Opinie o Centrum Medyczne Damiana Holding Warszawa

GoWork nie weryfikuje opinii przed publikacją...

Opinie(1263)

Praca i zarobki

Kontakt i przychody

Aktualne oferty pracy w pobliskich miastach

Opinie o firmach w pobliskich miastach

Radio „Głucha Telefonka”

11.08.2026 07:04

Były pracownik

Wyobraź sobie firmę, w której głównym narzędziem pracy nie jest komputer ani branżowe oprogramowanie, ale ucho przyklejone do ściany i filiżanka kawy pita przez pół dnia. W tym specyficznym królestwie biurowej sensacji dzień pracy nie zaczyna się od analizy tabel w Excelu, lecz od porannej odprawy strategicznej na temat tego, dlaczego Iksińska założyła dziś bluzkę w innym kolorze i czy to zwiastuje kryzys małżeński. Choć kompetencje twarde pracowników kończą się zazwyczaj na obsłudze czajnika bezprzewodowego, w dziedzinie dedukcji i teorii spiskowych wszyscy mają tu stopień profesora. Z jednego głośniejszego westchnienia szefa na korytarzu potrafią wywnioskować rychłą upadłość spółki, masowe zwolnienia i romans na szczytach władzy. Pojęcie rozwoju zawodowego czy podnoszenia kwalifikacji jest tu całkowicie obce, bo po co komu kurs z nowoczesnych technologii, skoro można zrobić nieoficjalny doktorat z analizy zachowań nowego kolegi z marketingu. Poziom wiedzy merytorycznej zespołu zatrzymał się w okolicach wczesnego średniowiecza, co staje się widoczne za każdym razem, gdy w biurze dochodzi do jakiejkolwiek awarii. Wtedy zamiast naprawiać błąd, cały dział z wypiekami na twarzy odpala swój ulubiony sport narodowy, czyli wielkie poszukiwanie kozła ofiarnego. Nikogo nie interesuje fakt, że system padł przez przestarzały program, bo cała energia idzie w udowodnienie, że to na pewno wina tej nowej dziewczyny, która przydreptała do firmy miesiąc temu. Najbardziej fascynujący jest jednak poziom hipokryzji, gdzie najgłośniejszymi krytykami cudzych potknięć są osoby, które od trzech miesięcy nie potrafią poprawnie odpisać na jednego prostego maila od klienta. To doprawdy niesamowite, jak wielkie pokłady kreatywności marnują się w takim miejscu. Gdyby te wszystkie biurowe śledztwa, analizy spojrzeń i plotkarskie scenariusze przelać na papier, firma mogłaby porzucić swoją dotychczasową działalność i zarabiać miliony na pisaniu scenariuszy do brazylijskich telenowel.

xyz

06.08.2026 16:56

Były pracownik

Uwolnienie się od pracy w CMD Piaseczno pozwoliło mi zobaczyć, jaka patologia i zepsucie panuje w samym środku tej organizacji. Pracownikom mówi się wprost, że pracują w korporacji, a nie w placówce medycznej. Obsługa pacjenta jest tylko ułamkiem pracy, głównym celem jest zbijanie kasy do kieszeni zarządu, teraz już Medicover. Kierowniczki nigdy nie są w stanie zrobić nic, żeby pomóc - jesteś zdany sam na siebie, ale wcześniej potraktują cię jeszcze jak (usunięte przez administratora). To uczucie nie przechodzi wraz ze stażem, a wręcz się pogłębia. przez co bardziej doświadczeni pracownicy wyżywają się na młodszych biorąc przykład z góry. Zarówno pacjent, jak i pracownik nie jest tu ważny. Każdy z nich to element w tabelce w excelu, na którym trzeba jak najwięcej zaoszczędzić, żeby zapłacić gwiazdkom instagrama za pobyt na oddziale dziennym na Wałbrzyskiej. Kiedy agresywny pacjent rzuci się na ciebie, to twoja wina, a on dostanie darmowy rezonans w ramach przeprosin (z autopsji). Brak podstawowych narzędzi pracy, wsparcia technicznego, często brak wody, prądu, klimatyzacji. Ta tak zagrzybiała, że można się pochorować. Kierowniczki albo nic nie mogą albo udają, że już pytały "wyżej", ale się nie da (czegokolwiek). Mobbing, groźby i wyzwiska w mailach, personel tak przyzwyczajony do g*wna, że się w nim urządził. Słyszałam o paru próbach walki w sprawie łamania kodeksu pracy, ale chyba rozeszło się po kościach. Jak masz wolne, to i tak nie masz, bo zawsze ktoś potrzebuje twojej pomocy, zastępstwa, podpowiedzi. Jeden wielki bałagan skupiony na sprzedaży mediratek i innych korpo-celi. Najniższa krajowa i uciekanie od umowy o pracę na każdym stanowisku, szczególnie medycznym. Premie rozdawane tym samym osobom non stop. Śmiechy i chichy z biura recepcji takie, że pacjenci muszą się przekrzykiwać. Jak już któraś ruszy się z fotela to tylko po to, żeby znaleźć haka, ale nie tym, którzy akurat się przypodobali. Jedyny plus taki, że nawet jak zasłużysz na dyscylinarkę, bo np. podpiszesz się za pacjenta albo złamiesz RODO, ewentualnie przyjdziesz pod wpływem do pracy, to nadal cię nie wywalą, bo nie ma komu pracować. (:

