Opinie o Centrum Medyczne Damiana Holding Warszawa

GoWork nie weryfikuje opinii przed publikacją...

Opinie(1263)

Praca i zarobki

Kontakt i przychody

Aktualne oferty pracy w pobliskich miastach

Opinie o firmach w pobliskich miastach

Obserwatorka P

18.05.2026 21:11

Pracownik

To liderka z call center, która sprawia wrażenie przesadnie miłej i „swojskiej”, ale po dłuższym czasie widać, że za tym uśmiechem kryje się ktoś bardzo toksyczny. Ma charakterystyczną manierę ciągłego siorbania nosem co jeszcze bardziej podkreśla jej napiętą, niespokojną naturę. Na pierwszy rzut oka wydaje się troskliwa, wspierająca i zainteresowana ludźmi, dlatego łatwo zdobywa zaufanie konsultantek. Zaprasza na kawę, wypytuje o życie prywatne, udaje powierniczkę sekretów i buduje pozory „babskiej solidarności”. W rzeczywistości traktuje relacje jak narzędzie do kontroli. Wciąga ludzi w fałszywe przyjaźnie tylko po to, żeby wyciągać informacje, podsycać konflikty i mieć nad innymi przewagę. Uwielbia plotki ,żyje nimi i zręcznie przekazuje je dalej tak, żeby sama zawsze wyglądała na niewinną. Jednym mówi jedno, drugim coś zupełnie innego, a potem obserwuje chaos z udawaną troską. Jest bardzo mściwa i pamiętliwa. Nawet drobne sprzeciwienie się jej potrafi odebrać jako osobisty atak. Nie konfrontuje się wprost. Zamiast tego działa pasywno-agresywnie: obgaduje, nastawia ludzi przeciw sobie, podkopuje opinię o kimś u przełożonych albo nagle zaczyna kogoś ignorować. Próbuje budować pozycję poprzez manipulację i kontrolowanie atmosfery w zespole, bo sama nie imponuje ani inteligencją, ani kompetencjami. Najgroźniejsze jest to, że wiele osób długo daje się na nią nabierać. Potrafi być przesadnie słodka, teatralnie empatyczna i udawać ofiarę, kiedy sytuacja obraca się przeciw niej. Pod tą maską kryje się jednak osoba emocjonalnie niestabilna, zakłamana i wyrachowana, która potrzebuje poczucia wpływu na innych, żeby czuć się ważna.

Beksa

18.05.2026 23:56

Pracownik

Iwona, trochę słabo, że próbujesz udawać anonimowość, a jednocześnie piszesz w sposób, po którym pół firmy i tak wie, kto stoi za tym wpisem. Tyle emocji, jadu i personalnych wycieczek bardziej pokazuje twoją frustrację niż rzekome „toksyczne zachowania” liderki. Jeżeli to ma być opinia o pracy, to gdzie są konkrety? Wyniki? Błędy w zarządzaniu? Nie ma nic poza obrażaniem, ocenianiem charakteru i analizą psychologiczną z internetu. Wspominanie o „siorbaniu nosem” czy „fałszywym uśmiechu” brzmi bardziej jak szkolna nagonka niż dojrzała krytyka. Największa ironia jest taka, że zarzucasz komuś manipulację, plotkarstwo i pasywno-agresywne zachowania, a sama publikujesz anonimowy elaborat pełen insynuacji i prób nastawiania ludzi przeciw jednej osobie. Czyli dokładnie robisz to, o co ją oskarżasz. I szczerze — gdyby była tak niekompetentna, jak próbujesz wmówić, to nie utrzymałaby stanowiska lidera. Sam fakt, że aż tak cię boli jej pozycja, mówi więcej o tobie niż o niej. Nie każdy, kto potrafi budować relacje z ludźmi, jest manipulatorem. Czasem po prostu ktoś ma lepsze kompetencje społeczne niż osoba siedząca anonimowo na GoWorku i wylewająca frustrację w internecie. Ten wpis nie obnażył liderki. Obnażył poziom autora.”

