Postaram się być szczery, opisując to, czego doświadczyłem w Capgemini Kraków podczas trzech lat pracy w ich biurach. Pierwszą rzeczą, która zwraca uwagę, jest to, jak niewielką wagę firma przywiązuje do szkolenia swoich pracowników. W moim przypadku nie było żadnego rzeczywistego szkolenia – po prostu przydzielono mnie do koleżanki, która miała mi wyjaśnić, jak wykonywać moje obowiązki. W efekcie jesteś zdany na kogoś, kto prawdopodobnie nie potrafi uczyć, nie ma na to czasu z powodu permanentnie wysokiego obciążenia pracą, zawsze rozdzielaną między zbyt małą liczbę pracowników, i kto w rezultacie bywa zirytowany koniecznością zajmowania się nowym pracownikiem. Można z trudem nauczyć się wykonywać dany proces, ale bardzo trudno go zrozumieć, pojąć jego sens i mieć poczucie, że panuje się nad swoją pracą – raczej to praca zaczyna panować nad człowiekiem.
Firma chełpi się swoimi siedmioma wartościami (Uczciwość, Odwaga, Zaufanie, Wolność, Zabawa, Skromność i Duch Zespołu), jednak w praktyce spotyka się postawy i polityki moralnie oraz etycznie wątpliwe. Podczas pracy z domu aplikacja Prompt pełni rolę swoistej Stasi, kontrolując co do minuty czas, w którym siedzi się przed laptopem, poruszając myszą lub używając klawiatury. Aplikacja sumuje okresy przerw i przygotowuje raport dostępny dla Team Leadera. Powiedziałbym, że istnieją niedrogie gadżety działające jako środki zaradcze, które można kupić w popularnych azjatyckich sklepach internetowych i które mogą pomóc obniżyć poziom napięcia i presji, panujących zazwyczaj w krakowskim biurze.
Kolejną „wartością” firmy jest donosicielstwo lub wręcz inkwizycja. Co jakiś czas pracownicy muszą sprawdzać raporty kolegów, szukając niezgodności w liczbach. Po wykryciu anomalii żąda się od „winnego” wyjaśnień i uzasadnień, a jeśli nie spełniają one ustalonych wymogów, sprawa jest zgłaszana przełożonym. Jest to jedno z zadań najtrudniejszych do usprawiedliwienia z etycznego i moralnego punktu widzenia, jednak Capgemini zawsze znajdzie dobrą wymówkę, by wzbudzić poczucie winy u osoby domagającej się wyjaśnień. Kierownicy i team leaderzy wydają się być w tym doskonale wyszkoleni – w umiejętności wzbudzania poczucia winy u pracownika. Nie ma znaczenia, że szkolenie było praktycznie zerowe, nie mają znaczenia poziomy presji, jakim poddawany jest personel, ani głodowe pensje, które są wypłacane. Pracownik musi czuć się źle sam ze sobą, musi czuć się winny – za wszelką cenę. W rzeczywistości środki psychologiczne stosowane przez team leaderów wobec pracowników są dość prymitywne. Inną tanią, bazarową techniką psychologiczną jest to, że podczas niektórych spotkań stawia się przed pracownikiem dwóch przełożonych: jeden odgrywa rolę „dobrego policjanta”, a drugi – „złego policjanta”.
Kolejną dominującą wartością jest „nędza”. Oprócz tego, że większość pracowników zarabia płacę minimalną (firma chętnie płaciłaby mniej, gdyby prawo na to pozwalało), obietnice awansów i podwyżek pozostają jedynie obietnicami. Zawsze pojawiają się bardzo wydumane argumenty, by ich nie realizować. Dobrą radą dla kogoś, kto zaczyna pracę w Capgemini Kraków, jest to, by nigdy nie ufać żadnej obietnicy. Owszem, Capgemini oferuje darmową kawę, herbatę i wodę. Brawo!
Kolejną wartością jest „pozór”. Wiele rzeczy wygląda tu zupełnie inaczej, niż jest w rzeczywistości. Pracownicy są zmuszani do odbycia ogromnej liczby godzin szkoleń online (z tego, co pamiętam, ponad 60 rocznie). Do dyspozycji mamy wiele portali szkoleniowych. Oczywiście tych 60 godzin nie odejmuje się od czasu pracy – oznacza to, że oprócz swoich obowiązków musisz poświęcić dodatkowe 60 godzin na szkolenia, obojętnie jakie. Ja sam ukończyłem kilkugodzinny kurs prowadzony przez szarlatanów i coachów, którzy mówili o technikach relaksacyjnych mających zwiększyć efektywność i produktywność. W jednym „wspaniałym” półgodzinnym filmie jeden z tych szarlatanów przez cały czas milczał, obejmując drzewo. Liczą się wyłącznie metryki i liczby – to, czy godziny szkoleniowe zostały zrealizowane. Temat czy użyteczność tych szkoleń są całkowicie drugorzędne. Team Leader prezentuje swoje „doskonałe” wskaźniki przełożonemu i tyle – misja wykonana.
Jak widać, praca w Capgemini to całe doświadczenie. Bardzo źle płatne, to prawda, ale można się czegoś nauczyć. Ta firma jest bowiem doskonałym i kompletnym uosobieniem tego, co oznacza słowo „korpo”.