Praca w firmie ma swoje plusy – o ile traficie na fajny zespół. Da się naprawdę dobrze zarobić na degustacjach, festiwalach czy w miesiącach sezonowych i pracować z kompetentnymi, wspaniałymi ludźmi. Można się dużo nauczyć, poznać nowe osoby i mieć kontakt ze świetnymi klientami, którzy najzwyczajniej poprawią wam dzień swoją wizytą.
Więc co jest nie tak?
Oszczędzanie na ludziach pod hasłem „ty zarobisz więcej, ja mniej zapłacę” i już wielokrotnie wspominane „wypłaty pod stołem” powinny już dawno odejść do historii. Zatrudnianie studentów po to, żeby później słuchać komentarzy w stylu „ale jak to nie możesz tego dnia?” czy „oni i tak zaraz odejdą”, jest - po prostu - niesmaczne.
Szkolenia są w porządku, jednak wdrożenie nowych osób często spada na kierowników albo pracowników salonów. Od nowych osób oczekuje się błyskawicznego opanowania ogromnej ilości wiedzy, a błędy czy braki pamięciowe bywają bardzo szybko wytykane.
Podejście do zarządzania jest zwyczajnie przestarzałe. Niekompetentni ludzie na nieodpowiednich stanowiskach, brak odpowiedzialności za własne decyzje, bardzo częste mikrozarządzanie i wieczne oczekiwanie, że zawsze da się zrobić i zarobić więcej. Słowo “dziękuję” po prostu nie istnieje. Na porządku dziennym jest też dokładanie pracownikom kolejnych obowiązków. Jednego dnia jesteś doradcą klienta, drugiego media managerem, influencerem, reklamodawcą, magazynierem, woźnym i złotą rączką. Trudno, aby tak nie było, skoro o pomoc z biura często trzeba prosić miesiącami.
Benefity brzmią świetnie do momentu, gdy zaczynają być regularnie wypominane, a pracownicy dostają maile przypominające im, ile kosztuje ich zatrudnienie.
O sposobie traktowania części pracowników nawet nie chce się za bardzo pisać. Jeśli coś nie działa, winny już jest. Najczęściej ktoś wystarczająco nisko w hierarchii, żeby nie mógł się sam obronić. Obecne jest również „wypychanie” pracowników, którzy z jakiegoś powodu przestają pasować. Nie zwolnię cię dzisiaj, ale skutecznie uprzykrzę ci życie, żebyś sam podjął decyzję o odejściu. W końcu “firma nie zwalnia, ludzie sami odchodzą”.
Zmiany w decyzjach podejmowane są z dnia na dzień. Najpierw słyszy się, że każdy salon może działać według własnego uznania. Później przychodzi zestawienie (często błędne) pokazujące, kto wykonał czego za mało. Następnie zaczynają się naciski i tłumaczenia, że np. już wiele razy wspominany telefon jest najskuteczniejszą formą sprzedaży. W końcu podobno to właśnie dzięki telefonom firma nadal działa.
Jeśli masz jakiś pomysł, lepiej się nie wychylaj. Istnieje spora szansa, że zostanie wyśmiany albo całkowicie zlany. Kilka miesięcy później możesz za to zobaczyć go wdrożonego jako nową inicjatywę wraz z podziękowaniami dla osób, które wcześniej tłumaczyły ci, dlaczego się nie da.
Co gorsza, większość tych problemów nie jest trudna do zauważenia – nowy pracownik jest w stanie je dostrzec bardzo szybko.
Czy firma jest zła? Nie. Czy podjąłbym w niej pracę ponownie? Też nie.
Firma ma ogromny potencjał. Szkoda tylko, że bez przerwy marnuje wiele okazji, żeby go wykorzystać.