Ci ludzie nie widzą, kim są – mówi o osobach z borderline dr hab. Krystyna Drat-Ruszczak. Zdaniem ekspertki, mogą oni posiadać wysokie kompetencje, ale na własne życzenie nie osiągną sukcesu w pracy. Nie zbudują trwałego związku, a ich najbliżsi nie są w stanie z nimi wytrzymać.Chodzi o pogranicze między nerwicą a psychozą, choć nie jest to ani jedno ani drugie. To określenie brzmi bardzo poważnie i w sumie niewiele wyjaśnia. Bo na pewno nie jest to takie zaburzenie jak na przykład schizofrenia, ale też nie jest to klasyczna nerwica. Chorzy na psychozy uważają, że są zdrowi, neurotycy inaczej – wiedzą, że mają problem i dość chętnie szukają pomocy. Osoby borykające się z borderline słabo widzą swój problem. Są gotowe oskarżać innych i świat, nie ufają terapeutom, ale mają kontakt z rzeczywistością, choć nie umieją się w niej znaleźć. Rzeczywistość sprawia im ból.Głównym problemem osób cierpiących na borderline jest to, że nie wiedzą, kim są. Prezentują różne obrazy siebie. Raz zachowują się kompetentnie, myślimy: „o! to ktoś kto umie to i to!”. Ale innym razem ten ktoś, tego samego nie umie. Jego kompetencje zależą od nastroju, od kontekstu, są ulotne, łatwo się gubią..Motorem tych zachowań są bardzo silne negatywne emocje, ataki lęku, rozdrażnienie i złość. Te osoby nie wiedzą, jak sobie a tymi negatywnymi emocjami poradzić, co z sobą zrobić.Takie osoby, mimo dużych niekiedy kwalifikacji i kompetencji nie są w stanie poradzić sobie ze sobą w dzisiejszym, zmiennym ale i bardzo wymagającym świecie.
