Opinie Copernic Kraków - 82 opinie - GoWork.pl

Opinie(82)

Praca i zarobki

Kontakt i przychody

Aktualne oferty pracy w pobliskich miastach

Opinie o firmach w pobliskich miastach

Jjj

23.10.2025 19:30

Inne

A ja napiszę tak: tysiące żuczków patrzy jak w obrazek w takich ludzi jak Elon Musk, Brzoska, Steve Jobs, ale te tysiące żuczków nie wie, że na każdego takiego Muska przypada 10 przegranych. I nie jest ważne, czy to jest w USA, czy w Polsce. A jak upadasz, to nie jest ważne, czy jest kawa, czy jest ZUS, czy jest tusz w drukarce.

mr beast

23.10.2025 21:58

Były pracownik

A ja odpowiem tak: jeden żuczek chce zostać taki jak Elon Musk, Brzoska, Steve Jobs, ale ten żuczek nie wie że za tysiącem takich Musków stoją ludzie, zwykli ludzie którzy z jakiegoś powodu podążają za tym człowiekiem, czy to charyzma, czy to pieniądze czy prestiż. I nie jest ważne, gdziekolwiek to by było na świecie, jak żuczek nie ma w sobie nic, co pociągnie innych za sobą, to skończy się szybciej niż tusz w jego drukarce. I żadne przekręty i oszustwa żuczka na długą metę nie uratują. Bo biznes to nie bajka o marzeniach, tylko teatr, gdzie bez widowni nawet główny aktor ginie w ciszy, albo w więzieniu, jak kto woli ;).

do Jij

24.10.2025 13:22

Były pracownik

Ładnie to brzmi, prawie jak cytat z broszury motywacyjnej. Ale wiesz co? Prawdziwe życie nie działa jak prezentacja o „wizji” i „rozwoju”. Jak powiedział Steve Jobs: „Czasami życie uderza cię cegłą w głowę. Nie trać wiary.” Problem w tym, że w Copernicu ta cegła leci regularnie — w tych, którzy naprawdę pracowali. I wtedy już nie chodzi o „rynek”, „tokeny” ani „innowacje”, tylko o coś prostego: zapłać ludziom, odprowadź składki i przestań udawać, że wszystko jest w porządku. Bo prawdziwy sukces nie rodzi się z PR-u, tylko z uczciwości wobec tych, którzy ci go budują. Można cytować Muska i Jobsów do woli, tylko szkoda, że nikt nie cytuje pracowników, którzy u nich nie dostali wypłaty. Jak mawiał Bukowski: „Niektórzy nigdy nie szaleją. Jakie naprawdę okropne życie muszą prowadzić.” Szkoda tylko, że tu szaleństwo polegało na wierze w to, że ktoś naprawdę zapłaci za wykonaną pracę. lub bardziej trafne: Seneka mówił: „Nie ten jest biedny, kto ma mało, lecz ten, kto pragnie więcej.” I może to jest sedno — bo w Copernicu zawsze było „mało dla ludzi, dużo dla wizji”. A przecież żadna wizja nie utrzyma się na pustych obietnicach

Resoraki i Copernic

22.10.2025 17:44

Były pracownik

Jestem byłym pracownikiem tej firmy i jedyne co mogę powiedzieć na jej temat to to, że nigdy nie pracowałem w gorszej i bardziej patologicznej firmie. Szef, który stara stwarzać się pozory dystyngowanego i elokwentnego człowieka w rzeczywistości jest najbardziej niedorzeczną postacią jaką miałem okazję poznać. Krzyczenie na pracowników? Norma. Przekleństwa, wyzwiska i odmawianie podstawowych rzeczy jest na porządku dziennym. Nie można zapomnieć o poniżaniu pracowników. Na początku w firmie widać, że właściciel chce stwarzać pozory zdrowego środowiska pracy DNA firmy opiera się przecież na szczerości i nie ingerowaniu w to jak pracownik pracuje. Rzeczywistość? Kontrola i kłamstwa na KAŻDYM kroku. Firma od dawna nie ma pieniędzy na utrzymanie się. Drogie, piękne biuro, zdjęcia na social mediach, że jest super i zatrudnianie nowych pracowników kiedy cała firma spada poniżej dna i nie wypłaca nawet wypłat. Pieniądze nie były i nigdy nie będą inwestowane w pracowników, rozwój ich czy firmy. Pracowników w Copernicu można przyrównać do parobków, którzy za dobre słowo i uśmiech prezesa, maja pracować za darmo na rzecz większej idei czyt. utrzymanie prezesa i CFO. Zarząd tej firmy jest załgany i brakuje im nawet na tyle człowieczeństwa, że nie są w stanie przyznać, że wypłaty pracowników; którzy mają własne rodziny, życie i wydatki, spóźnią się czy w ogóle ich nie będzie. Najlepiej jest, kiedy siedzisz po godzinach, z uśmiechem od ucha do ucha (żeby było widać z jakim entuzjazmem podchodzisz do pracy) i pracujesz nie wiedząc czy dostaniesz jakiekolwiek pieniądze. Resoraki, Copernic i każde przeszły i przyszłe przedsięwzięcie Rahima jest automatycznie powiązane z klęską i upadłością, a wspólnym czynnikiem jest właściciel firmy.