Nick

19.05.2026 08:48

Pracownik

To trochę zabawne, że zarzucasz komuś „analizę psychologiczną z internetu”, a sam posługujesz się tekstem, który brzmi jak gotowiec z ChatGPT w dodatku nawet cudzysłowów wstawiasz na końcu bo przy kopiowaniu tego nie zauważasz. Poza tym portal służy właśnie do wyrażania opinii o pracy i kadrze zarządzającej, więc ktoś opisał swoje doświadczenia i swoje odczucia. To nie jest „nagonka”, tylko subiektywna opinia i dokładnie do tego takie miejsca istnieją. Piszesz o braku konkretów, ale sama również nie odnosisz się do żadnych faktów, tylko oceniasz autora wpisu i próbujesz go publicznie wskazać z imienia. To dopiero jest słabe zagranie. Jeśli ktoś ma inne doświadczenia z liderką, ma pełne prawo je opisać, nawet jeśli są niewygodne. I nie, utrzymywanie stanowiska nie jest żadnym dowodem na brak toksycznych zachowań, bo w wielu firmach kompetencje i atmosfera to dwie różne rzeczy. Można dowozić wyniki i jednocześnie źle traktować ludzi bo jedno drugiego nie wyklucza. Finalnie ten komentarz bardziej wygląda na próbę uciszenia krytyki i obronę „swojej osoby” niż na obiektywną dyskusję.

@dziewczynaa

17.05.2026 18:41

Inne

Żenujące są niektóre wpisy osób, które już nie pracują w CMD. Niektóre zostały zwolnione z określonych powodów, o których już najwyraźniej zapomniały. Zapomniały też o tym jak utrudniały życie na recepcji nowo zatrudnionym pracownikom - poprzez wykluczanie, wyśmiewanie i niszczenie reputacji. Teraz te osoby próbują siebie wybielić i jeszcze zniszczyć jak tylko mogą miejsce, w którym (na siłę) nie były zatrudniane. Złośliwość i wyrachowanie tych osób jest nie do opisania. Trochę zalatuje narcystycznym zaburzeniem osobowości. Na szczęście karma ma to siebie, że wraca w najmniej oczekiwanym momencie.

Anonim

18.05.2026 21:07

Inne

Skoro tak dumnie ogłaszacie tutaj ‚zwolnienie za rozprzestrzenianie danych osobowych’, to przejdźmy do konkretów, które nas wszystkich niesamowicie interesują: komu dokładnie ta osoba je wysłała i w jakiej formie? Bo rzucanie takich oskarżeń bez grama dowodów to zwykłe, prymitywne kłamstwo. Kolejna kwestia, która nas fascynuje: jak na te wasze żenujące wysrywy na GoWorku reaguje centralny zespół HR tej placówki? Czy góra naprawdę ma świadomość, jak bardzo kompromitujecie markę tymi bezradnymi kłamstwami w sieci? Skoro rzekomo pozbyliście się ‚problemu’, to wyjaśnijcie wszystkim tę zagadkę: dlaczego w tym samym momencie ze stanowisk uciekła PONAD POŁOWA zespołu recepcji? Ludzie po prostu rzucili papierami, bo mieli już serdecznie dość tej toksycznej atmosfery i waszego wybitnego zarządzania. Zamiast marnować czas na uprawianie tej marnej propagandy sukcesu w internecie, zajmijcie się lepiej moderowaniem miliona ogłoszeń, które desperacko wrzucacie na wszelkich możliwych grupach na Facebooku. Widzimy te wasze posty i naprawdę trudno się dziwić, że chętnych brak. Oferowanie najniższej krajowej za pracę świątek, piątek czy niedziela, w każde możliwe święto, przy jednoczesnych wymaganiach z kosmosu, to po prostu żart. Na koniec przesyłamy serdeczne i pełne współczucia pozdrowienia dla działu opieki szpitalnej, który w nagrodę za waszą nieudolność i puste grafiki musi teraz potulnie odrabiać pańszczyznę i łatać dziury na rejestracji.