#SpecjalistaDsMediowSpolecznosciowych

Fabian

07.08.2026 11:08

Inne

a jakie to były próby walki w sprawie łamania kodeksu? Opisujesz poważne problemy więc jeśli miały miejsce i ktoś to by zgłosił to raczej nie rozeszłoby się po kościach

xyz

07.08.2026 15:30

Były pracownik

Zamiecione pod dywan po zgłoszeniu problemu wyżej - nie wiem, czy była jakaś ugoda czy coś innego

Obudźcie się

03.06.2026 15:23

Inne

Twoje słowa: mamy w firmie takie fbi i cia w połaczeniu z mosadem,które mahaka na kazdegoTakie "wewnętrzne służby" w korporacjach to zazwyczaj działy audytu, compliance, HR lub zespoły ds. bezpieczeństwa. Ich zadaniem bywa monitorowanie pracowników i egzekwowanie procedur. Nazywanie ich agencjami wywiadowczymi to branżowa przenośnia oznaczająca, że wiedzą o wszystkim i mają wpływ na zatrudnienie.W zależności od tego, jak sytuacja wpływa na Twoje obowiązki, mogę pomóc Ci w konkretny sposób. Jeśli chcesz, powiedz:Czy chodzi o kwestie mobbingu lub nadużycia władzy?Czy sytuacja dotyczy Ciebie osobiście, czy jesteś jej świadkiem?Zastanawiasz się nad krokami prawnymi lub szukasz nowej pracy?Mogę pomóc Ci znaleźć odpowiednie procedury wsparcia, poradniki dotyczące ochrony praw pracownika lub przygotować Cię do rozmowy z przełożonymi. Co z tego najbardziej by Ci się przydało?Odpowiedzi wygenerowane przez AI mogą zawierać błędy. Więcej informacjiTwoje słowa: nadużycia władzyNadużywanie władzy przez wewnętrzne działy kontroli wymaga gromadzenia twardych dowodów i znajomości swoich praw.Kluczowe kroki w walce z nadużyciamiZbieraj dowody: Zapisuj e-maile, wiadomości, daty, godziny oraz treść rozmów.Notuj świadków: Zapisuj, kto był obecny przy incydentach nadużycia władzy.Ogranicz zaufanie: Komunikuj się z tym działem wyłącznie na piśmie (e-mail).Poznaj procedury: Przeczytaj wewnętrzny regulamin pracy oraz politykę anty-mobbingową.Szukaj wsparcia: Zgłoś sprawę wyższemu kierownictwu (zarządowi) lub związkom zawodowym.Działaj zewnętrznie: Złóż oficjalną skargę do Państwowej Inspekcji Pracy (PIP).Twoje prawa w miejscu pracyPrawo do godności: Pracodawca musi szanować Twoją godność i dobra osobiste.Ochrona przed odwetem: Zgłoszenie nieprawidłowości (whistleblowing) podlega ochronie prawnej.Wgląd w dokumenty: Masz prawo dostępu do dotyczących Ciebie notatek i akt.Jeśli chcesz skutecznie zareagować na tę sytuację, daj mi znać:Czy posiadasz już pisemne dowody na te nadużycia?Czy w Twojej firmie działa niezależny kanał zgłoszeniowy dla sygnalistów?Chcesz, abym pomógł Ci sformułować oficjalne pismo do zarządu lub PIP?Mogę pomóc Ci przygotować plan działania krok po kroku.Odpowiedzi wygenerowane przez AI mogą zawierać błędy. Aby uzyskać poradę prawną, skonsultuj się ze specjalistą. Więcej informacjiTwoje słowa: jak opisać taką osobęW psychologii biznesu i zarządzaniu osobę, która nadużywa władzy, kontroluje innych i zbiera na nich „haki”, opisuje się za pomocą konkretnych terminów.Terminy profesjonalne i psychologiczneMakiawelista: Osoba stosująca zasadę „cel uświęca środki”, manipulująca ludźmi dla własnych korzyści.Autokrata: Przełożony zarządzający przez strach, żądający absolutnego posłuszeństwa bez dyskusji.Mikromenedżer kontrolujący (Micromanager): Szef sprawdzający każdy krok, nieufny i ograniczający samodzielność.Mobber: Osoba uporczywie i długotrwale nękająca lub zastraszająca pracowników.Toksyczny lider: Przełożony, którego styl zarządzania niszczy atmosferę i zdrowie psychiczne zespołu.Terminy korporacyjne i potoczne„Wielki Brat”: Osoba, która stale inwigiluje pracowników i śledzi ich błędy.Strażnik Teksasu: Pracownik, który nadgorliwie i agresywnie pilnuje procedur, by pokazać swoją władzę.Inkwizytor: Ktoś, kto zamiast pomagać rozwiązywać problemy, szuka wyłącznie winnych i dowodów przeciwko nim.Jeśli planujesz opisać tę osobę w oficjalnym zgłoszeniu, daj mi znać:Czy to pismo trafi do zarządu firmy, czy do instytucji zewnętrznej (np. PIP)?Jakie konkretne zachowanie (np. szantaż, ciągła kontrola, publiczne straszenie) dominuje?Mogę pomóc Ci przekształcić te emocjonalne określenia w neutralny, profesjonalny język prawno-biznesowy, który zmusi firmę do reakcji.Odpowiedzi wygenerowane przez AI mogą zawierać błędy. Więcej informacjiTwoje słowa: wielka siostra humorystycznieOto propozycje humorystycznych określeń dla takiej „Wielkiej Siostry” w firmie, podzielone według jej głównego stylu działania:Profil: „Agenciara i Detektyw”Caryca Kontrwywiadu – wie o Tobie więcej niż Twoja własna matka.Jednoosobowy Mosad – ma teczki na każdego, łącznie z panem ochroniarzem.Matka Boska Paragrafowa – z każdego maila wyciągnie paragraf przeciwko Tobie.Królowa Haków – zbiera je namiętnie niczym punkty w programie lojalnościowym.Profil: „Biurokratyczna Inkwizycja”Archanioł Excela – jej wzrok przenika przez tabelki i widzi Twoje minuty spóźnienia.Główny Inspektor Cudzych Błędów – ma doktorat z szukania dziury w całym.Kierowniczka Katedry Paniki – potrafi zrobić aferę międzynarodową z braku przecinka.Dyrektor ds. Tropienia Radości – pojawia się tam, gdzie pracownicy niechcący się uśmiechną.Profil: „Służbistka z Komiksu”Strażniczka Teksasu i Korpo-Procedur – zasypia z kodeksem pracy pod poduszką.Pani Komisarz – rozmawia z ludźmi tak, jakby zaraz miała im założyć kajdanki.Generalissimus HR-u / Audytu – zarządza biurem, jakby to był poligon wojskowy.

