the man that never was
19.07.2021 18:41
Witam współobywateli.
Opowiem jak wyglądał „dżob interwju” na stanowisko „Koordynatora tłumaczeń” :)
Na spotkaniu były obecne trzy Panie: Dyrektor marketingu, pani od HR i jeszcze młoda sympatyczna Pani z działu, którego nie pamiętam…
Rozmowa odbywała się w języku angielskim. Mówiła tylko Pani ds. HR. Przyzwoitym, nieskomplikowanym idiomatycznie British English, niezłym pod względem fonetycznym :)
Padło wiele korporacyjnych pytań dotyczących doświadczenia i sposobu ewentualnej współpracy (jestem tłumaczem, kilkanaście lat prowadziłem firmę).
Czy chce Pan pracować na etacie, jakiś „luźny” sposób współpracy (freelancer, B2B jak rozumiem).
Zacząłem się wypytywać o przebieg dotychczasowych procesów tłumaczenia, wykorzystywane narzędzia CAT, osoby odpowiedzialne, rozdział obowiązków itd.
Cisza… Zdziwienie :) Narzędzia to Google Docs chyba, żadnych CAT-ów, żadnej zunifikowanej terminologii, słowników, żadnych osób posiadających doświadczenie w tłumaczeniach. Na zasadzie – kto się dorwie, ten robi. Głównie marketing najprawdopodobniej.
Postanowiłem więc wyciągnąć z kapelusza mojego królika – stronę z korektami zawierającą po kilka zdań z kilku nagłówków pierwszych z brzegu działów poświęconych różnym rodzinom produktów. Na tej stronie przygotowałem korektę rażących błędów merytorycznych, semantycznych i składniowych treści przygotowanych w języku „angielskim” przez osoby odpowiedzialne za „tłumaczenia” w spółce. Wytłumaczyłem, zdanie po zdaniu, paragraf po paragrafie, przekazałem kilka kopii tego dokumentu Miłym Paniom, żeby osoby decyzyjne (np. Pan Prezes, Dyrektor Marketingu) też mogły zobaczyć :) Pani od HR wdała się ze mną w niepotrzebną dyskusję dotyczącą przeszłości Nauczycielskiego Kolegium Języka Angielskiego z czasów licencjackich. Nieodzywająca się dotychczas Pani z nieznanego mi działu, jak się okazuje Pani magister filologi angielskiej po Politechnice ( po roku 2000) trochę się wzdrygnęła na moje uwagi dotyczące polityki uczelni polegającej na rozdawaniu tytułów „magistra filologii angielskiej”. Kij w mrowisko. Ech…
Później padło pytanie o zarobki. Powiedziałem „z 5 tysięcy trzeba” :) „Brutto? Netto?” „No oczywiście że netto” :) „Na umowie B2B?” Ja - „no przecież na etat przychodzę, umowę o pracę tylko chcę” :)
Znowu cisza… Zdziwienie… Przerażenie…
Następnie przekazałem kilka moich zawodowych referencji od pierwszoligowych polskich i europejskich przedsiębiorstw i biur tłumaczeń.
Nie sposób było jednak przez cały ten „dżob interwju” nie odnieść wrażenia, że całe to spotkanie to tzw. „pic na wodę”.
Po kilku tygodniach otrzymałem z jakiegoś mailowego bota informację, że dziękujemy ale bla, bla… musimy przemyśleć strategię dotyczącą stanowiska, pomyśleć jak inaczej to zorganizować etc. Telefonicznie poinformowano mnie, że moja korekta ukazująca bardzo poważne problemy dotyczące jakości języka angielskiego w publikacjach i dokumentach firmy została przekazana członkom zarządu czy też innym decision-makerom. I na tym się skończyło.
Znany portal pracy znowu opublikował DOKŁADNIE to samo ogłoszenie. Jak to w języku królów się mówi “the search continues” :)
Niestety po treściach tutaj widać, że ludzi znających się na pracy firma, lub raczej jej kerownicy i derektorzy po prostu nie potrzebują.
Jest człowiek znający się na robocie, z kilkoma milionami słów na koncie, rozumiejący proces tworzenia treści, tłumaczeń w najważniejszej parze językowej, Desktop Publishing, zna się na inżynierii mechanicznej a firma ma to w kanionie Colorado :)
Ale chociaż te panie były zabawne. Puszczały do siebie oko, patrzały na siebie nawzajem porozumiewawczo :) Przekazywały chyba jakieś podprogowe kryptowiadomości.
Dziwne spotkanie. Nie polecam. Szkoda czasu. I paliwa. I jeszcze czasu…