Anonim

18.05.2026 21:38

Inne

Bardzo merytoryczna odpowiedź, idealnie pokazująca wysokie standardy kultury osobistej jakie panują w tym miejscu. Gratulacje, poziom rynsztoka osiągnięty. To jest właśnie idealny obraz poziomu dyskusji z osobami, które tam teraz pracują.

xd

11.05.2026 23:53

Pracownik

Dobry wieczór. Coś się znowu popsuło, więc powtórzę jeszcze raz. To, co (W)edicover (usunięte przez administratora) z Centrum medycznym Damiana, to jest jakiś korporacyjny dramat. Człowiek patrzy na to i się zastanawia, czy tam jeszcze ktokolwiek pamięta, po co w ogóle istnieje to miejsce. Lata pracy ludzi, normalne podejście, jakaś atmosfera wszystko (usunięte przez administratora) procedurami, targetami i prezentacjami dla managerów, którzy nawet nie wiedzą, jak wygląda normalny dzień pracy. I oczywiście wszędzie te same korporacyjne gadki o synergii, optymalizacji i standardach. Standardy to wy macie chyba tylko w robieniu ludziom chaosu i wciskaniu im kolejnych absurdów. (W)edicover przemielił CMD excellem i callami tak skutecznie, że człowiek już nie wie, czy jest w centrum medycznym, czy w jakimś pieprzonym (usunięte przez administratora) od raportów. Najbardziej (usunięte przez administratora) to, że ludzie naprawdę próbowali to ciągnąć normalnie. Pracowali, ogarniali burdel, ratowali sytuacje, a w zamian dostają kolejne maile, kolejne zmiany i kolejne genialne pomysły z góry. To jest właśnie ta wielka korporacyjna jakość (W)edisrawera — wszystko pięknie wygląda w PDF-ie, a na miejscu chaos, frustracja i wkurwieni ludzie. A potem zdziwienie, że ludzie mają dość. No ciekawe (usunięte przez administratora) dlaczego. Szacunek tylko dla tych, którzy jeszcze mają siłę tam normalnie działać mimo tego całego cyrku. Reszta? Szkoda gadać. Dobranoc.”

xd

12.05.2026 19:01

Pracownik

„XD, uwielbiam te korporacyjne nawrócenia. Jeszcze chwila i będziecie pisać peany, że Pomidor odkrył godność człowieka i wynalazł sprawiedliwość społeczną. „Dobrze, że wszystko naprawiają” — no jasne. Naprawiają tak skutecznie, że ludzie dalej wychodzą z roboty psychicznie zajechani, tylko teraz dodatkowo muszą słuchać pierdolenia o standardach, wartościach i transparentności. Tak, były układy, byli ludzie traktowani lżej. Tylko śmieszy mnie to udawane olśnienie, jakby wcześniej nikt o tym nie wiedział. Wszyscy wiedzieli. Różnica jest taka, że teraz część osób nagle klaszcze, bo zmienił się szyld i można poudawać wielkie porządki. „Koniec prywatnego folwarku” — a teraz co jest? Korporacyjny (usunięte przez administratora) w którym człowiek jest numerkiem w tabelce, a jak nie wyrabia, to zawsze można dorzucić mu kolejne taski i powiedzieć, że „takie są potrzeby biznesowe”. Najbardziej rozbraja mnie to serduszko na końcu. ❤️ Jakby kilka menedżerskich prezentacji i nowych procedur nagle wymazało lata chaosu, przeciążenia i robienia z ludzi darmowych strażaków do gaszenia ciągle tego samego syfu. Prawda jest taka, że gdyby tam naprawdę było tak cudownie, to ludzie nie odchodziliby stamtąd hurtowo wykończeni psychicznie. Ale łatwiej sobie wmówić, że teraz przyszło wybawienie i wszyscy mają bić brawo. Tylko spokojnie — korpo też pokaże swoje prawdziwe oblicze. Zawsze pokazuje.😉😉😉😉😉😉😉😉😉

słoneczko

17.05.2026 14:08

Inne

do "Przychód netto" jeśli podoba Ci się tak Medicover to przejdż na drugą stronę . Drzwi mają otwarte.