były pracownik

22.10.2025 18:48

Były pracownik

Pracowałem w Copernicu i mam bezpośredni wgląd w to, jak wygląda rzeczywista sytuacja firmy Rahima Blaka — w tym Resoraki, Copernic i inne jego projekty. Na dziś (październik 2025 r.) realny skład firmy to zaledwie kilka osób: pani Marta – prawniczka, pani Kaśia – z działu HR próbująca ciągnąć przetargi, Rafał – osoba wypisująca faktury lub co on tam robi, w sumie nikt nie wie, i Marcin – zajmujący się pakowaniem resoraków. To nie są żadne przypuszczenia, tylko obserwacja z rozmów z tymi ludźmi i własnego doświadczenia. W firmie nie ma działu sprzedaży, nie ma działu obsługi klienta, ani ludzi, którzy faktycznie realizowaliby te przetargi, którymi spółka chwali się publicznie. W praktyce, mimo licznych zapowiedzi o „rozwoju” i „tokenizacji” (np. współpracy z Palikotem czy projektach inwestycyjnych promowanych przez Mosaico i Copernic), firma nie prowadzi realnej działalności operacyjnej. Wielu kontrahentów, z którymi rozmawiałem, zrezygnowało ze współpracy, widząc, że żadne obietnice nie są dotrzymywane. Wypłaty od miesięcy się opóźniają lub w ogóle nie są wypłacane. ZUS nie otrzymuje składek na czas, a pracownicy dowiadują się o tym dopiero w momencie, gdy system oznacza ich „na czerwono” – czyli bez aktywnego ubezpieczenia. Wizerunek firmy w mediach społecznościowych, posty z biura i zdjęcia z eventów to czysta fasada mająca przykryć fakt, że Copernic i jego pochodne projekty są w faktycznej zapaści. Poza tym prezes za bto biuro nie płacił od roku aż dostał exmisje i wynajoł biuro nad warzywniakiem. Piszę to jako osoba, która znała tę firmę od środka. Nie ma już zespołów(wszystkie działy albo na chorobowym albo zwolnieni) nie ma rozwoju, a jedynym „modelem biznesowym” pozostało utrzymywanie wizerunku w sieci. Każdy, kto dziś myśli o współpracy, zatrudnieniu lub inwestycji w jakikolwiek projekt firmowany przez Rahima Blaka, powinien bardzo dokładnie sprawdzić stan faktyczny — bo za ładnymi słowami i prezentacjami stoi firma, w której praktycznie nikt już nie pracuje.

tajemniczy nieznajomy

21.10.2025 20:57

Inne

Uwaga dla kandydatów – jak naprawdę wygląda praca w Copernic Sp. z o.o. W związku z tym, że firma intensywnie rekrutuje i szuka nowych ludzi do realizacji projektów, chciałem uczciwie pokazać, jak to wygląda od środka – z perspektywy osoby, która już przez to przeszła. Nie łudźcie się, naprawdę nie zapłacą wam w terminie, a często nie zapłacą wcale. Umowa o pracę? Zapomnijcie. W praktyce większość zatrudnionych dostaje zleceniówki albo btb, które często nie są realizowane rzetelnie – podobnie jak składki ZUS, które nie zawsze trafiają tam, gdzie powinny. 💼 Rzeczywistość zamiast „benefitów” Żeby nie było – poniżej pokazuję, jak wyglądają słynne benefity z ich ogłoszeń o pracę, ale w prawdziwym wydaniu. Spotkania integracyjne – nie istnieją. Chyba że zorganizujecie je sobie sami, po godzinach, na własny koszt. Kawa i herbata – jest czajnik. Resztę przynieście sobie sami, razem z mlekiem i cukrem. Firmowa biblioteka – była, zanim wyrzucili ich z poprzedniego biura(bo przecierz prawdziwy prezes za nic nie musi płacić). Obecna siedziba nad Lidlem wygląda jak relikt z PRL. Świętowanie urodzin – tak, jeśli sami przyniesiecie ciasto. Komputer do użytku prywatnego – czysty Windows i zero licencji, oprogramowania czy dostępu do systemów. Praca zdalna – owszem, bo w biurze często nie ma nawet wolnego biurka. Strefa relaksu – jeśli ktoś uzna za nią obskurną toaletę z wyposażeniem sprzed 30 lat. Zniżki na produkty i usługi – brzmi dobrze, ale firma nie produkuje niczego, więc to czysta fikcja. Służbowy telefon – stare modele po poprzednich użytkownikach, czasem nawet sprzed 8 lat. Prywatna opieka medyczna – dostępna tylko z dopłatą; szybciej załatwicie wizytę na NFZ. Napoje – przynieście swoje albo kupcie w Lidlu pod biurem. Możliwość uzyskania uprawnień – trudno powiedzieć, o jakie chodzi, bo w praktyce nikt o tym nie słyszał. Brak dress code’u – to akurat prawda. Jak widzicie prezesa w łachmanach, to trudno się stresować elegancją. 🚫 Rzeczy, o których się nie mówi Wielu byłych pracowników wspomina o opóźnieniach w wypłatach, braku rozliczeń za urlopy, niejasnych prowizjach i ciągłych zmianach miejsca pracy. Jeśli ktoś liczy na stabilność, uczciwość i normalne warunki pracy – lepiej rozejrzeć się gdzie indziej.

