Spędziłem w Dentsu łącznie 1,5 roku (do 2019), przez pierwsze miesiące na różnych umowach "zastępczych", ale biorąc pod uwagę moje ówczesne, doświadczenie zawodowe warunki współpracy były ok. Pierwszych kilka miesięcy to chyba najlepszy okres jaki tam miałem - mnóstwo wyrozumiałości, dużo wsparcia zawodowego i mentalnego, świetny zgrany zespół (przyznaję, że cała spółka zdobyła moje uznanie i sympatie (wszyscy znali się tam od lat)). Atmosfera jak w zgranej szkolnej klasie. Po tym okresie na moją osobistą prośbę przełożeni wywalczyli umowę o pracę i w zespole, który miał umożliwić mi rozwój w kierunku zgodnym ze studiami, do których zaczynałem przystępować by zrobić specjalizację.
Niestety później bajka dobiegła końca równie szybko jak się zaczęła. Doszło do fuzji spółki z dwiema firmami z zewnątrz, z o wiele liczniejszymi zespołami. Szybciutko zaczęły się cięcia wydatków, przeniesiono nasze biuro, ściśnięto wszystkich i porozdzielano wcześniejsze zespoły. Gdy już doszło co do czego, zaczęła się główna partia szachów. Nie uwzględniano i nie wypełniano obietnic i umów słownych jakie były między pracownikami i ich przełożonymi i które miały swoją moc dzięki długo budowanemu zaufaniu poprzez uczciwą współpracę. Nowe, wymieszane zespoły wcale się ze sobą nie dogadywały, wszystkie obiecywane integracje i wypracowywanie wspólnych nowych schematów pracy, skończyły się ostatecznie na strzelaniu fotek wizerunkowych nowo-powstałej spółki Dentsu X.
Pracownicy (zwłaszcza juniorzy) nie byli traktowani na równi przez "nowe szefostwo" ani nawet niektórych nowych pracowników, pomijano ich w dialogu i traktowano conajmniej obojętnie, zrzucając ich na sam dół hierarchii i komunikacji wewnętrznej, jednocześnie oczekując wzrostu efektów i produktywności w pracy. Nie można się było doprosić o opinie co jest źle i co można poprawić.
W końcu po biurze zaczęły fruwać wypowiedzenia rozsyłane przez nowych-niepozornych, o zgrozo rękami pechowych przełożonych z zespołów, którzy musieli osobiście te wypowiedzenia wręczać ponieważ nowo-panujący nigdy nie byli w stanie zaszczycić nikogo osobiście rozmową co, jak i dlaczego.
Wiele osób zaczęło samemu składać wypowiedzenia wyczuwając, wisielczą atmosferę (w tym dawny lider spółki). Ja osobiście musiałem się dopraszać o łaskawe punktowe przedstawienie mi co jest powodem rozwiązania ze mną umowy w tak szybkim czasie, kiedy wiadome było, że zatrudnienie mnie na danym stanowisku według umowy, miało przez pierwszy rok być stopniowym wdrażaniem w schemat pracy przez innych członków zespołu. Ostateczna zdawkowa odpowiedź - "niewystarczająca jakość wykonywanej pracy" (o dziwo przez pierwszy rok była wystarczająca). Nie pomogły dowody zaangażowania w postaci specjalnie w tym celu podjętych studiów opłacanych z własnej kieszeni, ani zawnioskowanie o wprowadzenie planu naprawczego. Prowizoryczna szopka, którą w tym celu przeprowadzono od początku miała ostatecznie doprowadzić do zwolnienia pracownika przy jednoczesnym perfidnym wykorzystaniu do tego innych członków zespołu i jego przełożonego. Wszystko odbyło się bardzo szybko i pod osłoną woalu tajemniczości. Próba ukrycia tego przez nowo-panujących była mizerna, nie trudno było się dopatrzeć przyczyny całej sytuacji.
Zwykłe cięcie wydatków przez "szefostwo" kosztem młodszych, co mniej kumatych pracowników na początku drogi zawodowej, którym obiecano możliwość rozwoju. Gdy po jakimś czasie spotkałem się z niektórymi osobami, które jeszcze wtedy tam pracowały opinia o atmosferze w spółce była tragiczna, a sporo osób zrezygnowało z pracy w niej. Zwrot o 180 stopni w porównaniu do tego co było. W przypadku tej jednej spółki bardzo na niekorzyść, a wielka szkoda.