Kiedyś to było

14.05.2026 14:37

Pracownik

To była wyjątkowa elita firmowego ekosystemu, grupa ludzi, którzy przez lata żyli w pracy jak na all inclusive. Nie byli zwykłymi pracownikami. Oni funkcjonowali na zupełnie innych zasadach fizyki, czasu i obowiązków. Kiedy reszta zespołu zasuwała od rana, oni prowadzili niezwykle ważne operacje strategiczne przy ekspresie do kawy, analizując życie przez pół dnia i robiąc z każdej przerwy wydarzenie społeczne sezonu. To byli mistrzowie „układów i układzików”. Niby wszyscy zatrudnieni w tej samej firmie, ale jednak część pracowała, a część była objęta programem ochronnym. Grafik? Dla nich zawsze lepszy. Obowiązki? „Oj, nie dawajcie im tyle, bo są zmęczeni”. Cięższa robota? Tajemniczo zawsze trafiała do kogoś innego. A oni? Oni byli od zarządzania atmosferą i testowania wytrzymałości krzeseł w kuchni i przy liderkach. Najbardziej niesamowite było to, z jaką pewnością siebie potrafili mówić o tym, jak ciężko pracują. Człowiek patrzył, jak ktoś trzeci raz w godzinę idzie „tylko na chwilę”, po czym wraca po czterdziestu minutach z kawą, batonikiem i historią życia kasjerki ze sklepu obok ale w jego głowie to nadal było ogromne poświęcenie dla firmy. Przez lata żyli w przekonaniu, że ten system będzie trwał wiecznie. Że zawsze znajdzie się ktoś, kto ich odciąży, przymknie oko, rozdzieli robotę „sprawiedliwie”, czyli tak, żeby oni przypadkiem się nie przemęczyli. I nagle stało się coś strasznego i przyszła nowa firma i okazało się, że trzeba pracować. I wtedy zaczął się największy dramat od czasów upadku dystrybutora i ekspresu. Nagle ludzie, którzy przez lata byli ekspertami od przedłużania przerw, musieli wykonywać normalne obowiązki. Ci sami, którzy znikali na pół zmiany, teraz odkryli, że istnieją normy, odpowiedzialność i oczekiwania. Szok był ogromny. Wręcz humanitarny kryzys. Lament rozlał się po całym zakładzie. „Jak to mamy tyle robić?”, „kiedyś było inaczej”, „teraz tylko wymagają”, „nie da się tak pracować”. Oczywiście najbardziej cierpieli ci, którzy wcześniej najmniej robili, bo dla nich przejście z dwóch godzin faktycznej pracy dziennie na osiem było niemal zmianą zawodu. Najpiękniejsze było obserwowanie, jak cała ta grupka nagle zaczęła odkrywać realia, które reszta znała od dawna. Żadnych specjalnych ulg. Żadnego wiecznego chowania po kątach. Żadnego magicznego znikania z listy obowiązków. Twarde zderzenie z rzeczywistością okazało się dla nich doświadczeniem niemal mistycznym. I teraz chodzą po firmie jak dawni arystokraci po rewolucji ,oburzeni, zmęczeni i szczerze zdziwieni, że świat nie chce już finansować ich komfortowego stylu życia kosztem innych.

