Opinie Oil Point Olsztyn - 76 opinii - GoWork.pl

Opinie(76)

Kontakt i przychody

Aktualne oferty pracy w pobliskich miastach

Opinie o firmach w pobliskich miastach

karolzir

28.06.2022 16:16

Inne

Podkreślić należy, że w/w przesyłka od firmy Zizako była w tamtym okresie jedyną „nieustaloną” u pozwanego (k.34), tym bardziej zatem istniały przesłanki do tego, aby powiązać ją z powodem, lub podjąć niezwłoczne kroki w celu zweryfikowania tego. Za brak właściwej instrukcji dla pracownika pozwanego, lub jego zaniechania w w/w zakresie, odpowiedzialność ponosi pozwany. Pozwany nie udowodnił, że przedmiotowa przesyłka została uszkodzona podczas rozładunku. Zeznania Krystiana Ostrowskiego są także w tej mierze ogólne, nieprecyzyjne i nie odnoszą się do konkretnej przesyłki, 5 z kolei Adrian Ch nie był obecny przy dostawie przedmiotowej przesyłki, jego relacja jest zatem wtórna i nieprzekonująca. Ponadto, nawet gdyby faktycznie przesyłka uległa uszkodzeniu w transporcie przed doręczeniem pozwanemu, to w takim przypadku nie ma podstaw do zwykłej odmowy przyjęcia przesyłki, ale niezbędne jest przeprowadzenie określonej przepisami procedury reklamacyjnej, w tym przede wszystkim spisanie protokołu szkody. Jak wynika z powyższego, w opinii Sądu, po stronie pozwanego brak było podstaw do odmowy odbioru spornej przesyłki. Nie było również żadnych podstaw do odstąpienia przez pozwanego od umowy, albowiem przesyłka została dostarczona pozwanemu w ciągu 48 godzin od zamówienia. Pozwany miał świadomość, że przesyłka za pobraniem nie zostanie wysłana w dniu złożenia zamówienia i godził się na to (k.7-7v, k.68). Oświadczenie o odstąpieniu od umowy, złożone w imieniu pozwanego przez jego pełnomocnika, było zatem bezpodstawne i bezskuteczne. Równie nieskuteczne i nie znajdujące oparcia w przepisach prawa było oświadczenie o porzuceniu własności towaru (k.37). Zgodnie z art. 180 kc, właściciel może wyzbyć się własności rzeczy ruchomej przez to, że w tym zamiarze rzecz porzuci. Dla spełnienia przesłanek określonych w w/w przepisie, wymagane jest wyzbycie się posiadania rzecz przez właściciela w sposób umożliwiający zawładnięcie nią każdemu. Pozwany nigdy nie wszedł w posiadanie towaru, który pozostawał cały czas w pieczy kuriera, a następnie pozwanego. Ewentualne porzucenie towaru przez pozwanego byłoby natomiast i tak bez znaczenia dla obowiązku zapłaty na rzecz powoda za dostarczony towar, którego własność przeszła na pozwanego. Obowiązek zapłaty ceny przez pozwanego zrealizował się bowiem 28.10.2020 r., tj. w momencie dostarczenia rzeczy na miejsce przeznaczenia w sposób umożliwiający mu jej zbadanie. Strony nie doszły do porozumienia w sprawie ponownego przesłania zwróconego towaru, lecz powoda nie obciążał obowiązek ponownego wysłania przesyłki na swój koszt. Obowiązek odebrania towaru i zapłaty ceny obciążał pozwanego. Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia są zarzuty pozwanego dotyczące prawdziwości faktury z 27.10.2020 r. (k.140). Faktura jest jedynie 6 dokumentem księgowym, który sam w sobie nie przesądza o własności rzeczy. Pozwany udowodnił, że zamówione przez pozwanego towary posiadał i posiada, oraz że dostarczył je pozwanemu 28.10.2020 r. Brak również podstaw do uznania za zasadny podniesiony przez pozwanego zarzut naruszenia przez powoda zasad współżycia społecznego. Być może po obu stronach zabrakło tzw. dobrej woli w doprowadzeniu umowy do wykonania w całości, ale to pozwany bezzasadnie odmówił przyjęcia dostarczonej przesyłki i zapłaty za nią. Kwestia wzajemnych roszczeń stron o naruszenie dóbr osobistych pozostaje poza kognicją Sądu w niniejszej sprawie, a ewentualnie urażona duma jest bez znaczenia w sprawie o zapłatę z tytułu zawartej umowy sprzedaży. Podsumowując, powód zgodnie z ogólnym ciężarem dowodu, wynikającym z art. 6 kc, wykazał istnienie, podstawy i wysokość swojego roszczenia, tj. zawarcie z pozwanym umowy sprzedaży, ustaloną przez strony cenę oraz termin zapłaty, a w szczególności fakt spełnienia przez powoda świadczenia. Z kolei pozwany nie wykazał, iż roszczenie powoda nie znajduje podstaw. Roszczenie powoda o zapłatę uzgodnionej umownie kwoty 1.940,40 zł należało zatem uznać za zasadne. Stosownie do treści art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych, wierzycielowi, od dnia nabycia uprawnienia do odsetek, o którym mowa w art. 7 ww. ustawy, przysługuje od dłużnika, równowartość kwoty 40 euro przeliczonej na złote według średniego kursu euro ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski ostatniego dnia roboczego miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym świadczenie pieniężne stało się wymagalne, stanowiącej rekompensatę za koszty odzyskiwania należności. Roszczenie powoda o zapłatę z tego tytułu 184,75 zł było zatem również uzasadnione. Odsetki zasądzono na podstawie art. 481 § 1 i 2 kc w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych zgodnie z żądaniem pozwu. O kosztach orzeczono na zasadzie art. 98 § 1 kpc, zgodnie z którym strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony.

