przesiedzą okres ochronny i będą tylko obciążeniem. Ostatnio mieliśmy plagę nowych seniorów, którzy odchodzili mniej więcej po roku. Z 6 przyjętych tak w ciągu dwóch lat został 1 człowiek. Nawet nie chcieli się uczyć procesu.
Trzymanie stałych pracowników na jak najniższych stanowiskach, okłamywanie w kwestiach zarobków, zaniżanie wyników, wymuszanie dodatkowej pracy, celowe obniżanie samooceny. Na tym skupia się zarządzanie tą firmą. Jak rozmawia się z ludźmi wychodzi jasny obraz ich strategii. Wykorzystać i wyrzucić szeregowca, awansy dać kolegom. Jak myślicie, dlaczego samą pracą w produkcji da się dojść max do seniora? Jeżeli jesteś w czymś dobry, w nagrodę dostaniesz pracę innych, jeżeli pół dnia robisz minimum, żeby udawać, że jest trudno, a drugie pół biegasz za managerem będziesz awansować i później taka mentalność się odbija na zespole. Są ludzie, którzy robią półtora etatu i będą blokowani latami i są tacy, którzy robią 3x mniej od nich, ale dostaną awans, bo się ładnie uśmiechnęli kiedy trzeba było.
Mamy podsumowanie roku i widać co się dzieje. Nagle każdy pracuje nad jakimś projektem, managerowie szukają haków, żeby zaniżyć bonus, ocenę i co się jeszcze da, donosy eksplodowały, a ilość afer o nic liczy się w tysiącach.
Najpierw obiecali mi w styczniu awans, a niedawno zaczęli robić nagany za obecności z zeszłego roku i jakieś kompletne głupoty, nawet wyznaczyli człowieka, który po cichu sprawdzał gdzie popełniałem błędy, żeby móc zaniżyć ocenę, stawkę, albo pewnie nawet się wycofać z podwyżki, bo budżet się nie zepnie, więc poszukałem i dostałem w Warszawie na dzień dobry lepszą ofertę niż tutaj po prawie 6 latach i nie będę musiał jeździć do biura godzinę w korkach, płacić za parking i SCT trzy, cztery razy w tygodniu, tylko raz w miesiącu wsiądę w pociąg. Paradoks, mniej czasu na dojazdy stracę pracując w stolicy niż 15km od domu.
Miarka się przebrała jak w dniu złożenia wypowiedzenia zapytałem o obiecany awans i usłyszałem, że czekają na budżet, a trzy tygodnie temu podobno był już zatwierdzony, tylko nie mogłem się doprosić konkretów. Teraz jeszcze padło, że jeśli wycofam wypowiedzenie, wrócimy do rozmowy, ale kolejny raz się nie nabiorę. Szkoda mi zdrowia na tak toksyczną atmosferę i wieczne łgarstwa.
Działy techniczne to miejsce, gdzie można wyjść wyżej przez wiedzę, ale w całej reszcie zapewniają to jedynie układy. Po komentarzach widać co robią managerowie i jak działają. Od siebie mogę dodać, że aktualnie mamy ich rekordową liczbę i uparcie usprawniają rzeczy, które nie potrzebują żadnych zmian ignorując prawdziwe problemy. W dodatku te ich rewolucje wyglądają tak, że przymusowo zbierają nawet najgłupsze pomysły od osób, które serio pracują, przekazują je do wykonania innym, a ci do działów zewnętrznych. Hitem była akcja doceń codziennie pracownika gdzie ludzie mieli pisać sobie coś miłego każdego dnia. Często ci sami ludzie, którzy dzień wcześniej dowalili Ci pracę swoim lenistwem albo złożyli jakiś fałszywy donos. Chyba każdy wie jak to wyszło ;) Masa ironii zero korzyści.
I tak każdy miał dodatkową pracę, ale nikt nie widział efektów, bo zarządzają nią losowi ludzie, którzy nie znają nawet procesu i chcą oceniać pracę, której sami by nie wykonali. Managerowie to tutaj często tacy Janusze, którzy przed TV krzyczą: nieudacznicy, ja to bym to strzelił, czego mu nie podał jak miał pustą bramkę?! Za co oni biorą kasę? Ja to bym z Władkiem tą kadrę poprowadził!. Wszystko wiedzą, ale o przykłady i efekty już trudno. Przez taki zasyp durnych projektów te ważne są odkładane miesiącami, co też mnie frustrowało, bo dopóki nie dostaliśmy kary od klienta blokowali moje pomysły na zabezpieczenie procesu, za to chętnie zajmowali się głupotami typu: mamy program do mierzenia czasu to zrobimy jeszcze tabelkę w excelu gdzie będziecie codziennie pisali ile wam zeszło z każdym taskiem. Efekt był taki, że jak ktoś robił pracę solidnie miał karę, bo się ociąga, a nagradzali takich, którzy tylko przeklikiwali nie wiedząc co zrobili. Później zdziwienie, że po kilku tygodniach wychodzą błędy. Można to wszystko zrobić bez ich udziału i poszłoby lepiej gdyby zajmował się tym ktoś, kto wie o co chodzi i zależy mu na efektach, a nie kolejnym sukcesie do ogłoszenia na team meetingu. Niesamowicie mi ulżyło, kiedy wiem, że nie muszę już szukać sensu pomiędzy ich kłamstwami i uczestniczyć w rozmowach kiedy wiem, że ci ludzie nie mają pojęcia o czym mówią, a grają autorytety.