Anonim

06.05.2026 21:20

Inne

To, co dzieje się w CMD na Wałbrzyskiej, trudno nawet nazwać (usunięte przez administratora) Stawka na recepcji to żenujące 31,40 zł, bez żadnych premii czy prowizji, mimo że pracownik obsługuje jednocześnie dwie recepcje: izbę przyjęć i radiologię. Zakres obowiązków jest absurdalnie rozbudowany wygląda to jak praca dla kilkunastu osób, a nie jednej. Do tego dochodzi chaos systemowy: masa różnych, kompletnie nieintuicyjnych programów, dziesiątki firm ubezpieczeniowych, każda z własnym nazewnictwem usług, oraz obsługa badań NFZ, gdzie wszystko musi być dopięte zgodnie z rygorystycznymi wymaganiami. I za to wszystko oferowane jest 31,40 zł, a po trzech latach pracy „łaskawie” 32,10 o ile ktoś ma szczęście. Podstawową formą zatrudnienia jest umowa zlecenie, co przy takim zakresie obowiązków i odpowiedzialności jest po prostu nadużyciem. Dochodzi do tego wymuszanie pracy w soboty, często bez realnej możliwości odmowy. Studenci również nie mogą liczyć na jakiekolwiek zrozumienie wymagane jest przesyłanie (usunięte przez administratora)harmonogramu zjazdów na uczelni, żeby mogła ona ułożyć grafik wyłącznie pod potrzeby firmy, bez poszanowania czasu prywatnego pracownika. Jeśli chodzi o zarządzanie, jest jeszcze gorzej. (usunięte przez administratora), która przez 17 lat „pracowała” na swój awans, jest kompletnie niepomocna i nie zapewnia żadnego wsparcia. Jej główne zajęcie to obserwowanie pracowników na kamerach i wyłapywanie minutowych spóźnień, żeby tylko mieć pretekst do obcinania i tak już śmiesznie niskich wypłat. (usunięte przez administratora) Osoba, która oprócz donoszenia i plotkowania z grupką swoich znajomych nie wnosi absolutnie nic wartościowego. Publiczne wyśmiewanie pracowników, wytykanie błędów przy pacjentach i atmosfera zastraszenia to tam norma. Co gorsza, jako technik nie potrafi nawet poprawnie wykonać zdjęcia RTG, narażając pacjentów na niepotrzebne promieniowanie ale mimo to pozostaje „chroniony”, bo jest pupilkiem przełożonych. Ciągłe podglądanie na kamerach, wpisywanie spóźnień co do minuty i atmosfera donosicielstwa sprawiają, że to miejsce pracy jest toksyczne do granic możliwości. Jeśli ktoś rozważa zatrudnienie w tym miejscu ,stanowczo odradzam. Naprawdę lepiej wybrać jakąkolwiek inną pracę niż użerać się z takim poziomem organizacyjnego (usunięte przez administratora)

#Recepcjonistka

Anonim

07.05.2026 21:10

Inne

Pudrowanie rzeczywistości na tym portalu osiągnęło poziom absurdu. Twierdzenie, że „osoby problematyczne już nie pracują”brzmi jak ponury żart w obliczu faktu, że razem z nimi zniknęły jakiekolwiek kompetencje. W miesiąc odeszło 6 osób – w tym 5 filarów, na których opierała się cała recepcja. Bilans tej „dobrej zmiany” jest tragiczny: grafik leży, nowa obsada na prośby o wsparcie dostaje odpowiedź „zara” a kierownik zamiast zarządzać musi sam siedzieć na recepcji i obsługiwać pacjentów, bo nie ma już kogo tam posadzić. Co więcej, przez te braki jedna nowa osoba wraz z kierownikiem muszą teraz obsługiwać dwie recepcje jednocześnie. To wręcz żenujące, że w obliczu tak spektakularnego rozpadu recepcji jedyne na co was stać, to desperacka obrona i pisanie laurek na GoWorku. Zamiast uprawiać propagandę sukcesu w internecie, radzę zająć się gaszeniem pożaru w rejestracji. Profesjonalizm tej placówki stał się memem w branży (gratulacje dla słynnego technika za „wybitne” zdjęcie piszczela zamiast stawu skokowego, branżowe grupy elektro dziękują za dawkę śmiechu). Tego chaosu nie przykryjecie żadnym komentarzem.