#Wynagrodzenie

#WarunkiPracy

Wiesz kto- zaczynamy zabawe

24.09.2025 15:05

Inne

Beczki Palikota, tokenizacja i rola Rahima Blaka – pytania bez odpowiedzi W 2021 r. Janusz Palikot wraz z partnerami biznesowymi rozpoczął tokenizację alkoholu (tzw. „Beczki Palikota”) przy wsparciu platformy Mosaico, kierowanej przez Rahima Blaka. Projekt zebrał w krótkim czasie około miliona złotych od inwestorów. Dziś, gdy spółki Palikota pogrążone są w problemach finansowych, inwestorzy pytają: co z ich pieniędzmi i jaka była faktyczna rola Rahima Blaka? Fakty 1. Tokenizacja whisky – inwestowanie poprzez zakup tokenów: https://comparic.pl/beczki-palikota-zbieraja-milion-zl-w-miesiac-tokenizacja-whisky-poprzez-mosaico/ 2. Rola Rahima Blaka (Mosaico): https://www.wirtualnemedia.pl/janusz-palikot-tokenizuje-whisky-we-wspolpracy-z-rahimem-blakiem-zebral-milion-zl-od-inwestorow,7170387815011969a 3. Szybki sukces – 1 mln zł w pierwszym miesiącu: https://mycompanypolska.pl/artykul/janusz-palikot-%22stokenizowal%22-whisky-byly-polityk-zebral-juz-milion-zlotych/6128 4. Problemy finansowe i decyzje sądu: https://mycompanypolska.pl/artykul/upadek-alkoholowego-imperium-palikota-sad-blokuje-uklad-z-wierzycielami/13994 5. Relacje inwestorów o opóźnieniach i braku wypłat: https://jawnylublin.pl/nabici-w-beczki-nabici-w-gin-jak-palikot-pozyskal-10-tysiecy-inwestorow/ Wątpliwości i pytania • Czy inwestorzy faktycznie mają zabezpieczenie w postaci realnych beczek whisky? • Jakie były obowiązki Rahima Blaka i Mosaico wobec inwestorów? • Kto ponosi odpowiedzialność za brak wypłat? • Czy organy nadzorcze (KNF, UOKiK, prokuratura) interesują się sprawą? • Jakie są perspektywy odzyskania pieniędzy? Podsumowanie medialne Sprawa „Beczek Palikota” to przykład ryzykownych inwestycji w tokenizację. Rahim Blak jako twarz Mosaico był współodpowiedzialny za promocję projektu. Dziś opinia publiczna oczekuje odpowiedzi na pytania dotyczące odpowiedzialności, transparentności i realnych zabezpieczeń dla inwestorów.

