Czytam te różne opinie na forum i nie mogę się z nimi nie zgodzić (tymi negatywnymi), ale mam kilka uwag.
Nie wiem, jak wygląda praca PM, ale pracownicy stacjonarni w Pieńkowie przeważnie się obijają. Dopiero po przejściu do innej firmy zrozumiałam, co to znaczy mieć naprawdę dużo pracy. Jeśli chodzi o inwestowanie w pracowników, to w R&D nie było z tym źle, raz do roku właściwie każdy jechał na jakieś szkolenie... Co z tego? Organizacja pracy była do (usunięte przez administratora) - każdy musiał być specjalistą od wszystkiego, przez kompletny brak komunikacji pomiędzy działami, a nawet zespołami w poszczególnych działach, po 5 razy odkrywało się Amerykę zamiast zapytać się kogoś, kto miał już doświadczenie. Ale przecież nie można się przyznać do tego, że się czegoś nie wie albo coś nie wyszło... Przekaz \"do góry\" jest ściśle kontrolowany i zarząd otrzymuje tylko pozytywne informacje (nic dziwnego, że wydaje im się, że tak się wszystko dobrze rozwija). Awanse i generalnie poprawa warunków pracy zarezerwowana jest dla tych, co mówią to, co zarząd/dyrekcja chce usłyszeć. Jeśli mówisz co myślisz - przechlapane. A dyrektorzy otaczają się szczelnym murem doradców, żeby nie było widać, że tak naprawdę nic nie potrafią.
Dla szukających pracy: polecam, jeśli to Twoja pierwsza praca, pozwala się dużo nauczyć, co tu ukrywać - części rzeczy, które oni robią, nie robi nikt inny w Polsce. Ale uwaga - nauczyć się i wiać gdzie indziej. Lojalność wobec nich nie ma sensu, i tak nie wykorzystają Twoich umiejętności, a jak się będziesz za bardzo wychylać, to kierownictwo średniego szczebla dopilnuje, żeby Twoje zasługi stały się ich zasługami.
Atmosfera pracy: jak w dawnych przedsiębiorstwach państwowych, kawka, ciasto, czytanie gazetki przez pół dnia... tylko szklanych spodków brakuje...
Płace: ja Was proszę, kto pisał, że dobre? to jest firma farmaceutyczna! jedna z większych w Polsce a ma ambicje stać się największą...
Możliwości awansu: tylko jeśli zawsze nosisz przy sobie dużo wazeliny...
Kompetencje pracowników i zarządu: im wyżej, tym mniej kompetencji, najbardziej kompetentni ludzie, których znałam, to szeregowi pracownicy, którzy wyspecjalizowali się w tym, co robią; wielu z nich już w tej firmie nie pracuje...
I to byłoby na tyle, jeśli chodzi o podsumowanie paru ładnych lat mojego życia... No ale widok z okna na Kampinos ma działanie uspokajające :)