Prosiaczek cd
05.10.2022 14:25
W czasie kiedy drukarki pracowały pełną parą do IT zgłaszali się operatorzy. Chcieli punkty styku, multicasty, dekodery na testy. Kolejka była dłuższa, niż kolejka do specjalisty na NFZ.
W sklepach i hurtowniach zaczęło brakować punktów styku, wszyscy latali z wiaderkami i nosili multicasty. Po nocach się nimi dziurki w urządzeniach zatykało, aż dziurki się skończyły. W całej Warszawie dziurek nie było i już nie było gdzie tych multicastów nosić. Nowych dziurek nie uświadczysz, bo na Kongresy i zabawy by zabrakło. Podobno elewacja domu też swoje kosztuje.
W tym czasie RKS-y, PKS-y i CWKS-y byli posuwani przez Sandał Brygaden, a czasami posuwali się sami. W Sandał Brygaden też się posuwali, ale tylko w linii prostej. Właściwie to się nigdy posuwać nie przestali. Ogólnie jedno wielkie posuwisko. No bo co robić jak kasy nie ma?
Jak już wszyscy wytrzeźwieli i przestali się posuwać, to ocaleli ci, co stali tyłem do ściany.
Nazwali się Key account maneger, Door to door maneger, Open door menager, Clean menager i pojechali w teren sprzedawać dekodery.
Reszta posuniętych i posuwających - tych co nie zdążyli się tyłem do ściany odwrócić - odeszła z bólem dolnej części pleców w siną dal.
Kasa na dziurki się znalazła...
Do tych dziurek zgłaszali się operatorzy masowo. Czwórkami szli jak na Westerplatte.
Sandał Brygaden obiecali wszystko za darmo - i dziurki i dekodery. Tak to wynegocjowali, że trzeba było dokładać do tego biznesu.
Słyszałem, że jeden z operatorów jak wrócił w swoje strony od razu do matki krzyknął "Mam trzy dekodery - jeden do biura, drugi do domu, a trzeci da się sołtysowi, co by na dożynkach chleba i igrzysk nie żałował."
Miał punkt styku, dekodery za darmo to co się chłop będzie wychylał?
Po dwóch latach odwiedziła go brygada sandała i tak się chłopina zapachem ze stresował, że dokupił jeszcze 4 dekodery i rozdał rodzinie. W zamian za to dostał namiot, banery i plakaty - bo trzeba sobie pomagać! Ale, to tylko opowieści dziwnej treści...ja się tam nie znam. Ojtam, ojtam..
I znowu można było robić kongresy, targi, bo przecież sprzedaż ruszyła "z kopyta". Na kongresie ktoś tam krzyknął z lewej strony sceny "będziemy Wam sieci robili, dawali sygnał, rozdawali dekodery, damy wsparcie sprzedażowe - za darmo!" Brawa, owacje, gratulacje....500+ nie dali.
Gdy towarzystwo jeszcze trzeźwiało, to z pracy zaczęli odchodzić informatycy. Wiadomo informatyk jak pije to tylko piwo na "pół" i zawsze ma okulary grube jak denka od "turboptysia", więc widzi więcej.
Muzyka grała, towarzystwo trzeźwiało,a Titanic wody nabierał.
Kapitana wsadzono na szalupę i wysłano na Love Island, aby nikt jakiś (usunięte przez administratora) pytań nie zadawał o marne 37 małych baniek.
Kapitan jeszcze rzutem "na burtę" wepchnął na Titanica jakiegoś kolesia i popłynął w objęcia miłość. Koleś pływał od dłuższego czasu po morzu z napisem na czole "Przyszła kryska na ...". Podobno gość nie widział Horyzontu...
Koleś wlazł na pokład zmoknięty, ale szczęśliwy - wpełz pod pokład i schował się w jakiejś dziurze. Chłopina jak już wypełz to dostał sandały i ogłosił, "że on tera to dyrektor będzie".
Na pokład również został zrzucony z samolotu linii czarterowych "simplee" jakiś koleś, ale spadochron mu się nie otworzył i potłuczony odturlał się pod pokład. Gruchnęła wiadomość, że ma ksywę "prezes", ale nikt nie wie kto to. Pojawiał się - od czasu do czasu - jakiś koleś i wchodził do kajuty Kapitana. Wertował tam nerwowo papiery, zabierał rakietę do tenisa i wychodził. Nikt jednak tych faktów nie kojarzył. Ktoś go widział jak zamalowywał napis na burcie i pisał nowy "Panna na wydaniu" - ale to tylko plotki jakieś....Inni obstawiali, że to pracownik jakiejś profesjonalnej firmy sprzątającej.
Większość się jednak martwiła, że nie ma nawet komu wypowiedzenia złożyć.
Pewnego dnia koleś wyszedł z kajuty i oznajmił "Cześć tu Przemysław...mam ksywę "prezes" i jestem prezesem!" W mig ruszyły przeglądarki, tablety, komputery...śledztwo rozpoczęto.
Wydłubali KRS-y , pejsbuki i cały życiorys...Tak! To był "On - człowiek prezes". I tak prezes został Prezesem.
Wreszcie było komu wypowiedzenie złożyć.
Pod warunkiem, że nasadziłeś się na niego jak wchodzi do kajuty - wymagało to samodyscypliny i cierpliwości. Prezes, co miał ksywę "prezes" miał w oczach tylko tęsknotę za rozumem jak mu kolejne papiery przynosili. Posprzątał przecież biurko, a łokieć tenisisty jeszcze narywał.
Pływał jeszcze ten statek, ze zmienioną nazwą po morzach i oceanach bezsilności. Kompletnie niesterowny i dziurawy. Sandał Brygaden została rozwiązana i odesłana do jednostek karnych.
Nie było z czego utrzymać posuwaczy, więc i ich posunęli.
Mimo wszystko praca w tej firmie i z tymi ludźmi była przyjemnością. Wszystkie postacie i fakty przedstawione, nie są fikcyjne i miały miejsce w rzeczywistości.
Evio - spoczywaj w spokoju.