karolzir

28.06.2022 16:15

Inne

Zaprzeczył, jakoby powód zlecił firmie przewozowej dostawę towaru. Pracownik obecny w siedzibie pozwanego dostał polecenie, że ma odebrać towar od IEP 24 Zaremba sp. j., a takiej przesyłki nie było. Jedynym nadawcą nieustalonej przesyłki, która nadeszła w ostatnim tygodniu października, była Zizako sp. z o.o., z którą pozwany nie zawierał żadnej umowy. Nikt nie poinformował pozwanego w sposób skuteczny, że przesyłka zostanie nadana przez inny podmiot. Ponadto pracownik pozwanego i tak nie odebrałby tej przesyłki, albowiem upadła pracownikowi przewoźnika przy wyjmowaniu z auta. Pismem z 21 grudnia 2020 r. pełnomocnik pozwanego podtrzymał stanowisko odnośnie odstąpienia od umowy sprzedaży, a jednocześnie oświadczył, że na podstawie art. 180 kc porzuca własność towaru będącego przedmiotem umowy na rzecz powoda. (dowód: pismo z 4 listopada 2020 r. k. 34, pismo z 21 grudnia 2020 r. k. 37) Sąd zważył, co następuje: Roszczenie powoda było zasadne w całości. 3 Dokonując rozstrzygnięcia w sprawie, Sąd oparł się na dokumentach przedłożonych przez strony, których treść nie budziła wątpliwości. Sąd miał również na uwadze wiarygodne zeznania świadka Pawła Rakoczego oraz Karola Ziarkowskiego, które były spójne i znajdowały potwierdzenie w treści dowodów z dokumentów. Zeznania świadka Krystiana Ostrowskiego nie miały istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia, albowiem miały one charakter bardzo ogólny i nie odnosiły się precyzyjnie do okoliczności niniejszej sprawy, w szczególności jasno skonkretyzowanej przesyłki powoda. Zeznania Adriana Chwietczuka w zakresie istotnych okoliczności niniejszej sprawy sprowadzały się do negowania twierdzeń powoda, były gołosłowne i nieprzekonujące. W niniejszej sprawie bezspornym było, że strony łączyła zawarta na odległość umowa sprzedaży. Sporem objęte było natomiast to, czy powód dostarczył pozwanemu towar zgodnie z zamówieniem, oraz czy zaistniały przesłanki do odstąpienia przez pozwanego od umowy. Jak wynika z art. 535 kc, przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę. Zgodnie z art. 544 kc, jeżeli rzecz sprzedana ma być przesłana przez sprzedawcę do miejsca, które nie jest miejscem spełnienia świadczenia, poczytuje się w razie wątpliwości, że wydanie zostało dokonane z chwilą, gdy w celu dostarczenia rzeczy na miejsce przeznaczenia sprzedawca powierzył ją przewoźnikowi trudniącemu się przewozem rzeczy tego rodzaju. Jednakże kupujący obowiązany jest zapłacić cenę dopiero po nadejściu rzeczy na miejsce przeznaczenia i po umożliwieniu mu zbadania rzeczy. Podkreślić należy, że obowiązek zapłaty ceny jest niezależny od tego, czy rzecz została przez kupującego odebrana. Wystarczającą bowiem przesłanką powstania obowiązku zapłaty ceny, jest samo dostarczenie rzeczy do miejsca przeznaczenia i umożliwienie kupującemu jej zbadania. Jeżeli kupujący bez uzasadnionego powodu nie odbierze rzeczy, będzie zobowiązany do zapłaty ceny. Roszczenie to stanie się wymagalne z chwilą stworzenia mu możliwości zbadania rzeczy. (tak E. Habryn-Chojnacka, w: Komentarz KC T. II red. Gutowski 2022, wyd. 3; tak również K. Haładyj, w: Osajda, Komentarz KC, t. II. 2021) 4 Powód wykazał, że w umówionym terminie dostarczył zamówienie, którego pozwany nie odebrał. Powód, zgodnie z umową, wysłał zamówiony towar kurierem GLS za pobraniem. Co prawda nadawcą przesyłki nie był powód, lecz powiązana z nim firma Zizako sp. z o.o. w Krakowie, ale udział tego podmiotu w wykonaniu umowy był pozwanemu znany: korespondencja email na etapie zawierania umowy był prowadzona przez pracownika powoda z domeny @zikzo.pl a firma ta była wyraźnie widoczna w stopce wiadomości (k.7, k.68); pierwotna faktura pro forma została wystawiona na rzecz powoda przez firmę Zizako sp. z o.o. w Krakowie (k.108, k.115-116); wynikało to również z rozmów telefonicznych stron (k.108, k.115-116). Nie budzi żadnych wątpliwości, iż przesyłka z Zizako sp. z o.o. w Krakowie dotarła do pozwanego pod koniec października 2020 r., gdyż wynika to wprost z treści pisma pełnomocnika pozwanego z 04.11.2020 r. (k.34). W ocenie Sądu, po stronie pozwanego nie było żadnych podstaw do odmowy odbioru w/w przesyłki. Po pierwsze, jak wskazano powyżej, powód miał świadomość udziału firmy Zizako w wykonaniu umowy. Po drugie, skoro przesyłka była za pobraniem i kwota do zapłaty kurierowi zgadzała się z przedmiotowym zamówieniem pozwanego, to pozwany lub jego pracownik mogli mieć przekonanie o tym, że jest to właśnie dostawa towaru zamówionego u powoda. Nawet gdyby przyjąć, że pozwany miał uzasadnione wątpliwości co do nadawcy przesyłki, nic nie stało na przeszkodzie, aby niezwłocznie, jeszcze w obecności kuriera, podjąć próbę kontaktu telefonicznego z powodem w celu wyjaśnienia tej kwestii i upewnienia się co do tego, czy wątpliwa przesyłka pochodzi faktycznie od powoda i zawiera zamówiony towar.