Anonim

07.05.2026 21:40

Były pracownik

Robią dobrą minę do złej gry, co im więcej zostało. Jak kolejki na izbie są na 10-15 osób i generują pracowniom opóźnienia. Lekarze źli, pielęgniarki złe, technicy źli, a przede wszystkim Pacjenci wściekli bo stoją z zegarkami w rękach i tupią nogą, czekając na rejestrację zwykłego wycinka czy RTG po 20-25 minut. Ale kierownik op i dyrektor i tak powiedzą, że to byli pracownicy są źli i zawistni i w ogóle to kłamią, bo mają czelność powiedzieć jak jest. W końcu łatwiej uwierzyć 2 osobom, z którymi się koleguje niż 10 pracownikom. Ręka rękę myje. Ale smród podobno jest na całe CMD, więc zaraz pewnie dojdzie do Medicover i "góry". Pół biedy jakby zostawili te posty bez komentarza, ale postanowili się popisać i zrobić firmie wizytówkę. Pytanie czy spotka się to z tolerancją ze strony MCOV (szczerze wątpię, za mniejsze rzeczy już spadali u nich dyrektorzy). A prawda jest taka, że jakby atmosfera była w porządku to stara ekipa by została, nawet za te psie pieniądze. Ale cóż, niektórych poniosło, a przełożeni zamiast sprowadzić ich na ziemię to uznali pracowników najniższego szczebla za leni i kłamców. Zamiast wyrzucić jedno zgniłe jabłko, poczekali aż całe drzewo zgnije. Każdy gigant kiedyś musi upaść jak to mówią

Cichociemny

08.03.2026 08:40

Pracownik

W relacjach międzyludzkich Kasia reprezentuje szkołę „chłodnej mgły” bo nigdy do końca nie wiadomo, o co chodzi, ale atmosfera gęstnieje. Bywa humorzasta niczym pogoda w kwietniu, tylko bez słonecznych momentów. Jej komunikacja to zagadka logiczna 😉 szkoda tylko, że bez instrukcji i bez nagrody za rozwiązanie. Najbardziej imponujące jest jednak jej filozoficzne podejście do pracy. Kasia osiągnęła stan wyższego oderwania bo sprawy zespołu nie zaprzątają jej myśli, a to, co się do niej mówi, zdaje się odbijać od niewidzialnej bariery obojętności. Można odnieść wrażenie, że praca to dla niej koncept abstrakcyjny, który obserwuje z bezpiecznej odległości. Zespół dzięki niej rozwija cenne kompetencje: cierpliwość, zdolność czytania między wierszami, samodzielność wymuszoną oraz umiejętność radzenia sobie w warunkach poznawczego survivalu. W końcu prawdziwy lider inspiruje a Kasia inspiruje do tego, by radzić sobie mimo wszystko. Jej tempo rozumowania jest tak spokojne i dostojne, że czasami można odnieść wrażenie, iż myśl potrzebuje najpierw urlopu, zanim dotrze do celu. Merytorycznie stawia na minimalizm wiedza jest przecież przereklamowana. Z pomocą bywa różnie: zamiast rozwiązać problem, potrafi go rozwinąć w pełnoprawny projekt badawczy z trzema dodatkowymi wątkami i zerową konkluzją. Kasia to prawdziwa wizjonerka zarządzania odwrotnego. Tam, gdzie można pójść prosto ona bez wdzięku wybiera pod górkę, najlepiej po żwirze i w deszczu. Ma niezwykły talent do generowania trudności w miejscach, w których nikt nawet nie podejrzewał, że da się je stworzyć. Gdy sytuacja jest prosta, Kasia czuje wewnętrzny obowiązek ją skomplikować w końcu porządek bywa podejrzany. A teraz czas na obrończynie od buziaczków i piwa po pracy 3...2...1...start!

Katarzyna

11.03.2026 15:02

Inne

jak przy takim menadżerskim minimalizmie udaje wam się w ogóle dowozić codzienne zadania na czas? 😅😅

Rdza

18.03.2026 20:55

Pracownik

Zostaw tam jak wchodzisz na dużą salę masz takie stanowiska po prawo od razu to jest tam taka dziewczyna w okularach co odbiera chyba psychologie to jej by się przydało 🤣