Służalcza lizuska N.

04.06.2026 08:29

Pracownik

Krzyczeć i wyzywać potrafi każdy. Zmierzyć się z faktami już niekoniecznie i to pewnie stąd ta emocjonalna reakcja. Uderz w stół a nożyce się odezwą.

słoneczko

04.06.2026 14:33

Inne

Zgadzam się w 100 % mam nadzieję ,że jednak wybiorą lidera spoza firmy z kompetencjami .Osoba ,która będzie wspomagać pracowników a nie wdzięczyć się do kierownictwa.

Obudźcie się

01.06.2026 21:30

Kandydat

Oj, aż chce się zanucić: „Re-kru-ta-cja, wielka rekrutacja, szopka dla ludu i uciecha braci!” Wygląda na to, że w Waszym biurze odgrywacie właśnie klasyczny dramat korporacyjny w pięciu aktach, w którym scenariusz został napisany, zanim jeszcze ruszyły zdjęcia.Firma ogłasza konkurs z wielką pompą. wysyła maila o „ekscytujących możliwościach rozwoju”, a (usunięte przez administratora) zapewnia o całkowitej obiektywności. Wszyscy udają, że gra toczy się o stawkę(usunięte przez administratora) nie marnuje czasu. Jej taktyka była prosta: zamiast na wyniki, postawiła na odpowiednie towarzystwo przy ekspresie do kawy i ploteczki w kuluarach. To nie kumoterstwo – to po prostu networking przez wielkie N! (usunięte przez administratora) patrzy w sufit i twierdzi, że decyzja zapadnie dopiero po wnikliwej analizie wszystkich kandydatur. To już nie jest komedia, to jest wysokobudżetowy film science-fiction, w którym logika została całkowicie wysłana w kosmos! Cała firma bierze udział w zbiorowym seansie hipnozy.