karolzir

28.06.2022 16:13

Inne

co powiem sąd zmiażdżył ich w uzasadnieniu wyroku Sygn. akt V GC 751/21 Uzasadnienie Powód IEP 24 Zaremba sp. j. w Radwanowicach wniósł o zasądzenie od Oil Point sp. z o. o. w Olsztynie xxxxx zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych od xxxxx zł od dnia 4 listopada 2020 r. do dnia zapłaty oraz kosztami procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazał, że 26 października 2020 r. zawarł z pozwanym umowę sprzedaży, na podstawie której zobowiązał się do przeniesienia i wydania na rzecz pozwanego własności dwóch monitorów, a pozwany zobowiązał się do odebrania rzeczy i zapłaty ceny. Powód wykonał swoje obowiązki należycie, zaś pozwany bezpodstawnie odmówił odbioru towaru i zapłaty ceny. Pozwany zobowiązany był do uiszczenia ceny w wysokości xxxx zł, której powód domaga się niniejszym pozwem. Dodatkowo powód dochodzi rekompensaty za koszty odzyskiwania należności w kwocie 184,75 zł. Nakazem zapłaty wydanym w postępowaniu upominawczym w dniu 30 marca 2021 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie orzekł zgodnie z żądaniem pozwu. W sprzeciwie od nakazu zapłaty pozwany Oil Point sp. z o. o. w Olsztynie zaskarżył go w całości i wniósł o oddalenie powództwa. W uzasadnieniu wskazał, że powód nie dostarczył mu towaru. Zakwestionował, aby przesyłka w ogóle do niego dotarła. Wyjaśnił również, że mogła być przesyłka, której pozwany nie odebrał, ale od innego nadawcy, co do którego pracownik pozwanego nie miał wiedzy i którego nie obejmowało polecenie wydane przez pracodawcę. Wobec tego, że powód zobowiązał się wysłać przedmiot umowy w terminie 24 godzin od zamówienia, co nie nastąpiło, pozwany odstąpił od umowy. Ponadto sprzęt, który jak się potem okazało, mógł być wysłany przez firmę Zizako i tak nie zostałby odebrany, gdyż przesyłka wypadła kurierowi z pojazdu. Dodatkowo wskazał, że roszczenie nie jest należne z uwagi na zasady współżycia społecznego. Powód nie przyjął stanowiska pozwanego o odstąpieniu od umowy, pomimo zachowania wprowadzającego w błąd. Pozwany nie zamierzał kontynuować współpracy z powodem, odstąpił od umowy oraz zrzekł się własności rzeczy. 