Pracuję w Epam kilka lat jako programista. W skrócie
Plusy:
- kumaci inżynierowie, głównie Ukraina/Rosja/Polska/Białoruś
- do niedawna bardzo przyjazny system zatrudnienia i organizacji projektów, dalej jest ale już mniej
- szerokie możliwości rozwoju wewnątrz firmy
- każdy manager jest "techniczny"
- na ogół sprawiedliwy system oceniania pracownika i awansu
- zdarzają się naprawdę ciekawe projekty
- można trafić na fantastycznych mentorów i dużo się nauczyć
- płacą zawsze na czas
- klimaciarsko :)
Minusy:
- ostatnio jest słabiej w firmie (wystarczy popatrzeć na akcje) i część pozytywów z dłuższej recenzji niżej się zdezaktualizowała (podsumowanie na dole)
- obecnie są zwolnienia, głównie na Ukrainie ale jednak
- można trafić na mało kompetentnych managerów, wewnątrz i u klientów (głównie tych niższego szczebla, ci wyżej trzymają poziom)
- zarobki jak za firmy, dla których pracujesz, nie są porywające
- klienci i projekty bardzo różne, bywają mocno stresujące lub w starszych technologiach
- trzeba się mocno "naprosić" o podwyżkę
Rekrutacja: trudna, w moim przypadku była bardzo merytoryczna ale opinie osób, które polecałem firmie były podzielone. Jest to duża firma i sporo zależy od tego, na kogo trafisz. Np. bardzo doświadczona osoba oceniła to jako "widać, że kozacy, mocno mnie wymęczyli ale na plus, jednak nie odpowiadały mi warunki" (kolesia z 5+ latami doświadczenia komercyjnego i wykładowcę na uniwerku ocenili na regulara). Inny kolega negatywnie ocenił prowadzącego rozmowę, ale akurat znam tę osobę i faktycznie jest mało charyzmatyczna (Epam jest mocno podzielony na tzw. "kompetencje", czyli działy, i rejony, a jeśli chcesz się angażować to sporo się dzieje i po jakimś czasie kojarzysz wielu ludzi).
W moim przypadku były trzy rozmowy - a nie byłem nawet rekrutowany do konkretnego projektu klienta, więc odpadł mi jeden etap - łącznie około 4-5 godzin. Mało live codingu (moim zdaniem plus), dużo pytań ogólnoinżynieryjnych, sporo "podchwytliwych", psychologicznych. Mam wrażenie, że w Epam rekrutację przeprowadza całe konsylium psychologów/inżynierów/managerów, a przynajmniej tak było kiedyś.
Ma to sens, bo praca w firmie mam wrażenie, że trochę różni się od większości outsorcowni. Raczej są krótsze przydziały na bardzo różne projekty, często trzeba poznawać nowe technologie itp., więc bardziej niż znajomość konkretnego frameworku liczy się odpowiedni profil psychologiczny, predyspozycje do tego rodzaju pracy i wiedza ogólna z danego języka programowania czy np. baz danych, jeśli pracujemy w data science itp., ale też bez przesady w drugą stronę (algorytmika np. nie była mocno sprawdzana; raczej: język programowania w tym na poziomie abstrakcyjnego rozumienia założeń danego języka już dla juniora + wiedza ogólna ze specjalizacji).
Wygląda to trochę jak taki IT spec force, tzn. lecisz do klienta w miejscu, gdzie ten sobie nie radzi (a są to głównie topowe firmy z finansów/medyczne/informatyczne USA), robisz robotę i lecisz dalej albo lądujesz na benchu. Często po zrobieniu roboty trafiasz do tego samego klienta ale na inny projekt ale jak się wypalisz to dadzą odpocząć.
Co do bencha to w było to specyficznie, ale dla mnie fajnie zorganizowane. Firma ma korzenie Białoruskie i 2/3 pracowników jest z dawnego bloku ZSRR a klienci są z USA i moim zdaniem to czuć, jest trochę amerykańsko ale bardziej socjalistycznie. Rozwijając skrót: EPAM - (eastern) European Programmers for AMerica. Było to takie "czy się stoi, czy się leży 10k się należy". Przychodził manager z projektem i można było wziąć projekt albo powiedzieć, że ci się nie podoba i czekać na kolejny. Po paru miesiącach dopiero były problemy. Podobnie jeśli projekt ci się nie podobał, szło się do managera i po jakimś czasie (szukali zastępstwa) można było zmienić albo iść na bench. Analogicznie - nie podoba Ci się manager (czy to wewnątrz, czy u klienta), zgłaszasz komu trzeba i jest ustawiany albo zmieniany. Nie było też żadnych B2B, a większość pracowników szła od razu na czas nieokreślony.
Paradoks był taki, że i tak każdy (a już na pewno ja ;)) chciał pracować, bo tworzyło to fajną atmosferę, choć zarobki były i są moim zdaniem trochę poniżej średniej jak na przydzielane zadania. Nie każdemu to pasowało, ale dla mnie to był chyba największy plus Epamu i dawało super klimat.
Jednocześnie Epam dawał i daje dużo możliwości rozwoju wewnętrznego, są projekty wewnętrzne, szkolenia (różnej jakości ale są), dodatkowe obszary, w których możesz się rozwijać (szkółki programowania dla dzieci chociażby). Znam przypadki, że np. ktoś przeszedł z obszaru miękkiego jako ekspert do programowania jako junior, bo miał taką fantazję.
Teraz jest niestety dużo mniej projektów i czuć ciśnienie, żeby brać co jest, wybierać urlop na benchu, zaczęto oferować B2B itp. Mam jednak szczerą nadzieję, że to jest chwilowe przez sytuację na rynku i szybko Epam wróci na dawne, właściwe sobie tory! :)
PS Sporo zależy od lokalizacji, moim zdaniem: Gdańsk>Katowice>Kraków>reszta.