Olek T

16.02.2026 20:29

Były pracownik

Jak wiecie lub nie zostałem zwolniony i przy okazji mojego pożegnania z cmd chciałbym podzielić się opinią na temat innych osób w tym pięknym call center. Powodem mojego zwolnienia były moje przepracowane godziny a w zasadzie ich mała ilość (około 80-120) godzin w ostatnich dwóch miesiącach mojej pracy. Byłem oczywiście na umowie zlecenie gdzie nikt nie narzucał mi ile dokładnie godzin mam pracować, zawsze informowałem o swoich nieobecnościach, jednym z powodów zwolnienia mojej osoby także jest skracanie godzin pracy najczęściej z 8 na 7 lub z 7 na 6 wszystko po konsultacji z liderem prowadzącym zmianę. Call center cmd to mieszanka różnych charakterów i osób które potrafią nawzajem na siebie biegać do liderów i płakać odnośnie priorytetów, ilości rozmów skróconych godzin jak i nie poważnego zachowania w firmie bo przecież powinniśmy zachowywać się poważnie w tak wielkiej i porządane firmie jaka jest call center. Liderzy to oczywiście fundament danego zespołu posiadam swoje indywidualne odczucia wobec liderów jednym z nich z jest Wielmożny pan Pawełek który czuję się jakby wygrał świat posiadając posadę lidera. Pan Paweł powinien zmienić posadę na stand upera bo to przecież giga zabawny gość z świetnym poczuciem humoru, oczywiście tylko wtedy kiedy on na to ma ochotę a najczęściej do płci żeńskiej o czym świetnie wiedzą pracownicę cmd, zdają sobie sprawę że muszą żartować za każdym razem z Panem Pawłem ponieważ gdy tego nie zrobią a przyjdą kiedyś o inną zmianę czy skorcenie godzin to oczywiście wobec braku żartów z ich strony Paweł odmówi. Pisanie na sparku żartowanie z konsultantami jest w porządku do momentu kiedy robi to Paweł, gdy jednak robisz to ty, wtedy popełniasz duży błąd i profesjonalista Paweł napisze ci wiadomość na sparku „spark służy do spraw służbowych” Pilnowanie wpisu w plik przerw to jedno z nieodłącznych hobby Pawełka, wyjdź tylko do łazienki a wracając usłyszysz „Proszę podejdź do mnie” nie istotne jest że osoba która robi najwięcej kroków w tej firmie jest Paweł, papierosik co 10 minut, przewietrzenie się lub wazna sprawa przed biurem to codzienność. Gdy nie ma jednak z kim wyjść na przerwę weźmie ze soba konsultantów mówiąc im że mogą przełączyć się na spotkanie ( tak Pawełku wiemy o tym że tak robisz każdy to widzi). Druga moja ulubiona persona w cmd była pani Aleksandra czyli najstarszy lider który świeci przykładem, przykładem jak zarobić a się nie narobić, pani Aleksandra jest jedną z decyzyjnych osób które są w cmd i zawsze cię skrytykuje kiedy będzie trzeba ale nigdy nie przyjmie krytyki w swoją stronę. Pani Aleksandra ma tak ciężką pracę że musi sobie skracać godziny pracy ale zapomina poinformować o tym swojego przełożonego, wychodzenie do sklepu do apteki na spacery a także pójście do domu, oczywiście zachowane jest w tym wszystkim to co najważniejsze czyli wpis na sparku o godzinie 17-18 „jestem pod telefonem jeśli byłoby coś ważnego” bo przecież to chroni całe 3 godziny które pani Aleksandra powinna siedzieć w biurze kiedy jednak jest już dawno w domu. Dziś ponownie pani Aleksandra przyszła na godzinę 14 do pracy a wyruszyła w podróż do domu już o godzinie 19:20. Pani Aleksandra także ma swoich ulubieńców którym nie pozwoli aby stała się krzywda.pozwalanie na nic nie robienie to standard jeśli chodzi o ulubionych konsultantów pani Aleksandry. Jednak nie wszyscy są tacy negatywni w tej firmie, z mojej perspektywy doceniam bardzo pracę pani Pauliny p, Katarzyny O jak i Michała S. Którzy zachowują profesjonalizm a zarazem są świetnymi jak i komfortowymi osobami do rozmowy, myślę że zgodzi się z tym każdy pracownik CMD. Pozdrawiam was wszystkich i ściskam ciepło fajnie było przez te 5.5 miesiąca poznac kuluary pracy w korporacji. Dla wszystkich którzy są wtajemniczeni Pozdrawiam Maja! 🥰

Klaudia

20.02.2026 12:33

Inne

Jej, zrobiła się naprawdę bardzo nieprzyjemna wymiana zdań. Zgadzam się, że nie powinny mieć miejsca przepychanki, wyśmiewanie się z 2 osoby i poniżanie. Może konstruktywna rozmowa i pokazanie, co i komu leży na wątrobie wniosłaby coś w poprawę relacji?