1 Sąd ustalił następujący stan faktyczny: 26 października 2020 r. zawarta została pomiędzy powodem IEP 24 Zaremba sp. j. w Radwanowicach a pozwanym Oil Point sp. z o. o. w Olsztynie umowa sprzedaży, na podstawie której powód zobowiązał się do przeniesienia własności i wydania na rzecz pozwanego dwóch monitorów Lenovo Monitor ThinkVision T26i-10 27, a pozwany zobowiązał się do odebrania rzeczy i zapłaty ceny w kwocie xxxx zł, w tym kosztów transportu. Umowa została zawarta na odległość. (bezsporne) Po złożeniu przez pozwanego zamówienia w formie elektronicznej poprzez stronę internetową, z pozwanym skontaktował się telefonicznie pracownik powoda Paweł xxxxxx, który wyjaśnił, że jeśli pozwany chce szybko zrealizować zamówienie, to może to nastąpić poprzez powiązaną z powodem spółkę Zizako, na podstawie faktury pro forma i po dokonaniu przez pozwanego przedpłaty. Pozwany zgodził się na to, wobec czego Paweł Rakoczy z adresu poczty elektronicznej w domenie @zizako.pl, tj. [email protected], wysłał do pozwanego wiadomość email, w której poinformował, że przesyła skan faktury pro-forma, a w przypadku przesłania potwierdzenia przelewu towar zostanie wysłany w tym samym dniu. Faktura pro forma została wystawiona na rzecz pozwanego przez Zizako sp. z o.o. w Krakowie. W odpowiedzi na w/w wiadomość pozwany zwrócił się z prośbą o normalną wysyłkę za pobraniem. Pozwany został poinformowany, że wysłanie towaru za pobraniem spowoduje wydłużenie realizacji zamówienia o 1 dzień roboczy. Powód wysłał pozwanemu zamówione monitory 27 października 2020 r. poprzez firmę kurierską GLS za pobraniem, za pośrednictwem Zizako sp. z o.o. w Krakowie, który to podmiot był wskazany jako nadawca przesyłki. 28 października 2020 r. przesyłka została dostarczona przez kuriera pod wskazany przez pozwanego adres, lecz pozwany odmówił odbioru przesyłki, która następnie została zwrócona do powoda z adnotacją kuriera „odmowa” „wina odbiorcy”. 2 (dowód: faktura VAT k. 4; zamówienie nr: 118 k. 5; korespondencja email k. 7–7v, 68; zeznania świadka Pawła Rakoczego k. 108, 112, zeznania Karola Ziarkowskiego k. 115–121) Strony kontaktowały się telefonicznie w sprawie dalszego wykonania umowy, ale nie osiągnięto porozumienia. Umieszczono również w internecie wzajemne negatywne komentarze pod swoim adresem. (dowód: bezsporne) Pismem z 29 października 2020 r. pełnomocnik powoda wezwał pozwanego do zapłaty 1.940,40 zł oraz odbioru towaru w postaci dwóch monitorów z magazynu powoda w Krakowie. (dowód: wezwanie do zapłaty k. 6) Pismem z 4 listopada 2020 r. pełnomocnik pozwanego złożył powodowi oświadczenie o odstąpieniu od umowy sprzedaży z 26 października 2020 r. dotyczącej dwóch monitorów. W uzasadnieniu wskazał, że sprzęt nie został dostarczony do siedziby spółki, a obecnie jego zakup stał się zbędny. Powód zobowiązywał się wysłać towar w ciągu 24 godzin.