Nabuchodonozor

07.07.2025 22:44

Były pracownik

Z perspektywy byłego pracownika muszę niestety przyznać, że moje doświadczenia z tą firmą były jednymi z najgorszych w dotychczasowej karierze. Od pierwszego dnia daje się odczuć atmosferę napięcia i strachu, której głównym źródłem jest prezes – osoba, której obecność w biurze wywołuje realny niepokój wśród zespołu. Komunikacja opiera się na strachu i niepewności – jakiekolwiek próby rozmowy, inicjatywy czy nawet wyrażenia wątpliwości kończą się groźbami zwolnienia lub faktycznym zakończeniem współpracy. Polityka zatrudnienia opiera się głównie na osobach młodych, niedoświadczonych – często studentach – zatrudnianych za minimalną krajową. Idealnym pracownikiem z perspektywy firmy jest praktykant z orzeczeniem o niepełnosprawności – byleby koszty zatrudnienia były jak najniższe. Obietnice podwyżek (np. deklarowane 87% pracowników, którzy mieli je rzekomo otrzymać) są całkowicie nieprawdziwe – chyba że liczymy w to podniesienie minimalnej krajowej, bo faktycznie innego wzrostu wynagrodzeń tam nie ma. Po roku pracy, zamiast rozmowy o rozwoju i docenieniu, usłyszałem jedynie: „jak ci się nie podoba, to mamy 20 innych na twoje miejsce”. Doświadczeni pracownicy w zasadzie nie istnieją – firma nie przyciąga specjalistów, bo nie oferuje im ani sensownych warunków, ani szacunku. Zarząd nie ma doświadczenia ani w energetyce, ani w OZE, a cała wiedza opiera się na chaotycznym googlowaniu i... ChatGPT, który stał się tam domyślnym źródłem odpowiedzi na wszystkie pytania. Niestety, nawet on nie został oficjalnie wykupiony – dostęp do płatnej wersji mają wyłącznie członkowie zarządu, a mimo to oczekuje się od szeregowych pracowników, by wykonywali zadania, które wymagają funkcjonalności właśnie tej wersji. Firma nie tylko nie inwestuje w szkolenia ani rozwój, ale nawet nie udostępnia narzędzi, których wymaga. Kultura pracy nie istnieje. Praca trwa 8,5h dziennie, co oczywiście wychodzi na jaw dopiero pierwszego dnia, bo formalnie jest to uzasadniane półgodzinną przerwą, której w praktyce nikt nie bierze. Pracownicy siedzą po kątach z jedzeniem, bo w kuchni nie wypada się pokazywać – można się spotkać z niezadowolonym spojrzeniem zarządu. Nie ma wody, nie ma miejsc parkingowych, nie ma podstawowych narzędzi pracy – wszystko w imię „cięcia kosztów”. Zarządzanie? Opiera się wyłącznie na lojalności wobec prezesa – nie trzeba mieć żadnych kompetencji, wystarczy „umieć się dogadać”. Przykład? Osoby bez jakiegokolwiek doświadczenia obejmujące stanowiska dyrektorskie. Prezes z dumą opowiada, że nie ma potrzeby zatrudniania ekspertów za 25 tysięcy, skoro ChatGPT „za 3 dolary” powie mu to samo. Jeden z działów został w całości zwolniony z dnia na dzień, po tym jak pracownicy nie otrzymali wynagrodzenia. Po kilku tygodniach prezes ogłosił, że dział zostanie reaktywowany – z jeszcze większym rozmachem niż pierwotnie zakładano – i zatrudnił zupełnie nową grupę ludzi. Niestety, już po miesiącu cała ekipa została ponownie zwolniona. Tego typu historie nie są tam wyjątkiem, tylko normą. Rotacja? Ponad 100 osób w ciągu roku, z czego wielu nie dotrwało nawet 2 miesięcy. Z zespołu, który liczył około 60 osób, zostało może 15. Wypłaty są opóźniane, szczególnie dla byłych pracowników, którym odmawia się rozmowy czy wyjaśnienia. Tekst „trzeba było nie odchodzić, to pieniądze by były” nie jest żartem – to faktycznie padało. O dodatkowym wynagrodzeniu za przejęcie obowiązków po zwolnionych można zapomnieć. Nikt nie dziękuje, nikt nie docenia, ale oczekiwania są ogromne – i nie ma miejsca na dyskusję. A jeśli myślisz, że chociaż biuro robi wrażenie, to... robi, ale tylko na papierze. Jedno piętro już zostało opuszczone, za drugie nie wiadomo, czy firma w ogóle płaci. Przy wizycie inwestorów z Francji – zorganizowano „statystów”: dzwoniono do byłych pracowników, znajomych zatrudnionych, by przyszli i „udawali”, że tam pracują. Trzeba było wypełnić puste miejsca. Na koniec – kuriozum. Prezes zafascynowany nowym hobby – dwa pokoje w biurze zawalone są resorakami. Firma się sypie, wypłaty są opóźnione, pracownicy odchodzą, ale on przesiaduje wśród tysięcy modeli samochodzików, licząc na to, że znajdzie kolekcjonerskie egzemplarze warte fortunę. W rzeczywistości zamiast zysków, przynosi to jedynie dodatkowy chaos i marnotrawstwo przestrzeni. Trudno uwierzyć, że to nie żart – ale niestety to rzeczywistość.

#Wynagrodzenie

#WarunkiPracy

#KulturaOrganizacyjna