Były pracownik
07.10.2025 10:58
Uwaga dla wszystkich, którzy rozważają dołączenie do edrone – przemyślcie to bardzo dobrze. Za pozorami nowoczesności i „startupowej energii” kryje się chaos, presja i brak elementarnego szacunku do ludzi. To miejsce, które potrafi bardzo szybko odebrać radość z pracy i doprowadzić do wypalenia. Jeśli cenisz sobie spokój i stabilność, lepiej trzymaj się z daleka.
edrone to firma, w której nie ma żadnego realnego potencjału- co najwyżej talent do wymyślania coraz głupszych pomysłów i udawania, że wszystko działa idealnie. Z zewnątrz wygląda jak nowoczesny startup, ale od środka to bałagan, brak wizji i decyzje podejmowane impulsywnie – bez planu, logiki i refleksji, co trudno opisać słowami. Procesy zmieniają się dosłownie co chwilę, a każdy tydzień przynosi nowe zasady i priorytety, decyzje zapadają bez sensu, a priorytety potrafią obrócić się o 180 stopni w ciągu tygodnia. Wracając z urlopu, człowiek ma wrażenie, że wraca do zupełnie innej firmy, bo przez ten czas zmienia się absolutnie wszystko – narzędzia, procedury, strategie, a czasem nawet cały sposób pracy.
Liderzy i menedżerowie niższego szczebla to idealnie wyszkolone marionetki, które wykonują polecenia z góry bez cienia refleksji, działają "jak w zegarku", ale z drugiej strony o zarządzaniu nie mają pojęcia, a empatii u nich brak. Nikt nie ma odwagi sprzeciwić się decyzjom „managementu”, nawet jeśli wszyscy widzą, że to nie ma sensu. Każdy po prostu robi, co mu każą – żeby tylko nie podpaść. W efekcie pracownicy są zostawieni sami sobie, a jak coś się sypie, to oczywiście ich wina.
Firma uwielbia mówić o „wartościach” i „kulturze feedbacku”, organizując warsztaty z CEO o komunikacji, otwartości i współpracy. W praktyce wygląda to tak, że jeśli masz inne zdanie, to słyszysz, że po prostu „nie rozumiesz decyzji oświeconego managementu”. To czysta hipokryzja – feedback działa tylko w jedną stronę: z góry w dół, w tonie pouczania i wyższości.
Praca w edrone to ciągły stres i presja. Nie wystarczy dobrze wykonywać swoje obowiązki – trzeba żyć tą firmą. Jeśli nie jesteś widoczny na każdym kroku, nie angażujesz się w każdy projekt, nie zabierasz głosu na każdym spotkaniu – od razu jesteś uznawany za mało ambitnego. Każdy dzień to wyścig z nierealnymi KPI i presją, żeby „zrobić więcej”, nawet jeśli już dawno pracujesz ponad siły. Nie ma tu miejsca na spokój, refleksję czy po prostu normalną, solidną pracę – jest tylko wieczny sprint, w którym i tak nigdy nie wystarczy, zawsze będzie mało.
Do tego dochodzi milion spotkań, które nie mają absolutnie żadnego sensu. Spotkania o spotkaniach, podsumowania podsumowań, a do tego szkolenia z coraz bardziej absurdalnych tematów, które niczego nie wnoszą, poza stratą czasu. Zamiast realnych działań – niekończące się prezentacje i udawanie, że coś się dzieje. W międzyczasie ludzie próbują ogarnąć codzienną robotę, bo terminy lecą, a stres sięga zenitu.
Zakres obowiązków to tutaj temat-rzeka. Jednego dnia robisz jedno, a następnego masz już zupełnie inne zadania, często z zupełnie innego działu. Góra regularnie przerzuca zadania z innych zespołów, bo „brakuje rąk do pracy” – a że ktoś się nie zna, to nieważne, trzeba robić. Do tego dochodzą obowiązki nie z tej ziemi – np. pracując w dziale Customer Care, musisz dosprzedawać dodatkowe usługi, mimo że nie masz nic wspólnego ze sprzedażą. Nie interesuje ich, że nie czujesz się handlowcem – masz sprzedawać, bo tak trzeba. A jeśli nie chcesz, to „może to nie miejsce dla ciebie”, „może po prostu nie pasujesz do naszej kultury”.
Zarobki? Skandalicznie niskie w porównaniu do oczekiwań i presji. Wieloletni pracownicy zarabiają mniej niż nowi juniorzy, a rozmowy o podwyżkach kończą się pustymi obietnicami. Awans? Tylko wtedy, gdy potrafisz idealnie się przypodobać – kompetencje nie mają tu nic do rzeczy, możesz awansować po kilku miesiącach na "seniora".
Praca tutaj realnie odbija się na zdrowiu psychicznym i fizycznym. Ludzie są przemęczeni, zestresowani, sfrustrowani i wypaleni, praca śni się po nocach, myśli się o niej w wolnej chwili, a niedziele to najgorszy dzień tygodnia, bo przecież zaraz trzeba wstać i zacząć nowy tydzień z "nowymi wyzwaniami", nowymi procesami, kolejnymi zmianami. Wieczny pośpiech, poczucie, że zawsze robisz za trzech, brak wsparcia i absurdalne wymagania – to codzienność. W pewnym momencie po prostu przestajesz czuć satysfakcję z czegokolwiek, bo wszystko sprowadza się do gaszenia pożarów i udawania, że wszystko jest w porządku.
Podsumowując: edrone to nie jest firma dla ludzi, którzy cenią profesjonalizm, szacunek i zdrowie psychiczne. To toksyczne środowisko pełne chaosu, presji i pustych haseł. Można tu wytrzymać tylko chwilę – dłużej zwyczajnie nie warto.