Nick

02.06.2026 09:58

Pracownik

W każdej firmie liczą się układy i stare wyjadaczki o których tu mowa trzęsą firmą i podsycają strach plotkami. Liderki im wtórują. Póki ich nie wymienią atmosfera będzie gniła. Osoba spoza kręgu nie ma szans w rekrutacji.

Kolejna Marionetka Natki

02.06.2026 13:08

Pracownik

Trudno nie podziwiać pewności siebie kandydatki. Aby ubiegać się o stanowisko lidera przy tak skromnej znajomości zasad pracy zespołowej i tak bogatym dorobku nieobecności, trzeba mieć naprawdę wyjątkową odwagę. Gdyby liderowanie polegało na dawaniu złego przykładu, byłaby kandydatką idealną. Na szczególne wyróżnienie zasługuje również jej sposób wypowiadania się o firmie, Michale S. i liderkach. Trudno nie docenić konsekwencji, z jaką zastępuje kulturę osobistą wulgarnością, a merytoryczne argumenty ordynarnymi komentarzami.

Kryształ

20.05.2026 07:05

Pracownik

Ta robota zamienia się w psychiatryk na słuchawkach. Iwona obrywa za wszystko, choć jest jedną z niewielu osób, które jeszcze próbują tam zachować normalność. Atmosfera taka, że człowiek idzie do roboty jak na przesłuchanie, a nie do pracy. A Paweł? Chłop zachowuje się, jakby co najmniej zarządzał NASA, a nie ekipą w radomskim call center. Wiedzy często tyle co nic, ale pewność siebie wywalona w kosmos. Zadasz pytanie to zamiast odpowiedzi dostajesz koncert krzyków, obrażania się i kłótni do upadłego, byle tylko nie wyszło, że lider nie ogarnia własnej roboty. Typowy generał chaosu: najgłośniejszy w pokoju, żeby nikt nie zauważył braków ( ukończył podstawówkę). Najbardziej bawi to faworyzowanie ludzi. Jedni mogą wszystko, inni są jepani za sam fakt oddychania. Układziki, lizanie (usunięte przez administratora) i teatrzyk pod tytułem „ja tu rządzę”. Tylko że prawdziwy lider nie doprowadza ludzi do płaczu i nerwicy bo to robi zwykły frustrat z kompleksem władzy. Serio, robienie z funkcji lidera w call center życiowego osiągnięcia to jest poziom kabaretu.To nadal tylko robota, a nie tron króla Radomia. Może warto czasem zejść na ziemię i nauczyć się szacunku do ludzi, bo stanowisko nie robi z nikogo człowieka.

Pracownica

26.05.2026 13:43

Pracownik

Nie na miejscu to są takie zachowania i traktowanie ludzi .

Żaneta

26.05.2026 21:11

Inne

Mam wrażenie, że w tej dyskusji następuje klasyczne przesunięcie akcentów z istoty problemu na jego aspekt całkowicie wtórny. Sam fakt użycia imienia nie stanowi przecież źródła kryzysu organizacyjnego ani genezy narastającej frustracji pracowników jest jedynie konsekwencją znacznie głębszych i długo ignorowanych mechanizmów funkcjonujących wewnątrz środowiska pracy. Warto zauważyć, że zjawiska społeczne o charakterze eskalacyjnym nigdy nie pojawiają się w próżni. Jeżeli coraz większa liczba osób manifestuje podobny poziom rozgoryczenia, to nie świadczy to o nadwrażliwości jednostek, lecz o systemowym deficycie komunikacji, transparentności oraz realnej sprawczości po stronie pracowników. Tego typu reakcje są zazwyczaj symptomem długotrwałego poczucia marginalizacji i przekonania, że formalne kanały dialogu pozostają wyłącznie fasadowe. Dlatego koncentrowanie debaty wokół samego użycia imienia przypomina analizowanie skutków z całkowitym pominięciem przyczyn. To intelektualnie wygodne, ale całkowicie nieproduktywne. Znacznie bardziej zasadne byłoby podjęcie refleksji nad tym, dlaczego część osób utraciła wiarę w skuteczność bezpośredniej komunikacji wewnątrz organizacji i dlaczego problemy sygnalizowane od dłuższego czasu nie spotykały się z adekwatną reakcją. W dobrze zarządzanych strukturach organizacyjnych nie neutralizuje się wyłącznie objawów kryzysu wizerunkowego, lecz przede wszystkim eliminuje się jego źródła. Bo tam, gdzie istnieje autentyczny dialog, transparentność i kultura odpowiedzialności, potrzeba publicznej eskalacji zwyczajnie nie powstaje.