pracownik
18.01.2017 11:28
Praca w KAP to był zwyczajny telemerketing, z ta różnicą, ze po drugiej stronie drutów, zamiast osób prywatnych, siedziały panie Jadwigi i Grażyny z OPS-ów.
Minusy:
1. Praca totalnie odmóżdżająca - mniej więcej po trzech tygodniach zupełnie straciłem chęć do wykonywania tej roboty (czego efektem było - uroczyście wręczone - zwolnienie już po niecałych trzech miesiącach :D). Do dziś mam w pamięci moje powroty do domu po 8 godzinach pracy i 40 telefonach (taka była norma na dzień), kiedy to siedząc w autobusie czułem się, niczym golem, totalnie wyprany ze wszystkich emocji.
2. Atmosfera folwarku wytworzona przez szefostwo. Słynne powiedzonko, że musimy zasuwać na drogie garnitury jednego z panów prezesów, stanowiło Credo tej firmy już za moich czasów (kilka lat wstecz). Niestety, stosunek szefów do pracowników przypominał relację: udzielny fanfaron z jednej strony - proletariat z dyplomami z drugiej. Opiernicz za rozmowy między pracownikami, komunikowanie złych wiadomości drogą mailową to był standard. Żadnej próby nawiązania bardziej ludzkich stosunków. Słabo.
3. Wynagrodzenie - bez premii oczko wyżej niż najniższa krajowa. Na premię trzeba było zarobić sprzedając jak najwięcej szkoleń. Niby ok, układ jasny i czytelny, ale fakt, że jakość oferowanych produktów była po prostu kiepska, w związku z czym tak naprawdę niewiele zależało od "telefonisty" - jak byliśmy nazywani - do szefostwa nie docierał.
Plusy:
1. Towarzysze niedoli. Świetni ludzie, w sporej liczbie intelektualiści, z którymi można było porozmawiać zarówno o bzdurach, jak i rzeczach naprawdę ważnych.
2. Biuro - bardzo ładny dom na uboczu miasta, należący do znanego sportowca.
3. Kawa - świetna.
PS. Maciek, pozdrawiam!