Obiektywnie

21.02.2026 16:13

Pracownik

Skoro znasz temat i masz złoty środek na hmm... poprawę atmosfery, to może daj przykład w rl np na open space. Jestem ciekawa efektów w praktyce 😉 Pozdrawiam

MASAKRA -kto wie ten wie

17.02.2026 20:15

Pracownik

Zanim zacznie się podważać wiarygodność autora tylko dlatego, że odszedł z firmy, warto oddzielić formę od treści. Forma może się komuś nie podobać, może być zbyt bezpośrednia czy niewygodna, ale to nie oznacza automatycznie, że treść jest nieprawdziwa. A właśnie o treść tu chodzi. Wiele z opisanych sytuacji nie jest nową informacją ani sensacją wyciągniętą z kapelusza. To rzeczy, które były widoczne w codziennym funkcjonowaniu zespołu i które niejednokrotnie były tematem prywatnych rozmów między pracownikami. Różnica polega tylko na tym, że do tej pory mówiono o tym po cichu, a teraz ktoś zdecydował się powiedzieć to głośno. Kluczowy problem, który wybrzmiewa w tym wpisie, to brak równego traktowania i wybiórcze egzekwowanie zasad. Jeżeli obowiązują konkretne reguły dotyczące godzin pracy, przerw, komunikacji czy profesjonalizmu, to powinny one dotyczyć wszystkich — bez względu na stanowisko czy sympatie. W momencie, kiedy jedni są rozliczani z każdej minuty, a inni mogą pozwolić sobie na większą swobodę bez konsekwencji, naturalnie rodzi się poczucie niesprawiedliwości. Druga kwestia to kultura organizacyjna. Profesjonalizm nie polega na tym, że mówi się o nim w regulaminach czy na spotkaniach. Profesjonalizm widać w codziennych, drobnych zachowaniach: w sposobie komunikacji, w konsekwencji decyzji, w tym, czy lider daje przykład, czy tylko wymaga. Autorytet nie wynika z samego stanowiska, ale z postawy. Jeśli pojawia się rozdźwięk między wymaganiami wobec zespołu a zachowaniem osób zarządzających, to prędzej czy później zacznie to budzić frustrację. Ten wpis nie jest idealny stylistycznie i może być odbierany jako osobisty, ale zamiast skupiać się wyłącznie na emocjach, warto zadać sobie konkretne pytanie: które z opisanych sytuacji są nieprawdą? Jeśli odpowiedzią jest cisza albo zmiana tematu, to być może problem nie leży w autorze, tylko w niewygodnej prawdzie. Najłatwiej jest zbagatelizować całość jako ‘rozgoryczenie po zwolnieniu’. Znacznie trudniej jest przyznać, że w organizacji mogą istnieć podwójne standardy czy niejasne zasady. Konstruktywna krytyka, nawet jeśli wyrażona w nieidealnej formie, bywa impulsem do refleksji. A każda firma, która chce się rozwijać, powinna umieć przyjąć krytykę bez automatycznego szukania winnego. Jeżeli ktoś czuje się tym wpisem dotknięty, być może warto potraktować go nie jako atak personalny, lecz jako sygnał, że część zespołu ma poczucie nierówności lub braku spójności między teorią a praktyką. Prawda bywa niewygodna, ale ignorowanie jej rzadko prowadzi do poprawy sytuacji. W związku z tym, że poruszono tu realne kwestie dotyczące równego traktowania i konsekwencji w egzekwowaniu zasad, warto, aby sprawą zajęła się kierowniczka zespołu, Maria Regulska. Jej rola pozwala na weryfikację procedur, ujednolicenie standardów i upewnienie się, że zarówno pracownicy, jak i liderzy są rozliczani w równy i sprawiedliwy sposób. Dopiero wtedy można mówić o prawdziwej kulturze organizacyjnej i środowisku pracy, w którym krytyka konstruktywna nie spotyka się z automatycznym wykluczaniem lub dyskomfortem.